wojna o brudne skarpetki

[wysokie.obcasy]

„Mam do wyboru albo sama myć gary, albo przez dwa tygodnie oglądać pleśń w
zlewie (on myje tylko, to co akurat jest mu potrzebne)”- mówi Aga w
artukule „Wojna o zmywanie” (Wysokie Obcasy z 27 października). Ania ma sposób
na bałaganiarza: jego porozrzucane skarpetki kładzie mu na komputerze. A u was
kto sprząta?

[Gość: Kasia]

A u nas sprzątamy we dwoje, mamy podzielone terytorium, i kazdy sprząta swoje,
a jak jedno nie ma czasu , to drugie sprzata całość i finito.nie ma kłótni na
ten temat.

[Gość: adziuba]

U nas ponieważ ja nie cierpie gotować, gotuje ON, a ja sprzątam. Proste.

[Gość: arthur_w]

To zdecydowanie kwestia wychowania.Jak powiedziala kiedys Hanna Bakula kobiety
sa tu same winne. No bo skad mezczyzna taki leniuch, taki niewrazliwy na
balagan itd.? Bo go mama nie nauczyla. To kobiety wychowuja polskich chamow.
Jako swiadectwo upadku wartosci uwazam reakcje dziewczat na moja osobe. Jestem
au-pair w Niemczech,zajmuje sie dzieckiem, sprzatam, gotuje, prasuje. Kiedy
mowie o tym jakies kobiecie, to albo mysli,ze ja nabieram,albo ma mnie za
jakiegos niedorajde. Moze kobiety same nie chca miec wyemancypowanych mezczyzn?
Jesli tak, to powinny dac sie tylko mezczyznie podporzadkowac. Juz dzieciaki
podpatrza to co niewlasciwe......

[Gość: Ped]

To prawda . Nasze kochane zony zamiast dbac przede
wszystkim o meza , po urodzeniu dziecka, najczesciej
jedynego -cala swoja uwage i milosc ukierunkowuja na te
pocieche . Ta nadopiekunczosc matek i zaniedbywanie
mezow to jedna z czestych przyczyn rozwodow .
Wychowywane w egoizmie mlode pokolenie , ktoremu matki
staraja sie przychylic nieba na zasadzie "ja tego w
dziecinstwie nie mialam , to niech moje dzieci
przynajmniej to maja " przenosi te cechy na kolejna
generacje .I potem mamy rezultaty w postaci tych chocby
porozrzucanych skarpetek . I dobrze jesli sprawy
dotycza tylko takich badz co badz drobiazgow !

[intra]

Smieszne sa twoje argumenty o zaniedbywaniu mezow poprzez kierowaniu calej
uwagi matek na wychowanie dziecka. A kto przeszkadza mezczyznom wlaczyc sie
aktywnie do procesu wychowania wlasnego dziecka? Chyba tylko ich wlasna wygoda.
Jeszcze smieszniejsze jest twe twierdzenie, ze mlodsze pokolenie rodzaju
meskiego nie sprzata w domu na skutek bledow wychowawczych matek.
Nie rob z doroslych facetow zniewolonych i oglupialych nieszczesnikow, nie
mogacych sie wyzbyc wplywow matki nawet, gdy zakladaja juz wlasne rodziny. Ci
faceci funkcjonuja na ogol znakomicie w pracy zawodowej (czesto na
odpowiedzialnych i wymagajacych myslenia stanowiskach), co swiadczy o jakims
poziomie inteligencji, wystarczajaco wysokim, by byc w stanie skutecznie
rozwiazac problem samodzielnego sprzatniecia nie tylko po sobie samym, ale
nawet w calym mieszkaniu. A jesli tego nie robia, to przyczyna lezy widocznie w
nich samych a nie ich otoczeniu.

[Gość: Agata]

Całkiem się zgadzam - dorosły chłop, co po sobie nie sprząta, to nie wina jego
mamusi. To może byla jej wina, jak miał 12 lat (taka sama wina jak jego
ojca !), ale nie, jak ma tych lat 27 albo i 45. I mój chłopak zupełnie się ze
mną zgadza - na razie głównie teoretycznie, bo swoje skarpetki zbiera rzadko
;-)) (żeby nie było,ze ja je zbieram - przyjełam technikę
nie_robienia_cudzej_pracy. Chociaż często trudno się oprzeć, jak skarpetki
leżą 4 dni na środku.)
Ostatnio trochę mu się polepszyło. Sam z siebie zmywa naczynia i wyrzuca
śmieci. Zobaczymy, co dalej.

[Gość: arthur_w]

Naturalnie, ze calosc tkwi w wychowaniu. Nie podwazam inteligencji mezczyzn, bo
sam jestem facetem. Ale tu chodzi o mechanizmy zachowan, o to ,ze jesli maly
chlopiec widzi w domu,ze mama gotuje,prasuje,pierze i sprzata, a papa czyta
gazete,siada do stolu,zjada,wstaje,dziekuje nawet nie powie,abstrahujac od
tego,zeby przyznal,ze mu smakowalo, to przepraszam, ale taki stereotyp bedzie
powielal w swoim zyciu. "W kazdym z nas tkwi dziecko, jakim kiedys sammi
bylismy"-to tytul pewnej ksiazki. Warto przeczytac i dowiedziec sie czegos o
sobie....

[intra]

Sam sobie przeczysz, bo kilka postow wyzej piszesz, ze sam pracujesz jako au-
pair w Nimeczech,wykonujac prace typowo kobiece i przelamujac w ten sposob te
najgorsze efekty wychowania mezczyzn przez matki;) Czyli konkretna nagroda moze
byc wystarczajacym powodem, by te "wyuczone" wg ciebie zachowania zmienic.
A wiec mowie jeszcze raz - nie wychowanie jest przyczyna wygodnickich zachowan
meskich, lecz ich czyste wygodnictwo (zakladajac, ze twoj post o twej pracy
jako au-pair jest prawda).
Piszesz :< "W kazdym z nas tkwi dziecko, jakim kiedys sammi
bylismy"-to tytul pewnej ksiazki. Warto przeczytac i dowiedziec sie czegos o
sobie....>
A dzieci staja sie kiedys doroslymi - OK, widocznie nie wszyscy.

[nina_]

Zgadzam sie,to kobiety wychowuja mezczyzn.Mimo,ze moj maz nie potrafi (nie
chce?) pomagac w pracach domowych,a ja jestem bardzo aktywna zawodowo i w
zwiazku z tym przeciazona rowniez praca w domu,moja ambicja jest wychowac
syna,ktory w przyszlosci by umial wszystko zrobic w domu i nie traktowac swojej
kobiety jako sluzacej.Otoz ma teraz 15 lat i potrafi wszystko, nie
powiem,zdazaja sie porozwalane skarpetki,ale wie,ze jak sam nie pozbiera,to
nikt tego nie uczyni.A najwazniejsze,ze potrafi swietnie gotowac,i lubi to,a
poza tym jest dla niego naturalne,ze musi posprzatac,uprasowac itd,nawet
przynosi mi do pracy kanapki,kiedy nie mam czasu albo zapomne sobie zrobic

[Gość: aga]

Dokładnie tak jak mowisz.
Mam wspanialego meza, ktory wiecej dba o porzadki w domu niz ja, ale po
wczasach spedzonych z moimi rodzicami i siotra i jej mezem...to sie mowi troche
glupio czuje...
Mam mnie pogadniala do zmywania i prania, a faceci siedzieli, oczywiscie siotra
bez gadania robia cala ta robote a ja jak sie buntowalam i moj Tomek poszedl ze
mna do kuchni, to go jeszcze tesc wysmial...

