2 razy w tej samej wodzie....

[mesz]

Mieliscie tak?Czy zdarzylo wam sie rozstac z dziewczyną/chlopakiem a po
jakims czasie do siebie wrocic? Ulozylo sie to? Mnie cos takiego
spotkalo....Jest dobrze,ale jakos dziwnie....Ciągle mam wątpliwosci,jakies
obawy....Hhmmm...moize z czasem przejdą,a moze to juz po prostu nie to....

[zielonooka_bez_tyja]

Jeśli zachowasz takie podejście, to stanowczo - nie. Mozna coś rozwalić we
własnej głowie.

[menk.a]

to za każdym razem jt inna woda, choć brzeg wydaje się podobny;)
złudzenie..;)

[mesz]

Macie racje,ale....taka mysl sie pojawia - skoro raz sie zepsulo....to skąd
wiem ze to sie nie powtorzy...:/ Zdaje sobie sprawe,ze nie wolno tak na to
patrzec,ale...to chyba silniejsze ode mnie...

[menk.a]

ej noooo, nawet na pralki dostaje się na jakieś 2 lata gwarancje. Na człowieka
żadnych.
Póty dzban wodę nosi, póki się ucho nie urwie;)

[zielonooka_bez_tyja]

Zamknij przeszłość, pozostając ostrożna - to najlepsze wyjście. Czynami
przekreśliłaś, bo skoro coś determinowało koniec, a nastąpił nowy początek, to
zostało wymazane. Teraz wypada to samo zrobić "w sobie". Albo nie przeczyć
czynami myślom... Długo się tak nie da.

[mesz]

Dziękuję:)Sprobuje wiecej muslec o tym co jest niz o tym co bylo:)

[menk.a]

fakt. Trudno na przeszłość juz nie masz wpływu;)

[ulotne_piekno]

ja myślę, że skoro raz się zepsuło to już wtedy było wiadomo, że to nie
to...chociaż znam pary szczęsliwe po raz drugi. chyba nie ma na to recepty,
jedyne, co pozostało to myslenie, że to jednak ten pierwszy raz z małym kryzysem:)

[mesz]

ooo..podoba mi się to okreslenie:pierwszy raz byl po prostu malym
kryzysem :) Choc nacierpialam sie troche...:/ Ale tak to juz chyba bywa
przy rozstaniach... Sprobuje uwierzyc ze teraz bedzie dobrze...Choc mysle,ze
wątpliwosci ma tez on... Bo zachowuje sie troche inaczej niz wtedy...jest
miedzy nami wiecej takiego jakby dystansu...

[barad]

a co bylo przyczyna rozstania?

[mesz]

Hhmm...wlasciwie nie mozna jednoznacznie okreslic przyczyny rozstania...To sie
po prostu stalo...troche zle sie zrozumielismy...i on myslal ze ja juz nie
chce,tzn tak wywnioskowal z moich slow,a ja bylam przekonana ze to on nie
chce... Teraz,kiedy o tym rozmawialismy,okazalo sie,ze kazde z nas bylo
przekonane ze to drugie zakonczylo związek...Troche to bez sensu.Ostatecznie on
wziąl wine na siebie,ja jednak wiem,ze mam w tym swoj udzial. Zalezy mi na nim -
mocno,mimo ze nie czuje juz tego,co wtedy...Wtedy byla jakas taka fascynacja,
a teraz...jakby spokojniej...ale hhmm...dojrzalej...sama nie wiem... Dziwne
jest zycie i nigdy nie wiemy,co nas spotka... Ponoc najpiekniejsze te
chwile,ktorych jeszcze nie znamy...:)

[ulotne_piekno]

to chyba normalne, że jest dystans. pewnie powiedzieliście sobie trochę różnych
słów przy "rozstaniu". ja osobiście nie raz myslałam o powrocie do "byłego"
(mamy dziecko), ale, kiedy już zaczęłam rozważać(może właśnie
niepotrzebnie)zyskałam przekonanie, że nie dałabym rady. w końcu z jakichś
powodów się rozstaliśmy.
niemniej jednak nie można generalizowac, że nie wchodzi się dwa razy...ponieważ
czasem powody rozstania po czasie staja się tak błahe, że własciwie pamiętamy
tylko te dobre chwile..i tego się trzymaj, jeśli Ci naprawdę zależy.
Pozdrawiam i życzę Ci wszystkiego dobrego.

[smutas27]

Masz racje , ze pamietamy tylko te dobre rzeczy, ale to nie znaczy , ze tych
złych nie był , lub ze , automatycznie zniknęły.
Co do reszty calkowicie się zgadzam.
Każdy związek ma swoje trudości , tzw. "powrotny" tez.

