watpliwosci

[microtune]

ogladam na forum sporo wypowiedzi, ktore dotycza watpliwosci w zwiazakch,
zadrady, byc z nim czy nie byc i tak dalej... a moj znajomy kiedys mi
powiedzial "to wybor na cale zyci i jak masz jakiekolwiek watpliwosci to
znaczy ze nie"
co wy na to...?

[Gość: sötnos]

Jezeli watpliwosc ta trwa jeden dwa dni i nie wraca to zadna to w sumie
watpliowsc i nie mozna sie temu poddac. Ale prawda - jezeli sa watpliowsci i
zazwyczaj jest jedna, ktora pojawia sie przy kazdym innym nawet najdrobniejszym
problemie, naprawde chyba trzeba to zakonczyc. Nawet jesli to jest jakas niby-
blahostka, z czasem zacznie byc uciazliwa bardzo a po latach nie do zniesienia
przez zone i pozniej przez dzieci...

[Gość: renia]

Ja na to, ze to zbyt uproszczone jest, naiwne, takie dobre dla nastolatkow. Im
czlowiek dojrzalszy tym watpliwosci jest wiecej, trzeba umiec postawic to i
tamto na szalach i zwazyc, wybrac, budowac kompromisy. Uwazam, ze nie ma
sytuacji czarnobialych w zycu, a to co mowi Twoj znajomy wskazywaloby, ze sa.
A zwlaszcza w zwiazkach nie ma takich sytuacji, wiec raczej Twoj znajomy jest
albo bardzo mlodym idelaista, albo teoretyzuje gloszac
mysli 'zlote'zaslyszane, acz niesprawdzone empiryznie.

[microtune]

akurat moj znajomy jest dojrzalym czlowiekiem po trzydziestce ktory od jakiegos
czasu trwa w niesamowicie wrecz udanym zwiazku - jak obserwuje to mu
zazdroszcze - moze wlasnie dlatego, ze trzymal sie tej zasady i czekal dluga na
ta jedyna co do ktorej nie mial watpliwosci, ale to wymaga sily psychicznej
chyba...
ja sie pod ta zasada nie absolutnie podpisuje i nie uwazam jej za swoja, ale
rozmyslalam troche na ten temat i rzucam temat do podyskutowania

[Gość: renia]

No nie wykuczone, ze twoj znajomy trafil faktycznie na druga polowke tego
samiutkiego jablka. Ale w zyciu rzadko tak sie zdarza, zeby wsyzstko bylo
naprawde tylko super, niesamowicie udane i bez zgrzytow czy watpliwosci - ot
szczesciarze, ten twoj znajomy z partnerka. (chociaz o zdanie trzeba by
zapytac tez partnerke, bo ne wiadomo, czy ona tez tak samo jak on jest
pozbawiona jakichkolwiek watpliwosci. Ja uwazam, ze zbyt duza selektywnosc w
wyborze partnera zyciowego moze bardzo latwo skonczyc sie jednym z dwoch
ponizszych rozwiazan:
1) albo w pewnym momencie zlapiesz cokolwiek, co sie nawinie, bo nagle
uswiadomisz sobie, ze masz juz xxx lat zegar biologiczny i to i tamto, wiec
wpadniesz w panike i po prsotu wezmiesz cokolwiek, kogokolwiek byle nie byc
sama,
2) albo zostaniesz w pewnym momencie faktycznie sama - wsyzscy rowiesnicy w
miedzyczasie sie polacza w pary, poakceptuj nawzajem swoje wady, a ci, ktorzy
zostan sami beda faktycznie do niczego i frustracja murowana.

Uwazam, ze nie ma czgos takiego jak polowki tych samych jablek, a z latami
coraz bardziej sie o tym przekonuje, mlodosc, czas, kiedy ma sie pstro w
glowie i nascie lat na plecach to jest dobry czas na przekonania o polowkach,
(ja tak wlasnie mialam ), w zyciu okazuje sie, ze co najwyzej jetesmy
polowkami jablek z tego samego sadu, no , dalibog z tej samej jabloni, ale
trafienie na polowke tego samego jablka to niemal niemozliwe. I nie szkodzi, o
ile oboje jestesmy polowkami jablek, o tyle sa szanse na budowanie zwiazku
Gorzej gdyby jedno bylo polowka jablka, a drugie , dajmy na to kalafiora...