[Gość: Zocha]

Gość portalu: aga napisał(a):

> mna do kuchni, to go jeszcze tesc wysmial...

Widze, ze sa jeszcze prawdziwi mezczyzni.

[kasia_57]

intra napisał(a):

> Smieszne sa twoje argumenty o zaniedbywaniu mezow poprzez kierowaniu calej
> uwagi matek na wychowanie dziecka. A kto przeszkadza mezczyznom wlaczyc sie
> aktywnie do procesu wychowania wlasnego dziecka? Chyba tylko ich wlasna wygoda.
>
> Jeszcze smieszniejsze jest twe twierdzenie, ze mlodsze pokolenie rodzaju
> meskiego nie sprzata w domu na skutek bledow wychowawczych matek.
> Nie rob z doroslych facetow zniewolonych i oglupialych nieszczesnikow, nie
> mogacych sie wyzbyc wplywow matki nawet, gdy zakladaja juz wlasne rodziny. Ci
> faceci funkcjonuja na ogol znakomicie w pracy zawodowej (czesto na
> odpowiedzialnych i wymagajacych myslenia stanowiskach), co swiadczy o jakims
> poziomie inteligencji, wystarczajaco wysokim, by byc w stanie skutecznie
> rozwiazac problem samodzielnego sprzatniecia nie tylko po sobie samym, ale
> nawet w calym mieszkaniu. A jesli tego nie robia, to przyczyna lezy widocznie w
>
> nich samych a nie ich otoczeniu.

Macie oboje racje. Ja sklaniam sie ku podejsciu zyciowemu, na zasadzie, nie
posprzatasz, to sie o to zabijesz... Sprzataja, piora sobie odkad pamietaja
swiat. Mowie tu o moich synach - otoczenie - wlasnie typowe Matki Polki - do dzis
uwazaja mnie za matke wyrodna, ktora szybciutko nauczyla swoich, skadinad calkiem
fajnych i kolezenskich samcow, ze raczek bozia nie urwala... Maz nigdy nie
rozgraniczal terytorium do sprzatania, a dzieciska oporzadzalismy razem, albo na
zmiane.
Skarpetki - owszem zalegaja, bo pamietacie te piosenke: "przewrocilo sie, niech
lezy... moze cos z tego wyrosnie...". Jezeli zycie jest ciekawe, to i skarpetki
pod lozkiem nie przeszakdzaja tak bardzo...
Ale przyslowiowa wojna o skrapetki - to rowniez temat o babach.
Sluchajcie - jeszcze nigdy i nigdzie nie widzialam takich flejtuchow, jak baby na
porodowce. Przy nich faceci ze swoimi skarpetkami po prostu nie istnieja! baby we
wspolnej toalecie.
Dajmy wiec spokoj posadzaniu mezczyzn o wygodnictwo. Wszyscy jestesmy leniwi i
wygodni - to kwestia kultury osobistej. Wole stokroc wojne o skarpety - niz choc
jeden dzien z kobietami - w szpitalu, czy ze wspolna toaleta.
Acha - skarpetami doskonale sie rzuca w ukochanych mezczyzn (maz, syn, kochanek,
chlopak - niepotrzebne skreslic) - jak tak taki umilowany oberwie swoim smrodem -
to przez jakis czas jest spokoj... ze skarpetkami i ukochanym....
Pozdrawiam weekendowo i pogodnie! :)))))

[Gość: zuza]

Dlaczego przede wszystkim mam dbać o męża? Masz jakieś kompleksy czy co?
Normalne, że zaraz po urodzeniu dziecka kobieta zajmuje się nim bardziej niż
zdrowym w pełni sił facetem. Nawet pewnie oczekuje opieki od niego.

[Gość: Zocha]

Gość portalu: arthur_w napisał(a):

> au-pair w Niemczech,zajmuje sie dzieckiem, sprzatam, gotuje, prasuje. Kiedy
> mowie o tym jakies kobiecie, to albo mysli,ze ja nabieram,albo ma mnie za
> jakiegos niedorajde.

I maja racje! Takiego zniewiescialego chlopa ja tez bym nie chciala!

[Gość: agra]

Gość portalu: Zocha napisał(a):

> Gość portalu: arthur_w napisał(a):
>
> > au-pair w Niemczech,zajmuje sie dzieckiem, sprzatam, gotuje, prasuje. Kied
> y
> > mowie o tym jakies kobiecie, to albo mysli,ze ja nabieram,albo ma mnie za
> > jakiegos niedorajde.
>
> I maja racje! Takiego zniewiescialego chlopa ja tez bym nie chciala!

Ratunku, samobójczyni, czy co??? Wolisz egzemplarz mający dwie lewe rączki i
oczekujący pełnej obsługi??? Nie wpadłaś na to, że podział na prace "babskie"
i "męskie" jest idiotyczny? Są po prostu prace do wykonania. Mój mąż gotuje
znakomicie, sprząta lepiej ode mnie i wiem, że nie muszę być wielofunkcyjną
maszyną domową, bo to co jest do zrobienia, zrobimy wspólnie. I mogę nie obierać
ziemniaków, bo tego nie znoszę, a nie skazuje mnie to na wieczne jedzenie ryżu.
Poza tym, dużo przyjemniej i szybciej jest pracować razem. A potem mamy więcej
czasu dla siebie;-)

Artur, gratuluję zdrowego rozsądku!

Agra

[Gość: Melba]

A u nas kto sprząta, to się dowiemy z kolejnego artykułu w "Wyborczej"
przepisanego żywcem z forum.

[Gość: mi]

Masz racje, ale takie jest zycie..
Wiec wlasciwie u nas 'jakos samo sie sprzata'.
Na szczescie ON zostal w tym zakresie bardzo dobrze wyedukowany przez swoja
wymagajaca matke. Ja w ogole nie czuje sie 'wychowana', nie umiem i nie lubie
sprzatac. Dobrym wyjsciem byloby najecie kogos do sprzatania, ale obydwoje mamy
obawy przed wpuszczeniem obcej osoby do domu..
Nigdy nie klocimy sie 'o skarpetki', chociaz jestesmy obydwoje strasznymi
balaganiarzami. Raczej probujemy pozbyc sie naszych brzydkich nawykow
zachecajac siebie na wzajem do wiekszej dbalosci o porzadek wokol siebie.
Jesli juz ktores z nas 'usluguje' drugiemu, np. piorac, prasujac, gotujac, to
(tak mi sie przynajmniej wydaje) z potrzeby serca i pomocy drugiej osobie,
ktora jest akurat zajeta, albo bardziej zmeczona..

[Gość: Witch]

Moj amerykanski narzyczony sprzata tylko na moja prosbe. Czasami z wlasnej
inicjatywy gotuje. Ale za to nie ma wymaga, ze ja powinnam to robic .Generalnie
robimy wszystko razem.Jest szczesliwy gdy na obiad jest pizza z baru. Ale musze
sie pochwalic , ze osiagnelam duzy postep bo brudne rzeczy laduja w jednym
przeznaczonym do tego miejscu.

