Alimenty - droga donikąd

[Gość: ojciec]

Bo moze zamiast pozbawiac dzieci kontaktow z ojcem i zasadzac
alimenty sad zatroszczylby sie, zeby ojciec mogl z dzieckiem
przebywac i normalnie je wspolutrzymywac, czyli o alimentacje
naturalna. Ale w Polsce to temat tabu, lepije zasadzic
absurdalne alimenty, kontakty 2 godziny na miesiac i potem
wystawic jakas feministke by wylewala krokodyle lzy. Ale ze
problem nie sprowadza sie do alimentow, to juz umknelo
przenikliwosci dziennikarki "gazety"

[Gość: Peter]

zgadzam sie w 100 %. Mezczyzna to zawsze ten zly , ktory
wykorzystuje. Jakby tak facet chcial wziac dziecko i sam
otrzymywac od kobiety alimenty to te glupie feministki by chyba
oszalaly.

[Gość: kou]

feministki niech szaleja - ale ja popieram!
Skoro matki nie radza sobie z zarobieniem na dzieci, to dlaczego
podejmuja sie opieki nad nimi? Moze lepiej by bylo, gdyby w
niektorych przypadkach sady czesciej przyznawaly prawo ojcom, a
rzetelne matki placilyby te 100 zl miesiecznie alimentow??
Poza tym nie wierze, ze az w 90% przyznanie opieki kobietom to
dobre rozwiazanie... moze 40, moze 60 czy nawet 70 - OK, ale nie
90!!!!!! Bez przesady...

[aankaa]

Gość portalu: kou napisał(a):

> feministki niech szaleja - ale ja popieram!

masz swoje dzieci ?

> Skoro matki nie radza sobie z zarobieniem na dzieci, to dlaczego
> podejmuja sie opieki nad nimi?

bo ktoś musi, z reguły Tatusiowie "idą sobie" a w zamian zostawiają "obietnicę
alimentów"

> Moze lepiej by bylo, gdyby w
> niektorych przypadkach sady czesciej przyznawaly prawo ojcom, a
> rzetelne matki placilyby te 100 zl miesiecznie alimentow??

pewnie, wreszcie skończyłaby się nagonka na "samotne, niewydolne matki". Niech
Tata za 100 zł od matki (+ 100 od siebie) utrzyma dziecko

[Gość: Marek]

A moze ktos zauwazylby, ze sprawy tego typu, to najczesciej
sprawy wylacznie o pieniazdze, nie zas o dzieci!To one
przegrywaja z "prawem" to one sa zakladnikami w sprawach
rozwodowych i majatkowych zwiazanych z rozwodami. Moze
ktorykolwiek z sadow polskich,zastanowilby sie nad dobrem
dziecka nie zas tylko nad kara "grzywny" nakladana dumnie przez
nieudolne sady. To dobro dzieci powinno wyznaczac wysokosc kary
za krzywdzenie ich samych, czyli wysokosc alimentow. To miedzy
innymi stan majatkowy winien stanowic przy przydzielaniu opieki
nad dzieckiem(ojcu badz matce)To sie podobno nazywa
rownouprawnienie!Czy owo "rowno" to wlasnie w/w 90% do 10%?
I jeszcze jedno. Tatusiowie nie zawsze uciekaja, czasem nie moga
poprostu zniesc obecnosci przemilych,dobrych i
zyczliwych "mamusiek".

[Gość: Ewa]

Gość portalu: kou napisał(a):

> feministki niech szaleja - ale ja popieram!
Alimenty jest to sprawa przeciętnych kobiet a nie żadnych zaangazowanych
feministek. Gdzie w artykule znalazłeś wskazowkę, ze Agnieszka/ Agata / Kamila
należą do Ośki czy podobnej organziacji? Chyba że dla ciebie każda kobieta
która chce dochodzić swoich praw jest 'szalejącą' feministką ...
> Skoro matki nie radza sobie z zarobieniem na dzieci, to dlaczego
> podejmuja sie opieki nad nimi? Moze lepiej by bylo, gdyby w
> niektorych przypadkach sady czesciej przyznawaly prawo ojcom, a
> rzetelne matki placilyby te 100 zl miesiecznie alimentow??
A skąd pomysł, ze facet, dla którego zapłata 100-300 zł miesięcznie alimentów
(przy dobrym zwodzie, zarobkach i samochodzie, do którego benzyna kosztuje
więcej niż chce wydać na własne dziecko) tak sie do tej opieki pali? Ilu ojców
rzeczywiście jest gotowych zajac się swoimi dziećmi na co dzień?

[Gość: melmire]

Ja sie uwazam za feministke, i w razie rozwodu nie mialabym nic
przeciwko temu zeby moje dziecko mieszkalo przez miesiac u
mnie, przez miesiac u ojca. I oczywiscie ze sady kieruja sie
stereotypami, niekorzystnymi dla obu stron. Bo wbrew pozorom
nie kazda kobieta chce po rozwodzie zatrzymac dzieci, a jak sie
nie daj boze ktoras odwazy, to etykietke wyrodnej matki ma jak
nic.
Mam nadzieje ze coraz latwiej bedzie mezczyznom dostawac prawo
opieki nad dziecmi, tym bardziej ze nie rozumiem dlaczego tak
czesto prawo opieki dla jednej strony jest jednoczesnie
odebraniem prawa opieki drugiej, przeciez dorosli kulturalni
ludzie powinni jakos umiec sie ulozyc. Hopki w stylu - bedziesz
mogl dziecko ogladac przez 2 godziny w tygodniu uwazam za
niesmaczne.

[Gość: tata]

masz duzo racji!
tylko czy dziecko powinno nie miec stalego domu? raz tu, raz tu
to chyba nie jest najlepszy pomysl:)
co z otoczeniem dziecka, pozniej z przedszkolem (tu i tak mozna
wozic) a potem ze szkola. Na przyklad chopcu bardzo potrzebni sa
koledzy z podworka. A miesiac tu miesiac tu - wszystko psuje.
Tez sie zgadzam, aby z tym ze sady powinny czesciej przyznawac
opieke nad dzieckiem ojcu. Sam mam syna i gdyby tak sie stalo,
ze rozstali bysmy sie z zona - on by tego nie zniosl. Ja z nim i
on ze mna jestesmy bardzo blisko. Gdyby sad dal go matce
zniszczyloby to jego psychika, a wiem ze moja zona nie jest
idealna matka. To ja musze wielu rzeczy dopilnowac. Ona jest
zajeta praca i swoja osoba. Ja mu kupuje ubrania, odbieram z
przedszkola, gotuje. Ona pierze. Dalibysmy sobie rade sami. Ale
oczywiscie kochamy mame i nie chcemy sie rozstac:)
tylko co jak sie ten uklad zepsuje?
sad kaze mi dac na niego 300-500 zl i co drugi weekend na
spacerek i w lato na wakacje na 2 tyg.
to jest bzdura!
wiem, ze moja zona chetnie (pewnie) oddalaby mi go na
wychowanie, ale co powiedzieli by ludzie, kolezanki ???
jak moglas? to ty musisz byc ta dobra! cierp i opowiadaj o tym
wszystkim, jaki to on zly
pozdrawiam
j

[Gość: mała]

a moglibyscie mi powiedziec ile trwa rozwod? przypuscmy, ze
oboje malzonkow sie dogaduja i nie trzeba zakładac typowej
sprawy i wynajmowac prawnikow itp.jak długo jest rozpatrywany
wniosek o rozwod?chociaz w przyblizeniu, z gory dziekuje za
pomoc pozdrawiam

[Gość: Kat]

dlatego Polska jest tak zacofanym krajem. zamiast rozwiazywac
problemy, nadal zrecie sie o role feministek. Feministki nie
chca zabrac 'biednym' mezczyzna wszystkich ich pieniedzy, ale
dostarczyc kobietom mozliwosc zycia na jakims normalnym
stopniu. wkoncu ktos te dzieci urodzil i nianczyl kiedy
mezczyzni chodzili do pracy i zarabiali. mozna bylo zatrudnic
nianie, ale matka poswiecila prace zeby zajmowac sie dziecmi, a
teraz ma za to fige.

