Marzę o ojcu

[Gość: Inna - tez bez ojc]

Dziewczyno, przeczytaj swoj list jeszcze raz i zastanow sie and
tym, co napisalas!!!! Twoj ojciec jest CHORY i jego choroba jest
przez niego niezawiniona. Mysle, ze on jest rowniez
nieszczesliwy. A ty - czy kiedykolwiek pomyslalas, jak straszne
jest zycie schizofrenika ze wszystkimi jego fobiami?
Nie twierdze, ze masz lekko - bo nie masz - ale to jeszcze nie
koniec swiata.
Moj ojciec jest alkoholikiem i dla niego poza wodka nie istnieje
nic - nigdy nie istnialo - a on mial wybor - mogl nie pic etc.
MOgl nie zniszczyc rodziny. Zabrac mnie i brata na pizze/kno/
teatr/wakacje... Nigdy tego nie zrobil i dla niego nie ma zadnego
wytlumaczenia. Bo to jego wina. Twoj ojcie jest ofiara - a z nim
i wy - w naszym przypadku ofiarami jestesmy tylko my.
Spojrz troche wokol siebie, wez sie w garsc i moze pomysl troche
o innych (skoro uzywasz slowa empatia...). Osobiscei najbardziej
zal mi twojej mamy, bo ty wyjdziesz z tego domu juz wkrotce, a
ona w nim pozostanie...

[Gość: *******]

Bardzo Ci wspolczuje...bo sama przez to przeszlam... z tymze to
moja mama chorowala. Mialam kilka lat (nie moglam wtedy tego
zrozumiec)jak przeprowadzila probe samobojcza, dzieki Bogu
udalo sie ja uratowac. W szkole podstawowej nauczyciele nie
byli dla mnie wyrozumiali, ciagle sie pytali na co mama choruje
i w jakim szpitalu lezy, musialam klamac bo tak kazal mi
tato...Wyobrazasz sobie co czulo kilkuletnie dziecko w takiej
sytuacji? To samo bylo w szkole sredniej, bo mama miala nawroty
choroby, wstydzialm sie swej mamy i bardzo tego zaluje, ale
teraz juz wiem ze to choroba jak kazda inna, ale nie umialam
wtedy tego zrozumiec, czesto zadawalam Bogu pytanie, dlaczego
to zdarzylo sie akurat mnie, mojej mamie, mojej rodzinie.
Mieszkalam w klikutysiecznym miasteczku, gdzie wszyscy o
wszystkim wiedzieli i o wszystkich gadali. Przez brak wyobrazni
innych ludzi i nieedukowaniu o tej chorobie caly czas czulam
sie zaszczuta, gorsza od innych i tak jest do tej pory.Cala
dretwieje jak slysze rozmowy o "wariatach" bo odbieram to
bezposrednio do siebie.. Mam prawie 30 lat, ale juz wiem ze nie
zdecyduje sie na dziecko, chociaz bardzo bym chciala...Nie chce
przekazywac zlych genow dalej. Nie wiem czy ja nie
zachoruje....Bardzo sie tego boje...Moja mama jest dzielna
kobieta naprawde i bardzo ja kocham.
Moze i Ty znajdziesz cos u Taty co moglabys pokochac..

Jedna uwaga

[Gość: Dzidka]

Alkoholizm, droga Inno, prawdziwy alkoholizm jest również chorobą nie mniej
straszną od innych, ale mającą ten "problem", że picie jest traktowane jako
fanaberia. Podczas gdy naprawdę jest głębokim uzależnieniem z ogromnym podłozem
psychicznym. Każdy alkoholik w pewnym momencie przeklina (nawet jeśli tego po
sobie nie okazuje), że musi pić. Ale mimo że nie chce, nie chce się też leczyć.
Prawdziwy koszmar. Trudno przyrównywać alkoholizm do schizofrenii, póki jedno
nie staje się przyczyną drugiego - niemniej jednak i to, i to jest chorobą
niszczącą nie tylko jednostkę, ale i jego otoczenie. Serdecznie Ci współczuję.

[Gość: Anda]

Moge ci wspolczuc ale bardziej ojcu Ty mozesz zamknac drzwi z
drugiej strony ale ojciec nie.Mlodosc jest zaborcza ibuntownicza
ale przychodzi opamietanie i rozsadek wraz z latami Jezeli
potrawisz byc wesola .BADZ!!!To twoje prawo , ale jezeli
pochylisz sie nad ojcem,to twoj naturalny obowiazek Zycze ci z
calego serca radosci szczescia,rozwagi.

Anda ma racje.Tylko uzupelniam jej wypowiedz.

[Gość: Vika]

Gość portalu: Anda napisał(a):

> Moge ci wspolczuc ale bardziej ojcu Ty mozesz zamknac drzwi z
> drugiej strony ale ojciec nie.Mlodosc jest zaborcza ibuntownicza
> ale przychodzi opamietanie i rozsadek wraz z latami Jezeli
> potrawisz byc wesola .BADZ!!!To twoje prawo , ale jezeli
> pochylisz sie nad ojcem,to twoj naturalny obowiazek Zycze ci z
> calego serca radosci szczescia,rozwagi.
Choroba psychiczna to rzecz straszna.Jest chory i Jego to boli nie mniej od
Ciebie.Wierze,ze sobie poradzisz ale dbaj o siebie.On Ci tej troski ojcowskiej
nie da bo nie moze.Tak Ci w zyciu wyszlo,ze musisz zrobic to czego on nie jest
w stanie i to naprawde nie jego wina.Kochaj go takim jakim jest.I pamietaj:On
dajac Ci zycie chcial, zebys istniala.Dal Ci wiec prezet zycia.To nie malo.Byc
moze musisz mu splacic ten dlug.On Ciebie potrzebuje nawet wbrew swojej
woli.Masz ciezki bagaz do dzwigania ale sa ludzie,ktorzy myslac"wariat" maja na
mysli "czlowiek chory".Tylko duren mysli inaczej lub sobie dowcipy na taki
temat robi.Trzymaj sie i zyj wlasnym zyciem.Po to je masz:-)Pozdrowienia.