zagubilam sie troche

[grzeczna_dziewczynka15]

Ostatnio jakos, moze z okazji 30stki i nastania nowego roku, pozmienialy mi
sie priorytety calkowicie. MOje zycie bylo w pewien chaotyczny sposob
"poukladane", mialam plan. Nie wiem, co sie stalo, w kazdym razie, plan
uznalam nagle za niedorzeczny.

Stwierdzilam, ze w zyciu inne rzeczy sa wazne niz tylko praca w stalym
miejscu, ciulanie na emeryture, ktora i tak bedzie zenujaca i bycie z jednym
mezczyzna do konca zycia (albo przynajmniej dlugo). Stwierdzilam, ze jak tylko
wykaraskam sie z moich obecnych zobowiazan (co mam nadzieje nastapi w ciagu 3
miesiecy) zmienie zycie diametralnie - zancze wiecej korzystac z zycia,
pojezdze, popracuje to tu to tam, tyle aby stalo do nastpnego przejazu do
innego miejsca.

Z jakiejs przyczyny jednak mam lekka depresje. Dlaczego bycie w zwiazku
jednoczesnie ogranicza i daje spelnienie? Dlaczego stabilizacja jednoczesnie
nudzi ale z drugiej strony daje spokoj wewnetrzny i zadowolenie? Czy ktos
jeszcze ma takie przemyslenia?
Ale ostatecznie,zycie za krotkie jest chyba by je marnowac na prace,
konsumpcje i rutyne.

Ktosia jeszcze sie pogubila i planuje radykalne zmiany?

[kochamkobiety]

Ja myślę, że to kwestia odpowiedniego partnera życiowego. Są ludzie
co nic poza jedzeniem nie wnoszą do związku a nawet dołują. A nie
samym chlebem człowiek żyje. Ja z moją kobietą dużo jeździmy. To nam
daje poczucie życia, ucieczki z klatki codziennych spraw.

[alanis11]

A ja myślę że wszystko jest kwestią wtłoczenia w normy społeczne , po prostu
taki jest standard przyjęty przez społeczeństwo praca na etacie do emerytury
,jeden partner mąż do śmierci ,rodzina, dom ,samochód.
Każdy kto ma inny niekonwencjonalny pomysł na życie jest nierozumiany i budzi u
ogółu zdziwienie także krytykę.

[alanis11]

Ja bym np chciała życ inaczej ale nie umiem się wyzwolić z wtłoczenia w normy.
Marzy mi się takie połykanie życia z dnia na dzień , podróże , brak zobowiązań ,
dzieci , brak piepszonego 8 godzinnego etatu , niestety :-/

[mal-sia]

ja własnie mam rutyne i juz mnie to dobija!moj mąż srtał sie leniem i tylko by
siedział w fotelu i nawet nic mi w domu nie pomaga1czasem mam tego wszyskiego dosyc!

[drie]

Nie pogubilas, tylko doszlas do tego momentu w zyciu, kiedy fajnie
sobie zmiane strzelic. Nie kazdy to ma. Jedni potrzebuja bardzo
stabilizacji, inni- nowosci. Nie trzeba od razu zycia zmieniac
calkowicie by z niego korzystac.

Mam tak. Ale dozuje w miare potrzeb.

[kitek_maly]

> Z jakiejs przyczyny jednak mam lekka depresje. Dlaczego bycie w zwiazku
> jednoczesnie ogranicza i daje spelnienie? Dlaczego stabilizacja jednoczesnie
> nudzi ale z drugiej strony daje spokoj wewnetrzny i zadowolenie?

Mnie bycie w związku nie nudzi, stabilizacja jest tym do czego dążę. Ale z
Twojej wypowiedzi wynika, że Ty wprost przeciwnie, więc może w tym rzecz?

[sumire]

ja zamierzam wzmocnić nieco moje więzy, bo przekonałam się, że one wcale nie
ograniczają aż tak, jak wcześniej się obawiałam ;)

[hermina25]

grzeczna_dziewczynka15 napisała:

> Z jakiejs przyczyny jednak mam lekka depresje. Dlaczego bycie w zwiazku
> jednoczesnie ogranicza i daje spelnienie? Dlaczego stabilizacja jednoczesnie
> nudzi ale z drugiej strony daje spokoj wewnetrzny i zadowolenie? Czy ktos
> jeszcze ma takie przemyslenia?

dokładnie tak jak piszesz....
mnie to jeszcze przeraża na dłuższą metę...póki jest "na razie"
,niezobowiązująco i w każdej chwili mogę powiedzieć -do widzenia,czuję się
bezpieczna...ale mdło mi się robi na myśl spędzenia reszty życia z jednym
facetem...Trochę jakby uciąć mi skrzydełka...
Z drugiej strony układ w którym obecnie tkwię jest idealny,dobrze mi tak i jeśli
byłoby tak zawsze ,mogłabym w czymś takim funkcjonować do końca życia,albo
raczej do momentu kiedy bym się tym nie znudziła :D
Przy mojej niestałości i "wędrownemu usposobieniu"....ciężko mnie się
stabilizować....

[cafem]

No ja sobie tez tak troche to wszystko przemysliwam. Od ladnych paru
lat, kiedy to zamiast stabilizacji wybralam tulaczke.
Efekt? Dwoch zostawionych narzeczonych (cale szczescie, bo dzis bym
sie chyba rozwodzila;) i kompletny brak stabilizacji. Czasem mnie
nostalgia nachodzii chce gdzies sie na stale osiedlic, ale dwa
tygodnie pozniej plan sie zmienia i znow jest git.

