Czy to dziwne czy normalne?

[amorina1]

Mój facet, z którym jestem ponad pół roku ogólnie jest kochany,
stara się jak umie dbać o nasz związek ale...jest maniakiem gier
komputerowych (choć to 'stary chłop'=30 lat) w związku z czym
potrafi nie spotykać się ze mną nawet 3 dni-rezygnując z mojego
towarzystwa, super seksu i inne, słowem od czasu do czasu (ok 2-3
dni na tydzień)lubi pojechać do siebie i zniknąć w swoich pasjach.
Czy to ja robię problem uważając, że to przesada?Mam zupełnie inne
podejście do związku- jestem rozwódką przyzwyczajoną do codziennego
życia z mężczyzną, mam dziecko i nie ma dla mnie nic cudowniejszego
niż spędzanie czasu wspólnie z ukochanym, natomiast tu spotykam się
z 'dziwną' miłością-zapewnia że kocha, widzę to ale musi mieć ten
dość długi czas dla siebie- muzyki, gier itp.(na 100%to nie babka
czy kumple).Mamy zamiar niedługo wynająć wspólnie mieszkanie, i co
wtedy zrobi?bedzie jeździł do mamy do swojego pokoju odpocząć i
spokojnie pograć?NIe wiem, on też nie.Dodam, że toleruje i cenię
pasje ale w umiarze...Doradźcie proszę

[trypel]

amorina1 napisała:

> -rezygnując z mojego
> towarzystwa, super seksu i inne,

Super sex to Twoje subiektywne określenie - dla niego bardziej super są gry :)
osobiscie wolałbym dobrą grę od byle jakiego sexu

[ag_07]

to chyba norma::) mam podobnie:)

[amorina1]

trypel napisał:

> > osobiscie wolałbym dobrą grę od byle jakiego sexu
>
Rozumiem Twój wybór, być może on też tak ma ale czemu od razu
obraźliwie oceniasz nasz seks za byle jaki?Akurat nie jest taki i on
to też potwierdza!

[trypel]

Ja niczego nie oceniem. Mówie tylko że Twoje okreslenie jest Twoim a nie jego.

[lady_camelie]

boze,na okresleniu sexu sie skupiacie zamiast na problemie!

kazdy musi miec czas na swoje male lub wieksze pasje,spedzanie kazdej wolnej
chwili z naewt ukochana osoba nie jest wskazane,jak on gra to Ty bierz
wino,kolezanki i balujcie ;)

[amorina1]

lady_camelie napisała:

> wino,kolezanki i balujcie ;)

Łatwo Ci powiedzieć - z małym dzieckiem pod pachą :) Na tyle na ile
mogę kombinuję sobię zajęcia ale różnie bywa-czasem potrzebuję Go
(nie seksu!)w danym momencie a on jest 'niedostępny'

[trypel]

Czy dziecko jest jego? Bo jak nie to może wiele wyjasniać.

Do Trypel

[amorina1]

Dziecko nie jest jego, wkurza go czasem ale ogólnie pomaga mi się
nim zajmować. To też może być istotne, wiem

[trypel]

No wiec masz prawdopodobną odpowiedź, może Cie kocha ale może nie ma ochoty
robić za ojca dziecka i przebywać z nim zbyt długo.
Trzeba było ustalic to przedtem. Rozmawialiscie w ogóle o wspólnym mieszakniu??

[amorina1]

Tak, rozmawialiśmy, od samego początku moje dziecko było istotnym
wątkiem, zaakceptował sytuację, powiem nawet że jest niezłym 'ojcem'
dla córki(choć z typowym męskim brakiem cierpliwości przy np pół
godiznnych rykach). Mamy wynająć miszkanie pod koniec roku, mówi że
chce, planujemy finanse itp.
On uzasadnia te wyjazdy 'egoistyczną potrzebą czasu dla siebie' za
co przeprasza ale zmienić tego nie umie...

[lacido]

czy dzieko jest na tyle duze żeby być konkurencją do kompa???

[trypel]

moim zdaniem gry to wymówka

[lacido]

niekoniecznie, kiedyś był wątke o mężu któremu wszystko przesłaniały ryby nawet
urlop z żoną zaplanował tak żeby kolega mógł pojechać i zeby było gdzie pójść na
ryby :))
tak to już jest jak ktoś ma za przeproszeniem je..ca na jakimś punkcie

[trypel]

no jak świr to faktycznie ciężko... ale od świrów trzeba uciekać szybko

[amorina1]

Dziecko na pewno przeszkadzało by w 'wielogodzinnej grze', ale to
raczej chodzi ogólnie o samotność=święty spokój ode mnie, od
harmideru...zatopienie się w muzyce (lekko audiofil do tego)

[lacido]

gdyby nie wiek pomyślałabym ze o moim eksie piszesz :)))
Ty nie amsz ochoty czasem rzucić wszystkiego w p..zdu bo ja mam, chciałabym się
urwać, pograć w kierkę i mieć święty spokój.Chyba lepiej żeby na jakis czas sie
rozerwałniż wciekał przy Tobie i chodził nabuzowany.

[amorina1]

Może faktycznie to ja jestem po prostu uzależniona od jego
towarzystwa i przesadzam. Choć i tak dziwne dla mnie by było
gdybyśmy już mieszkali razem i on by znikał...nie można się zamknąć
po prostu w drugim pokoju tylko trzeba znikać w izolacji?