[Gość: deska]

nie miałam nigdy problemu z brudnymi skarpetkami czy naczyniami. mój chłopak
sam sprząta, gotuje, prasuje, składa ubrania w kosteczkę..aż czasem się dziwię,
bo to u mnie w szafce jest większy bałagan niz u niego. oczywiscie ja również
nie stronię od wykonywania tych wszystkich domowych prac, więc nikt z nas nie
ma poczucia odwalania samotnie czarnej roboty:-)
myślę, że wychowanie ma duży wpływ na nasze późniejsze zachowania. w mojej
rodzinie to Mama "zarządza" i nie pozwoliłaby Tacie na bezczynne siedzenie z
gazetką przed telewizorem i patrzenie na jej zmagania z całym domowym chaosem.
Tata zresztą lubi jej pomagac. wiem, że denerwowałoby mnie to, gdyby mój
mężczyzna oczekiwał ode mnie roli sprzątaczko-kucharki z dodatkową opcją
kochanki. na szczęście trafiłam na człowieka samodzielnego:-))
pozdrawiam

[mimoza]

Hej !
Ja i mój mąż jesteśmy całkowitymi przeciwieństwami w dziedzinie porządków. Ja
jestem może trochę za bardzo pedantyczna, a mąż wybitnym okazem lenia i
bałaganiarza. Któraś z pań napisała że kładzie skarpetki męża na komputerze.
Myślę że to nie przeszkodziłoby mojemu mężulkowi no chyba że taka skarpeta
zwisałaby zasłaniając ekran (przesunąłby ją lekko ;)). W związku z tym dowódcą
w sprzątaniu jestem ja. Przyzwyczaiłam się do tego że muszę wyraźnie określić
mężowi co i kiedy ma zrobić, wręcz wskazać palcem co trzeba posprzątać i
wówczas rzeczywiście mi pomaga. W soboty odbywa się u nas dokładniejsze
sprzątanie więc przy tej okazji na każdym kroku podkreślam mu co dziś zrobiłam.
Mam zatem argument na resztę tygodnia "pamiętasz jak się napracowałam w sobotę,
możesz więc dziś choć pozmywać, odkurzyć itp." Działa. Mąż zaczął zmywać z
własnej woli, odkurza również. Prasowanie to dla niego ciągle jeszcze wyższa
szkoła jazdy. A dyżurne pytanie mojego męża to : "po co sprzątać ?" Pozdrawiam.

[Gość: Ajka]

mój facet potrafi zrobic balagan w jednej chwili! nawet gdybym bardzo chciala
to nie nadążyłabym ze sprzątaniem po nim. Więc w końcu przestałam sprzątać.
Stwierdziłam: skoro lubi poniewierające się wszędzie swoje skarpety i brudne
rzeczy plus brudne naczynia też się poniewierające to niech w tym siedzi.
Wzięłam go na przeczekanie. I gość sprząta! Niestety w momencie gdy bałagan
powiększa się do niemożliwych rozmiarów. Poza tym robi mi wykład o "wrażliwości
kobiety" i o tym, że kobieta powinna zajmować się domem (czytaj: sprzątać,
gotować i prać) i dodatkowo wspomina wizyty u swoich żonatych kolegów gdzie jak
mówi "widać kobiecą rękę".
Myślę, że mój facet jest po prostu śmierdzącym leniem!!!! Czy on nie rozumie,
że ja też mam pracę, że często wracam do domu póżno i jestem zmęczona, że mam
dosyć przeskakiwania przez jego brudne łachy? Niestety moje argumenty się nie
liczą. On pomruczy na to coś pod nosem i dalej robi swoje.
Nie mam siły ani ochoty za nim sprzątać!!!!!!!!!!!! CO robić?!!!!!!

[Gość: onnanohi]

A to było tak-mój obecny mąż po raz pierwszy w życiu sam zrobił sobie herbatę
gdy już się znaliśmy, u mnie w domu. W swoim domu rodzinnym nie robił nic, bo
mama robiła wszystko. Do dziś ja to śmieszy ("Ha, ha, wiedziałam że synowa mnie
za to przeklnie, ha, ha") - ale to już inny temat. Jak sobie poradziłam? Otóż
już na początku naszej znajomości, gdy zaczęliśmy spędzać dużo czasu u mnie w
domu (mieszkałam sama) - zaczęłam wypracowywać podział obowiązków. Mój mąż jest
najukochańszym mężczyzną na świecie i bardzo chętnie wykonuje wszystkie prace.
Teraz w zasadzie mamy ustalony zawsze taki sam plan - oboje b.dużo pracujemy, w
tygodniu wracamy do domu ok.18-19. No i ustaliliśmy, że w tygodniu nie robimy
NIC, no chyba że jest to niezbędne - śmieci, pranie. A w piątkowy wieczór mamy
totalne porządki, żeby cały weekend był wolny i dla nas a nie dla sprzątania.
Generalny podział obowiązków jest taki: Ja: gotowanie (1-2 razy w tygodniu),
zmywanie, sprzątanie naszym kotom, prasowanie, sprzątanie łazienki, odkurzanie
półek. Mąż: pranie: rozwieszanie i składanie, śmieci, podłogi
(odkurzacz+mycie), wanna, wszystkie zakupy (w 100%, kanapki do pracy. Ja to mam
życie ...

[Gość: Lora]

No to masz fajnie, ja muszę negocjowac, ustalać i przypominać, ale na szczescie
notuję pewne postępy w ciągu półtora roku, od kiedy mieszkamy razem. Najpierw w
nowiutkim mieszkaniu mojego męża było 5 biurek (56 mkw), na jednym leżały
ubrania wyjete z pralki, reszta zawalona wszelkimi możliwymi papierami,
dokumentami, książkami, śrubkami i narzędziami, brudne skarpetki na podłodze do
czasu gdy się nie skończyły czyste. Potem pojawiłam się ja i dom powoli zacząl
nabierać normalnego wyglądu. Niestety gros obowiązków przypada na mnie, ale od
czasu do czasu przeprowadzam poważną rozmowę i działa na jakiś miesiąc - trzy
tygodnie. Mąż sprząta po jedzeniu w kuchni, odkurza, robi zakupy, no i sprząta
te przysłowiowe skarpetki w czasie nie dłuższym niż 12 godzin od zdjęcia :))
większość tych rzeczy jednak po przypomnieniu. Ach, może kiedyś nie będę na
darmo strzepić języka :))W każdym razie myslę, że nie ma sensu krzyczeć,
chociaż z drugiej strony, może odniosłoby to lepszy skutek? Jaką metodę
polecacie?

[Gość: Koka]

mimoza napisał(a):

> Hej !
> Ja i mój mąż jesteśmy całkowitymi przeciwieństwami w dziedzinie porządków. Ja
> jestem może trochę za bardzo pedantyczna, a mąż wybitnym okazem lenia i
> bałaganiarza. Któraś z pań napisała że kładzie skarpetki męża na komputerze.
> Myślę że to nie przeszkodziłoby mojemu mężulkowi no chyba że taka skarpeta
> zwisałaby zasłaniając ekran (przesunąłby ją lekko ;)).

Ta część listu dokładnie odzwierciedla moją sytuację. Mój mąż tak samo by
postąpił ze skarpetką na komputerze. Gorzej byłoby ze mną gdyż w końcu ta
skarpetka zaczełaby mnie drażnić, i tak jak ją sama położyłam to sama bym ją
sprzątneła.

W związku z tym dowódcą
> w sprzątaniu jestem ja. Przyzwyczaiłam się do tego że muszę wyraźnie określić
> mężowi co i kiedy ma zrobić, wręcz wskazać palcem co trzeba posprzątać i
> wówczas rzeczywiście mi pomaga. W soboty odbywa się u nas dokładniejsze
> sprzątanie więc przy tej okazji na każdym kroku podkreślam mu co dziś zrobiłam.
>
> Mam zatem argument na resztę tygodnia "pamiętasz jak się napracowałam w sobotę,
>
> możesz więc dziś choć pozmywać, odkurzyć itp." Działa. Mąż zaczął zmywać z
> własnej woli, odkurza również. Prasowanie to dla niego ciągle jeszcze wyższa
> szkoła jazdy. A dyżurne pytanie mojego męża to : "po co sprzątać ?" Pozdrawiam.


