Klasyki?

[mangos]

Chanel 5 ( edp) , Shalimar, Samsara, Poison??? Moja absolutna fascynacja,
ostatnio tylko wącham i wącham . W tych kompozycjach nie zmieniałabym nic, jak
dla mnie są doskonałe w każdym calu, i o ile Shalimar i Samsarę lubiłam zawsze
to Chanel i Poison dalekie były od mojej akceptacji. Dziś właśnie pachnę
Shalimarem, pięknie. Podziela ktoś tu moje fascynacje?

[forevermore79]

Jasne- to zapachowe legendy i wyznaczniki dawnej epoki- od
przedwojennego okresu po przepych lat 80tych.
Po sobie widze, ze zainteresowanie klasykami to zwykle naturalny
etap. Najpierw, lata temu, wydawaly mi sie odstreczajace, ciezkie,
bardzo retro i nie dla mojej grupy wiekowej. Z czasem jednak
potrafilem je docenic i zrozumiec, dlaczego maja nadal rzesze
wielbicieli. Inny powod, to tez nasza zmiana gustow zapachowych i
naturalna reakcja na to, co mozemy znalezc obecnie na perfumeryjnych
polkach (czyli nude i powielanie komercyjnych schematow). Zapachy
vintage, klasyki i nisza to oczywista ucieczka od tych trendow.
Rowniez i na meskich polkach klasykow nie brakuje- Eau Sauvage,
Jules, Vetiver, YSL Pour Homme, Givenchy Gentleman, czy Chanel Pour
Monsieur. Jedyny ich wrog to reformulacja, no i tez ustepowanie
miejsca o wiele gorszym kompozycjom.

[jollinka]

moja ulubiona kategoria - zwlaszcza w mlodosci lubilam ich uzywac ;-
) moj numer jeden to moze nie tak wiekowy ale zawsze klasyk "first"
VC&A oraz klasyczna "diva" ungaro; lubie tez "safari",
klasyczna "fendi" i "halstona"

[tonkabean]

Od lat uzywam Shalimar, takze ze wzgledu na jego ponadczasowosc :) Uwielbiam gdy
ktos mija mnie pachnac Samsara albo Chanel 5, choc chanelowskie 19 to tez
klasyka. Te zapachy daja mi poczucie ladu i bezpieczenstwa, choc nie opieram sie
nowym kompozycjom. Drazna mnie jednak meskie klasyki jak Vertiver od Guerlaina
albo Monsieur Givenchy, sa zbyt kolonskie i kojarza mi sie z dziadkami z windy
(moimi sasaiadami, ktorzy przed wyjsciem na spacer z psem wylewaja na siebie pol
flaszki maklera albo innego demona). Wyjatkiem jest Eau Savage, ktora sama sie
skrapiam, bo przypomina mi Cherry Blossom Geurlaina, choc jest o wiele starsza :)

[sylwia.g21]

zgadzam się bez zastrzeżeń..
Samsara to miłość mego perfumowego życia...

[rawita7]

Ja przechodziłam silną fascynację klasykami mniej więcej około 22-25 roku życia.
Nosiłam Samsarę, Palomę Picasso, Arpege, Mitsouko. Fascynowały mnie szypry. A
potem przeszło jak ręką odjął. Od kilku lat mam absolutną awersję do wszystkiego
co retro. Wącham tylko z ciekawości.

[lucapuka]

Ach, miód na moje serce. Klasyki kocham. Nie zawsze taką czystą
miłością żeby aż nimi pachnieć ;), bo np. Mitsouko czy Heure Bleue
są zbyt fizjologiczne i nie na moje nerwy - lubie ję niuchać w
samotności na nadgarstku. Ale już Miss Dior czy starego cytrynowego
Guerlaina noszę z upodobaniem zwłaszcza latem.
Z nowszych szyprów choć też już klasyków: uwielbiana przeze mnie
różano-miodowa Diva EdP, która jest typową "La Donna mobile",
potrafi zupełnie inaczej i zaskakująco zmysłowo zapachnieć w upały,
Safari, które kocham zwłaszcza w wersji ekstrakt oraz klasyczna
Paloma Picasso - bardzo komplementogenna. Chanel No 5 wolę w wersji
elixir sensuelle i kremu do ciała, który jest mega trwały. Poison
się nigdy nie wyrzeknę :) - ostatnio nabyta Esprit de Parfum jest
jeszcze bardziej zawiesista i ciężka. No i naturlich czarna Coco
EdP - pierwsza dama dworu.