Zyje sie w taki sposob na pewno ciekawiej. Na palcach jednej reki
wymienie znajomych ze szkoly i podworka, ktorzy tyle widzieli i tyle
robili co ja.
Za to oni maja wlasne gniazdka, rodziny, stala prace, uporzadkowane
zycie i sa za cos/kogos odpowiedzialni.
Ja nie. Nie mam pojecia, gdzie bede za trzy miesiace. Czy bede miala
ta sama prace, czy inna. Nawet nie wiem, w jakim kraju za trzy
miesiace wyladuje:) Wiekszosc planow z powodu ciaglych zmian bierze
w leb.

Obie opcje maja sporo plusow i minusow. Sama wybierasz, co dla
Ciebie wazniejsze. Ja wybralam i jak na razie - nie zaluje.

[s.p.7]

sadze ze to wynik prostego konfliktu wenetrznych powołań

-jedna zesc ciebie bedzie chiala spelnic powinnosc prokreacyjną, budowac
stabilna przyszłosc, z wartosciowym mezczyną, miec z nim 3 dzieci, czerpac
satysfakcje z dawanie siebie innym, wspieraniu ich, altruzimie. W tworzeniu
szczescia w oparciu o rozwoj siebie na tle inenych ,na tle rodziny,

-fruga czesc bedzie patrzyla głwonei na donznia, zabawę, satysfakcje,
przyjemnosci, hedonizm i niezobwiazaujacy egoizm, dzikie imprezki, przelotne
kontakty

Decydujac sie na jedna z tych dróg czujesz ze stracisz sporo.

Mysle ze kluzem jest uswiadomienie sobei ze te 2 drogi nie musza byc osobne.
MOzna byc szzczesliwym radoscym, w zwiazku z jednym mezczyną, bez nudy, jesli
czlowiek potrafi koncentrowac sie na adawani w pewnych wartsciach, satysfakcja z
takiego zycia po kilku latahc jesli jest ono dobre i tak przewysza predzej czy
pozniej cokolwiek co mozna sobie dostarczyc w sposob bardziej neiskomplikowany

Ale jest to droga trudniejsza

ta druga jest prostrza
jednoczesnie jednak zaczyna dochodzic do swiadomoci ze niezobwoiazujacy seks i
zabwa to nei wszystko, za po 10 latach w zasadzie realnei nie bedziesz mial nic
poza tym ze doznalas troche proznej satysfakcji budowanej raczej na czyms co
jest onanizacja podstaqwowych potrzb niz ich prawdziwa relazacja. uprawia sie
seks ale nie ma sie dzieci.

Wiesz ze wybro nalezy do ciebie, i predzej czy pozniej poniesiesz jego konsekwencje

dodatkowo tak naprawde gdizes we wnetrzu czujesz ze eni potrafila bys udawac
milosci, zwiazku
a stworzyc ci taki prawdziwy opartyn na prawdziwej milsoci, szczerosci jest ci
bardzo trudno.

wiec jestes w kropce i sklaniasz sie ku tej drodze zabawy, wyznajac filozofie :
"a co mi tam przynajmniej bedzie kolorowo" nie musze robic tak jak spoleczesnto
oczekuej jesli sama tego nei czuje


msyel ze uzyskanie spokoju uzyskasz w momencie gdy wybierzesz jedna z drug lub
obie polaczysz w calosc co jednak bedzi wymagalo sporo wysilku i zmiany psotaw
zyciowych oraz nastawienia.

[simply_z]

msyel ze uzyskanie spokoju uzyskasz w momencie gdy wybierzesz jedna
z drug lub
> obie polaczysz w calosc co jednak bedzi wymagalo sporo wysilku i
zmiany psotaw
> zyciowych oraz nastawienia.
>
nie wiem czy to juz pozna pora..ale nie zrozumialam wiele z tego
najeżonego bykami tekstu.
tzn .jedyna pewna droga prowadzaca do spelnienia to i tak mąż i
trojka dzieci na starcie ,a podroze ,samorozwoj mozna wsadzic
pomiedzy bajki?

[s.p.7]

> nie wiem czy to juz pozna pora..ale nie zrozumialam wiele z tego
> najeżonego bykami tekstu.
> tzn .jedyna pewna droga prowadzaca do spelnienia to i tak mąż i
> trojka dzieci na starcie ,a podroze ,samorozwoj mozna wsadzic
> pomiedzy bajki

widac nieprzyzwyczajeni tu do moich 200 słow na minute

bardziej chodzi o to ze mozna dokonwyac samorozwoju, spelnianai siebie, swoich
marzen i pasji, jednoczesnie robiac to z pomaca i w oparciu o rodzinę.
I ma sie to i to i to na znacznie wyrzszym poziomie niz jak prubowalo by sie
robic to lub tamto osobno

hesz jechac w gory na miesiac? prosze bardzo maz sponsoruje, lub leca razem, a
dzieckiem ktos sie opiekuje itd

tak to wyglada szczegolnie np w tzw dobrych rodzinach np w niemczech

samorozwoj wg mnie jest zatem najlepszy w memencie kiedy sięgo dokonuej w
oparciu o cos wiecej niz zabawa

[mahadeva]

no tak, ale tu jest zacofana polska :) no nie mowie, ze swiatli ludzie beda zyli
madrze, po swojemu...
a tak w ogole - ja np. chce stabilizacji z 1 facetem, ale nie chce dzieci -
zupelnie nie widze sensu ich posiadania, jeszcze to jest maksymalne poswiecenie,
ryzkowanie zycia przy rodzeniu... mozna zyc milo i przyjemnie z 1 facetem. seks
bez zobowiazn i ciagle imprezy sa bez sensu. przez mile zycie rozmiem
wartosciowe i mile rzeczy, milosc wlasnie, sport, podroze, ksiazki, muzyka. jest
to uznane spolecznie i mile :)

[rach.ell]

Czy to musi byc uznane spolecznie czy nie moze byc tylko mile?:)

[s.p.7]

nikt nei ma zludzen ze posiadanie dzieci to poswiecenie praca, i wysilek

tak samo jest z wojną.
Meaczyan walczac na wojnie w obronie swojego narodu ryzykuej smiem twierdic
czsto wiecej, i bardziej sie pozswieca

dzis nei ma wojen a kobiety nei maja ochoty rodzic bo nic za to nie dostają z
rzeczy na ktorych im zalerzy: prestiz, zabawa, pieniadze, przyjemnosci

posaidanie dzieci to raczej szlachetne powolanie ale druga kwestia to tak kto
potrafi dobrze temu sprostac? wychowanie dziecka to takze ciezka praca i sztuka,
bez milosci sie nei obejdzie wiec kobieta do tego enizdolna powinna darowac
sobie zabawe w macierzynstwo

[erillzw]

s.p.7 Ty piszesz ciekawe rzeczy.. ale nawet ja która robie bardzo
dużo literówek mam problem z roszyforowaniem Ciebie.