[Gość: daddy]

Gorzej jest jak alimenty przeznaczone dla dziecka trafiaja tylko
na potrzeby i do kieszeni bylej zony!!! a pozatym utrzymanie
dzieci sa w takiej samej mierze rowne dla obu stron.

[Gość: feminka]

A kiedy i gdzie slyszales z ust feministek ze facet to zawsze
ten zly?? To wlasnie feminizm dazy do modelu, w ktorym rodzice
maja takie same prawa i OBOWIAZKI wzgledem dziecka.

Gość portalu: Peter napisał(a):

> zgadzam sie w 100 %. Mezczyzna to zawsze ten zly , ktory
> wykorzystuje. Jakby tak facet chcial wziac dziecko i sam
> otrzymywac od kobiety alimenty to te glupie feministki by
chyba
> oszalaly.

[Gość: Mamusia]

A czy nie wydaje sie Wam, że w tym wszystkim nie chodzi o walkę
pomiedzy rodzicami (prawa ojca, matki, feministki itp.) tylko o
zapewnienie dziecku jak najlepszych warunków rozwoju - w tym
zapewnienie dobrej sytuacji materialnej. Czasami zwykła bieda
zmusza kobietę (lub mężczyznę - bo znam i tekie przypadki) do
walki o alimenty. Polskie prawo powinno gwarantować takiej
osobie uzyskanie pomocy materialnej - jeśli nie od partnera
(partnerki) to z Funduszu Alimentacyjnego.

[hilled]

Popieram.
Zdaje sie,ze niektorzy panowie po rozwodzie sadza, ze alimenty to zemsta bylej
zony. Moze czasami tak jest, ale prosze nie pchac nas (mamusiek) do jednego
wora! Zdarza sie tez tak, ze tatusiek nagle znudzil sie rodzinka i chce zazyc
wolnosci = zapomniec, ze ma zobowiazania wobec DZIECI. Woli spotkac sie z
dziecmi raz w miesiacu i kupic im zabawke, ale juz codzienne wydatki to dla
niego obdzieranie go z ostatniej koszuli. Zapomnial chyba, ze dzieci to
decyzja i zobowiazanie obojga rodzicow, a nie tylko strony opiekujacej sie
nimi. I czesto byla zona wcale nie chce pieniedzy od niego dla siebie,ani nie
chce sie mscic czy karac go. Najchetniej nie mialaby z nim nic wspolnego
wiecej, ale dla dobra dzieci....

[aankaa]

Gość portalu: ojciec napisał(a):

> Bo moze zamiast pozbawiac dzieci kontaktow z ojcem i zasadzac
> alimenty sad zatroszczylby sie, zeby ojciec mogl z dzieckiem
> przebywac i normalnie je wspolutrzymywac, czyli o alimentacje
> naturalna.

alimentacja naturalna - a co to takiego ??
spacer raz w tygodniu i telefon "cześć córciu/synu, co u Ciebie"

a Tatuś - zapomniał, że szkoła wymaga płacenia na komitet, książki, zeszyty,
wyjazdy na wycieczki "programowe"

a "pociecha" w międzyczasie wymarzyła sobie bluzę, portki, koszulkę




tata "alimentujący naturalnie" tego nie zauważy

[Gość: ojciec]

aankaa napisała:
> a "pociecha" w międzyczasie wymarzyła sobie bluzę, portki, koszulkę
>
>
>
>
> tata "alimentujący naturalnie" tego nie zauważy


Trudno bedzie mu nie zauwazyc, skoro dziecko bedzie z nim mieszkalo przez 2
tygodnie w miesiacu. Ale rozumiem ze w PL nikomu to nie jest w stanie przejsc
przez glowe...

[Gość: melmire]

Nie tylko w Polsce, ja pisze z Francji , i chociaz tutaj taka mozliwosc
istnieje, to i tak nie wszyscy sa do niej przekonani. Ale sam pomysl uwazam za
sluszny,pod warunkiem ze dziecko nie bedzie zylo na walizkach.

[aankaa]

Gość portalu: ojciec napisał(a):

> Trudno bedzie mu nie zauwazyc, skoro dziecko bedzie z nim mieszkalo przez 2
> tygodnie w miesiacu. Ale rozumiem ze w PL nikomu to nie jest w stanie przejsc
> przez glowe...

a ilu "tatusiów" chce mieszkać z dziećmi "pół na pół" ?
łatwiej zostawić to szczęście na cudzej głowie
i grzmić, "biedny, pozbawiony kontaktów"

To jest forma zadośćuczynienia, za to

[dobry_tatus]

co się dzieje przed sądami w trakcie rozwodów.
Zazwyczaj starsze panie sędziny traktują byłych mężów jak wrodzone zło
wszelakie. I bez względu na obiektywne warunki,sytuacje materialną obu stron
oraz o zgrozo nie raz opinii psychologów z ośrodków do tego celu
przeznaczonych (!!!) przyznają dziecko matce.
A te mamusie, żeby utrudnić życie tym swoim byłym mężom i ich ukarać nie
dopuszczają do kontaktów ojca z dzieckiem.
I dlatego myślę, że jakś rownowaga w przyrodzie została tutaj zachowana.
Chodzi mi o te sprawy komornicze.
Ps. Znam te sytuacje również z autopsji, jednak ja miałem tyle samozaparcia
aby wszelkimi legalnymi metodami walczyć o moje dziecko. Płacę nie niskie
alimenty, oraz proszę pani kilka razy więcej wydaje na tą "alimentacje
naturalną".
Wywalczyłem 10 dni w miesiącu na "bycie z dzieckiem" i jest to najważniejsza
sprawa w moim życiu. Jestem w związku z inną kobietą, ale syn jest
najważniejszy!
Ale ile mnie to wszystko kosztowało to tylko ja wiem.
I bynajmniej nie mowie tu o sprawach materialnych.
Pozdrawiam i zycze troche więcej innego spojrzenia na sprawę, a męskim
szowinistą bynajmniej nie jestem.

[Gość: przeKOT]

Witaj w klubie :)
Mam to samo - syn 500 km stąd, widuję go raz na 1,5 - 2 miesiące, po kilka dni
widzenia. Czasem zabiorę na jakiś wyjazd itp. On mnie strasznie kocha - ja jego
uwielbiam :)
Mam nową towarzyszkę życia, lecz ona wie, że synek jest dla mnie baaardzo ważny
i że nic nie może stanąć na przeszkodzie między nim a mną.
Cieszę się, że są ojcowie wg nowej szkoły - zauważający swoje pociechy - i mimo
trudności życia - dbający o nie.
To na pewno zaprocentuje !!!
Pozdrawiam
przeKOT

[Gość: wojtek]

czesc i pozdrawiam
ja walcze o to co ty juz zdaje sie wywalczyles....
niemale alimenty...
4 dni w miesiacu.... a chce duzo wiecej....

i chyba mozna jak widac z twojego przykladu :)

[Gość: Terry]

Każdy prawdziwy mężczyzna dba i walczy o swoje potomstwo.
Jeżeli tak nie jest, to znaczy że sam jest jeszcze dzieckiem.
Ale faktem jest, ze czasem kobiety nie rozumieja facetow...
... i odwrotnie.