[mettemarit]

Mam Poison, ale raczej z sentymentu - to moje pierwsze poważne perfumy.Używam
rzadko, za rzadko. Shalimar, Samsarę miałam i oddałam, starych Guerlainów nosić
bym nie mogła.
Chyba jednak klasyki w perfumach nie lubię, wolę dziwadła:)

[miriam_73]

Shalimar, Samsara i Piątka - Tak, po stokroć tak. Samsara była moim pierwszym
"prawdziwym" zapachem i pierwsza flaszka jaką sobie w zyciu sama kupiłam to była
właśnie Samsara za marki uścibolone z kieszonkowego biednej polskiej au pair.
Natomiast Poison - niestety nie.

[renia.renia]

Z wymienianych klasyków noszę tylko Shalimar ale za to coraz
częściej. Niestety dotychczasowe podejścia do Chanel 5, starych
Guerlainów i innych nie były udane. Ale kto wie co będzie za jakiś
czas...

[mathilde17]

Ja tak jak Rawita - przechodziłam długi etap fascynacji klasykami, ze
szczególnym uwzględnieniem Mitsouko, czemu wielokrotnie dawałam wyraz tu na
forum. Narobiłam niesamowite ilości zapasów starych Guerlainów (no bo w Polsce
nie ma przecie!!!), których do tej pory się pozbywam. W odrazę wprawdzie mi to
nie przeszło, ale wącham już tylko z buteleczek - z sentymentu zostawiłam sobie
śliczny flakonik ekstraktu Mitsouko w ozdobnym pudełku (chyba go nigdy nie
otworzę i wnuki w spadku dostaną:)), końcówkę Jicky w już nieistniejącej wersji
Parfum de Toilette, no i chyba zostanie też ten ekstrakt L'Heure Bleue - i tak
nikt go nie chciał na Straganiku, a uroda tego zapachu wyraża się najpełniej w
ekstrakcie właśnie.
No właśnie, reformulacja... Podobno mech dębowy w Mitsouko już od paru lat nie
jest tym samym mchem, co do Jicky - nie porównywałam, czy obecnie sprzedawane
EdP pachnie inaczej niż PdT, ale spotkałam się z takimi opiniami na francuskich
forach. Pocieszam się, że wszystkie moje zachowane resztki to właśnie
"przedreformulacyjne" wersje.
Z klasyków przepadałam też swego czasu za Rive Gauche YSL - właściwie do tej
pory mi się podoba, i za Chanel 5.
Przecudnym i przebogatym owocowym szyprem jest też Femme Rochas (albo była,
jeśli w niej też grzebali).
Antyfascynacją w temacie klasyków od zawsze jest natomiast Shalimar. Nigdy nie
potrafiłam się do niego przekonać.

[coralin]

Klasyki są piękne i choc nie wszystkich mogłabym używać to doceniam.
Czasem nie doceniałam, bo klasyka może być nudna w sensie : klasyczny zapach na
prezent dla młodej dziewczyny to Anais anais(dostałam , nie doceniałam). Potem
wolałam jakieś owocowe Clin d'oleil, Oui non,ale kiedy przyszło do wyboru
pierwszych kupionych samodzielnie ekskluzywnych perfum wahałam sie wyłącznie
miedzy klasykami: Paris YSL i Nina Niny Ricci(stara wersja).
Dla mnie klasyki perfum to zapachy, które wprowadziły rewolucje oraz oczywiscie
te nieśmiertelne starocie. Czyli klasykiem dla mnie jest i Angel i Chanel 5.
Klasyki będą nas coraz bardziej fascynować, bo to są zapachy rozwijajace się. To
co obecnie powstaje to najczęściej zwykłe pachnidełka z marketingowa otoczką i
reklamowym zadęciem.

[fa25]

Święte słowa ! Klasyki są nieśmiertelne i stanowią bazę dla
wszelkiej maści nowych wypocin; marketingowo świetnie wypromowanych,
zapachów.Tylko klasyki sa naprawdę oryginalne; cała reszta jest
wtórna.