[cus27]

Szukanie..."prawdy zyciowej"?

[mahadeva]

tak - mysle, ze nie dosc, ze rezygnuje z wysilku i tortur fizycznych, to jeszcze
robie to w imie idei - chocby niepowiekszania przeludnienia, nasza ziemia
naprawde obrywa, ludzie mogliby robic cos innego niz sie rozmnazac i ja niszczyc
zyjac w zageszczeniu...

[gr.een]

że też ci się chce pisać zawsze takie długie posty

[s.p.7]

widzisz jak sie posiwecam ? :)

[gobi05]

Co za bełkot:
- "wewnętrzne" powołania;
- "powinność prokreacyjna";
- niezobowiązujący egoizm;
- tu dość długi cytat bezsensownego słowotoku:
> MOzna byc szzczesliwym radoscym, w zwiazku z jednym mezczyną, bez nudy, jesli
> czlowiek potrafi koncentrowac sie na adawani w pewnych wartsciach, satysfakcja
> z
> takiego zycia po kilku latahc jesli jest ono dobre i tak przewysza

- "> ta druga jest prostrza" - sio! Do szkoły głąbie!!!

- "msyel ze uzyskanie spokoju uzyskasz w momencie gdy"
To właśnie problem, że nie myślisz. Jakieś wrażenia przelewają
ci się w mózgownicy i starasz się jak najprędzej się ich pozbyć.
Niestety, wysyłasz je do Internetu, gdzie będą obrażać
pojęcie ludzkiej inteligencji. Wielka szkoda!

[s.p.7]

brakuje ci czegos :)

[grzeczna_dziewczynka15]

Ani o "powinnosci prokreacyjnej" ani o takiej potrzebie nie wspomanialam ani
slowem;) O egoizmie tez nie mowie. Mozna zmienic swoje zycie i przelamac rutyne
pomagajac innym, np. poprzez wyjazd na wolontariat.

Zdecydowanie pierwsza droga, konsumpcyjna, wydaje sie byc latwiejsza niz
trudniejsza. Wygodnie jest seidziec w znajomym srodowisku, bezpiecznie z tym
samym osobnikiem, myslec o dzieciach jako o zabezpieczneiu na przyszlosc (co
wiele osob robi).

[s.p.7]

> Zdecydowanie pierwsza droga, konsumpcyjna, wydaje sie byc latwiejsza niz
> trudniejsza. Wygodnie jest seidziec w znajomym srodowisku, bezpiecznie z tym
> samym osobnikiem, myslec o dzieciach jako o zabezpieczneiu na przyszlosc (co
> wiele osob robi).

to wszystko zalerzy jakie ambicje ma czlowiek
droga rozwoju w oparciu o rodzine, jesli psotawi się sobie poprzezke bardzo
wysoko oznacza to ze moze dac znacznie znacznie wiecej niz drgoa rozrwykowa

po siedziec na kanapie, nudzic się cały dzien i zrobic kilka dzieci po to by
kogos przy sobie uwiazac potem nic nei robic 15 lat tylko wyrzywac sie na
otoczeniu to tez jest droga "rodziny" tylko ze badziewiasta

droga altruzimu, rodzinnego w oparciu o mozeczyne tez moze dostarczyc znaczni
wiecej rozrwyki, rozwoju niz jajakolwiek droga rozrywkowa tylk oejsli ktos
potrafi to robic umeijetnie, towrzyc relacje miedzyludzki i znalesc
odpowiedniego partnera a to jzu takie proste nie jest


droga rozrywki tez moe byc łatwa- alkoholizm
ta nei co lepsza polegajaca nie wiem: na beztroskim lataniu i beztroskich
znajomosciach to jest troche wyzej ale nigdy nie bedzie to poziom ktory mozna
uzyskac keidy kobieta rozwija sie w sposob wyzszy, choc to oczywiscie kwestia gustu

[grzeczna_dziewczynka15]

Mysle, ze sie nie rozumiemy. Ja nie pisze nic o drodze "rozrywki" w rozumieniu
alkoholizm. Pisze o np. pomocy ludziom i wolontariacie.

[s.p.7]

czy sie nei rozumiemy?

jesli chodzi o tresc to tresc moze zawsze zostac wyjasniona

jesli chodzi o roznice spojrzenia na mozliwosc realziacji siebie to nei znaczy
to oczywiscie nic bo kazdy czlowiek robi to co chce i jak chce

Jesli chialas powiedziec ze mozna rozwijac i realziwac się nie bazujac na
rozrywne ani na rodzinie to oczywiscie mozna.
Ma mtylk otakei poczcuie jakoby wiele lduzi widzialo np rodzine jako
ograniczenie a nie wyzwolenie.

Wg mnei oczywiscie tak byc nei musi.
Jesli mwoimy o pierwotnej potrzebie jest to potrzeba atruzimu,
mozna ja realziwaoc przez psioadanie dzieci i wsparcie ich w rozwoju albo np
poprzez dzialanie w akcjach harytatywnych, wolontariat.
Rozni sie tylko forma.

