Książki, które zmieniły wasze spojrzenie na świat

[Gość: Justin]

których nie mozecie zapomniec do tej pory i będziecie do nich wracać jeszcze
wielokrotnie.

[raymond.new]

Mam wrażenie, że do książek naprawdę ważnych się nie wraca. Mało jest na
przykład ludzi w kółko czytających Gombrowicza albo Dostojewskiego.
Niektórzy znają na pamięć Biblię czy Wielką Księgę Alkoholików, nie zaliczałbym
jednak tego do literatury.

[exilvia]

oj wraca się wraca. ja znam zarówno ludzi, którzy zaczytują się w kółko Gombrowiczem, poza tym - upowszechniają go, że tak się wyrażę, poprzez teatr i jeszcze do tego angażują się w akcje typu Bank Polski S.A. wydaje Dzienniki Gombrowicza (3 tomy za 20zl)jak i takich, którzy nieustannie wracają do Dostojewskiego :)

dla mnie taką ważną książką jest "Sto lat samotności", które można czytać po wielokroć i nie móc się nasycić tą literaturą. dzięki tej książce, przeczytanej zresztą przeze mnie po raz pierwszy w dość młodym wieku, połączył mi się w jedno świat dzieciństwa i dorosłości. po tej lekturze dorosłość nie oznaczała już dla mnie naukowego, realistycznego spojrzenia na świat, tylko okazało się, że dorośli też widzą w świecie magię, po prostu dlatego, że jej nie sposób oddzielić od życia. to było dla mnie wielkie odkrycie. że można być dorosłym i dzieckiem jednocześnie.

[staua]

Dla mnie to byl "Mag" Fowlesa. Ale boje sie wrocic do tej ksiazki, chociaz
bardzo chce...

[negishi]

staua napisała:

> Dla mnie to byl "Mag" Fowlesa. Ale boje sie wrocic do tej ksiazki, chociaz
> bardzo chce...

Czemu sie boisz i o czym ta ksiazka ? :)

[staua]

Boje sie dlatego,ze moze przestac byc magiczna. A o czym...przeczytaj :-)
Prozaicznie rzecz ujmujac, o mlodym czlowieku, ktory lubi tajemnice i troche
sie w nich gubi. Moze to nie brzmi bardzo ciekawie, ale nie chce zdradzac, o
czym dokladnie jest i jak jest napisana ta ksiazka, bo to zepsuloby przyjemnosc
z jej czytania. Polecam goraco!

[ruda-kotka]

staua napisała:

> Boje sie dlatego,ze moze przestac byc magiczna. A o czym...przeczytaj :-)
> Prozaicznie rzecz ujmujac, o mlodym czlowieku, ktory lubi tajemnice i troche
> sie w nich gubi. Moze to nie brzmi bardzo ciekawie, ale nie chce zdradzac, o
> czym dokladnie jest i jak jest napisana ta ksiazka, bo to zepsuloby przyjemnosc
> z jej czytania. Polecam goraco!

Ksiazka jest rzeczywiscie cudowna. Jedna z tych ktore chcesz jak najszybciej
przeczytac i jednoczesnie chcesz zeby nigdy sie nie skonczyly.

[klecina]

> Ksiazka jest rzeczywiscie cudowna. Jedna z tych ktore chcesz jak najszybciej
> przeczytac i jednoczesnie chcesz zeby nigdy sie nie skonczyly.

Nie wiem dlaczego, ale od razu zwróciłem uwagę na ten tytuł (tutaj na forum), jeszcze bardziej na Twój opis :))
Na pewno sięgnę po tę książkę
pozDrawiaM :)))
------
"It's just time to pay the price..."

[Gość: X]

spojrzenie na swiat, nie mozemy zapomniec i bedziemy wracac...
To sie nie pokrywa wszystko razem to sa 3 rozne kategorie
Ale kasiazke , ktorej nie moge zapomniec a czytam ich duzo i jest to
literatura rozna to "spoznieni kochankowie " williama Whartona
Chyba ona przez ostantnie pare lat zrobila na mnie najwieksze wrazenie
I nawet zmienila moje spojrzenie na swiat bo przesluchalam Bacha i bardzo mi
sie spodobal ( wiaze go z kontekstem ksiazki)
I zaimponowali mi bohaterowie , ktorzy mimo tragedii losu potrafili
usystematyzowac swoje zycie z czym ja zawsze mam problemy
Zawsze chce brac z nich przyklad i przypomina mi sie ta piekna powiesc jak chce
wprowadzic jakies postanowienie w moim zyciu -mysle sobie wtedy -to oni mogli
a ja nie?