Tej części listu nie mogłabym uznać jako odzwierciedlenie swojej sytuacji.Mojemu
mężowi mogę palcem pokazywać co trzeba zrobić , owszem zrobi to albo i nie, ale
jak to zrobi to bardzo niechętnie jednocześnie komentując po co to wszystko.
Więc zamiast wysłuchiwać tych komentaży wolę sama zrobić wiele spraw związanych z
porządkami domowymi.
Chcę jednak wyjaśnić, gdyż z tego co napisałam wynika że mój mąż to chodząca
zakała. Nie, tak nie jest, mój mąż to cudowny człowiek mający wiele zalet ale to
nie one były tematem tych akurat rozwżań. Może kiedyś przy innym wątku będę mogła
przedstawić jego zalety.
Pozdrawiam .Koka.

[Gość: Alisia]

Ja po przeczytaniu tych wszystkich opowieści o brudnych skarpetkach,porządkach
itp. muszę pochwalić się moim mężem. Jest On jeżeli chodzi o te sprawy cudownym
partnerem. Pomaga nie tylko w zakupach,wychowywaniu dzieci(dwoje),wykonuje
wszystkie drobne i nie tylko naprawy w domu, ale jest człowiekiem kochajacym
porządek. Na ile potrafi (a umie dużo) sprząta,czyści, poleruje i bardzo się
wykazuje;-) Jest do tego stopnia fanatykiem porządków, że ja (choć nie należę
do bałaganiarzy) zastanawiam się momentami, czy dobrze posprzątałam. Myślę że
to fajnie mieć kogoś takiego u swego boku. Choć przyznam szczerze, że czasami
ten jego perfekcjonizm męczy ;-))))

[Gość: pola]

Wychowanie jak najbardziej tak jest ważne ale myślę, ze wiele zależy od samej
kobiety od jej mądrości życiowej, dojrzałości jak pokieruje swoim facetem na
zasadzie "jak sobie pościelesz tak sie wyśpisz". Znam młode dziewczyny świeżo
po ślubie podające mężulkowi posiłki pod nos bo on sam nie potrafi sobie
przygotować a tymbardziej nałożyć na talerz, usługują im na każdym kroku biorą
na siebie wszystkie obowiązki domowe a potem pozostaje im tylko ponarzekać. Nie
wiem dlaczego tak postępuja moze wydaje im sie, ze na początku tak trzeba.
Zawsze mnie to dziwiło, jak bardzo kobiety potrafią dać sie zniewolić. Nigdy
też nie słyszą słowa podziekowania za swoją pracę. U mnie w domu było podobnie
i nie wiem jak to się stało, ze ja od początku bycia z moim meżczyzna (zyjemy w
wolnym związku) wiedziałam, zę zrobię wszystko aby nie powielić tego wzorca
wyniesionego z domu. Mój facet umie zrobić wszystko i od żadnej pracy domowej
nie wymiguje sie. On jest specjalista od wieszania firanek (ja tego nie
potrafię a raczej nie wychodzi mi to), sam pierze ręcznie swoje koszule i je
prasuje, gotuje jeśli ma ochotę (ja też sie nigdy nie zmuszam a z racji tego,
ze pracuję do późna to gotuję raz w tygodniu w sobotę lub w niedzielę) o innych
bardziej oczywistych rzeczach pisać nie będę. Zawsze gdy zrobię coś dla niego
staram się aby to widział i docenił słowem dziekuję, i vice versa. Uzupełniamy
sie i myślę, ze taki układ jest najzdrowszy. Żadne z nas nie czuje sie
wykorzystywane przez partnera, szanujemy siebie i doceniamy to co jedno dla
drugiego zrobi.
Pozdrawiam.

[nina_]

To bardzo madre,co napisalas.Tez uwazam,ze trzeba kuc zelazo poki gorace,i od
samego poczatku starac sie dzielic obowiazkami. Kobiety,ktore na samym poczatku
zakochane staraja sie wziac wszystko na swoje barki,po pierwsze,dlugo tego nie
udzwigna,a po drugie nigdy nie beda docenione. A pozniej trudno bedzie zmienic
te przyzwyczajenia pana i wladcy (niestety zrozumialam to zapozno)

[Gość: Witch]

Tak,tak definitywnie trzeba z tym walczyc od poczatku.
Czasami walka jest trudna ale chyba warto.Moj narzyczony twierdzi, ze bez
sensu jest gotowac kiedy mozna jesc w restauracji albo zamowic cos do domu.
Wkrotce przenosimy sie do wlasnej czesci domu - za bardzo nie wyobrazam sobie
jak to bedzie- bo nie chce byc zrzedzaca partnerka, przypominajaca ciagle o
sprzataniu- ale chyba nie ma innego wyjscia.
Na razie zapowiadam ukochanemu, ze jesli sie nie poprawi to moze sie
przygotowywac na najgorsze - stane sie zla Witch.
W gruncie rzeczy on nie jest taki zly . Sprzatac z wlasnej , nieprzymuszonej
woli- to dla niego za duzo ale po mojej krotkiej perswazji bierze sie do dziela.
Jedno wiem na pewno w brudnym domu mieszkac nie bede - wiec jesli nie bedzie
chcial mi pomoc - bedzie musial zaplacic za Pania do sprzatania.
Skad wezmie pieniadze -JEGO PROBLEM.

[Gość: aga]

OK, OK, wiem, ze wszystkie jestemy madre i nie bedziemy powielac wzoro z domu...
ale to sie dzieje podejrzewam calkiem nieprzewidywalnie i nagle...
czyli najczesciej po urodzeniu dziecka, gdy on zasuwa do pozna a Ty i tak
siedzac w domu robisz wszystko. Noi tak zostaje na cale lata....

[Gość: inka]

Skąd ja to znam....
Gdybym nawet chciała go nauczyć to KIEDY?!
Ja - w domu z dziećmi, on po kilkanaście godzin w pracy - albo np. 2-3 dni z
rzędu pracuje nawet w nocy, sypiając w biurze... On przychodzi do domu
odpocząć. A gdzie JA mam odpocząć? Zaczynam myśleć o powrocie do pracy- może
tam odpocznę?