Pomimo tego ze rodzina nie ogranicza mozliwosci realziacji altruzitycznej poza
nia samą mozliwosci rezlizacji w inny sposob sa ogromne.
NIe musi sie to ograniczac do adoptowania psow i kotow, ale wlasnie poprzez
robienie czegos szlachetnego a co realnie pomaga czy spoleczesntwu czy ldziom

przy czym nie ma instytucji rodziny ani stalego partnera

jesli ktos sadzi ze rodzina to jakas obowiazkowa forma reazlizacji dla innych
jest oczywiscie w bledzie,


co do rozumienia
chialem pokazac ze kazda droga moze bcy zrealziwoana lepiej lub gorzej
jesli ktos stawia na rozrwykę moze zostac alkoholikiem albo moze bawic sie
zbawiajac swiat poprzez zdobywanie wladzy w kraju i tworzenia dobra dla calych
spoelczenstw (przyklad)

Podobnei jest z rodziną. -moze to oznaczac kobiecine ktora siedzi w chaci i nic
nie robi bo adzi ze jak urodzila dziecko to wszystko co musiala zrobic, i do
tego zaniedbuje obowiazki rodzicielskie... no jaka to jest rodzina? To czesto w
patologie sie zamienia.


reasumujac
bo o co chodzi, mam wrazenie ze masz poczucie ze rodzine ktora mogla bys
stowrzyc z jednym mezcyzna bedzie cie ograniczac.
-wiec porstowalem - dobra rodzina nigdy nie ogranicza a wrecz przeciwnie wspiera
i umozliwa zrobic wszystko co sie chce

Jednozcesnie piszesz ze jest opcja drogi alternatywnej tzn bez rodziny.
Fajnie. Tylko tak samo pisalem ze to moze bcy robione ddobrze i tez jakos
"dziwnie". Dobrze to np. gwiazdki jak Madonna tak sobie zyją, czy modelki, -
maja jakies tam zajecie które nei jest zbyt łopotliwe a daje sporo frajdy a
reszta ich zycia to jakies niezobwoaizujace kontakty z plcia odmienną i czasem
jak maja wrazliwsza nature to dzialenie harytatywne np.

[grzeczna_dziewczynka15]

Dla mnie rodzina jest w ogole out of the question. Moje rozwazania dotycza
stabilizacji - praca w jednym miejcu i staly zwiazek kontra rozmaite zajecia w
roznych miejscach i brak stalego zwiazku.

Tematem moich rozwazn nie jest, czy warto zalozyc rodzine, czy nie. Dziekuje,
chciales dobrze, ale nie kazdy temat jest o rodzinie.

Ewnetualnie, jest to watek o zagubieniu sie. Moze tez sie zagubiles? Jaki
jest/byl Twoj dylemat?

[s.p.7]

> Dla mnie rodzina jest w ogole out of the question. Moje rozwazania dotycza
> stabilizacji - praca w jednym miejcu i staly zwiazek kontra rozmaite zajecia w
> roznych miejscach i brak stalego zwiazku.

Mysle wiec ze to tylko prosta analziaza za i przeciw
wiadomo brak stabilizacji to jednak troche ryzykowne alei emocji wiecej :)

alee nie kazdy temat jest o rodzinie.

no co ty jak jak katarynka tylko o rodzinie w kazdym temacie nawaijam.
rdozina rodzina slub, dziecil slub dzieci, rodizna itd

> Ewnetualnie, jest to watek o zagubieniu sie. Moze tez sie zagubiles? Jaki
> jest/byl Twoj dylemat?
hehe
nie jestem czlwiekiem ktory miewa jakiekolwiek dymelaty w sensie "problemy
ciagnace sie tygodniami czy miesiacami", poajawiaja sie tylko przemyslania i
watpliwaosci, które sie rozwijaja i zaminiaja w cos przyjemnego i porzytecznego
ale dziekuje

[sar36]

grzeczna_dziewczynka15 napisała:

> Mozna zmienic swoje zycie i przelamac rutyne
> pomagajac innym, np. poprzez wyjazd na wolontariat.

I mieć konto w Volkswagen Bank Direct... Ech... życie "wolnego zawodowca" to
jest dopiero coś!

Sorry... nie mogłem się powstrzymać. Strasznie płytkie i naiwne wydają mi się te
rozważania.

[sumire]

a na tym koncie sumę wystarczającą do przeżycia kilku lat, pracując pro bono :)

[jan_hus_na_stosie]

biedactwo ;)

[mahadeva]

ja tez skonczylam 30stke i nic sie nie zmienia, potrafie sobie wyobrazic, ze
mozna byc szczesliwym mieszkajac w wawie i pracujac i majac 1 faceta - mozna
podrozowac w czasie urlopu i robic rozne ciekawe rzeczy. natomiast moim
problemem jest brak faceta. juz mam tego dosc. nie mam pojecia, jak go znalezc.

[alpepe]

że się zagubiłaś, to mnie nie dziwi. Dziwi mnie, że dopiero teraz do tego
wniosku doszłaś, bo po twoich postach/wątkach widać to było od dość dawna.

[grzeczna_dziewczynka15]

Przynajmniej przyznaje sie do watpliwosci, i do tego, ze nie mam monopolu na
prawde;>

[erillzw]

grzeczna_dziewczynka15 napisała:
> Stwierdzilam, ze w zyciu inne rzeczy sa wazne niz tylko praca w
stalym
> miejscu, ciulanie na emeryture, ktora i tak bedzie zenujaca i
bycie z jednym
> mezczyzna do konca zycia (albo przynajmniej dlugo). Stwierdzilam,
ze jak tylko
> wykaraskam sie z moich obecnych zobowiazan (co mam nadzieje
nastapi w ciagu 3
> miesiecy) zmienie zycie diametralnie - zancze wiecej korzystac z
zycia,
> pojezdze, popracuje to tu to tam, tyle aby stalo do nastpnego
przejazu do
> innego miejsca.