[donna_scabrosa_macabrescu]

Lista książek, które w jakiś sposób zmieniły (bądź zmieniają) moje podejście do
życia, jest długa. Na początku zaczytywałam się w Hłasce i miał on na mnie
swego czasu duży wpływ. Potem przeżyłam coś w rodzaju fascynacji "Justyną"
markiza de Sade (nie martwcie się, już mi przeszło). A jeszcze później
zakochałam się w prozie Prousta... i tak chyba zostanie. Te książki pokazały
mi, że nie istnieje coś takiego jak obiektywna rzeczywistość. Wszystko odbiera
się zawsze z własnej perspektywy. Czyli w zasadzie jesteśmy skazani na siebie,
a nie na świat.

[bohemista]

To, co zostało z twórczości Kafki. Poza tym "Obsługiwałem angielskiego króla"
Hrabala i "Księga śmiechu i zapomnienia" Kundery bo od tego zaczęła się moja
przygoda z literaturą/kulturą czeską. No i oczywiście "Sklepy cynamonowe"
Schulza.

[ruda-kotka]

donna_scabrosa_macabrescu napisała:

> . Potem przeżyłam coś w rodzaju fascynacji "Justyną"
> markiza de Sade (nie martwcie się, już mi przeszło).

Ja sie martwie ze Ci przeszlo. Markiz to przeciez nie tylko gorszyciel ale tez
filozof (co niestety dostrzegaja nieliczni).

[exilvia]

> Markiz to przeciez nie tylko gorszyciel ale tez
> filozof (co niestety dostrzegaja nieliczni).

nieprawda, że dostrzegają nieliczni. chodziłam na zajęcia z oświecenia francuskiego i czytaliśmy na nich de Sade'a.

[ruda-kotka]

exilvia napisała:

> > Markiz to przeciez nie tylko gorszyciel ale tez
> > filozof (co niestety dostrzegaja nieliczni).
>
> nieprawda, że dostrzegają nieliczni. chodziłam na zajęcia z oświecenia francusk
> iego i czytaliśmy na nich de Sade'a.

Czytac to jedno - rozumiec to co innego.
Ja zauwazylam ze wiele osob kojarzy Markiza tylko z sadyzmem, zapominajac
calkowicie ze ten sadyzm to czesc filozofii.
Zapytaj kilka przypadkowych osob o de Sade'a, wiekszosc powie ze to zboczeniec
(albo uzyja podobnych sformuowan).
Gdy na lit. powszechnej oswiecenia przerabialismy libertnizm i czytalimy
Markiza, malo kogo interesowalo co Makiz pisal o panstwie, religii, relacjach
miedzyludzkich, jesli chodzilo natomiast o seks niektorzy znali po kilka urywkow
na pamiec.

[exilvia]

no to dodam, że te zajęcia to na filozofii były :)

trawestując Twoją wypowiedź:
Zapytaj kilka przypadkowych osob o Freuda, wiekszosc powie ze to zboczeniec. a ja mówię - i co z tego? przypadkowe osoby mnie nie interesują. ważne jest zdanie tych, którzy znają dzieła danego filozofa, mają na ich temat własny pogląd itd itp.

[donna_scabrosa_macabrescu]

Kotko - pisząc "przeszło", miałam na myśli fascynację jako taką. Dzisiaj też lubię sobie od czasu do czasu przekartkować tę zakazaną książkę, tyle że już bez wypieków na twarzy. Natomiast to wszystko, co Sade napisał o kondycji moralnej człowieka, wydaje mi się ciągle ciekawe i przewrotnie słuszne.

[ruda-kotka]

Gość portalu: Justin napisał(a):

> których nie mozecie zapomniec do tej pory i będziecie do nich wracać jeszcze
> wielokrotnie.

"Pachnidlo" Suskinda
"Swiat wedlug Grape'a" Irvinga
"Krol, dama, walet" Nabokova
"Kadysz za nienarodzone dziecko" Imre Kertesza
"Mag" Fowlesa
"Nowy wspanialy swiat" Huxleya
"1984" Orwella
"Czlowiek smiechu" Hugo
i wiekszosc prozy rosyjskiej. Rosjanie maja specyficzny klimat jesli chodzi o
literature, i nie wazne czy bedzie to Dostojewski czy Solzenicyn.