[Gość: Maria]

Jestem rozwiedziona, mam trójkę dzieci,dwoje
dorosłych.otrzymuję alimenty na dwoje. Syn juz prawie dorosły
ma depresję.Pracuję cały dzień by mógł się leczyć.Ojca to nie
obchodzi. Ma zaległości i uważa że i tak przepłaca bo syn jest
dorosły(przerwał studia z powodu choroby). Alimenty przeważnie
zawsze są za małe, żeby utrzymać dzieci, a jak zdarzy się
choroba to kobieta ponosi wszystkie koszty finansowe, nie
licząc kosztów psychicznych i fizycznych związanych z opieką.
Myślę że większość kobiet rozwodzi się wtedy kiedy nie ma
innego wyjścia i ponosi wszelkie koszty związane z wychowaniem
dzieci i ogromną odpowiedzialność. Ojcowie maja to wszystko
gdzieś.Być może czasem są wyjątki ale ja się z takimi wyjątkami
spotkałam tylko w prasie i też nie jestem pewna czy są
prawdziwe. Ma

Alimenty i brak poszanowania prawa

[Gość: Joe z Teksasu]

Mysle, ze podstawowym problemem w Polsce jest brak poszanowania prawa. Nie
placenie alimentow, podatkow, lapowki itd to tego pochodna. Smutne, ze Polska
chlubi sie swoim katolicyzmem. Ciekaw jestem czy w Irlandii jest podobnie
(alkoholikow jest podobna ilosc jak w Polsce)?
Sam placilem alimenty przez okolo 20 lat w wysokosci okolo 20% moich
zarobkow na dwoje dzieci (mam ich w sumie czworo). Od prawie 10 lat ta dwojka
najstarszych dzieci juz pracuje, obaj skonczyli studia i niezle sobie radza.
Mysle, ze czuje sie lepiej majac przyjazne stosunki ze wszystkimi dziecmi za
cene posiadania mniejszej ilosci rzeczy.
Opiekowanie sie dziecmi nie jest moim hobby. Powiem szczerze, ze gdyby sad
mnie zapytal czy wole placic alimenty czy opiekowac sie dziecmi, to wybralbym
alimenty, ktore sedzia wybral bez pytania mnie o zdanie.

[Gość: Linn]

Wlasnie. A jaki procent ojcow prosi sad o przyznanie mu opieki nad dzieckiem?
Chyba znikomy.

[Gość: Babik]

aankaa napisała:
>
> a ilu "tatusiów" chce mieszkać z dziećmi "pół na pół" ?
> łatwiej zostawić to szczęście na cudzej głowie
> i grzmić, "biedny, pozbawiony kontaktów"

A ile "mamuś" by się na to zgodziło ? Lepiej faceta pozbawić
kontaktów z dzieckiem w ramach zemsty , prawda to wtedy jest w
porząsiu. I można lamentować jaki to on jest okropny.

[Gość: niki]

Coś Wam opowiem. Ojciec mojego męża uchylał sie od płacenia
alimentów na niego i jego brata i za to moja teściowa wsadziła
go do więzienia (to było jakieś 15 lat temu). Mój mąż - jeszcze
wtedy narzeczony, gdy mi opowiadał o tym, twierdził, że gdyby
jego coś takiego spotkało( rozwód, alimenty)dziecko miałoby
wszystko zapewnione, WSZYSTKO CO NAJLEPSZ. A prawda jest taka,
że na naszą 3 letnia córeczkę od roku nie wydał ani grosza, nie
kupił lizaka, czekolady. Mi również pieniędzy nie daje.
Mieszkamy nadal razem (on pracuje, ma też jakieś fuchy) ale to
ja ze swojej wypłaciny 600 zł muszę opłacic mieszkanie, rachunki
i ubrać dziecko. Gdyby nie moi rodzice, pewnie umarłybyśmy z
głodu

[Gość: Adam]

A moze by tak wziac przyklad z Australii? Tutaj alimenty
wyplacane sa przez agencje rzadowa i pozniej sciagane od
platnikow porzez system podatkowy. Dzieci maja gwarantowane
minimum i alimanty sa zawsze placone na czas. Przeciez musza
one miec z czego zyc! W tym przypadku nie ma problemow z
komornikami etc.

Zupelnie inna sprawa jest natomiast zasadnosc przyznawania
alimentow przez sady i ich nadmierne faworyzowanie kobiet. To
jest jednak zupelnie inny temat...

Alimenty w Australii

[luiza-w-ogrodzie]

Gość portalu: Adam napisał(a):

> A moze by tak wziac przyklad z Australii? Tutaj alimenty
> wyplacane sa przez agencje rzadowa i pozniej sciagane od
> platnikow porzez system podatkowy.

To nie jest dokladnie tak. Alimenty sa wyplacane przez agencje rzadowa (Child
Support Agency) tylko jezeli agencja sciagnie je od placacego rodzica. Jezeli
nie sciagnie, wtedy alimentow nie ma. Istnieje duzo sposobow uchylania sie od
placenia alimentow i CSA jest zazwyczaj wobec nich bezsilna, szczegolnie gdy
osoba uchylajaca sie nie pracuje na staly etat, a na przyklad na kontrakcie
(informatycy, budowlancy, przedstawiciele wolnych zawodow).

W Australii istnieje tzw zasilek rodzicielski (Parenting Payment - nie mylic z
zasilkiem rodzinnym = Family Payment), ktory jest wyplacany przez Centerlink
osobom nie bedacym w stanie sciagnac naleznych alimentow. Dzieki temu "dzieci
maja gwarantowane minimum", ale nie sa to alimenty, a pieniadze placone z
kieszeni australijskiego podatnika. W krajach, ktore maja dziure budzetowa o
rozmiarach polskiej, panstwo nie jest sklonne lozyc na dzieci.

Australijski Parenting Payment: na dwoje dzieci w wieku szkolnym rodzic dostaje
okolo 300 dolarow tygodniowo. Dla porownania, czynsz za mieszkanie z dwoma
sypialniami w odleglosci okolo 20 km na zachod lub poludnie od centrum Sydney
wynosi okolo 250$ tygodniowo. Wiekszosc samotnych rodzicow z tej metropolii
koniecznosci mieszka wiec w biedniejszych dzielnicach.

> Zupelnie inna sprawa jest natomiast zasadnosc przyznawania
> alimentow przez sady i ich nadmierne faworyzowanie kobiet. To
> jest jednak zupelnie inny temat...

W wielu przypadkach rzeczywiscie faworyzuje sie kobiety, ale w wiekszosci spraw
mezczyzni po prostu nie sa zainteresowani opeka nad dziecmi. Nie ludzmy sie,
obecnosc malucha lub kilku nie wspolgra pozytywnie z kariera zawodowa i
zmniejsza mozliwosci spedzania czasu z kumplami na piwie lub meczu rugby.

Pozdrawiam
Luiza-w-Ogrodzie

Zawieszona na teczy pod gwarancja wizji

[Gość: iza]

Gość portalu: Adam napisał(a):

> A moze by tak wziac przyklad z Australii? Tutaj alimenty
> wyplacane sa przez agencje rzadowa i pozniej sciagane od
> platnikow porzez system podatkowy. Dzieci maja gwarantowane
> minimum i alimanty sa zawsze placone na czas. Przeciez musza
> one miec z czego zyc! W tym przypadku nie ma problemow z
> komornikami etc.
>
> Zupelnie inna sprawa jest natomiast zasadnosc przyznawania
> alimentow przez sady i ich nadmierne faworyzowanie kobiet. To
> jest jednak zupelnie inny temat...

A jak to jest teraz w Polsce gdy ktos uchyla sie ....

[adam.xx]

...placenia podatkow?

DLA CORKI BYLO WSZYSTKO ALE MATKA ZERWALA WIEZI

[Gość: ojciec Basi]

Corka mogla miec pelne utrzymanie od dziadkow i doslownie niebo
od ojca ale matka wraz z nowym mezem i byla tesciowa
postanowily,ze zrobia takie pranie mozgu corce ,ze corka nie
bedzie tesknic za ojcem wrecz zapomni o nim bo ma
przeciez"drugiego tatusia".Upominki i podarunki do kosza liczy
sie tylko pieniadz a jak malo to do sadu a tu PANI SEDZINA
oczywiscie alimenty nalezy podniesc.Zebym chociaz widzial
corke...ale zgodnie z polskim prawem matka nie jest karana za
bezprawne lamanie(bardzo skromnych )kontaktow dziecka z ojcem.
Kontakty dziadkow z ich wnuczka rowniez nie weszly w zycie mimo
orzeczenia sadu.
MAMY MARTWE PRAWO RODZINNE I WYROZUMIALYCH SEDZIOW-OJCIEC JEST
TYLKO DO PLACENIA ,a dziecko -poco jemu..polska rzeczywistosc.