[Gość: anik]

Gość portalu: inka napisał(a):

> Skąd ja to znam....
> Gdybym nawet chciała go nauczyć to KIEDY?!
> Ja - w domu z dziećmi, on po kilkanaście godzin w pracy - albo np. 2-3 dni z
> rzędu pracuje nawet w nocy, sypiając w biurze... On przychodzi do domu
> odpocząć. A gdzie JA mam odpocząć? Zaczynam myśleć o powrocie do pracy- może
> tam odpocznę?

też tak coraz częściej myślę,ale gdy miałam okazje to wypróbowac, w praktyce
okazało sie, że i tak wszystko musiałam zrobić sama i to w krótszym czasie, wtedy
przy dobrej organizacji szło to o wiele lepiej, ale i tak tego nikt nie zauważył
i nie docenił
Czy już na zawsze pozostaniemy kozłami ofiarnymi - pytam tych z 10 letnim stażem
małżeńskim i dziecmi

[Gość: Asia]

Moja druga polowka jest jedynakiem, chwala bogu jednak (przyszla)tesciowa jest
osoba rozsadna i od malego przyzwyczajala biednego chlopczyka do obslugi
roznych kuchenno-domowych sprzetow.W ten sposob moj chlopak potrafi dobrze
ugotowac,wyprac, poodkurzac...a brudne skarpetki po nim zbieram JA-cos za cos:-
))Szczerze mowiac jest to mniej bolesne, niz wyciaganie resztek jedzenia ze
zlewozmywaka:-)))

[Gość: julka]

Mieszkam od półtora roku z narzeczonym, który jest jedynakiem. U niego w domu
wszystkie prace domowe wykonuje ojciec- matka nie robi NIC i na dodatek jest
okropną egoistką. Niestety mimo prawidłowego wzoru z dzieciństwa, mój
narzeczony również nie chce NIC robić w domu (po co sprzątać, i tak się
pobrudzi?!). Ponieważ obydwoje pracyjemy, staram się wbić mu, że obydwoje
powinniśmy zajmować się domem. Może żądam zbyt wiele - by sam z siebie coś
zrobił- obecnie czasami sam potrafi pozmywać czy odkurzyć, większość prac zrobi
jednak wtedy, gdy mu to powiem (lub wykrzyczę) i pokażę.
Najgorsza jest jednak moja przyszła teściowa (co ja zrobiłam w poprzednim życiu
że mnie tak pokarano??). Kilka razy gdy dzwoniła mój narzeczony był w trakcie
robienia kanapki czy odkurzania. Teraz potrafi dzwonić kilka razy dziennie do
niego i lamentować że tak nie może być, że on jest pod pantoflem, że ja rządzę,
że to on powinien rządzić i odpowiednio mnie ustawić -gary, pranie, gotowanie
etc.- on przecież nie może się przemęczać.
Szczerze jej nie nawidzę
Poradźcie co robić

(na szczęście mój narzeczony zdaje sobie sprawę z jej niedorzeczności, ale
wszelkie jego próby przetłumaczenia jej że to bzdury nic nie pomogły)

[Gość: livia]

Wojna, wojna, wojna... Moj narzeczony tez sam niechetnnie sprzata. Czasami gdy
wejde do jego pokoju mam ochote chwycic odkurzacz, sciereczke do kurzy, ulozyc
wszelkie rzeczy walajace sie po tym niewielkim pomieszczeniu. Ale stal sie cod.
Pojechalismy na nasze pierwsze wspolne wakacje. On najczesciej zmywal, robil
pranie, TYLKO on odkurzal pokoj, w ktorym mieszkalismy. Ja tylko od czasu do
czasu zrobilam nam herbatki i pomylam kubki, ewentualnie talerze po slodyczach.
Wrocilismy do domu. I co? To samo. W jego pokoju balagan, smieci z kosza sie
wysypuja, ubrania wisza na kazdym krzesle. Zastanawiam sie jak to bedzie gdy
zamieszkamy razem. Chyba bedzie nam cudownie, bo bardzo sie kochamy. A
sprzatanie? Pomecze sie. Dla niego warto :-)

[Gość: Anna27]

Moja mama mawiala tak do swojej nastoletniej corki: "Anka, Ciebie, zaden chlop
nie pojmie, bo Ty masz dwie lewe rece". Matka sie pomylila. Chlop mnie
pojal. Zagraniczny, wiec nawet czysci kibel od czasu do czasu

U mnie nigdy nie bedzie wojny o brudne skarpetki, bo oboje z mezem wyrastamy
poza takie prozaiczne rzeczy. Na dodatek jestemy niezamozny wiec nie ma z
czego scierac kurzu. Zadne z nas nie jest fanatykiem porzadku. A juz na pewno
nie ja. Gdy juz nie nie da sie do nas dzrzwi otworzyc to maz stawia
postulat: "Anna, clean up your messes." A ja najczesciej zapominam, bo ja
zyje w innym swiecie.

Ale strasznie lubie gotowac, wiec faktycznie posilki mezulek jada regularne i
ladnie skomponowane. Potem nikomu nie chce sie zmywac, ale mamy zmywarke.

Brudne skarpetki? Oboje zrzucamy brudne odzienie z sibie. I ja z reguly je
zbieram i wrzucam do kosza na pranie. Nigdy nie piore recznie, wiec kolejny
problem z glowy. Po praniu wieszam nasze szmaty na wieszaki i od poczatku
naszego zwiazku tylko raz zdarzylo mi sie prasowac.

Zyjemy zgodnie z zasada: maksimum hedonizmu, minimum obowiazkow domowych.
Rzadko przyjmujemy gosci. Gdyby ktos mnie odwiedzil teraz z nienacka, to
moglby sie przestraszyc balaganu, ale mi ludzka opinia wisi i powiewa. Z
jednym malym wyjatkiem. Gdy maja przyjechac tesciowie lub moi rodzice to
wprowadzamy stan alertu i czyscimy wszysciutko zgodnie i sparwnie i po rowno.

[Gość: aga]

I ja cie popieram. Nie mozna byc niewolnikiem wlasnego domu.To ma byc miejsce
gdzie Ty sie dobrze czujesz i robisz co sprawia Ci przyjemnosc.Nalezy tyko
pamietac o sztuce kompromisu jak sie z kims mieszka.

[smirnoff]

Gość portalu: aga napisał(a):

> I ja cie popieram. Nie mozna byc niewolnikiem wlasnego domu.To ma byc miejsce
> gdzie Ty sie dobrze czujesz i robisz co sprawia Ci przyjemnosc

Jasne, popieram. Niektorzy lubia przebywac w czystosci i porzadku, inni w syfie i brudzie. O gustach sie nie
dyskutuje.

kapitulacja

[elektra]

moj maz dorastal w cieniu chorej matki, romantycznej balaganiary . ktora synow
wytresowala w gotowaniu i podawaniu herbatki do lozka ale o porzadki nawet sie
nie otarli.Panienka bedac, przy pierwszej wizycie w domu lubego zdebialy mi
wlosy i rzucilam sie goraczkowo do porzadkowania otoczenia.Odpadlam, uznajac ze
to praca na dlugie lata.Reasumujac- mam w domu romantyka. Obiad ugotuje,kawke
zrobi bez pytania, do sklepu skoczy. Ale po kazdym pichceniu maka jest nawet na
suficie, nie mowiac o skorupkach od jajek. Skarpetki, po wielokrotnych
monitach, zbieram ja.Raczek nie skala umyciem chocby szklanki( po powrocie z
podrozy zastalam zapchany brudami zlew a slonko jadlo juz na plastykowych
naczyniach- taki pomyslowy). Gdy pyta"gdzie sa moje niebieskie spodnie?", gdy
odpowiadam :"w szafie" szczeka mu opada- sam na to nie wpadnie.I to wieczne
moje:"strzepnij"- bo pali, wiec popiol nigdy nie moze trafic do
popielniczki.Caly dywan mam upstrzony niczym w krolestwie krolowej sniegu.
Niedawno zarzyl mnie tekstem( bo przestalam prasowac mu koszulki) a mamusia to
mi zawsze wszystko ladnie krochmalila( sic! chyba w imaginacji).Ale, ale-
wlasnie wpadl do pokoju z moja skorzana kurtka i pochwalil sie, ze przyszyl mi
guzik. No i jak mam go nie kochac?

[camel-ka]

Nie szydż z jego Mamusi!
Gotuje .. , robi kawkę ...,przyszywa guziki....!!!!!!

JaKI ON SŁODKI I KOCHANY.
A ,że zbierasz skarpetki i przetykasz zlewy ?!
Skoro zamieniłaś się z nim rolami .....