[Gość: Venus]

mala errata -Powinno byc- Swiat w/g Garp'a
Garp, nie Grape.
Venus

[ruda-kotka]

Rzeczywiscie, przeraszam :)

[Gość: Ravic]

Ksiazki ktore zmienily spojrzenie na swiat... hmm
Bez watpienia Remarque i "Luk Trumfalny" i "Trzej towarzysze"- ksiazki do
ktorych wciaz wracam, ktore maja swoja magie i uksztaltowaly mnie w pewnym
okresie zycia. Poza Remarkiem, autorem ktory wywarl na mnie najwiekszy wplyw
jest Cortazar. Dzieki niemu poglebilo sie moje nowe spojrzenie na swiat, inne
postrzeganie rzeczywistosci. Bardzo polecam tego autora.

[cosima]

"Gra szklanych paciorków" Hessego - przede wszystkim. Co jakiś czas czytam od
początku do końca.
Poza tym "Mistrz i Małgorzata", "Młodość stulatka" Eliadego, "Martwa natura z
wędzidłem" i "Barbarzyńca w ogrodzie" Herberta, wiersze Kawafisa (cześć cieniom
Kubiaka!), mocno wzięła mnie też "Esther" Chwina i "Zegar słoneczny"
Parandowskiego

[Gość: mamuna]

Hm, gra szklanych paciorków... ja dosyć Hessego lubię ("Narcyz i Złotousty"
byłby na tej liście książek, co to zmieniły itd.) ale Gry jakoś nigdy nie
umiałam zmęczyć... podobnie jak słynnej "Gry w klasy", choć lubię opowiadania C.

A ostatnio największa książka dla mnie to Czarodziejska Góra - dziwne i dobre,
bo myślałam, że okres fascynacji i zachwytu nad książką już niestety mam za
sobą - ta książka Manna jest bardziej nowoczesna i odkrywcza niż jakikolwiek
postmodernizm... a język i atmosfera - ojej...

[abs_ik]

U mnie w czołówce (czyli czytane co najmniej 10 razy) znajdują się:

"Człowiek z Wysokiego Zamku" P. Dicka - za I-Ching i amerykańskie rzemiosło
artystyczne oraz scenę w parku, w której bohater jest bliski odkrycia, że jest
postacią z powieści
"Przez ciemne zwierciadło" P. Dicka - za paniusię, która wezwawszy dwóch
ćpunów, aby zabili ćmę panoszącą się w jej domu i dowiedziwaszy się od nich, że
motylek jest niegroźny, stwierdziła: "Gdybym wiedziała, że nic mi nie zrobi,
sama bym ją zabiła" i przez potworną historiozofię pisarza, z która niestety
się zgadzam.
W ogóle Dick - za intelekt, ironię i zmysł przepowiadania przyszłości.

Poza tym Shirley Jackson (szczególnie "Loteria" i "Zawsze mieszkałyśmy w
zamku") - za mądrość i znajomość ludzkiej natury w nich zawartą. Czy ktoś w
ogóle to jeszcze czyta?!

Oraz:
W. Gibson "Neuromancer" - za cyberpunk,
Roald Dahl "Niespodzianki" - za poczucie humoru,
H. McCoy "Czyż nie dbija się koni?" - za amerykańską wersję egzystencjalizmu

i ostatnio (czytane znacznie mniej razy, choć dobrze rokują na przyszłość)
Winterson i Cunningham (kto czytał, ten wie za co).

[exilvia]

Dick! :))) mój ulubiony pisarz! muszę wrócić do "Człowieka z Wysokiego Zamku" - tak dawno go czytałam! dobrze, że mi przypomniałaś. chociaż ja po "Valis" nie mogę się jeszcze otrząsnąć. to wg mnie szczyt pisarski Dicka.
btw, abs_ik czytałaś "Gniazdo światów" ?

acha, a Cunningham, o którym piszesz, to Michael? ten od "Godzin"? bo jeżeli tak, to ja czytałam i wiem za co Go nie lubić raczej. to najgorsza książka jaką od roku czytałam.

a do Winterson nie mogę się jakoś przekonać :( porównanie jej do Marqueza uznaję za wielkie naciąganie. i przeciąganie ( struny ).