[Gość: niezalezny]

Nie przejmuj sie chlopie. Feministki to wyrafinowane i cyniczne
stworzenia. Znajdz sobie druga babe, uloz sobie zycie a corka
jak ja kochasz nie zapomni o tobie. Mialem podobna sytuacje, w
tej chwili moja corka ma juz 9 lat choc rzadko, to mamy
wspanialy kontakt, a jej matka no coz, te wszyskie jej apetyty
na dobra tego swiata sie po prostu nie sprawdzily i raczej nie
sprawdza. Jak sie jest po trzydziestce i to z dzieckiem nie
jest sie dobra partia do ulozenia sobie zycia, oczywiscie
dotyczy to kobiet.

z ciekawości

[Gość: Ewa]

Gość portalu: niezalezny napisał(a):

> Feministki to wyrafinowane i cyniczne stworzenia.
Jak w powyszym komentarzu. Jak czytałam na forum u kogoś "poinformowanego" -
feministki 'z definicji' nie wychodzą za mąż i nie mają dzieci, zatem problem
alimentów ich nie dotyczy.
> a jej matka no coz, te wszyskie jej apetyty
> na dobra tego swiata sie po prostu nie sprawdzily i raczej nie
> sprawdza.
Oczywiście. Po rozwodzie materialna sytuacja kobiety z reguły znacznie się
pogarsza, m.in. z powodu pokrywania większości faktycznych kosztow wychowania
dzieci. Dlatego kobieta ma z reguły wazny powód żeby wystąpić o rozwód. Ale jak
czytam post "niezależnego", jego byłej żonie się bynajmniej nie dziwię. Seksizm
i mizoginizm wychodzi z każdej literki.

> Jak sie jest po trzydziestce i to z dzieckiem nie
> jest sie dobra partia do ulozenia sobie zycia, oczywiscie
> dotyczy to kobiet.
Oczywiście, kobiety masowo lecą na rozwodnikow z dziećmi.

[Gość: feminka]

Niezalezny, dlaczego feministki na Boga? Byla zona mojego
partnera za nic w swiecie nie zasluguje na nazwanie jej
feministka!!! Sama nawet by sie od takiego okreslenia
odzegnala.A z upodobaniem i uporem msci sie na nas, poslugujac
sie oczywiscie synem mojego partnera. Dziecko przysyla kiedy ma
na to ochote. Jest wlasnie po trzydziestce....
Nie sadz prosze, ze tak wlasnie zachowuje sie feministki, moze
jakies radykalne, ale coz... nie wszyscy ludzie sa rozsadni i
madrzy.

Gość portalu: niezalezny napisał(a):

> Nie przejmuj sie chlopie. Feministki to wyrafinowane i
cyniczne
> stworzenia. Znajdz sobie druga babe, uloz sobie zycie a corka
> jak ja kochasz nie zapomni o tobie. Mialem podobna sytuacje, w
> tej chwili moja corka ma juz 9 lat choc rzadko, to mamy
> wspanialy kontakt, a jej matka no coz, te wszyskie jej apetyty
> na dobra tego swiata sie po prostu nie sprawdzily i raczej nie
> sprawdza. Jak sie jest po trzydziestce i to z dzieckiem nie
> jest sie dobra partia do ulozenia sobie zycia, oczywiscie
> dotyczy to kobiet.

[Gość: ojciec corki bez corki]

Gość portalu: ojciec napisał(a):

> Bo moze zamiast pozbawiac dzieci kontaktow z ojcem i zasadzac
> alimenty sad zatroszczylby sie, zeby ojciec mogl z dzieckiem
> przebywac i normalnie je wspolutrzymywac, czyli o alimentacje
> naturalna. Ale w Polsce to temat tabu, lepije zasadzic
> absurdalne alimenty, kontakty 2 godziny na miesiac i potem
> wystawic jakas feministke by wylewala krokodyle lzy. Ale ze
> problem nie sprowadza sie do alimentow, to juz umknelo
> przenikliwosci dziennikarki "gazety"
MASZ 100% RACJI ALE SKORO ARTYLUL PISANY PRZEZ KOBIETE TO CZEGO
OCZEKIWAC???

Tomasz Bielecki jest kobieta???

[Gość: Unisex]

[Gość: Ojciec]

Niech się drogie mamusie wezmą do roboty!!! Na ulicę i pod
latarnię!!!

[Gość: Len]

JEzeli sie słyszy takie komentarze to jak mozna oczekiwac by
Makta powoliła Ocju widzeic dzieci. To jest autorytet? to jest
cham i nic wiecej. Dzieci powinny widziec oboje rodziców i oboje
rodzicow byc odpowiedzialnymi razem czy osobno

[Gość: mimi]

A potem odbierzmy jej dziecko, bo się żle prowadzi...Z byka spadłeś!?

[Gość: Dana]

Jestem w podobnej sytuacji. Nie rozumiem dlaczego nasze prawo
umożliwia tzw. tatusiom nie tylko znikniecie z oczu dziecka ale
niemozność ściągnięcia czy otrzymywani alimentów. Jesteśmy
karane za to, że zarabiamy, pracujemy. Ojciec mojego syna
zostawił go prawie 4 lata temu Prosiłam, błagałam aby nie
rezygnował z kontaktów z synem. No cóż konkubina i nowe dziecko
okazało się atrakcyjniejsze. Mój syn zaś ciągle pamieta i
tęskni. To ja troszczę się i wychowuję syna. Tatuś zwolnił się z
tego etatu i w nagrodę nie musi płacić zasądzonych alimentów, bo
komornikowi nie opłaca się ich ściągać, prokuratorowi karać a
Zus-owi wypłacać. Czy tak musi i może być????? Zamiast zając się
losem dzieci już urodzonych prasa, i inne media zajmują się
przypłynieciem statku aborcyjnego. Ładny temat zastępczy. A co
mają robić kobiety, które znają tzw. śmieszne, prawo dot. chćby
alimentów i realia z tym związane. Przecież niedługo wypada iść
nam pod most bo nie wolno nam dobrze zarabiać zgodnie z
przepisami ZUS, Fundusz zaś ma zniknąć a nieodpowiedzialni
tatusiowie są bezkarni. Cudownie! Tylko dla kogo?
Nie rozumiem też dlaczego sąd ogranicza prawa ojca tak
drastycznie (oczywiscie , kiedy są do tego powody mające na
względzie rzeczywiste dobro dziecka to oczywiste, iż tak należy
zrobić), dlaczego matki, często tylko ze złości na byłego męża
zabraniają mu kontaktów z dzieckiem. Zastanówmy się wszyscy w
jakim kierunku to zmierza. Aborcja, mordowanie niemowląt, domy
dziecka - tego chcecie komornicy, prokuratorzy, pracownicy ZUS,
nasz rządzie?

[Gość: milu]

Jak to czytam to, po prostu płakać się chce na głupotę,
arogancję i bezduszność obu stron. A gdzie zgubiliscie uczucia
i prawo do GODNEGO życia, dzięki tylko WAM żyjacych na tym
świecie dzieci????
Komornikom życzę natomiast wszystkiego najlepszego i
nieustajacego dobrego samopoczucia z powodu rzetelnie i
sumiennie wykonywanych obowiązków, niezależnie od zysków jakie
im przynoszą?????
Co za kraj?????? Co za ludzie?????

[Gość: Monika]

Artykuł był zdaje mi się o uchylaniu się od płacenia na dziecko.
Opisani ojcowie zdaje się zbytnio nie palą do utrzymywania
dziecka. Owszem polskie sądy faworyzują kobiety ale przecieź
zazwyczaj to one zajmują się dziećmi i domemm. polscy mężczyźni
nie palą się nawet do "poagania" w domu...