:))))
całuski dla Ciebie i dla NIEGO !

[Gość: Hania]

Od prawie roku mieszkam ze swoim chlopakiem. Z czystym sumieniem moge
powiedziec, ze nie pasuje on do stereotypu faceta-balaganiarza, faceta-lenia.
To prawda, ze rozrzuca swoje rzeczy, ze to ja pilnuje, zeby wstawic pranie,
itd. Z drugiej strony, gdyby nie on, czesto nasza lodowka swiecilaby pustkami,
a w zlewie zalegalyby sterty brudnych naczyn. Raz w tygodniu przychodzi pani do
sprzatania, wiec przykre obowiazki zwiazane z odkurzaniem, myciem podlog, itp.,
odpadaja. Zostaje pranie, prasowanie, zakupy i robienie sniadan i kolacji.
Oboje pracujemy do pozna, wiec naturalna sprawa jest podzial obowiazkow. Rano
ja prasuje, a moj chlopak robi sniadanie, albo na odwrot. Wieczorem ja robie
kolacje, on zmywa, albo na odwrot. Poza tym, nie pozwala mi zabierac sie do
zadnych prac "silowych". Nigdy nie dzwigam siat z zakupami, nie odsuwam mebli,
nie wynosze smieci, jesli sa ciezkie. Nie pamietam, jak to sie stalo, ze nie
dochodzi miedzy nami do klotni o prace domowe. Mysle, ze moj chlopak zostal
odpowiednio wychowany w domu i przyjmuje rowny podzial obowiazkow jako kwestie
naturalna. Z kolei, kiedy przez 2 miesiace nie pracowalam i bylam w domu,
traktowalam jako zupelnie naturalne, ze wykonuje wiekszosc prac domowych sama,
skoro moj chlopak wraca do domu pozno wieczorem po ciezkim dniu.

[Gość: Mona]

A my sprzątamy RAZEM, czasem osobno, ale na pewno obydwoje. Tylko, że, sama to
stwierdzam, mój mąż jest unikatem. "Zaganiać" go do niczego nie trzeba, choć
jak wszyscy (?) ma skłonności do lenistwa. Tylko, że ja mu w tym wtóruję, więc
raczej nie krytykuję. Z poprzedniego związku niestety wiem, że nie da się
nauczyć porządku kogoś, kto z natury jest bałaganiarzem i 'zwisa mu' wszystko,
co dzieje się w koło niego 'w warstwie mieszkaniowej'. Przeszłam przez mękę
walki prawie, że zbrojnej, o uczestnictwo w życiu domowym, trzymając gnijące
talerze i utrzymując kolejne warstwy kurzu i 'jego' ubrań, ale jedyną osobą,
której to przeszkadzało byłam ja. O, przepraszam, na miesiąc przed rozstaniem
kupił odkurzacz, bo zauważył 'trochę kotów'. Che che. Teraz wspominam to z
pewnym rozbawieniem, ale wtedy stałam przed alternatywą: ciągłe sprzątanie czy
ciągły brud. Niestety mój 'konkubent' obracał w perzynę pracę moich rąk w 5
minut (z zegarkiem w ręku). W sumie nic nie dało się na to poradzić, bo 'taką
miał naturę...

[pospolitus]

Ze zmywainem naczyn faktycznie mam problemy za to skarpetki zmieniam codziennie.
Przypuszczam, ze jesli problemem panow sa brudne skarpetki to panie maja
tendencje to pozostawiania swoich majtek gdzie popadnie

[Gość: frisky2]

A ja mam problem z zona narzekajaca, ze nie sprzatam w domu. Co robic by nie
sprzatac i zeby jednoczesnie przestala narzekac? (wynajecie sprzataczki nie
wchodzi w gre)

[Gość: tygrysek]

zmienić zone.....albo przestać być egoistą i wygodnickim i zacząć sprzątać
jezeli za sprzątaczke cię nie stać

[Gość: frisky2]

To nie kwestoa egoizmu, a raczej preferowania innych zajec

[Gość: inka]

Proste - nie brudzić - czyli nie będzie co sprzątać...przynajmniej po tobie...

[Gość: inka]

Ciekawe - panowie zostawiaja tylko brudne skarpetki? To znaczy, że brudne
majtki noszą na sobie? Bo wg ciebie to tylko panie majtki rozrzucaja gdzie
popadnie...

[Gość: luka]

Każda żona ma swoje sposoby ja uważam że wszystko zależy od przyzwyczajeń
wyniesionych z domu. Jeśli dziecko miało swoje obowiązki to nie powinno być
trudności z dorosłym facetem w podziale obowiązków. Gorzej jeśli mamusia
usługiwała swoim panom.Ja mam to szczęście że nie muszę tłumaczyć mężowi że w
domu mieszkamy wszyscy i dla tego wszyscy musimy o niego dbać.
Niestety wiele kobiet na początku związku psuje swojego mężczyznę nadmierną
gorliwością a jak przychodzą dzieci, mają więcej obowiązków i są rozżalone że
mężowie im nie pomagają.

[frisky2]

A co zrobic, jesli jeden z domownikow wyznaje filozofie, ze o dom i porzadek
nie trzeba zbytnio dbac? Jak ma pogodzic swoje racje z racjami innych?

[Gość: Pola]

> A co zrobic, jesli jeden z domownikow wyznaje
filozofie, ze o dom i porzadek
> nie trzeba zbytnio dbac? Jak ma pogodzic swoje racje z
racjami innych?

Ha! No wlasnie o tym pomyslalam zaraz po przeczytaniu
postu Anny27 - ma szczescie, ze obydwoje nie przywiazuja
zbytniej wagi do porzadku.
U mnie jest tak, ze mojemu chlopu balagan nie
przeszkadza, on po prostu tego nie zauwaza. Ja nie jestem
upierwdliwa perfekcjonistka w tym temacie, moge
tolerowac porozwalane ubrania i prapiery, ale np. brudne
gary przez kilka dni czy brudna podloga juz mnie draznia.
No i jak to pogodzic?

[Gość: tazoo]

Uważam, że na nieporządek wokół siebie (brudu w ogóle nie dopuszczam) mogą
pozwolić sobie jedynie artyści.
Wyznaję zasadę: "mój dom świadczy o mnie". I to samo mówię mojemu synowi -
żeby jego żona nie musiała się z nim męczyć tak, jak ja z moim ślubnym.

zmiana punktu widzenia

[Gość: inka]

Wiecie dostałam od życia po głowie... Boże co ja bym teraz dała żeby rozrzucał
wszędzie swoje brudne rzeczy, żeby nie zmywał po sobie, żeby mu robic kanapki...
Żeby tylko zył...
Pomyslcie o tym gdy znowu wasz facet was wkurzy swoim bałaganiarstwem.