[ulotne_piekno]

pewnie, że nie znikają. zauważ jednak, jak ciężko je sobie czasem przypomnieć po
czasie, przynajmniej ja tak mam. muszę sobie je"wywlec" na wierzch jak mnie
przychodzi ochota na "drugi raz":))

[ma_gala]

mnie sie zdarzyło wejść dwa razy do tej samej rzeki, a nawet trzeci - ale to
już było samobójstwo! Ostatecznie chyba się nie udało, bo nie jesteśmy razem.
Ostatnie dwa lata (czyli po trzecim powrocie) wspominam jako koszmar: zero
zaufania (z mojej strony), strach, że on zrobi to znowu, ze jest ze mną z
wygody a nie prawdziwego uczucia, że teraz to się tak stara, a wcześniej
musiałam o wszystko walczyć... było okropnie i najlepszym, co mogliśmy dla
siebie zrobić było: rozstać się definitywnie! ale też powód wczesniejszych
rozstań był powazny i zawsze taki sam tak naprawdę - inna kobieta! :-(
To moje przeżycia, natomiast generalnie uważam, ze dopóki ludziom na sobie
zależy to warto probować jeszcze raz, ale - TYLKO TEN JEDEN RAZ!!
Pytanie tylko czy uda się po raz kolejny zaufać, nie wypominać, normalnie żyć
bez ciąłych podejrzeń... mnie się nie udało, ale nie żałuję tej próby,
przynajmmniej wiem, ze ten człowiek faktycznie nie jest dla mnie!
Wszystko zależy jeszcze od powodu rozstania i tego, czy ludzie są w stanie
sobie przebaczyć i iść dalej razem, bez oglądania się za siebie.

[metoja]

Byłam trzy razy w tej samej wodzie i szczerze: nie polecam. Nigdy nie bylo tak
jak na poczatku, uczucie nie wrocilo... szarpanie sie straszne, bol i 3 lata z
zycia. Pozytywem jest to, ze jestem o to doswiadczenie bogatsza... poznalam
siebie, dojrzalam.
Moge tez spojrzec na to troche z innej perspektywy: niedawno zostawil mnie ktos
w kim bylam bardzo zakochana. Zaiskrzylo miedzy nami jak byl ze swoja poprzednia
dziewczyna. Rozstali sie w dosyc nieprzyjemny sposob. Po paru miesiacach
zaczelismy byc ze soba. Sielanka, facet dbal o mnie jak nikt wczesniej, poznalam
cala jego rodzine, mowil im, ze to ze mna chce spedzic reszte zycia etc. wspolne
plany, prawdziwe uczucie... Do czasu, rzucil mnie i wrocil do poprzedniej.
Bylismy ze soba w sumie 3 miesiace, bardzo krotko, ale wystarczylo, zeby poczuc
sie baaardzo zraniona, oszukana i wykorzystana. Niemila jest swiadomosc bycia
przecinkiem w czyims zyciorysie...
Wracajac do tematu, watpie zeby im sie udalo, sa ze soba, ale problemy przez
ktore sie rozstali predzej czy pozniej wroca, tak jak wrocily w moim poprzednim
zwiazku. Niepewnosc zabila w moim przypadku, gore wzielo przyzwyczajenie, zludne
poczucie bezpieczenstwa i akceptacji.
Nie chce Cie zrazac, podkpywac Twojej decyzji, pisze jak to wygladalo w moim
przypadku. Jedno jednak jest pewne, jesli masz watpliwoscie, nie czujesz sie
swobodnie i cos "wisi" w powietrzu, nie warto. Pomimo tych wszystkich zlych
doswiadczen jakie mialam wciaz wierze, ze sie kiedys uda ;-)
Pozdrawiam

[schwach1]

Ja bylam w tej samej wodzie 6 razy.I nikt racjonalnie teo wyjasnic nie potrafi.
Za kazdym razem zaczynalam z wielka nadzieja, konczylam ... z dziura w sercu
jak po bombie atomowej. Zalu czlowiek nie jest w stanie przezwyciezyc, a
nagromadzony przez wiele lat dopada Cie ze zdwojona (w moim przypadku z
szesciokrotna) sila i niszczy Ciebie i jego, a pozniej to juz tylko nienawisc
pozostaje. Zawsze dobre sa tylko poczatki-tzw. miesiace miodowe, kolejne chwile
sa tylko gorsze. I za kazdym kolejnym razem te wlasnie miesiace miodowe sa
krotsze, a bol po rozstaniu i nastepnej porazce wiekszy

[facio60]

kurcze,jak to przeczytałem to zupełnie jakbym czytał własną historię!Tyle,że
jestem facetem.
Myślę,że nie warto wracać.Marnujemy lata,żywimy się jakąs nadzieją,że teraz
będzie lepiej.Ale jednocześnie krążą jakieś myśli,że partner znowu zrobi nam to
co niemiłe.Strach.A przez to coraz trudniej będzie Ci znalezć kogos nowego.
Tracisz dystans.Ja też rzuciłem się na nowo poznaną kobietę jak na tą jedyną,
wymarzoną.Ona sama mówiła mi jaka była we mnie zakochana.A byłem tylko
lekarstewkiem,które nie zadziałało.Wróciła sobie do mojego poprzednika.
Trzeba zamykać rozdziały w swoim życiu i chłodno patrzeć na nowo poznanego
partnera.Inaczej trudno wyrwać się z tego zaklętego kręgu porzuceń i
rozczarowań.