[abs_ik]

Od razu przyznaję, że "Gniazda swiatów" nie czytałam, ale coś czuję, że dzisiaj
skręcę po pracy do księgarni i szybko to nadrobię. Z Dickiem mam taką dziwną
przypadłość, że to, co mam, potrafię czytać po 10 razy, ale nie za często mam
ochotę wchodzić w niego głębiej (i sięgać po więcej) - jego przenikliwość
trochę mnie przeraża. Ale może czas znaleźć miejsce na półce na kolejnego,
bo na razie dla mnie szczytem jest "Przez ciemne zwierciadło".

Cunningham to niestety Michael - ja go lubię za uczuciowość, "niemęskość", w
ogóle mi się wydaje, że w takim emocjonalnym pisaniu - paradoksalnie - lepiej
sprawdzają się mężczyźni.
Przyznam, że z porównaniem Winterson do Marqueza dotąd się nie spotkałam (może
dlatego, że parę lat temu "wypadłam z obiegu"), widzę w niej raczej
przedstawiacielkę literatury queer'owej...

[exilvia]

uważaj "Gniazdo światów" jest zakręcona nie mniej niż Dick :)

Cunningham: spróbuj zrobić taki eksperyment- przeczytaj najpierw "Pania Dalloway"V. Woolfe a potem "Godziny" Cunninghama zacznij ( ręczę, że nie skończysz... ). o na tym się przejechałam...

Winterson stwarza taki magiczny klimat.. ale wg mnie brak jej gęstości.

[Gość: Zdanka]

Winterson jest dla mnie kiepską pisarką,piszącą dla dookreślonej wcześniejszymi
książkami publiczności.Oczywiście,można powiedziec,że każdy pisarz pisze w
końcu dla dookreślonej publiczności,bo ktoś czytał jego wczesniejsze
książki.Mnie jednak chodzi o stałe operowanie schematem w książce- coś
podobnego zdarza się często rzemieślnikom (vide:Wharton)-otwieramy
książkę,czytamy kilka stron i książka jest do bólu przewidywalna
(akcja,magia,myśli,narracja - NUDA).Mam pewien sentyment do "Nie tylko
pomarańcze"Winterson za dość dobrze i karykaturalnie zestawienie dewocyjności i
kiełkowania lesbijskiego uczucia.Niestety,każda kolejna książka podpiera się
magią,bo nie ma odskoczni dla relacji miłosnej.Krótko mówiąc,Winterson pisze
kiepsko i ratuje się w zły sposób("Płeć wiśni" - to już tragedia),ale aby
udowodnić tę teżzę,musiałabym wysłać następnych 8 postów ,udawadniajac co jest
żałosne w tej prozie.Tak więc może po prostu napiszę,że jej nie lubię...

[abs_ik]

>Tak więc może po prostu napiszę,że jej nie lubię...

Ale żeby aż tak?:-) Wnioskuję stąd, że pani Winterson obojętnym nie pozostawia -
albo czaruje (mnie też), albo odrzuca. Jak dla mnie to znamionuje tylko
wielkich:-)))

nie za bardzo.

[exilvia]

>Wnioskuję stąd, że pani Winterson obojętnym nie pozostawia
> albo czaruje (mnie też), albo odrzuca. Jak dla mnie to znamionuje tylko
> wielkich:-)))

Coelho i Wharton też "czarują" albo odrzucają...

[abs_ik]

:-)

Znaczit czytam chłam i na dodatek mi się wydaje, że to coś wielkiego:-) Trudno,
skoro lubię filmy klasy B, to i książki klasy B przyjdzie mi polubić...

[Gość: Zdanka]

EEeee...Ja powiedziałabym dyplomatycznie: To nie jest chłam,ale istnieje sporo
o niebo lepszych książek:)

[abs_ik]

A o kryteriach (rozmytych i wątpliwych moim zdaniem, jakiekolwiek by nie były)
oceny "lepszości" bądź "gorszości" książek na tym forum już było?
Bo jak nie, to zaklepuję temat!

Było o "snobstwie"czyli...