[Gość: tata]

witaj
chyba trafiasz na niefajnych facetow:)
dom prowadzi sie wspolnie,a nie jedno drugiemu ma pomagac.
Dziecko potrzebuje obojga normalnych rodzicow i matki i ojca.
Jesli jedno z nich nie nadaje sie do roli rodzica to nikogo to
nie powinno obchodzic - trzeba bylo sie wczesniej nad tym
zastanowic:)teraz wszystko co twoje jest takze dla dziecka i
twoj czas wolny tez!
chyba ze jest zagrozeniem dla dzieka(alkoholicy, narkomani itp.)
pozdr
j

[Gość: piekło]

przeszłam piekło; komornik przez rok "dobijał się",
bezskutecznie, życzliwie radząc, bym ja ustaaliła miejsce pracy.
Słałam wszystkie namiary, wstyd, poniżenie, telefony. Wreszcie:
i to jakiś pomysł: skarga na czynności komornika. Spróbujcie,
potem się wszystko unormowało - skoro wiecie, że facet pracuje i
niemało zarabia.

Alimenty - droga donikąd

[Gość: rob]

Ktoś, kto tego nie przeżył w Polsce jest filozofem "od sieedmiu
boleści" i teorie jego są śmieszne.
W moim życiu wyglądało to tak:
Ja złożyłem pozew do sądu o rozwód, udowodniłem, że matka nie
zajmuje się dzieckiem (nie gotuje, nie sprząta, nie pierze
pozostawia dziecko bez opieki, itd.). Złożyłem również wniosek o
opiekę nad dzieckiem. Postanowienie sądu było: alimenty w
wyskości średniej krajowej i możliwość widzenia dziecka 2
godziny w miesiącu z uzasadnieniem "Nie umiem uczesać córki" z
fryzurą obciętą prawie na jeżyka.
Później egzekucja alimentów była bardzo prosta - komornik, który
wyliczył zaległości w kwocie o równowartości 48 zapałek.
Egzekucja widzeń z dzieckiem po kilkunastej rozprawie sądowej
skończyła się uśmiechem pani sędzi, że nie ma instrumentów do
wyegzekwowania jej postanowień i lepiej dać sobie z tym spokój,
bo "pójdę z torbami".
Śmieję się, gdy słyszę z ust jakiegoś polityka o tym, że "Polska
jest państwem prawa". Dobry dowcip.
Szanowni rozmówcy mieszkający w Austrii, Francji i innych
zakątkach świata oraz wszyscy teoretycy - rozmawiamy o
kabarecie pod tytułem "Prawo rodzinne".
Po pięciu latach zmagań z sądami, komornikami i matką dałem za
wygraną tym bardziej, aby nie szkodzić nowej rodzinie i móc
wychowywać dzieci w NORMALNYM związku zgodnie z prawem. Przy
ograniczonych kontaktach nie jestem w stanie znać potrzeb
dziecka i na odwrót nikt nie zna moich możliwości do płacenia
alimentów i dopiero teraz jest dobrze. Gdybym wysłał
miesięcznie 100000 zł byłoby może mało, wysyłam może śmieszne
grosze jest dobrze. Szanowne panie broniące dostępu ojców do
dzieci pomyślcie o przysłowiu o kiju mającym dwa końce, bo w tym
wypadku to wy popełniacie zbrodnię wobec własnych dzieci, a
podobno je kochacie sprowadzając płytko sprawę do alimentów
wykorzystując śmieszne prawo do wychowywania własnych dzieci na
intelektualnych inwalidów.

Miło przeczytać ...

[Gość: Mariusz]

Miło przeczytać tak z rana o kłopotach jakie mają mamusie z
egzekucją alimentów. Jest to zachowanie równowagi w przyrodzie -
równoważy się w tym momencie bezsilność ojców którym
uniemozliwia się kontakty z dziećmi i tez nic nie mogą z tym
zrobić.
A'propos komornikow - to chyba najbardziej podla profesja III
RP. Nie mają żadnych skrupułów, zasad czy norm etycznych.
Najczęściej zdarza się, że nie mają nawet właściwego
wykształcenia (czytaj: "mają, ale trochę nie pasujące - mechanik
samochodowy, technik budowlany itp, itd").
Ich praca polega na czyhaniu na dobrą okazję i kupowaniu za
bezcen zajmowanych przez siebie w ramach egzekucji samochodów,
sprzętu RTV i innych tzw "dóbr konsumpcyjnych"

[Gość: Igor]

Może wreszcie te wspaniałe sądy polskie zejdą na ziemię i zaczną
pracować zgodnie z logiką i przyzwoitością ludzką zasądzając
wyroki alimentacyjne realnie a nie paniusia siedząca za stołem
sędziowskim osiem razy rozwiedziona będzie się kolejny raz
mściła na facecie. Należy się zastanowić czy wobec tak wielkiej
nieżetelności sądów rodzinnych w tym względzie nie zacząć sądzić
te pseudo sędziny?

[Gość: yan]

Nie wiem skad te normy, 60 procent wynagrodzenia. Przeciez
zwykle faceta sie eksmituje, on musi gdzies mieszkac, jak ma za
to zaplacic. Nawet jesli kupi mieszkanie, podstawowe sprzety, to
placic musi czynsz. Z przecietnej pensji zostanie mu po
oplaceniu alimentow kilkaset zlotych. Koniecznie chce sie go
dobic, wlasciwie odbierajac ochote do pracy, zycia. Wina
alimenciarza czesto jest watpliwa, ale z zasady on ma ponosic
wszelkie koszty.

[Gość: Ewa]

Gość portalu: yan napisał(a):

> Przeciez zwykle faceta sie eksmituje,
????? A to nowina ! Nie ma w Polsce takiego prawa, żeby po rozwodzie jednej ze
stron dac mieszkanie, a drugą wyeksmitować. Jeśli obie strony maja jedno
mieszkanie i zadne nie zadeklaruje, ze wyprowadza się np. do nowej konkubiny,
mieszkanie się dzieli i byli małżonkowie mieszkają dalej pod jednym dachem.

[Gość: ABS]

Glownym problemem jest poszanowanie prawa w tym kraju. Nie
rozumiem, co to znaczy, ze komornicy nie chca sie tym zajmowac. Z
mojego doswiadczenia wiem, ze nie chca sie rowniez zajmowac tymi
sprawami, ktore wymagaja jakiejkolwiek pracy poza prostym wyslaniem
listu do banku czy do zakladu pracy, co zajmuje kilka minut, za co
pobieraja oplaty w wysokosci kilku tysiecy zlotych ! To jeszcze jeden
dowod na chorobe calego panstwa, a w szczegolnosci tzw. wymiaru
sprawiedliwosci. Zupelnie skandalicznie brzmia sugestie komornika, aby
z takimi sprawami skierowac sie do bandytow, bo oni sa bardziej
skuteczni. Zachety ze strony wymiaru sprawiedliwosci aby po
sprawiedliwosc isc do mafii. Genialne !

[Gość: tata]

witam!
czyz nie powinno sie wyciagnac konsekwencji wobec takiego zachowania komornika?
czlowiek jak przychodzi po pomoc do urzedu, to i tak czuje potworny dyskonfort,
bo to nie sa mile sprawy. Glupie zarty i niestosowne uwagi powinny byc karane
naganami finansowymi.
tylko biedni ludzie sa zawsze bez praw w tym kraju:(
pozdrawiam
j

[Gość: niezalezny (tez ojciec)]

TAk to prawda. Sam mam corke i place alimenty, ale w czasie
kiedy nie mialem pracy po prostu nie moglem ich placic. To
nikogo nie interesowalo. Natomiast sad przyznal mi widzenie z
moja corka "az" 3 godziny raz w tygodniu. Moja byla zona mowi
po prostu, chcesz sie widziec z corka to plac za alimenty, ja
place ale to co naroslo w pol roku kiedy nie pracowalem nie
jestem w stanie tak szybko splacic. Dla mnie w wiekszosci
wyglada to tak: Te glupie feministyczne baby, rozwodza sie po
to by moc byc wolne, by moc chodzic na roznego rodzaju uciechy
i zeby robic wszystko to na co maja ochote. A my mamy przeciez
jestesmy ojcami "naszych dzieci wiec placmy, a swoje dziecko
wezmiemy przy przyzwoleniem na weekend w tedy kiedy
akurat "mamuske" odwiedzi kolejny pan.