Nie wyszalałas sie za czasów liceum i studiów?
Bo tak mi brzmi jakbys od zawsze była stateczna kobieta, która
dazyła do jakiejs stabilizacji bez wiekszych ekscesów bo przeciez
tak trzeba.. a nie do konca miala okazje znalezc i dowiedziec sie
czego potrzebujesz "parzac" sie w czasach gdy uchhodziło to, ze tak
powiem na "sucho".
Taki zwrot w kierunku studenckim w wieku lat 30 troche swiadczy o
tym, ze przez lata odpychalas od siebie mysl, ze nie realizujesz
wojego zycia bo de facto nie wiesz jak chcesz zeby wygladalo.. a
wcisnelas sie z jeden ze schematów.
Ale to tylko hipotetyczne rozwazania.


> Z jakiejs przyczyny jednak mam lekka depresje. Dlaczego bycie w
zwiazku
> jednoczesnie ogranicza i daje spelnienie?

Ogranicza? To zly znak, ja sie nie czuje w zaden sposob ograniczona.
Czuje sie spelniona, wolna, wlasnie przez to, ze nie czuje ze
wspoldzielenie zycia z partnerem zyciowym zabiera moja przestrzen.
Nasze autonomie nie skurczyly sie, tylko integrujac sie ze soba
powiekszyly sie :)

> Dlaczego stabilizacja jednoczesnie
> nudzi ale z drugiej strony daje spokoj wewnetrzny i zadowolenie?

Nie kazdego nudzi. Wszystko zalezy od jej kształtu, wartosci. Jesli
Cie nudzi, znaczy cos nie do konca jest tak w twoim zwiazku...
Codziennosc, czy chociaz rutyna nie musi byc z zasady nuzaca, nudna
i generalnie powdujaca podkowe. To od Ciebie i partnera zalezy jak
bdzie wygladala pomimo przytlaczajacych codzien rzeczy jak problemy
w pracy, z ludzmi, rachunkami czy innymi.

> Czy ktos
> jeszcze ma takie przemyslenia?

Ja nie przekroczylam jeszcze magicznej bariery 30 roku zycia wiec
jeszcze nie mam. Ale majac znajomych w podobnym wieku lub nawet
starszych slysze opinie bardziej w kierunku "znalzlam siebie"; "w
wieku 30 lat to człowiek jesy dopiero mądry i to jest zaj**".

> Ale ostatecznie,zycie za krotkie jest chyba by je marnowac na
prace,
> konsumpcje i rutyne.

ale Ty chcesz je w zamian marowac na konsupcje zdaje sie przelotnych
zajec, zwiazkow i podroze ktore poza chwila ekscytacji nie daja Ci
nawet minimum poczucia bezpieczenstwa... a nawet nie wiemy czy i
spelnienie.. ale moze trzeba sie w Twoim przypadku sparzyc by sie
dowiedziec.. a moze jestes do tego stworzona.. kto wie..
Bez sprawdzenia sie tego nie dowiesz..
>
> Ktosia jeszcze sie pogubila i planuje radykalne zmiany?

[lelabo]

erillzw napisała:
> Nie wyszalałas sie za czasów liceum i studiów?
> Bo tak mi brzmi jakbys od zawsze była stateczna kobieta, która
> dazyła do jakiejs stabilizacji bez wiekszych ekscesów bo przeciez
> tak trzeba.. a nie do konca miala okazje znalezc i dowiedziec sie
> czego potrzebujesz "parzac" sie w czasach gdy uchhodziło to, ze
tak
> powiem na "sucho".

Mam dokładnie takie same odczucia po przeczytaniu postu autorki.
Prawdopodobnie chciało się bawić w dom zaraz po maturze, i takie są
tego skutki.

[grzeczna_dziewczynka15]

Co to znaczy bawic sie w dom po maturze?
W sumie zaczelam mieszkac sama przed matura;) Piekny czas;)

[lelabo]

Pytania to zadajesz jakbyś miała 15 lat, a nie 30...

Bawienie się w dom, to taka sytuacja kiedy dwoje ludzi, najczęściej
pan i pani, postanawia razem zamieszkać. Mają po 19 lat lub coś koło
tego, zakochali się w sobie i już są przekonani, albo raczej pani
jest przekonana, że to już ten jedyny na całe życie i zamiast
korzystac z życia, z młodości, zabawiają się w dom - niby wspólne
gospodarstwo, najczęściej głównie bądź jedynie dofinansowywane przez
rodziców jednej lub obu stron, obiadki, wieczory przed TV i inne
tego typu dzialania, które generalnie łączą się pod słowem:
stabilizacja.
A potem przychodza 30 urodziny, slub byl ale panstwo nagle
zrozumieli, ze nie o suknie chodzi, a o dojrzalosc do zawarcia
zwiazku malzenskiego i kazde idzie w swoja strone. Albo nawet slubu
nie bylo, a przyzwyczajenie zostalo. I na ogol w takich parach jedna
ze stron zaczyna odczuwac nude i miec poczucie, ze cos ja/go w zyciu
ominelo. I nagle teraz, kiedy naprawde przychodzi czas na
stabilizacje, ona lub on, lub oboje, uznaja, ze jednak woleliby
zwiedzac swiat, sypiac co noc z kims innym i w ogole swietnie sie
bawic. A pranie skarpetek, gotowanie obiadkow i placenie rachunkow
to nie jest dla nich zycie.

[grzeczna_dziewczynka15]

To zdecydowanie nie o mnie zatem;)

Wiesz, pytam, co oznacza zabawa w dom, bo nie doswiadczylam takiej sytuacji, jak
opisujesz i nie znam tez ludzi, ktorzy zaczeli mieszkac jako para i
dofinansowywali ich rodzice, stad prosba o wyjasnienie.