[Gość: Zdanka]

o tym,że Ci ,którzy,dajmy na to,czytają Prousta, mają się za
lepszych .Czyli ,niby było ,ale nieco inaczej sformułowane.No,ale zawsze można
rozpocząć nowy wątek:)

[exilvia]

a może to znaczy, że to TYLKO czary i można się z nich otrząsnąć? :)

cyberpunk

[exilvia]

czytałam "Neuromancera" Gibsona.... i prawdę mówiąć to ja nie wiem dokładnie, o co w tej książce chodziło. zabiła ją w mojej świadomości cała ta poplątana terminologia.
w ogóle jakoś cyberpunk do mnie nie dociera. tzn inne książki 'rozumiem', ale nie przepadam za tym podgatunkiem ( nie piszę tego w sensie pejoratywnym,a tylko jako podgatunku science fiction). zresztą jakoś mało autorów jest nim zainteresowanych. swego czasu ogłoszononawet śmierć cyberpunku. nie wiem, jaka jest sytuacja na dziś, czy pogrzeb już się odbył ;) ale z tego co wiem, za dziadka cyberpunka uznawany jest PKD, co mnie niepomiernie dziwi.
może Ty mi wyjaśniesz, co takiego jest w cyberpunku..

Krótki kurs WKP(b)

[hetacus]

Krotki slownik filozoficzny

[Gość: Jan]

Trzy "krotkie" ksiazki byly za stalinizmu:
Krotki slownik filozoficzny
Krotki zyciorys Jozefa Stalina
Krotka historia WKP(b)

Ostatniej nie mialem - widac wiele stracilem, ale dwie pierwsze tak.
Krotki zyciorys byl mi za nudny, chociaz orwellowskie poprawianie historii
wstecz moglo bac ciekawe. Ale Krotki slowniek wywarl na mnie wrazenie,
zwlaszcza haslo:
"Cybernetyka - reakcyjna pseudonauka..."
Dobre bylo tez o genetyce.

A Stalina widzialem w zeszla sobote na antywojennej manifestacji. Byl na
opisanym po chinsku transparencie w zestawie Marks-Engels-Lenin-Stalin-Mao.
Niesli go jacys Turcy, czy Kurdowie z czerwonymi flagami z sierpem i mlotem.

A na powaznie:

[Gość: Jan]

Italo Calvino, Borges...
Choc to bardziej od strony literackiej. Jeszcze sie zastanowie, nie chcialem
zostawic tysh stalinowskich wypocin bez przeciwwagi.

Truman Capote "Z zimna krwia" ?

I oczywiscie rozne ksiazki o mozgu / fizyce kwantowej / biologii molekularnej /
historii...
Nie wiem, czy byl tlumaczony na polski, ale fajne ksiazki pisze John D. Barrow.
The Anthropic Cosmological Principle
Pi in the Sky: Counting, Thinking and Being
Impossibility : The Limits of Science and the Science of Limits
itp.

[martolka]

Każda książka coś dodaje i coś zmienia, choćby to miała być decyzja, że nigdy
więcej takiego chłamu się nie tknie :-)

Ale jak już mam coś wybierać to jednak Biblia, jednak Gombrowicz, jednak
Dostojewski, na dokładkę niezawodna z lat dzieciństwa Alicja W Krainie Czarów,
ostatnio autobiografia Richarda Feynmana, Baricco - wszystko, i parę książek
których tytuły i nazwiska autorów nic tu nikomu nie powiedzą, a znaczą dla mnie
całe życie.
I jeszcze parę osób, które nic oficjalnie nie wydały, ale napisały do mnie parę
listów, z których można by ułożyć niezłą książkę, i które wstrząsnęły moim
światem.

[Gość: NEMO]

Zrobilem maly rachunek sumienia, gdyz wiele ksiazek mialo wplyw ( wiekszy lub
mniejszy ) na moje zycie. Okazalo sie, ze co? - jak mawial moj syn,gdy byl maly.
Ksiazka, ktora pozostala ze mna na cale zycie jest "Kajtus Czarodziej" Janusza
Korczaka. Nie zmienia to faktu, ze jest wiele innych bardzo dobrych i powaznych
ksiazek, ale ta jedna pozostaje "historia mego zycia".