[Gość: matka w separacji]

Rozumiem żal ojców którzy tęsknią za swoimi dżziećmi
pozostającymi po rozwodzie z matka ,któży na dodatek mają
ograniczane prawo do widywania się z dzieckiem.Kiedy moje
małżeństwo zaczeło się walić między innymi z powodu alkocholizmu
męża i zdecydowałam się na separację , mąż odmówił mi współ
finansowania córki ,którą nota bene bardzo kocha.Ponieważ sama
nie byłam w stanie utrzymywać córki złożyłam pozew o
alimenty,ale nawet przez moment nie przyszło mi do głowy aby
domagać się w sądzie ograniczenia kontaktów ojca z
dzieckiem.Cały czas sądziłam i nadal sądzę że kontakt dziecka z
obojgiem rodziców jest niezbędny dziecku do utrzymywania
blizkich więzi emocjonalnych z rodzcami i prawidłowego rozwoju
emocjonalnego dziecka.Może właśnie dzięki takiej mojej postawie
po 2 latach od rozstania z mężem ,dziecko ma doskonałą więź
emocjonalną z ojcem nasza rodzina nie uległa całkowitemu
rozpadowi.

[Gość: samowolny]

Jak rozwodzi sie dwoje inteligentnych ludzi i dbają o dobro dzieci to nie
wyznaczaja sądownie godzin widzenia z dziećmi .
Ja jestem wlaśnie w takiej sytuacji , place alimenty na dzieci (nie małe)
i wspólnie z byłą zoną nadal wychowujemy nasze dzieci. Bo to , ze sie nam
"nie udało" nie oznacza że dzieci maja z tego powodu cierpieć wszak nadal maja
oboje rodziców. Ale żeby do takiej sytuacji doszło to naprawde trzeba
inteligentnego myslenia a nie zaślepienia swoimi racjami.

[Gość: aga]

Szkoda, ze nie piszecie o tym, jak byle zony wykorzystuja bylych
mezow i chca wycisnac z nich ostanie pieniadze i jeszcze
zlosliwie nasylaja komornika, jesli jeden dzien spozni sie z
alimentami, albo z innych powodow nie wiedzial o czyms tam. Z
premedytacja wykorzystują to zeby dokopac jeszcze bardziej. A
kasa wcale nie idzie na dziecim, bo mamusia nie pracuje i sie
utrzymuje z alimentow - tak jej wygodnie po prostu

[Gość: tata]

witam!
nie wiem, czy mozna sie utrzymac z samych alimentow. Chyba, ze zasadzone sa
wysokie.
Ale zgadzam sie z toba, ze kobiety sa dosc msciwe, za to, ze ich zwiazek nie
przetrwal. One lubia pokazywac (swojej rodzinie, kolezankom, sasiadom i innym)
ze one cierpia i przez tego gada faceta sa takie biedne.
Ale za nic nie zgodzilyby sie aby do ojceiec mial na wychowaniu dziecko
pozdrawiam
j

[Gość: Ewa]

Kobiety są mściwe-CZY wszystkie?Mężczyzn nie obchodzą losy ich
dzieci mają głęboko....Bo jeżeli my kobiety chcemy ugody to
tatuś unika odpowiedzialności!

[Gość: tata]

oczywiscie, ze nie wszystkie mamy sa zle, tak samo, jak nie wszyscy ojcowie sa
nie warci funta klakow:)
trudno jest wyrokowac kto jest lepszy
zgadzam sie z tym, ze przypadkow kiepskiego rodzica po stronie ojcow znajdzie
sie wiecej.ale jesli juz tata jest lepszy nie ma latwej drogi do opieki nad
dzieckiem. robi sie wszystko aby utrudnic mu wszelkie jego starania o dziecko.
kobiecie jest w tej kwestii latwiej i nie mozesz chyba zaprzeczyc:)
pozdrawiam
j

[Gość: Ewa]

Tak zgadzam się.Dorośli robią sobie na złość A CO z DZIEĆMI,one
sie nie liczą.Ja zrezygnowałam z alimentów,tatuś niech żyje
sobie wolny,kiedys do niego to wróci.

[Gość: tata]

moj tez okazal sie jakims skonczonym idiota. jak bylem jeszcze w szkole w liceum
(14 lat temu) poszedlem z mama do komornika i dostalismy pieniadze z funduszu.
potem go wsadzili na 1 miesiac do wiezienia bo on nie placil a to jest scigane.
za wszystko nas obwinil!
teraz jestem sam ojcem i nie wyobrazam sobie zycia bez mojego synka:)
w moim zyciu moze stac sie wszytko, ale jego nie zostawie!
gdyby moja zona robila mi trudnosci z widywaniem go -nie wiem co bym zrobil(?)
on jest dla mnie zawsze na 1 miejscu.
nic sie liczy tak jak on,
gdybym sie rozwiodl z moja zona, to oczywiscie kupowalbym mu wszystko co byloby
mu potrzebne i dawal jej pieniadze na zycie, ale gdyby on go zle traktowala wg
naszego prawa nic nie moglbym zrobic, bo jestem facetem czytaj -tym zlym:)

[Gość: Boguslaw]

Opowiem wam historię o msciwej kobiecie, i prosze uwierzcie mi ze nic nie
zmyslam.....
Jestem ojcem 6-cio letniego Lukasa i 16-to letniego Kasjana, z których matką w
roku 1999 się rozstałem a w 2000 otrzymaliśmy rozwód. Od momentu rozstania
odnoszę wrażenie, że była żona kieruje się nie dobrem dzieci, ale własnym
prywatnym interesem i rządzą pieniędzy. Poczuła, że polskie prawo rodzinne stoi
po stronie matek i bezlitośnie to wykorzystuje.
W związku z tym szukam wszelkich wskazówek, może paragrafów (choć drogę sądową
pozostawiam na koniec), pomocnych słów, fachowych porad, za pomocą ktorych
realizowanie przeze mnie opieki rodzicielskiej będzie znów możliwe.