[lelabo]

Nie musisz znać, wystarczy poczytać uważnie wątki choćby na tym
forum :-)

[grzeczna_dziewczynka15]

Nie wiem co to znaczy "wyszalec sie za czasow liceum i studiow". Zreszta ja
wciaz studiuje;)
Dlaczego chec wolontariatu np. uznajesz za zwrot w kierunku studenckim? Sa rozne
drogi zyciowe (skoro juz piszesz o schematach, dlaczego wartosciujesz?

No mam problem z okresleniem, czego chce, to prawda. I mysle, ze wiecej osob ma
watpliwosci, tylko moze nie przyznaja sie do ich otwarcie. Bo latwiej jest
wierzyc, ze to co sie robi przynosi nam szczescie absolutne, nawet jesli tak nie
jest do konca.

Mam nadzieje, ze wlasnie odwaze sie robic to, co przyniesie mi szczescie;) Czego
zycze wszystkim, bez wzgledu na forme;)

[erillzw]

grzeczna_dziewczynka15 napisała:

> Nie wiem co to znaczy "wyszalec sie za czasow liceum i studiow".
Zreszta ja
> wciaz studiuje;)

Ja tez ;)

> Dlaczego chec wolontariatu np. uznajesz za zwrot w kierunku
studenckim? Sa rozn
> e
> drogi zyciowe (skoro juz piszesz o schematach, dlaczego
wartosciujesz?)

Odpisałam na Twój pierwszy post, w kolejnych pojawiły się teksty o
wolontariacie. Aczkolwiek z drugiej strony Ci powiem, ze ja
wolontariat robiłam kobiec liceum/poczatej studiów. Moim zdaniem
wolontariat na ktorym etapie jest potrzebny po trosze by przekonac
sie czy chcesz pomagac ludziom, jak bardzo chcesz sie w to
angazowac. To troche sprwdzenie siebie. Jesli idziesz potem w to
zawodowo, znaczy, ze pomogło Ci to znalezc droge swoja :)


> No mam problem z okresleniem, czego chce, to prawda. I mysle, ze
wiecej osob ma
> watpliwosci, tylko moze nie przyznaja sie do ich otwarcie.

To niestety swoiste przeklenstwo mlodego pokolenia. Duzo opcji i nie
wiadomo na co sie decydowac.

> Bo latwiej jest
> wierzyc, ze to co sie robi przynosi nam szczescie absolutne, nawet
jesli tak ni
> e
> jest do konca.

No nie wiem. jak mnie cos nie spelnia to szukam czegos innego lub
robie cos ale znajduje sobie jakies wntyle.
Poki co mam szczescie robic to co mnie bardzo spelnia, prowadzic
tryb zycia jaki daje mi wielka satysfakcje i mimo, ze nie mam jasno
obranej sciezki kariery (co innego robie, na co innego sie kształce)
to nie koniecznie czuje sie zgubiona na drodze :)
Ale ja mialam okazji probowac wielu kierunków mimo, ze mam dopiero
26 lat (jeszcze przez chwile) ;)
Poza tym.. nie uwazam, zeby trzeba bylo sie koniecznie okreslac w
mlodym wieku co sie chce robic. Jesli nie wiesz tego ze tak powiem
od pocztaku i w ty kierunku idziesz to nie ma co robic cisnienia, ze
tego szukasz. lepiej dluzej szukac i znalezc, niz zadowolic sie byle
czym i potem zalowac.

>
> Mam nadzieje, ze wlasnie odwaze sie robic to, co przyniesie mi
szczescie;) Czeg
> o
> zycze wszystkim, bez wzgledu na forme;)

Ja tam Ci zycze odwagi do szukania :)
Bo to chyba o to chodzi :)

[panismok]

Praca na etacie - nie, ciułanie na emeryturę - nie, stały związek - nie... Bardzo dobrze wiesz, czego nie chcesz.

Gorzej z określeniem, o co Ci chodzi. Z jednej strony podróże i korzystanie z życia, z drugiej - "nie chcesz marnować życia na konsumpcję". Gdzieś tam wspominasz, że mogłabyś się zająć działalnością, nazwijmy to, dobroczynną... Kupy się to, za przeproszeniem, nie trzyma.

Faktycznie nie masz na siebie pomysłu.

Nie jest to żadne oskarżenie, ponieważ większość znanych mi osób nie ma - wiele z nich po prostu idzie utartym szlakiem: studia -> praca -> małżeństwo -> dziecko. Niektórym ten schemat nie pasuje, ale nie wiedzą, czym go zastąpić.

Każdy człowiek potrzebuje zmian; każdy w innym zakresie. Każdy potrzebuje też trochę stabilizacji, miejsca/ludzi/czynności, do których wraca, które są stałym punktem programu.

Można to sobie trochę poukładać. Np. jeśli decyduję się na stały związek/małżeństwo, a mam dużą potrzebę zmian -> muszę tych "nowości" gdzieś szukać, np. w interesującej pracy, czy w ramach jakiegoś hobby. Wtedy małżeńską stabilizację zrównoważę jakimś szaleństwem (szaleństwa, podróże itp można uprawiać także z mężem;-)).

Mnóstwo ludzi poświęciło swoje życie na pracę, konsumpcję, wychowanie dzieci i tzw. rutynę - czy to znaczy, że je zmarnowali?

Nie tylko podróże i przygody są wartością ;-)
Nie każdy może byś wybitną jednostką, podróżnikiem, wynalazcą, naukowcem, gwiazdą filmową czy rekinem biznesu. Ale każdy może być sobą i interesującym człowiekiem.

Owszem, przyznaję, że w stałym związku i w "osiadłym" trybie życia trudniej o nowe wrażenia - ale jak się człowiek chce rozwijać, to naprawdę można.