[Gość: Gosia]

Znacie piosenkę, którą śpiewa Kuba Sienkiewicz z "Elektrycznymi Gitarami", a
która zaczyna się słowami: "Przewróciło się niech leży". Posłuchajcie jej - to
hymn większości mężczyzn. Niektórzy "bałaganizm" mają we krwi i wychowywanie
ich to tylko strata nerwów i zdrowia. Moi dwaj synowie do mniej więcej końca
podstawówki byli wzorami, jeśli chodzi o porządek. Potem wstąpił w nich
szatan. Łóżka nie pościelone, ciuchy porozrzucane, biurka zawalone czym się
da. Awantury skutkują sprzątaniem i .... już następnego dnia jest to samo.
Próbowałam wstydzić ich przy kolegach. Najczęściej odpowiedź kolegi była
taka: "proszę pani, tu - to jest porządek, gdyby pani zobaczyła u mnie." Wtedy
pytam co jego mama na to. "Mama to już nie ma siły i przestaje wchodzić do
mojego pokoju."
Ze zgrozą myślę o słowach przyszłych synowych - mamusia nie nauczyła. Uczyła,
uczyła. Kiedy mieli po 3-6 lat słali swoje łóżka. Starszy pomagał młodszemu,
bo musiało być ładnie. A teraz? Na kategoryczne żądanie posprzątania słyszę
pytanie: "A co, ktoś do nas przychodzi?" Ręce opadają. Muszę dodać, że gdy
chcą i zależy im na tym potrafią zrobić wszystko - uprać, poprasować, nawet
upiec ciasto. Tylko chęci brakuje na codzień.
Tak więc drogie żony, nie zawsze jesteśmy winne temu, że mężowie wasi
wybierają gazetę niż mycie garów. Pomyślcie o nas czasem trochę cieplej i
uwierzcie, że robimy co możemy, aby Wam pomóc.

[canelle]

Poniewaz dopiero zabieram glos w dyskusji, chcialam przedstawic moja teorie co
do brudnych skarpetek. Otoz mysle ze to sie przekazuje w genach i to juz od
pokolen. W pradawnych czasach wszystko w jaskiniach lezalo na ziemi i
mezczyznom to sie zakodowalo na stale. Bo przeciez nie chodzi tylko o
skarpetki! U mnie w domu na ziemi oprocz dywanu i dywanikow na podlodze znalezc
mozna bez trudu - ubrania meskie, gazety i reklamowki. Z tym chyba nie mozna
walczyc.

[Gość: zocha]

U nas zasadniczo nie ma pięknego porządku. Jeśli mam bardzo zły dzień i muszę
się jakoś wyładować wówczas zabieram sie za zrzędzenie i marudzenie-znów te
skarpetki... Ale na tym się kończy bo mój Piotr z bardzo wyrozumiałą miną
zabiera się za [porządki w małym pokoju. Ja "rządzę " w kuchni i łazience.Hej.

ROZWÓD czy wojna o brudne skarpetki?

[Gość: Malini]

Wszyscy, którzy mówią o wychowaniu mężczyzn przez matki na domowych leni mają
absolutną rację.Wybierając faceta - trzeba zobaczyć jaki układ jest w domu -
Matka charuje, Tata leży przed TV? WON!NIECH SPADA, CHOĆBY SKŁADAŁ PISEMNE
DEKLARACJE,ŻE BĘDZIE INACZEJ. Ile osób mnie wysłucha? Jestem pewna że NIKT, ale
nieważne - zaraz opowiem swoją historię.
Moja MAMA mieni się feministką.Dom polega na równym podziale obowiązków, tj.
polegał zanim na świat nie przyszedł mój brat.Dopóki mieszkaliśmy razem (czyli
nie odcięłam pępowiny) - Mama konsekwentnie wymagała ode mnie, abym sprzątała
mieszkanie tak samo jak ona + zakupy. Wcale mnie to nie bawiło, ale nie miałam
logicznych argumentów przeciw, bo jak równość, to równość :)).Minęło kilka
lat,mój brat właśnie osiągnął wiek, w którym ja "wylatywałam z gniazda".
Oczywiścia deklaruje, że będzie mieszkał z Mamą do 40-tki, bo "głupi nie jest,
żeby sobie takie wygodne życie psuć". Rzecz jasna nie potrafi sam zmontować
sobie nawet kanapki, o sprzątaniu domu mowy nie ma. Za każdym razem, kiedy do
nich wpadam cholera mnie bierze.Rośnie nam kaleka. Kilka razy proponowałam
Mamie, żeby na każdy wrzask "che mi się jeść" nie podrywała się i nie leciała
do lodówki. Nic z tego - matczyne serce jest większe, a ja "mam się nie
wtrącać". Próbowałam robić doświadczenia na własnym gruncie i gdy
brata "podrzucali" na noc przy jakiś wyjazdowych okazjach - nie dawałam mu
jeść, tylko mówiłam "Masz dwie ręce, a tam jest lodówka", po czym traciłam
wszystko co się dawało zjeść w domu i miałam obrzydliwy obrazek faceta, który
np. jadł bułki i wędlinę osobno, bez tależa, nad zlewem (żeby nie
śmiecić).Dlaczego? Bo mu się nie chciało przekroić pieczywa i posmaraować
masłem, o sięgnięciu po naczynie nie mówiąc. Nie ja jednak będę jego żoną, więc
macham teraz na to ręką.

ROZWÓD czy wojna o brudne skarpetki?

[Gość: Malini]

Wiem, jestem gaduła, ale jeszcze jedna hostoria:
wiadomo - najwięcej musi zrobić w domu ta osoba, która wcześniej wraca z pracy
(trzeba zrobić zakupy zanim zamkną sklepy, pozmywać naczynia gnijące w zlewie,
poukładać rzeczy rozwalone w porannej panice "czy zdążę na
autobus?").Mój "PARTNERSKI MĄŻ" wpadł więc na genialny pomysł - codziennie
wracał z pracy najwcześniej o godz.20.00 wciskająć mi kit, że tak długo trwa
jego praca.Nie będę opisywać kolejnych "sprytnych" wybiegów, bo można by
książkę napisać, w każdym razie nie pomogły żadne poważne rozmowy, umowy
spisywane niemal notarialne.Nasze małżeństwo stało się polem walki o to, czy
uda mu się wymigać od pracy domowej, ja miałam wrażenie, że rozmawiam z
krnąbrnym dzieckiem, a nie z dorosłym facetem.
Większość kobiet - co widzę też po wypowiedziach typu "ON PRZYCHODZI DO DOMU
ODPOCZĄĆ -KIEDY JA ODPOCZNĘ?" żyłoby penie nadal klnąć i myjąc gary.Ja zdałam
sobie w porę sprawę, że nasz związek to jeden z miliona przypadków oszustwa.
Oszustwa polegającego na tym, że mężczyzna nie bierze sobie za żonę ukochanej
osoby, z którą chce dzielić życie, ale darmową sprzątaczkę, praczkę,
pielęgniarkę, terapełtkę i kucharkę w jednej postaci, jednym słowem osobę,
która ułatwi mu funkcjonowanie(och - powinnam dodać jeszcze kochankę i czasem
worek treningowy). Zaznaczę, że słowo "darmową" nie użyłam tu bez podstaw. Ile
kobiet zarabia na siebie i dom i jednocześnie pełni funkcję "usługową"?
ROZEJŻYJMY SIĘ! POPARZCIE JAK ZNISZCZONE SĄ DLONIE WASZYCH MAM!
Ja wzięłam rozwód i po baczniejszym przyglądaniu się swoim apsztyfikantom
wybrałam nie tego najprzystojniejszego, ale tego, co wita mnie obiadem i
świeżymi kwiatami w wazonie a nie pustym mieszkaniem i swoimi brudnymi
skarpetami na dywanie.

