ja się pogodzić?

[i_wonka]

Kolejny dzien rozpaczy po tym jak on odszedl. Dał nam wiele szans, ale ciągle
cos nie grało. Od pół roku nie jestesmy juz z soba. Kazde z nas zyje w innych
miastach, ma swoich znajomych, swoje sprawy. Jak zapomniec? Jak podziekowac
Bogu za te lata ktore pozwolił mi z nim spędzić, za te wszystkie chwile,
niezapomniane, niezrównane, jak? i jak zyc dalej? zapomniec? Nie potrafie.
Myslalam, ze czas uleczy rany, ale nie leczy. Wiem juz, ze jest milosc, bo
czuje, ze kocham. Jak pogodzic sie z tym, ze ktoregos dnia obok niego stanie
kobieta, ktora dostanie to wszystko co do tej pory bylo tylko moje? Prosze
pomozcie jakos.

[agaoki]

a ile czasu minęło? może potrzeba go więcej?
ja nie mogłam zapomnieć przez 4 lata, a byłam z nim tylko dwa miesiące... a
teraz mam świetnego, wymarzonego męża.
jeśli wam się nie układało, to widocznie nie byliście sobie przeznaczeni. być
razem i się męczyć, kłócić - chciałabyś tak?
zajmij się czymś fajnym.

[i_wonka]

Bylismy razem 3 i pol roku. Rozstalismy sie pol roku temu. Od tamtej pory mam
wrazenie, ze zyje w polowie. Nie dogadywalismy sie, zwykly kryzys, ale on sie
poddal. Wciaz twierdzi, ze jestem fantastyczna, u niego w domu stoja nasze
wspolne zdjecia, ale stwierdzil, ze nie czuje tego co kiedys. Czy jest szansa,
ze go odzyskam? Jak to zrobic?

[thank_you]

Skad jestes?

[agaoki]

myślałam, że chcesz się pogodzić i zapomnieć, a nie go odzyskiwać.
hmmm... szansa chyba jest, ale czy warto? jeśli on się poddał, to za jakiś czas
znowu może się poddać...

[pafik12]

mam dokładnie ten sam problem, tyle ze u mnie role sa odwrotne, to ja chcialem
walczyc a ona odpuscila, wciaz ja kocham i nie potrafie zapomniec, i powiem
szczerze ze nie wiem czy bede umial:(

[i_wonka]

Jestem z Poznania, ale nie wiem w czym to moze pomóc. Co do reszty, to juz
kompletnie nie daje sobie rady. Boje sie, ze nie zejdziemy sie, ze on ulozy
sobie zycie z kims innym, a ja bede go kochala :(((

[pafik12]

a spotkaliscie sie od tego czasu, rozmawialiscie ze soba o ty co i czy jeszcze
do siebie czujecie, jesli nie to zaproponuj takie spotkanie. a jezeli juz sie
takowe odbylo i nic z niego nie wyniklo to powiem ci szczerze marnie to widze,bo
pol roku to szmat czasu na przemyslenia

[i_wonka]

Po tym jak odszedl chcialam zerwac kontakt, ale sie nie zgodzil, bo niby tyle
nas laczylo. Wiec sie przyjaznimy, widujemy sie, dzwonimy, ale nic wiecej. On
nie darzy do dotkniecia mnie chociaz reka, a ja boje sie rozpoczac ten temat bo
boje sie, ze on powie NIE i to zburzy mnie cala. Oszukuje sie kazdego dnia, taka
jest prawda :((( ale juz nie daje rady.

[pafik12]

wiec mu powiedz co czujes, wiekszosc facetow (wiem to po sobie ) to tepe i
zawziete... ktore nie potrafia przyznac sie do bledu. spotkaj sie z nim o
powiedz co czujesz. ja wiem ze boisz sie odzrzucenia, ale nie da sie zyc
wiecznie nadzieja. uwierz mi ze lepsza najgorsza prawda niz najpiekniejsze klamstwo.