Życzę powodzenia w poszukiwaniu własnej drogi.

[grzeczna_dziewczynka15]

Hmm, mysle, ze wszystko sie kupy trzyma. Wolontariat zagranica spelnia te
kryteria. Jestem nastawiona altrustycznie i lubie pomagac ludziom. Korzystanie z
zycia w moim mniemaniu nie oznacza konsumpcji. Korzystanie z zycia to czas na
przeczytanie ksiazki, rozmowy z ludzmi, slucahnie muzyki, zobaczenie swiata i
zrobienie czegos dla innych.

W przeciwienstwie do zakupu nowej plazmy i zasiasciu przed nia, albo kupna
nowego auta na kredyt tylko po to, zeby jezdzic nim na zakupy do tesco czy w
wersji ekskluzywnej do jakiejs "galerii".

[sumire]

tylko wiesz - czasami to 'robienie czegoś dla innych' jest w gruncie rzeczy
robieniem czegoś dla siebie, uciszaniem wyrzutów sumienia, że minęły 3 dychy i
niczego sensownego się nie zrobiło. mam koleżankę, która po 30-tce napaliła się
na wolontariat, bo stwierdziła, że życie jej ucieka na pracy w korporacji i
zakupowych szaleństwach. wytrzymała w hospicjum 2 dni, potem stwierdziła, że
może lepsza byłaby pomoc jakimś miłym zwierzątkom.

korzystać z życia można na milion sposobów, nie popadając przy tym w skrajności.
to nie jest tak, że brak stabilizacji i nagłe zwroty o 180 stopni dają większe
poczucie spełnienia niż spokojne życie przez wiele lat w tym samym miejscu.
można wypośrodkować.

[grzeczna_dziewczynka15]

Wszystko co robimy, robimy dla siebie. Nie rozumiem sarkazmu;) Uwazasz, ze
zakupowe szalenstwa i praca w korporacji jest mniejsza "obluda" w wydaniu owej
koleznaki niz chcec pomocy "milym zwierzatkom"?

Moze Cie zle zrozumialam, nie wiem;)

W kazdym razie jak mozesz pomoc komus, a przy okazji zrobic cos dla siebie (czy
odwortnie) to wg mnie lepszy sposob na zycie, niz nastawienie na swoj wlasny
zysk, albo wykonywanie totalnie odmozdzajacej pracy, zeby zwiekszyc zyski, np.
banku czy innej zlodziejskiej korporacji.

Moze jestem sentymentalna, ale bardziej cenie prace ludzi, ktorzy tworza cos dla
innych, niz takich, ktorzy troszcza sie wylacznie o siebie.

[sumire]

to nie sarkazm.
oczywiście - jeśli mój wysiłek komuś pomaga, to świetnie. uważam wolontariat za
ogromnie wartościową rzecz. mam jednak pewne doświadczenie w takich zajęciach i
spotkałam masę ludzi, którzy na pewnym etapie swojego życia uznali, że chcą
poświęcać swój czas na coś bardziej pożytecznego niż ganianie po Zarze każdego
popołudnia. u większości ten zapał do naprawiania świata okazywał się słomiany,
niestety. i u wielu podstawową motywacją wcale nie była chęć niesienia pomocy.

dlatego właśnie uważam, że nagłe zwroty w tym kierunku - ba, w żadnym kierunku -
nie są dobre. cenię sobie bardzo zasadę złotego środka. nie rzuciłabym teraz
wszystkiego i nie wyjechałabym do Afryki pomagać dzieciom. wyleczyłam się z
takich romantycznych porywów. owszem, chciałabym niebawem wyprowadzić się w góry
i zająć hodowlą psów i uczeniem dzieci (lub odwrotnie), ale żeby to zrobić,
muszę mieć jednak mieć pieniądze na kawałek ziemi ;)

[grzeczna_dziewczynka15]

A ja mysle, ze zwroty sa dobre, i to, ze niektorzy sie boja wprowadzic swoje
marzenia w zycie, nie oznacza, ze ci, ktorzy chca to zrobic musza poniesc
kleske. (Nie mowie tu o sobie, bo nie wiem, co mi wyjdzie z moich planow, ale
mowie o ludziach, ktorzy wyjezdzaja na wolontariaty, czy zmieniaja srodowisko,
rodzaj pracy itd. i im sie to udaje, i sa szczesliwsi).

A co do mnie konkretnie, to nie zajmuje sie praca w korporacji ani zakupami w
chwilach wolnych. Zreszta nienawidze zakupow. Nauczam, wiec mysle, ze mam
predyspozycje, by mi sie udalo;)

[wartosc.energetyczna]

grzeczna_dziewczynka15 napisała:

> Wszystko co robimy, robimy dla siebie. Nie rozumiem sarkazmu;) Uwazasz, ze
> zakupowe szalenstwa i praca w korporacji jest mniejsza "obluda" w wydaniu owej
> koleznaki niz chcec pomocy "milym zwierzatkom"?
>

a co jest obłudnego w zakupowych szaleństwach? przynajmniej nikt nie udaje że w
pomocy innym znajduje spełnienie i jego sprawy się nie liczą..

[grzeczna_dziewczynka15]

Nie ma nic obludnego. Mozna nawet sobie wytluamczyc, ze przez zkaupy wspiera sie
gospodarke dzieki czemu ludzie maja prace itd.

Ale nie rozumiem skad krytyka postawy altruistycznej?

[wartosc.energetyczna]

nie krytykuję postawy altruistycznej jako takiej, ale mówimy o wolontariacie
jako pomocy miłym zwierzątkom, bo hospicjum jest brzydkie. taka postawa jest
obłudna, w przeciwieństwie do zarabiania kasy w korporacji i wydawania jej na
pierdoły bez mydlenia oczu głębszą ideologią.
żeby było jasne, nie mówię co jest lepsze, tylko o obłudzie.