Sprytne pomysły, by nie sprzątać

[Gość: Jo]

Opowiem wam historię z własnego podwórka.
W pewien piątek wyprawialiśmy imieniny mojego ówcześnie aktualnego (pierwszego,
z którym nieco przemieszkiwałam). Gości zaprosiliśmy znacznie już wcześniej,
toteż kiedy mój chłop przyszedł z hiobową wieścią, ze w sobotę musi się stawić
w pracy, nie dało już się zabawy odwołać. Ja na szczęście miałam wolne. Piliśmy
niewiele, następnego dnia zatem mój A. poszedł do pracy, a ja odespawszy
trochę, zaczęłam pomalutku sprzątać po 14 osobach. Nie spieszyłam się, bo
wiedziałam, że kiedy mój pan wróci, zabierzemy się za to porządnie razem. I
wtedy około 14-tej on zadzwonił, że szef dowiedział się o jego imieninach i
wprosił się na kawę, zaraz po pracy, więc "ogarnij troszeczkę, kochanie". Omal
mnie szlag nie trafił. Gichnęłam wszystkie naczynia do wanny (gdzie kto wtedy
miał zmywarkę?!) i dalejże myc i czyścić... Kiedy mój pan z szefem i żoną szefa
stanęli w progu, mieszkanie i naczynia lśniły, a ja ledwie żyłam (musiałam
jeszcze polecieć do sklepu, bo przyszło mi do głowy, że on o tym nie pomyśli),
kanapki były gotowe, ciacha, kawa i drinki. I wszystko byłoby w jak najlepszym
porządku, gdyby żona szefa nie wygadała w słodkiej nieświadomości, ze jak to
nie oni się wprosili, tylko mój A. ich zaprosił i bardzo nalegał, aby
zaproszenie przyjęli. Po wyjściu gości sam mi się bohater przyznał, ze to był
jego pomysł... na uniknięcie sprzątania!!!!!!!!!
Nie był to powód, dla którego od niego (później) odeszłam. Ale przyznacie
chyba, ze pomysłowość męska nie zna granic...

Kobieta nie służba

[Gość: Mia]

Skarpetki to sprawa wychowania. Mój chłopiec zbiera je po sobie, myje po nas
naczynia, gotuje, wynosi śmieci i nawet okiem nie mrugnie. Sprząta też kotu. A
to wszystko w moim a nie swoim domu. Jestem szczęsliwa jak to widzę, ale nic
nie mówię bo tak właśnie powinno być. Chłopiec mieszka sam z mamą, która
wychowała go tak by dbał sam o siebie i o innych. Mojemu poprzedniemu (a ma już
28 lat) mama gotuje, pierze i martwi się czy nauczył się do egzaminu. Ja mu
nigdy nie usługiwałam, więc był syf. Był fajny, ale teraz to zupełnie inna
jakość życia.
Wiem, że nigdy nie będzie potrzeby kłócić się o zadania domowe a wbrew temu, co
wydaje się większości panów nie są to drobiazgi, którymi nie warto sobie
zaprzątać głowy ani nic innego tylko problem bycia albo nie służbą. Żaden
facet, który uważa za oczywiste to, że mam mu gotować nie ma u mnie żadnych
szans. U wielu moich koleżanek także.

[Gość: tina@mow]

I guess you will never be a happy girl.

[paniena]

jedna osoba gotuje, druga zmywa
kot jest moj -wiec ja sprzatam, chociaz On go czasem karmi i glaska

On skarpetki wklada do kosza. Poprosilam (raz !) zeby wrzucal je zlaczone.
Zapytal dlaczego, wytlumaczylam ze trudniej sie gubia i wszystkie skarpetki
laduja w koszu.

Ja laduje pralek, ale on prasuje.
Jest tez specjalista od wiercenia w scianach, bo ja zawsze mam problemy z
dobraniem wiertla; inne prace remontowe robimy razem.Samochod tez sprzatamy
razem.
Denerwuje mnie troche (ale moze jestem przewrazliwiona ?) gdy On rano pyta, w
co ma sie ubrac ...

Jakos w ogole sie nie klocimy... czy to normalne ???
gdy jedno z nas odzywa sie jakos "warczaco" , to drugie albo mowi, ze nie
wytrzyma tego dluzej albo wysmiewa "warczenie" i nie ma sprawy...

***

Poprzedni On (25 lat) byl wzorcowym przykladem maminsynka - w pokoju sprzatala
Mama (albo Siotra), po obiedzie bral drzemke (mial sie uczyc, ale jakos sen go
morzyl ...), u mnie nie umyl nawet kubka, bo przeciez nie byl u siebie ...
Namawial mnie na dziecko, bo ... : "to tak fajnie wyglada, gdy idzie sie z
wozkiem i dzidzius jest ladnie ubrany ...."
Gdy odeszlam po 2 latach od bylej potencjalnej tesciowej uslyszalam, ze duzo
zdrowia stracili zeby pocieszyc Syneczka, po tym, co mu zrobilam ...

[Gość: Marta]

A moj ukochany wlasnie zmywa w kuchni naczynia :)
Nie wiem, ale chyba mi sie poszczescilo, bo moj maz jak tylko ma wolna chwile
to mi zawsze pomaga w zmywaniu. I to po szesciu latach malzenstwa! Do innej
pracy nie mam serca go ''zmuszac'' :) bo on pracuje przy komputerze od rana do
wieczora.
Fakt, ze to ja zajmuje sie domem i dziecmi, ale jak on tylko wyczuje, ze jestem
zmeczona, to mi zawsze ofiaruje w tym czy owym swoja pomoc.
No po prostu skarb :))

Ten, kto lubi porządek

[Gość: doku]

wysokie.obcasy napisał(a):

> A u was
> kto sprząta?

Ten komu przeszkadza bałagan lub brud. Ja osobiście lubię porządkować książki i
czynić przestronnymi miejsca (półki, szuflady) zatłoczone, aby było łatwo i
wygodnie sięgać np. po ubrania. Sprzątam więc i wyrzucam nieużywane rzeczy. Lubię
też hałasować na podwórku, więc trzepię dywany.

Żona lubi czystość i porządek widziany jako wartość estetyczną, więc zajmuje się
praniem, odkurzaniem i powierzchownym porządkowaniem widocznych miejsc. Poza tym
jako że więcej przebywa w domu, bardziej dokuczają jej różne dysfunkcje - ona
więc zajmuje się drobnymi naprawami i majsterkowaniem.

Nie kłócimy się w domu o podział obowiązków. Myślę, że recepta jest następująca:
jeżeli czujesz się pokrzywdzona(y) to nigdy nie rób tego, co jest potrzebne
mężowi (żonie) - czekaj aż sam(a) to zrobi, bo tobie mniej zależy. A z czasem
przekonasz się, jak przyjemnie jest czasem okazać wielkoduszność i jak przyjemnie
jest poczuć jego (jej) wdzięczność.

[schab]

Ja zakładam te same jego skarpetki idąc z nim do łóżka.

[bebe1]

generalnie najwazniejsze zeby kazdy robil to co lubi, a jak juz oboje czego nie
lubimy to sie w miare sprawiedliwie wymieniac
ja lubie zmywac i prac (w sensie wkladac i wyjmowac z pralki), myc lazienke,
podlewac kwiaty
za to Stary lubi gotowac i uwazam ze to jest najlepsze, ja robie tylko
sniadania w soboty i niedziele, reszte posilkow mam z glowy - i dobrze bo mam w
kuchni dwie lewe rece i nie musze sie przymuszac do nauki czegos czego nie lubie
najgorzej z odkurzaniem - najczesciej sie wymieniamy
podlogi nidgy nie myje, bo podobno robie to niedokladnie -wiec mam z glowy
do okien musze go zmuszac - nie udaje sie czesciej niz raz do roku, wiec nic
przez nie nie widac, ale ja nie jestem taka zeby mi to przeszkadzalo
generalnie - za to gotowanie dla mnie moglabym robic jeszcze wiecej, to jego
najwiekszy atut

[Gość: Molly]

Wspaniały pomysł!!!
Chyba go wykorzystam w domu!