W 1986 r. zawarliśmy małżeństwo, w 1987 r. urodził się nasz pierwszy syn, w
1989 r. wyemigrowaliśmy do Berlina Zachodniego. Tam urodził się drugi syn o 10
lat młodszy od pierwszego. Różnie się nam wiodło; finansowo nie źle, natomiast
w małżeństwie coraz to gorzej. Ja pracowałem, żona zajmowała się domem. Na
pracę nie dawała się namówić, zaczęte posady porzucała. Natomiast potrafiła się
angażować w tzw. „łatwe zarabianie pieniędzy”. Na przykład uparła się że będzie
działać w organizacji, która wyłudza od ludzi pieniądze (tak zwana piramida).
Obiecywali oczywiście „kokosy”. Zakończyło się tym, że musieliśmy wpłacić pewną
sumę, a „kokosów” nie ujżeliśmy. Żona, wycofała się z „interesu”, a ja musiałem
sprzedać auto aby spłacić długi. A po wyjeździe z dziećmi do Polski ponownie
się zaangażowała w taką działalność.
Na pewnym etapie naszego związku zacząłem odczuwać, że mamy dwa różne światy,
jej brakowało materialnych rzeczy, zaczęła poznawać ludzi, którzy te materialne
rzeczy posiadają. Po paru latach ujawniła, że mnie i syna (młodszego jeszcze
nie było na świecie), nigdy nie kochała. Zaczeły się konflikty wychowawcze -
głównie ze względu braku kontaktu matki z synem, kłótnie małżeńskie (te
właściwie były od początku), a do tego żona zaczęła mnie zdradzać, np. zamiany
partnerów. Dla mnie to był szok. Innym razem spędziła noc z jakimś, ponoć
bogatym, o 20 lat starszym Polakiem z Londynu. Prawdziwy szampan, dyskoteka i
pozory bogactwa bardzo jej imponowały. Skutkiem tego „wypadu” była wizyta i
leczenie u wenerologa. To wydarzenie przeważyło szalę. A do tego miała plany
spędzenia urlopu z tym człowiekiem oraz nie szczędziła komentarzy intymnych w
stylu cytuje:” chwalił mnie, że mam ciasną ....”. Wszystko to pozbawiło mnie
wiary w wartość tego małżeństwa. Popadałem w coraz to głębszą depresję, nie
potrafiłem znależć wyjścia z tej sytuacji. Wpadłem w stan psychiczny, czy też
może w chorobę, podczas której człowiek wyładowuje się na sobie samym.
Dwukrotnie rozbiłem sobie butelkę na głowie, kalecząc się przy tym. Zacząłem
nadużywać alkoholu, wszystko przestawało mieć sens. W lipcu 1999 roku znalazłem
inne, oddalone o około 1 kilometr mieszkanie i tam zamieszkałem. Wszystko
pozostawiłem byłej żonie i dzieciom. Zacząłem dążyć do polubownego rozstania
się, do porozumienia i byłem przygotowany na każdy kompromis. Wiedziałem jak
ważna jest, szczególnie w takiej sytuacji kontrola uczuć i emocji u dzieci.

Drugi syn urodził się około dwóch i pół roku przed moim wyprowadzeniem. Wtedy
to wpadliśmy oboje na niemądry pomysł, że może drugie dziecko coś zmieni, że
może trzeba nam jakiegoś nowego ogniwa które nas ponownie połączy. Myślę że do
dziś brak tej kobiecie dojrzałości jaką powinna mieć matka.
Dzieci po wyjeździe z Berlina zaczeły być kierowane bardzo prymitywnymi
środkami wychowawczymi. Bardzo czesto spędzały samotnie wieczory, lub oddawane
były pod opiekę innych osób.
Lukas – młodszy syn – do piątego roku życia dostawał butelkę ze smoczkiem
wypełnioną kaszką i siedząc przed telewizorem ją opróżniał, a większość czasu
spędzał przy grach komputerowych, wieczorami przesiadywał w barze piwnym
towarzysząc matce i jej kompanom, poznając odpowiednie temu miejscu obyczaje.
Czasami zostawało mu to oszczędzone i pozostawał w domu – matka szła sama do
baru. Natomiast w ciągu dnia przebywał w mieszkaniu dziadka i babci, również
przed telewizorem. A w weekendy i niektóre dni wolne, a nawet urlopy zabierała
go pewna bezdzietna „ciocia”,( ten czas przecież ja mogłem spędzać z synem
wspólnie).
Kasjan – starszy syn w lipcu skończy 16 lat – pozostał sam. Jego matka twierdzi
że nie potrafi jemu nic pomóc, że on jej nie słucha. Teraz chodzi swoimi
drogami i myślę, że jego wielokrotne skargi na brak zainteresowania jego
życiem, sprawami i problemami, i że nie otrzymuje pomocy ze strony matki,
poważne kłopoty w szkole wystarczająco świadczą o jego nieszczęściu. Niestety
do sprostania tym problemom potrzeba odpowiedniej dojrzałości wychowawczej i
mądrości życiowej.

W Berlinie, dzieci i matka miały zapewnione bardzo dobre warunki: duże 80m
mieszkanie, każde z dzieci dysponowało własnym, odpowiednio do wieku
wyposażonym pokojem. Mieliśmy dobrą sytuację finansową, coroczne wyjazdy na
snowboard, a latem nad morze, dobre szkoły, opiekę socjalną, możliwosci
dalszego rozwoju i kształcenia się. Matka dzieci gdyby tylko chciała
natychmiast mogła podjąć pracę. Kasjan przebywał tu od drugiego roku życia,
Lukas się w Berlinie urodził. Ja nawet po rozstaniu z żoną i wyprowadzeniu
mogłem uczestniczyć w pełni w życiu dzieci, spędzać z nimi wspólnie czas,
pomagać w nauce. Kasjan miał własne środowisko i przyjaciół a Lukas uczęszczał
do przedszkola. Pomimo to, była żona zdecydowała się nagle zabrać obydwóch
synów i z całym naszym dorobkiem opuścić Niemcy. Jako główny powód podawała to,
że : „nie będzie mnie oglądać, że nie chce mnie spotykać ani nawet widywać na
ulicy”, nie zastanawiała się, nad potrzebami naszych dzieci.
W pażdzierniku 1999 r. z dziećmi opuściła Berlin. Nie pomogły błagania, rady,
namowy znajomych aby pozostała, a złośliwość z jaką wtedy działała nie miała
granic. Pozostało mi tylko opróżnione dokładnie mieszkanie, za które jeszcze
jakiś czas płaciłem czynsz i aby zdać musiałem je kompletnie odnowić i
wybudować wyburzone przez nas ściany. Z kosztami za to całe zamieszanie
potrafiłem się pogodzić, lecz nie z faktem, że dzieci nagle znajdują się o 600
kilometrów stąd, niewiadomo pod jakim adresem, a ja nie mam z nimi kontaktu.

Początkowo była żona jednak zgodziła się żeby Kasjan został ze mną w Berlinie i
kontynuował rozpoczętą naukę. Po kilku tygodniach bez podania konkretnych
przyczyn zmieniła zdanie i syn pożegnał się ze szkołą. W ubiegłe wakacje
ponownie zmieniła zdanie i Kasjan przyjechał do mnie na stałe. Znaleźliśmy dla
niego szkołę, zaczął naukę. Do uzupełnienia urzędowych formalności brakowało
nam tylko pisemnej zgody matki na pobyt syna u mnie. Zgode taką otrzymaliśmy
ale bez potwierdzenia notarialnego, a więc nie spełniała wymaganego warunku w
Ambasadzie Niemieckiej. Była żona zrobiła to umyślnie. Otóż na Śląsku w tym
samym czasie (o czym dopiero po fakcie się dowiedziałem, gdyż żadne pismo nie
dotarło na mój adres), toczyła sie sprawa o alimenty i gdyby to pismo nabrało
mocy prawnej, jej roszczenia alimentacyjne byłyby kompletnie bezpodstawne.
Pieniądze o jakie chodziło w tej sprawie – około 900 zł. miesięcznie -
zadecydowały, czy też raczej podkusiły matkę aby ponownie cofnąć Kasjana do
Polski. Syn musiał przerwać naukę, kolejny raz zmienić szkołę, zrezygnować ze
swoich planów i rozczarowany wrócił do Polski. Dalszą konsekwencją tego
postępowania jest to że musi powtórzyć rok szkolny – nie zdał do następnej
klasy.

Po powrocie do Polski wraz z dziećmi wielokrotnie zmieniała miejsce
zamieszkania. Raz zamieszkiwała u swoich rodziców, raz u koleżanki, a trzy lub
czterokrotnie podnajmowała jakieś mieszkania, i to wszystko na przełomie dwóch
lat. Nigdy nie ujawniała mi adresu ani

[poldek]

Znam wielu ojców, którzy po rozwodzie postanowili użyć alimentów jako broni
przeciwko swym byłym małżonkom. A wynika to z podejścia "Niech teraz k.. pokaże
jaka jest mądra". Gdyby ojcowie wykazywali się poczuciem obowiązku, to i wyrok
sądowy jak i późniejsze działania komornicze nie byłyby potrzebne. Dodatkowo
płacone alimenty stanowią istotną w budżecie nowej rodziny. A jakże fajnie by
było pozbyć się tego problemu jak najmniejszym kosztem.
Druga rzecz to kwestia widywania się z dzieckiem. Oprócz czasu istotny problem
stanowi to, że wielu ojców zaczyna agitować przeciwko matce. Co ona robie źle i
tak dalej. Czyli dalej podkopują dziecku nadwyrężone poczucie bezpieczeństwa. I
wówczas są zdziwieni, że dziecko nie chce z nimi utrzymywać kontaktów.