[schwach1]

niesamowite, dobrze wiem, o czym mowisz, ten strach przyslanial mi chyba kazdy
powrot, nazwalam to swego rodzaju syndromem porzucenia. Za kazdym razem, juz na
poczatku ponownego bycia razem, przesladowala mnie mysl, ze zostane porzucona.
I tak bylo. I zawsze slyszalam, ze niczego nie zrobilam, zeby sie zmienic...
Najwazniejsze chyba rzeczywiscie, zeby pozamykac te wszystkie drzwi
przeszlosci, ale niestety nikt nam w tym nie pomoze, sami musimy to zrozumiec,
a to bardzo trudne, bo serce boli. Choc takie posty siadcza o tym, ze nie
jestesmy jedyni i nie sami.

[lis222]

mesz napisała:

> Mieliscie tak?Czy zdarzylo wam sie rozstac z dziewczyną/chlopakiem a po
> jakims czasie do siebie wrocic? Ulozylo sie to? Mnie cos takiego
> spotkalo....Jest dobrze,ale jakos dziwnie....Ciągle mam wątpliwosci,jakies
> obawy....Hhmmm...moize z czasem przejdą,a moze to juz po prostu nie to....
Miałam tak z własnym mężem. Byliśmy ze sobą 2 lata i się rozstaliśmy a potem po
4 latach znów do siebie wróciliśmy. W lipcu mija 20-lecie naszego małżeństwa.

[snoepje]

Ja tak mialam, bylam z facetem przez ponad rok, po ktorym stwierdzil, ze ja to
nie ta jedyna i mnie rzucil..po 2 tyg. wrocil do mnie na kleczkach, blagal,
przepraszal, kupowal kwiaty...wrocilismy do siebie, ale to nie bylo to
samo...to znaczy jesli chodzi o zwiazek to facet stawal na glowie, zeby
wynagrodzic mi wszystkie krzywdy, ale we mnie byl ciagly strach i obawa, ze
znow zrobi to samo mimo iz on naprawde sie staral, a ja go kochalam ponad
zycie, ale ten potworny strach zwiazany z kolejnym mozliwym rozstaniem powoli
zabijal mnie w srodku i po kolejnych 4 miesiacach cos we mnie peklo...zerwalam
ponad pol roku temu i pomimo tego, ze nadal lza mi sie w oku kreci jak tylko
mysle o nim, to z drugiej strony czuje potworna ulge, bo niewyobrazam sobie
zycia w tym ciaglym strachu...takie doswiadczenie zostawia jakas blizne na
psychice...

[mesz]

Z tego co slysze od znajomych i tu czytam,wynika,ze najczesciej takie powroty
nic nie dają,tzn rozpadają sie związki...Ale bywają wyjątki - to pocieszające:)
Najtrudniej chyba jest przekonac samą siebie,ze to ma sens i ze to oczywiste ze
nie jest tak jak za pierwszym razem i ze trzeba jednak zaufac - inaczej
podarowanie jemu i sobie drugiej szansy jest bez sensu...

[ulotne_piekno]

no jak będziesz zakładac, że jest bez sensu, to tak właśnie sie stanie. jeśli
naprawdę Ci zależy spróbuj, lepiej żałować, że coś nie wyszło niż, że się w
ogóle nie spróbowało.

[m_284]

Chyba nie ma sensu wchodzić drugi raz do tej samej rzeki, bo ludzie się tak
łatwo nie zmieniają. Jeżeli dwie osoby dzielą sprawy fundamentalne, nie ma
między nimi zrozumienia i, co najważniejsze, szacunku, to chyba nie można na tym
nic trwałego zbudować.

[ma_gala]

hmmmm.... większości - w tym również mnie - powroty sie nie udały... a jak
autorka głównego postu? Mesz - udało się? mam nadzieję, ze tak i że dasz
światełko nadziei innym! :-)

Układa się...:)

[mesz]

Muszę przyznać,ze wątpliwosci caly czas jakies tam są,ale...coraz
mniejsze...Odkrywamy siebie na nowo,poznajemy sie coraz lepiej i podoba nam się
to,czego sie dowiadujemy o sobie. Nie wiem,jak to sie skonczy,ale wiem,ze jak
na razie jestem zadowolona...bardzo:)
Moge powiedziec,ze zawsze warto probowac...Bedzie co ma byc, a lepiej sprobowac
i w razie niepowodzenia miec swiadomosc ze sie chociaz probowalo,niz za jakis
czas zalowac,ze nie dalo sie zadnej szansy...
:)

[ulotne_piekno]

ja się bardzo cieszę:)
wszystkiego dobrego

[jszhc]

Ja jestem zdania, ze jak dwoje ludzi sie postanawia rozstac...to nie powinni
pozniej znowu kominowac;p