[microtune]

z tym kalafiorem to fajny tekst - niektorzy pewnie trafiaja nawet na banana
zamaist na swoja polowke jablka ;)
faktem jest ze moj znajomy ma na wszelkie sprawy doscy radykalne poglady a jego
zona i trojka dzieci to faktycznie rodzinka jak z obrazka, spedzilam z nimi
troszke czasu to widzialam ;)
a o tym co piszesz na temat zegara biologicznego to wlasnie to co mowilam, o
byciu twardym i szukaniu wedlug wyraznie okreslonych kryteriow, to wymaga
jednak sily ducha, zeby pod koniec nie zwariowac i nie lapac czegokolwiek
poza tym tolerancja wad tez moze oznaczac brak watpliwosci co do drugiej osoby

[diab.lica]

renia, piszesz o czyms zupelnie innym. ja wychodzac za maz, nie mialalam ani
cienia watpliwosci, ze to wlasnie z tym facetem chce spedzic cale zycie. co
wcale nie znaczy, ze uwazam go za chodzacy ideal bez wad. ma swoje wady, widze
je ale jestem je w stanie zaakceptowac. nie uwazam tez, ze jest to moja druga
polowka jablka, bo w to nie wierze, tzn. nie wierze w istnienie tylko jednej
jedynej osoby, z ktora i tylka z nia mozna byc szczesliwym.

[k.j]

uwazam ze to zalezy od tych watpliwosci - czego one sie tycza; czasami mozna
wszystko naprawic

[Gość: Triss Merigold]

Zgadzam się z Renią. Też nie wierzę, że gdzieś jest człowiek z którym będę
zgadzać się idealnie i pod każdym względem do tego stopnia, że żadna
wątpliwość, żadne pytanie o przyszłość nawet nie zaświta mi w głowie. Za duża
drobiazgowość i rozpatrywanie każdego szczegółu pod kątem "co będzie kiedyś"
skutkuje trwałą samotnością. Wątpliwości mniejszego lub większego kalibru
pojawiają się zawsze, im człowiek starszy i więcej doświadczeń ma na karku tym.
I jeszcze drobiazg... ludzie się zmieniają wraz z upływem lat i okoliczności,
kto kto był idealny w wieku lat 20 niekoniecznie może taki zostać 10 lat
później.

[kaazp]

zgadzam się z diablicą, że istnieje wiele osób , z którymi można być
szczęśliwym i z tego powodu długie szukanie idealnego partnera wydaje mi się
stratą czasu - są nieproporcjonalnie wysokie nakłady w stosunku do szansy
uzyskania zadowalającego efektu. Z drugiej strony zbyt romantyczne kobiety nie
chcą się do tego przyznać, bo mogłyby się obrazić, że są jakimś substytutem
innych kobiet. A mi się podoba teoria wybranej różyczce z "Małego księcia"
S.Exupery'ego. Było wiele podobnych różyczek, ale tylko jedna była oswojona i
dlatego była wyjątkowa

[owca]

gdyby założyć, że istnieją: wzorzec idealny kobiety i wzorzec idealny mężczyzny
(takie jakie leżą obok wzorca metra w Sèvres koło Paryża ;-) i że w 100% do
siebie pasują to musieliby niestety trwać w próżni, bez wpływu społeczeństwa,
kultury i środowiska naturalnego; nie zmieniać się i nie rozwijać; nie podlegać
zmianom czasu aby ten stan równowagi i spójności zachować...
nie jest to możliwe
bez względu na wątpliwości (czy się je ma przed ślubem czy nie) wszystko i tak
toczy się nieprzewidywalnym dla nas torem
co nie oznacza, że mamy się poddać losowi i złapać to co się nawinie pod rękę
;-) trzeba szukać i trzeba wiedzieć czego się szuka
ale to będzie dopiero początek
potem trzeba dbać, aby zachować bliski kontakt psychiczny, fizyczny, emocjonalny
i rozmawiać, rozmawiać, rozmawiać
może się uda
mnie jak na razie się udaje (mężatka z sześcioletnim stażem)

pozdrawiam
owca

_,,,٢ة إ ة٦,,,_