[grzeczna_dziewczynka15]

A ja mysle, ze lepiej jest pomagac milym zwierzatkom niz nie pomagac nikomu w
ogole. Kazdego mozesz zdyskwalifikowac jako obludnego, bo zawsze znajdziesz luki
i niespojnosci w czyims rozumowaniu.

Mysle, ze liczy sie efekt ostateczny, - jesli babka pomoze chocby kilku
zwierzakom, to ma wiekszego plusika niz jak pracuje w korporacji, gdzie bierze
udzial w wyscigu szczurow i wygryza innych z miejsc pracy, zeby nie byc wygryziona.

[wartosc.energetyczna]

widać niedostatecznie podkreśliłam..
"żeby było jasne, nie mówię co jest lepsze, tylko o obłudzie."

po prostu życie sobie w swoim konsumpcyjnym raju to żadna obłuda. to że tego nie
pochwalasz nie oznacza że możesz obarczyć takie zachowanie każdym pejoratywnym
określeniem jakie znasz. tylko tyle chciałam dodać. rozumiesz?

[grzeczna_dziewczynka15]

Ok, masz racje, ludziom totalnie bezmyslnym ciezko zarzucic oblude. Ale ten
watek nie jest o obludzie, tylko o dylematach, co dalej;)

[wartosc.energetyczna]

znów.. co jest bezmyślnego w ustabilizowanym życiu z planami sięgającymi
emerytury? przed chwilą oburzałaś się na wartościowanie postaw życiowych a teraz
robisz to samo. nie wszyscy mają silną potrzebę zmian i nie oznacza to wcale, że
nie zastanawiają się nad sobą, ani że "boją się podążyć za marzeniami". czasem
są nawet dojrzalsi niż ci którzy są targani marzeniami o czymś czego nawet nie
potrafią opisać.

[grzeczna_dziewczynka15]

Myslalam, ze pisalas cos o ludziach zyjacych w swoim konsumpcyjnym raju. Kazdy
zyje jak chce, ale, oczywiscie wartosciuje;) Bo bezmeslne spedzanie czasu w
"galeriach" i to nie sztuki, ale tych w zmienionym znaczeniu nie nabierze
glebszego znaczenia przez to, ze moze nie jest obludne.

do sumire i autorki:

[panismok]

sumire - zgadzam się, niekiedy ludzie podejmują się działań dobroczynnych na łapu capu, bo "życie ucieka a ja nic nie zrobiłem".

To oczywiście też ma swoją jakąś wartość - ktoś pomaga - ale nie zawsze prowadzi do samorealizacji. Gdyby Michał Anioł Buonarotti został lekarzem, też niewątpliwie zrobiłby coś dobrego.

I teraz do autorki: najwięcej dobrego sobie i światu dają ludzie, którzy znaleźli swoją drogę, powołanie, pasję, talent - nazywaj to jak chcesz. Dlatego warto szukać. Jeśli ktoś ma rękę do kwiatów, to najlepiej, jak zostanie ogrodnikiem.

To jest właśnie trudne - wiedzieć, co się tak naprawdę chce robić;-) I odpowiedzi na to pytanie nie ma w obcych krajach - jest w Tobie.

[sumire]

oo, to jest właśnie to, co starałam się wyrazić :)

[grzeczna_dziewczynka15]

Z tym powolaniem, to troche jak etyka protestancka brzmi;) Ale masz racje
oczywiscie;) Suzkam!

[s.p.7]

znajac ja z innych watków e wykluczone ze zajmie sie charytatywnym dawaniem
ciala - to jej najwiekrza pasja, uszczesliwi tym dziesiatki lub setki
ztrapionych i zakapleksionych meczyn w calej europie i na swiecie promujac tym
polska wyzowlona kulture hedonistyczną :)
same plusy:
satysfkakcja, altruzim, pawsja, wyzowleie, podróze, doswiaczenie, rozwoj,
pzoanwanie obcych kultur, idea bezinteresownego dawania :)

[grzeczna_dziewczynka15]

Jak kobieta smie sie przyznac, ze lubi seks i go uprawia, albo ze ma fantazje
erotyczne na temat innych, niz jej mezczyzna facetow, to oczywiscie jest powod
do zdyskwalifikowania jej.

Rozumiem, ze Twoja kobieta nienawidzi seksu, nie ma fantazji i po porstu spelnia
Twoje oczekwiania w zamian za jakas gratyfikacje.

[s.p.7]

to oczywiscie jest powod
> do zdyskwalifikowania jej.

dyskwalifikacja?
hehe,
stoisz na piedestale
jej, rozwijaj swe pasje ile wlezie jesli to daje ci szczescie
(staram sie nie byc uszczypliwy ale jak zwykle srednio mi to wychodzi...)
no dobra, dzis walentyki przeciez są wiesz ze cie lubie ;)

[tumajutka]

panismok - chyba to jest sedno sprawy - znalezienie tego czegoś, co się chce. I
uważam, że naprawdę nigdy nie jest na to za późno. A pytanie o dobrą opcję jest
bezcelowe, bo nie ma przepisu idealnego dla wszystkich. Mi może by wystarczyła
"moja mała stabilizacja" gdyby była mocna i stale budowana. Mam przyjaciół,
którzy żyją, jak błękitne ptaki - brak stałej pracy, wyjazdy wolontariat itp. I
też im z tym dobrze. Jeszcze inna sprawa, to bycie w związku "na zawsze" albo na
chwilę - osobiście nie wyobrażam sobie być z kimś ze świadomością, że jest to
tylko na jakiś czas. Ale tu też nie generalizuję - dobrze ci na chwilę - no to
ok. - jeśli nikogo przy tym nie krzywdzisz, to żyj tak.
Powodzenia w zmianach - zacznij od obcięcia włosów ;)