Gruba jak w lustrze

[Gość: marta]

podobam się sobie od zawsze, aczkolwiek jest kilka elementów
mojego ciała, które bym chciała "naprawić",np. poporodowe
rozstępy na tyłku.

[Gość: Maciej]

A ja lubię kobiety o szerokich biodrach

[isis!]

> Najbardziej zadowolone ze swojego wyglądu są Niemki.

No tak - bez kompleksów!

[Gość: ania]

A ja bym wolała, żeby wywiad był przeprowadzony z mgr Kulbatem -
lubię być porażana jego błyskotliwą inteligencją. Jak również
wygladem :)

[isis!]

> Chciałybyśmy mieć tak szczupłe uda, aby nie stykały się ze
sobą, kiedy stoimy wyprostowane.

O, fuj! Miałam koleżankę z takimi udami - Oświęcim.

[Gość: kasiaczek]

moze i mam anoreksje i dlatego wlasnie nie moge na siebie patrzec.jestem na
diecie 900 kcal waze 58 kg przy167cm mam 16 lat.W szkole dzis w ogole nie
kontaktowalam.A dla tych co sie sugeruja tym artykulem napisany jest pod babki
z codziennym kompleksem duzych bioder itp.Ja mam np waskie biodra 0 talii i w
tym momencie mnie to wprawia w poczucie niedoskonalosci bo faceci wola te z
szerszymi.tyle ze ja nic nie moge zrobic

[Gość: Dorota]

Niestety należę do grona tych dziewczyn, którym ilość cm w
biodrach spędza sen z powiek. Czytając ten artykuł widziałam
siebie. Przez kilka lat borykałam się z anoreksją (170 cm
wzrostu-40kg) dzisiaj ten etap mam za sobą. Ponoć nadal jestem
bardzo szczupła - kłopot w tym że ja tego tak naprawdę nie
czuję! Czasami patrzę w lustro i się sobie podobam ale wystarczy
że przybędzie mi dosłownie 1 cm w biodrach a od razu wpadam w
histerię i zaczyna się powtórka z rozrywki - dłuuuuuuuuugi
spacer i zero jedzenia, a mam w tym wprawę. I tak do chwili
kiedy się tego pozbędę. Doskonale potrafię ocenić wygląd innych
ale wobec straciłam obiektywizm co do własnej osoby. Żeby czuć
się dobrze ciągle muszę otrzymywać od otoczenia komunikaty -
jesteś atrakcyjna, zgrabna, ładna itp. Nie chcę pisać ile czasu
zajmuje mi więc troska o to by tak właśnie być postrzeganą, ale
na dłuższą metę to bardzo męczy!

[Gość: Kicia]

Generalnie akceptuje swoje ksztalty, chociaz nie jestem nimi
zachwycona, ale pracuje nad tym. Wiem ze nie jest tak zle, nie
mam np. oporow przed pokazywaniem sie na plazy. Pryz wzroscie
164 cm waze obecnie 54 kg, ale moim celem jest zejsc do 50.
Wprawdzie znajomi powtarzaja mi ze wygladam dobrze, ale ja wiem,
ze moge wygladac lepiej. Potrafie obiektywnie spojrzec do lustra
i stwierdzic, ze miss fitness to jeszcze nie jestem. Mysle, ze
najwazniejsze to byc w zgodzie z sama soba i daze do tego!

[Gość: Mistika]

Przeczytałam ten artykul z ogromnym zainteresowaniem.Dużo rzeczy
dotyczyło mnie i byłam zaskoczona ile prawdy było tam
zawartej ....smutnej prawdy....
Bo własnie ja jestem zakompleksiona 19-latka...a mozna
powiedziec,ze wkrotce juz 20-latka.Fakt,ze moze to nie jest
tak,ze zupełnie mi moj wyglad nie odpowiada.Czasami sie
podbudowuje,bo bardzo duzo osób wokół mowi mi jaka to ja jestem
ładna itd.....ale ta mysl:"Hmmm...moze rzeczywiswcie jest Ok."
jest w mojej głowie tylko przez chwile.Poprzez moje kompleksy
czesto jestem w dziwnym dołku i nie moge sie skupic na naprawde
istotnych rzeczach.Wiecznie jestem przekonana o swoim
niepowodzeniu-zwlaszcza jezeli chodzi o damsko-meskie kontakty.I
wszystko oczywiscie zwalam na swoj wyglad.Wiem,ze
ten "robaczek"co siedzi w mojej psychice jest juz tam od
dziecinstwa.
"Z badań Davida Garnera wynika, że kobiety, które w dzieciństwie
były otyłe, a potem wyszczuplały, wciąż myślą o sobie, że są
grube.Efekt ten moze sie utrzymywac nawet przez 10 lat".Kiedy
przeczytałam to zdanie w "Wysokich Obcasach" zdałam sobie
sprawe,ze ja nadal widze siebie taka jaka byłam w dziecinstwie.A
wtedy miałam ogromne problemy z nadwaga.Teraz
wyszczuplałam.Fakt,ze moze nie na tyle na ile bym chciała(czyli
nie wygladam jak top modelka;)))
Marze o tym,zeby przestac wiecznie sie smucic z powodu swojego
wygladu.Przeciez to wszystko sie odbija na moim zyciu.Ale czy
jest taki złoty srodek i mozna tak po prostu...nagle uwierzyc w
siebie...????Probowałam zmienic swoj stosunek do siebie,ale nic
z tego....:(((Wiem,ze ukochana osoba moze to zmienic,ale ja
wciaz szukam...:>