Pozdrawiam

[Gość: Cynamoon]

Ksiazki, ktore czytalam wiele razy i ciagle do niektorych wracam:
"Glosy letniego dnia"
"Hotel swietego Augustyna"
"Chleb na wody plynace"- Irwina Shawa
"Swiat wedlug Garpa" Johna Irvinge
"Zly" "7 dalekich rejsow" Tyrmanda
" Pozegnania", "Disneyland" Dygata
"Lekarze" "Absolwenci", "Akty wiary" E. Segala
"Na pastwe aniolow", "Kraina Chichow" J. Carrolla
"Luk Triumfalny" Remarqe'a
Basnie Andersena
"MUzyka dla kameleonow" Trumana Capote
"Niepamietnik Dolores Price" Wally Lamb
i wiele innych

[Gość: magda]

A na mnie wielkie wrażenie zrobiły ostatnio książki o duchowej stronie
człowieka Jamesa Redfielda - Dziesiąte wtajemniczenie i Dana Millmana Droga
wojownika miłującego pokój - zmieniły mnie trochę w środku!!!!

[Gość: Magda]

"Chleb na wody płynące" też zrobił na mnie niesamowite wrażenie, choć nie
potrafiłabym już wrócić ponownie. Książka trudna i przygnębiająca.

[Gość: Cynamoon]

Bo ksiazki Shawa, to taka troche pulapka. Zaczynaja sie lekko i niewinnie a
potem wciagaja w gleboka gre psychologiczna i mecza okrutnie.
Ale ja kocham jego ksiazki...
Jedyna, ktorej nie czytalam to Mlode lwy (wstyd, ale jakos nie udalo mi sie
przebrnac prze ten poczatek...ale kiedys mzoe mi sie uda)
pozdrawiam

[Gość: Lila Róż]

Ha! Też wielokrotnie i z lubością czytałam "Disneyland" i "Pożegnania" Dygata,
tak samo jak "Muzykę dla kemelonów" TC.....
Pozdrawiam:)

[Gość: Hypnos]

Cykl"Mroczna Wieża"Kinga

[ryza_malpa1]

Zmieniły spojrzenie na świat?
" Dwór" Singera - uświadomil mi odwieczna wojne postu z karnawałem, trdycji z
nową , świecką trdycją no i zaczął cały cykl, który skończyl się tak, że robie
to co robię?

: Niebezpieczne związki" - mrrrau, co za przewrotna , inteligenta książka!!
Moze nie zminiła mojego spojrzenia na świat ale potwierdziła kilka moich
zyciowych obserwacji :)

Nie moge zapomnieć?
" Zazdrośc i medycyna" - bardzo inspirująca, jesienna skiążka...:)
CZęsto wracam?
" Chlopi" Reymonta - za realizm , klimat i opisy dawnych obyczajów, za co cenie
równiez " Dwór". Fajnie móc przez chwile miec złudzenie że żyje się w dawnych
czasach :)
" Czarodziejska góra" - za nastrój, intelekt, powolny rytm no i bezskutecznie
na razie usiłuje rozgryźć pewnego diabolicznego jezuitę :)

jest taka jedna

[Gość: Nefi]

Na razie jedna, ale czytam, czytam.
"Biegnaca z wilkami" Clarissa Pinkola Estes - ubrala w slowa i uzasadnila to co
czulam sercem i dusza. Zmienila spojrzenie, wryla sie gleboko w pamiec i mam
ja na wlasnosc by moc do niej wracac :)

[larsen1]

Dla mnie taka ksiazka byla "Gra w klasy" Cortazara. Mialem 16 lat kiedy
przeczytalem ja pierwszy raz. Bardzo powaznie przewartosciowala moj swiat -
chodzilem po ulicach jak nieprzytomny. Teraz czytam ja raz na dwa-trzy lata. A w
tej chwili popijam yerbe mate, o istnieniu ktorej dowiedzialem sie wlasnie z
Cortazara.
Poza tym na pewno ogromny wplyw na mnie mialy "Podroz do kresu nocy" Celine'a,
"O bohaterach i grobach" Sabato, "Krol Olch" Tourniera, "USA" Dos Passosa (na
trzeci tom trzeba bylo dosc dluuugo czekac), "Piesni Maldorora" Lautreamonta
oraz tworczosc Alasdaira Graya - szczegolnie powiesci "Lanark" i "Justine 1982"
i jeszcze wiele innych ale musze sie samoograniczac :)
A co do pana DAF de Sade'a to chyba trzeba by na niego caly watek zuzyc, jesli
nawet pominie sie tresc - w formie to bardzo dobra literatura.

[fey]

"Pustynia Tatarów" Dino Buzattiego...

