zycie z "obcą" osobą

[wielbiciel-duzych-biustow1]

Poznajemy jedną ,drugą kobietę aż w końcu uznajemy że z pewną z koleji
chcemy się związać,jest wspólne mieszkanie ,ślub lub życie na tzw kocią
łapę,dzieci itd .Często o poznaniu decyduje przypadek jest zauroczenie
wcześniej lub póżniej potem stan zwany miłością ale ten ogień się zmienia
czasem gaśnie lub jest mały lub większy,pojawia się znudzenie,monotonia ale
też chyba w pewnym wieku instynkt stadny że nikt nie chce być samemu.Oddaeje
się takiej osobie mase siebie,własnej intymności,jakieś swoje tajemnice czy
się tego chce czy nie będąc z 2 stroną wychodzą różne rzeczy z dnia
codziennego.Bardzo wiele osób rozwodzi się,zdradza czy poprostu gra inną
osobę.Tak sobie myślę właśnie że łatwo jest wiele stracić przez taki obce
osoby marzenia,swoją intymność,plany na życie jeśli się nie trafi w tą
odpowiednią osobę

[tofik991]

To jest właśnie życie. Mija 3, 5, 10 lat. W pełni poznajemy partnera. Uczucie
ewoluuje. Czesto miłość również słabnie. Wielu zauważa, że u nich pozostał już
tylko przyjacielski szacunek i przywiązanie do drugiego człowieka. Jeśli do
tego czasu ludzi nie łączy wspólne potomstwo, sakrament, przysięgo krwi, itp.
nadchodzi przełomowy skumulowany kryzys.
Nadszedł moment, w którym wybieramy prawdziwą sztukę kompromisów lub zmianę
towarzysza życia.
Pozdrawiam!

[znj2]

Jepiej żyj z własną grabą.