nienawidze siebie

[Gość: miki]

a ja...? ja siebie tez nienawidze.nienawidze swojego ciala i tak
bylo od zawsze chyba..to juz jest chore, bo jak tylko widze
szczuple dziewczyny, popadam jak na zawolanie w zly humor. za
kazdym razem!od podstawowki robie diety, ktore zawsze konczyly
sie efekten jo-jo. tak doszlam do 82 kg. przy wzroscie 168cm. w
rok schudlam jednak do 72 i teraz stoje w miejscu. i ta liczba
mnie przeraza.nie moge na siebie patrzec i najgorsze, ze nie
moge ruszyc dalej, nie mam tej sily chudnac dalej..
najgorsze w tym wszystkim, ze moj chlopak tego tez do konca
nie akzeptuje, a w ogole nie akzeptowal tego rok temu i dlatego
nie potrafil mnie pokochac..nie potrafil mnie pokochac, bo bylam
gruba..bo nie bylam,jak jego inne dziewczyny, jak dziewczyny
jego kolegow..."bym chcial, zeby koledzy mi zazdroscili"..jak
sobie to wszystko przypomne, to ...ostatni komentarz jego mamy
do mnie, jak siedzielismy cala rodzina przy stole:"schudlas, ale
malo.pamietam jak kiedys sapalas, jak przyjechalas do nas
rowerem!" dlaczego? dlaczego? dlaczego?!!!!
i chociaz schudlam, nie potrafie zapomniec ciaglych napominan,
tego wzroku, jak jadlam czekolade, jak jadlam wiecej,
niz "powinnam"..i nie potrafie uwierzyc juz, ze mnie kocha,
chociaz niby juz tak..ze juz zmienily sie jego wartosci..tego
nie idzie zapomniec.ta obsesja mnie nie opuszcza na krok.wie, ze
czasami ide do lazienki i wymuszam wymioty..ale nigdy nie bylo
rozmowy na ten temat.a ja juz czasami wysiadam, ze nie docenia
tego, co mam w glowie, ze ide malymi kroczkami ku swoimi
marzeniom, ze mam cele i robie wszystko, zeby je
zrealizowac..ze cialo jest wazniejsze.. "ilu znam mezczyzn,
ktorzy ida do burdelu, bo maja grube zony,", "podobno kazdy
mezczyzna, jak uwiesi sie na nim powabna kobieta, nie odmowi"- i
ja slysze takie teksty co jakis czas i brzecza mi w glowie potem
juz caly czas.i patrze na siebie i coraz bardziej siebie
nienawidze. i sie pytam, czy bedzie mezczyzna, ktory zaakceptuje
moje 72 kg. i bede dla niego najseksowniejsza nawet wsrod tych
wychudlych modelek..chce schudnac, zeby nie miec tych mysli. ale
czy one znikna? nie wierze.ale moze spodobam sie choc sobie...

[anula73]

Strasznie smutny ten Twoj list :-(
Po pierwsze Twoj chlopak. Mowisz ze on juz Cie kocha, bo schudlas. Przeciez to
nie jest milosc. Nie mogl Cie pokochac, bo za duzo wazylas, bo nie mogl sie
Toba pochwalic przed kolegami... Facet w ogole nie wie, czym jest milosc...
Dlaczego jestes z kims takim?
Odpowiedz jaka mi sie narzuca: bo sie nie akceptujesz, nie wierzysz, ze
zaslugujesz na milosc kogos innego wiec trwasz przy kims, kto nie jest tego
wart. Nie oczekuj ze on Cie bardziej pokocha, gdy jeszcze schudniesz. Zreszta
po tym, co pisalas o jego matce, nie dziwie sie, ze on taki jest...

Poczekaj na kogos kto naprawde Cie pokocha, nie badz z nikim na sile. Spojrz
wokol siebie! Nie tylko piekne dziewczyny maja partnerow, sa szczesliwe w
zwiazkach. Ale najpierw musisz sama siebie pokochac. Uwierz, ze jestes warta
milosci!

I nie wierz w to, ze mezczyzni zdradzaja, gdy tylko jakas atrakcyna kobieta
pojawi sie na ich drodze. Po pierwsze czasem zdradzaja z mniej atrakcyjna.
Powodem zdrady rzadko bywa wieksza uroda nowego "obiektu". A po drugie:
naprawde NIE WSZYSCY mezczyzni zdradzaja!

Miki...

[drzazga1]

Przeczytaj dokładnie to co napisałaś proszę.
Dziewczyno, za co ty się tak nienawidzisz? Dlaczego pozwalasz sie upokarzać
komuś, kto powinien Cię kochać? Nawet gdybyś schudła 30 kg, to i tak on
znajdzie coś, co będzie w Tobie mógł krytykować. On po prostu lubi Cię ranić,
może sam przez to czuje sie lepszy? Uciekaj póki czas, nie warto tracić życia z
sadystą.

[mamosz]

a może zamiast tyle myśleć o sobie i swoim wyglądzie zajełybyście sie czyms
pożytecznym,biedne ofiary debilnych redaktorek pism kobiecych

ReMAMOSZ

[Gość: padalcowa]

mamosz napisała:

>
> a może zamiast tyle myśleć o sobie i swoim wyglądzie zajełybyście sie czyms
> pożytecznym,biedne ofiary debilnych redaktorek pism kobiecych
SWIĘTE i świetne SŁOWA !!

[Gość: lista]

Wyrazy uznania dla Jarka Kulbata, zawsze byłam pełna podziwu
dla Twojej osoby*