[Gość: kanja]

Do ulubionych,których nie da się zapomnieć należą;
"Mały wielki człowiek" Bergera
"Świat według Garpa" Irvinga
"Komu bije dzwon" Hemingway'a
to jest oczywiście subiektywny bardzo wybór

[Gość: sońka]

"Mistrz i Małgorzata"
"Zbrodnia i kara"
"Inny świat", opowiadania Herlinga-Grudzińskiego
"Sto lat samotności"

[Gość: erazm]

"Biblia"

[Gość: Kaśka]

"Bracia Karamazow", "Zbrodnia i kara"

[mon-ya]

W moim przypadku to:
- bezapelacyjnie García Márquez (czytane po 5 razy po pl i hiszp. "Sto
lat", "milosc w czasach zarazy", "Jeslien patriarchy", "Kronika zapowiedzianej
smierci"); zeby rozszyfrowac i dowiedziec sie, ze -jak mowi GGM - wszystko, co
jest w jego ksiazkach to prawda, tzn. wzielo sie z tej bujnej karaibskiej
rzeczywistosci, polecam "Zapach guajawy", rozmowy GGM z P.A.Mendoza lub w
rozszerzonej wersji (ale komplet nie wyszedl jeszcze w pl tlum, tylko I tom)
autobiografia GGM.
- opowiadania Cortazara
- "Mistrz i Malgorzata" Bulhakowa
- "W poszukiwaniu straconego czasu" Prousta
- Gombrowicz
- Szchulz
- Mysliwski ("Kamien na kamieniu", "Widnokrag", "Nagi sad" - 3 pierwsze
miejsca! (podobno Mysliwski konczy kolejna powiesc - nie moge sie doczekac!!),
a do tego:
- "Konopielka" Redlinskiego i "Chlopi" Reymonta... Jakos ciagnie mnie ta
literatura chlopska. I -moze to na pierwszy rzut oka dziwne - ale dla mnie ma
duzo marquezowej magicznosci, ale bardziej naszej, "swojskiej"...

Wszystkie te ksiazki czytalam po kilka razy i na pewno jeszcze kilka przede
mna :-)

A z dziecinstwa "Przygody Filonka Bezogonka", cala Astrid Lindgren, "Krol
Macius I" i ... "Pan Samochodzik"!

[brruno]

książeczka czekowa. Jest bezkonkurencyjna.

[Gość: emma]

Książek ważnych jest bardzo dużo, a jeszcze więcej tych, o których nie wiem,
czy są dla mnie ważne. Dlatego łakomie wciąż czytam nowości i cierpię, że i tak
nie uda mi się wszystkiego przeczytać. O książkach, które wpłynęły na moje
życie mogę tylko myśleć i czule wspominać, ale wiem, że nigdy nie starczy mi
czasu, żeby przeczytać je jeszcze raz. Wydając kolejną setkę w księgarni z
pokorą godzę się z moim losem.

[Gość: kicia]

1. "W ogrodzie pamięci "
2. "Inny świat"
3. ............... mozna by wymieniać w nieskonczonosc

[balbinia]

Juliet Gellatley "Milczaca arka"
Waris Dirie "Kwiat pustyni"
obydwie otworzyly mi oczy na sprawy ktore mnie nie dotycza, na cierpienie
ukryte gdzies daleko oraz dodaly sily i odwagi
Wiele jest takich ksiazek, mnie ksiazki ksztaltowaly bardziej niz srodowisko
szkolne czy rodzina. Jako dziecko i nastolatka czytalam mnostwo basni i do
dzisiaj otaczajacy mnie swiat bywa piekny, magiczny, niesamowity. Dzieki
ksiazkom ze szczypta magii stalam sie zmyslowa, cieszy mnie dotyk milych dloni,
zapach cynamonu i trawy, dzwiek ptakow i smiech dzieci, przemieszczajace sie
chmury na niebie, moge tez godzinami obserwowac zwierzeta albo przyrode. Jestem
pewna, ze tego nie nauczyla mnie ani szkola ani podworko ;)

[bohemista]

Gość portalu: Justin napisał(a):

> których nie mozecie zapomniec do tej pory i będziecie do nich wracać jeszcze
> wielokrotnie.

"Agnon zażartował kiedyś, że jeśli jakaś książka nie wymaga ponownej lektury,
to nie warto jej czytać" - to fragment z książki "Opowieść się rozpoczyna -
zbiór esejów o literaturze" (Amos Oz). Wszystkim bibliofilom polecam też "Ex
libris" A. Fadiman - czytając można się wreszcie poczuć zrozumianym :-)