[lacido]

mozę z czasem by się przyzwyczaił
dla mnie sposobem na zdrowie psychiczne są wieczorne wyjscia na rower, mam wtedy
100% pewnosci ze dziecko mi nie zapłacze i nikt z domowników nie będzie mi
zawracał gitary :)))

[ag_07]

w życiu bywa różnie :) czasami "server not responding"

[kesit]

a ja ci radze sie nad tym gleboko zastanowic.
skoro juz teraz to(gry) doprowadzaja ciebie do szalu,to ztolerujesz
takie zachowanie we wspolnym domu?
a swoja droga, czy te gry, to nie sa przykrywka do czegos innego, na
pewno gra,a moze prowadzi podwojne zycie?
ja bym sprobowala go przecwiczyc z twoja pasja..np tance,jezeli on
bedzie mial pretensje ze zajecia masz za czesto to daj sobie spokoj
z ta znajomoscia.
pozdrawiam

[lacido]

Uważaj
mój też był maniakiem skończyło się tak że ja z noworodkiem siedziałam w pokoju
a on w kuchni grał w gierki.No i zostawiłam dziada :)))

[amorina1]

Najgorsza jest gra o-game bo wymaga regularnego logowania kilka razy
na dzień, jak nie ma dostępu do netu i telefon nawali to ma szał!Ale
widzę, ze kombinuje kolejne gry...choć mowi, ze ma dystans do tego.
raz już zerwał z o-gamem na jakiś czas, miał nie wracać ale wrócil
na chwile i już zostal. Kurde!To jak nałóg!

[lacido]

o rany, rzeczywiście wyglada na uzaleznienie :)

[kesit]

nie wymuszam,ale serdecznie namawam do glbokiej analizy
przyszlosci...
moj mial nalog uzywek..odeszlam

[paul55]

Ooo... o-game. Moj syn w to gra...

[lacido]

a ten mężczyzna nie był żonaty?Jeśli nie to moze być mu trudno wpasować się w
rolę odpowiedzialnego ojca rodziny, przyzwyczaił sie do beztroskiego życia, że
wkażdej chwili mozę sobie zapodać gierkę i nie ciąży na nim jakaś
odpowiedzialnosc a w zwiażku i to jak jest dziecko to trzeba umieć niekiedy
zrezygnować z zachcianek.

[amorina1]

I w tym sedno-jest kawalerem przyzwyczajonym do swojego luzu, kiedyś
mieszkał z babką ale razem z towarzystwem jeszcze także raczej na
zasadzie 'studenckiej wesołej chaty'.
Tylko czy (tak jak on i ja mamy nadzieję)takie nawyki da się ' z
czasem' zmienić?
I tak już wolę to od upodobań byłego meża do 'wyjść z kolegami'. Nie
wiem...boję się trochę czy same chęci wystarczą...

[trypel]

Kobiety są dziwne. Ja bym wolał żeby moja wychodziła z koleżankami niż zamykała
sie w chacie zeby grać. :)

[lacido]

zalezy gdzie on z tymi kolegami chodził :))) a grającego chłopa ma się na oku :)))

[amorina1]

To prawda, dlatego wolę to. A były mąż nie tylko wychodzil ale
wracał zawsze mocno wcięty, czasem nad ranem.

[lacido]

ano właśnie :))) chyba dopóki nie spróbujesz to się nie przekonasz czy to ma
sens, myślę zę powinnaś być dla niego wyrozumiała

[andreas3233]

W pelni rozumiem, ze chcesz miec pelna rodzina, jednak z Twoich
postow wynika, ze jest to niemozliwe z tym man'em.
Nie oceniam jego znikniec, lecz ogolnie to wszystko razem nie rokuje
dobrze. Moze lepiej zostan sama z dzieckiem.

[ag_07]

mieszkam ze swoim narzeczonym już kilka lat. nie mamy dziecka. on też lubi się
izolować. ucieka w gry lub musi komuś w czymś pomóc. znam wszystkich jego kumpli
i zwykle imprezujemy razem. ciężko się go doprosić, żeby coś w domu pomógł. w
dodatku jest informatykiem-elektronikiem-modelarzem. jak nie ma co robić, to
bierze się za swoje "zabawki". rozumiem i akceptuję jego potrzeby, a on moje. i
dobrze nam z tym.

[xvqqvx]

A ja myślę, że problem leży w tym, że autorka wątku będąc dzieciatą
rozwódką ma ściśle rozplanowaną rolę dla mężczyzny i następnie
usiłuje go w nią wtłoczyć (Co to właściwie znaczy "wspólne spędzanie
czasu"? Czy przypadkiem nie polega na tym, że autorka chce, aby inny
mężczyzna zachowywał się wtedy jak jej były mąż?).

I dlatego ów delikwent ucieka w gry.

[amorina1]

Po prostu chce być razem- budzić się rano, robić zakupy, śmiać się i
gadać, pomagać sobie nawzajem także w trudnych momentach(gdy jest
dziecko jest ich sporo), chcę abyśmy znali swoje indywidualne
zainteresowania, akceptowali je a moze uczyli się ich od siebie.
Nie oczekuję od niego aby był ojcem mojego dziecka- większość
typowych pielęgnacyjnych obowiązków wykonuję sama(do czego na pewno
obligowała bym tatusia)ale żeby trochę się z nim pobawił,
przypilnował chwilę gdy muszę wyjsć- jak pomocny przyjaciel.
Uważam, że jeśli mnie kocha powinien choć probować zrozumieć moją
sytuację, pewne uwiązanie mnie przez dziecko i jesli miłosć ma
polegać na tym, że chcemy dla drugiej osoby jak najlepiej to w
takiej sytuacji nie powinien znikać.
Uciekając w swój (jakże odmienny od mojego codziennego) świat,
oddala się od siebie. Czy to nie tak, że najbardziej ludzi łączy
właśnie codzienne dzielenie się doświadczeniami dnia, WSPÓLNE
działanie?

[merediith]

:)
Gdy wynajmiecie wspólne mieszkanko-on będzie duuużo grał w
waszym "gnizadku"-znam to z autopsji.