P.S. Niestety mój ojciec też należał do grupy ojców, którzy reprezentowali
takie podejście. I niestety z moich obserwacji wynika, że nie był odosobnionym
wyjątkiem.

[Gość: Uka]

Moi rodzice rozwiedli się, kiedy byłam malutka. I od tamtej pory jakoś mój
ojciec specjalnie nie przejawial woli ani do płacenia alimentów, ani do
częstych kontaktów ze mną. Były okresy, że widywałam go co tydzień, teraz nie
daje znaku życia od dwóch lat (w związku z tym, pieniędzy też nie). Nie
interesuje go, co robię, gdzie studiuję, kog lubię, czy mam chłopaka. I -
wybaczcie!- jakoś sceptycznie podchodzę do pomysłu, żeby dziecko mieszkało
miesiąc z mamą, miesiąc z tatą. Najpierw, trzeba mieć ojca, który by chciał
pójśc na taki układ (a ilu chce? 5%?). A poza tym, to przyniosłoby dziecku
więcej szkody niż pożytku. Ciągłe siedzenie na walizkach, przeprowadzki,
porzucanie na miesiąc kolegów z jednego podwórka - koszmar. I jeszcze słowo do
tych, którzy krzyczą, że sądy są bezduszne i nie interesuje ich, ile ojciec
zmuszany do płacenia alimentów zarabia - czy nie powinno też być ważne, jak
sobie poradzi w trudnej sytuacji samotna matka z dzieckiem, której rozwalił się
świat? Z czego nakarmi, kupi ubrania, książki, wyprawi na wakacje? Czy to nie
jest ważne?
Kończąc, chę tylkododać, że wierzę, że istnieją porządni ojcowie rozwodnicy,
którzy dzieci kochają i chcą z nimi być. Ale ilu ich?

[Gość: Alicja]

Skoro "Drodzy Tatusiowie" robia wszystko, aby dziecku u matki
nie bylo zbyt dobrze i na dobra sprawe zachowuja sie nie jak
ojcowie, lecz jak honorowi dawcy zestawu chromosomow, to moze
by tak ulatwic matkom POZBAWIANIE OJCOW PRAW RODZICIELSKICH.
Nie, to nie przejezyczenie feministki, lecz wynik gorzkiego
doswiadczenia. Tez bylam dzieckiem tatusia, dla ktorego
najwazniejsze bylo, aby mnie i mojej matce nie bylo dobrze.
Oczywiscie nie placil alimentow, mimo iz dobrze zarabial. Nie
przeszkodzilo mu to jednak zazadac alimentow ode mnie,
uprzednio zanizajac/falszujac wysokosc swoich dochodow. No coz
z tym ostatnim mial spore doswiadczenie.
Piszecie, ze polskie prawo alimentacyjne nie jest najgorsze.
Nie znam gorszego. Szczytem cynizmu ustawodawcow jest
dopuszczenie do ubiegania sie o alimenty rodzicow, ktorzy przez
cale zycie KRZYWDZILI SWOJE DZIECI. Z takim prawem zapraszam
Szanownych Ustawodawcow do Unii Europejskiej przez Sudan, bo
tam to prawo pasuje bardziej.

[Gość: Ewa]

Nie jestem feministką,ale mężczyźni w obecnej chwili czują sie
bezkarni,nie płacą-bo nie pracuja legalnie.Widzenia mało ojców
chce widywać swoje dzieci co z takim tatusiami zrobić!!!!!Rola
ich skończyła się na zrobieniu dziecka,ON jest wolny.

Współczuję poziomu myślenia

[Gość: grog]

Gość portalu: Ewa napisał(a):

> Nie jestem feministką,ale mężczyźni w obecnej chwili czują sie
> bezkarni,nie płacą-bo nie pracuja legalnie.Widzenia mało ojców
> chce widywać swoje dzieci co z takim tatusiami zrobić!!!!!Rola
> ich skończyła się na zrobieniu dziecka,ON jest wolny.

Współczuję toku myślenia 100% starej panny. Nie zakładaj rodziny
skoro i tak w Twojej podświadomości jest taki obraz facetów.
Szkoda czasu na sądy, komorników etc. W przypadku posiadania
takiej rzeczy jak dziecko, radzę wyjazd na przykład do
Zakopanego i liczyć na halny.

[Gość: Ewa]

Nie zgadzam się z ta opinią........SAMgościu jedź do
Zakopanego,to wywieje.........

[Gość: grog]

Gość portalu: Ewa napisał(a):

> Nie zgadzam się z ta opinią........SAMgościu jedź do
> Zakopanego,to wywieje.........

Albo w innym poscie:
"Tak zgadzam się.Dorośli robią sobie na złość A CO z DZIEĆMI,one
sie nie liczą.Ja zrezygnowałam z alimentów,tatuś niech żyje
sobie wolny,kiedys do niego to wróci."

Radzę jednak to Zakopane napewno jest wyższy poziom. Przy
obecnym poziomie myślowym trudno się zniżyć do niego - podłoga
przeszkadza.

[Gość: mama]

Wiadomo każdemu różnie w życiu się układa. Zmiana pracy czy jej
utrata czasem wpływa na niemożność płacenia alimentów. Ale
jesteśmy dorośli i można o tym porozmawiać. Okres 2 czy 3
miesięcy bez alimentów (bądź płaconych w części) gdy matka
pracuje nie jest zadnym problemem. Oczywiście gdy druga strona
jest na tyle odpowiedzialna i w momencie gdy jest sposobność
wyrównania zaległości to czyni. Jestem od 4 lat po rozwodzie i
przez około 1,5 roku miałam regularnie płacone alimenty. Potem
zaczęły się schody i przeciąganie zaległości w nieskończoność,
usłyszałam słowa "czy chcesz mieć gorzej" , raz , drugi,
teściowe uważali ze to nie ich problem alimenty. Skłoniłam sie
odwiedzić komornika. Nie wiem jakie to da efekty i co teraz
usłyszę....? Tak apropo's ojciec z własnej inicjatywy odwiedził
dziecko może z 10 razy a dziecko ma 5 lat. Niektórzy nie dorośli
do tego żeby być rodzicami w pełni tego słowa znaczeniu. Miałam
dobry układ z teściami, ale teraz uległ pogorszeniu, bo zapewne
uważają, że krzywdzę ich syna. Uważam ze nie najlepsze jest
wpajanie dziecku że ma 2 domy, bo co, później też będą 2 domy, w
jednym żona z dzieckiem, a w drugim kochanka z dzieckiem!? Ważne
jest żeby dziecko wiedziało że ma dwoje rodziców, mamę i tatę, i
znało ich.

[Gość: Tatuś]

A ja mam komornika na pensji, który co miesiąc przysyła jakies
bzdurne dokumenty i co miesiac cos wyjasnia. I bierze kupe kasy
(płace 1300 zł) komornik dostaje 250 zł i jeszcze nie potrafi
niczego dopilnowac. A mowicie o biednych mamach, mnie sie dosc
znacznie pogorszyly warunki materialne (wyrok 20% i nie mniej
niz 1300 zł.). A sprawa o zmiejszenie alimentów przy dobrym
układze to od 9 do 12 miesiecy. Akurat tyle by popasc w totelny
dolek finansowy.
Niezaleznie od alimentów, mam i tatusiu. Nasze prawo jest CHORE,
a sytuacja w sondach i u komorników to juz smierc kliniczna.