Gość: Greg F.
IP: *.internetdsl.tpnet.pl
14.10.03, 12:23
Ten wątek bardziej nadawałby się na forum muzyczne niż radiowe, gdyby nie
pewien obszerny akapit poświęcony dwóm redaktorom TrUjki: obecnemu i byłemu.
W sieci na jednej ze stron muzycznych można znaleźć bardzo ciekawą recenzję
pierwszej płyty Cool Kids of Death. Na wypadek gdyby cały link nie chciał się
wkleić, wstawiam poniżej fragment tekstu bezpośrednio związany z TrUjką.
Swoją drogą utwierdziłem się w przekonaniu, że nie jestem odosobniony w
swoich wątpliwościach co do autentyzmu tego zespołu, przez wielu
okrzykniętego naczelnymi buntownikami III Rzeczypospolitej i główną nadzieją
polskiego rocka:
--------------------
W pokoju znanego Redaktora radiowego rozlega się dźwięk dzwonka
telefonicznego, zagłuszając jego ulubioną składankę. Redaktor Pawłow K. z 6
Programu Białoruskiej Rozgłośni Radiowej, wyłącza swoje Hi-Fi i zły kieruje
się ku aparatu telefonicznemu.
- Czego? - krzyczy zły do słuchawki.
- Pawłow?
- Tak, czego, się pytam!!??
- Tu Józek z Siusiu Records.
- Cholera znowu Ty, daj pożyć człowiekowi.
- Przestań, przecież daje Ci zarobić, nie?
- Dobra, dobra, o co znowu chodzi?
- Słyszałeś tą płytę, co Ci podesłałem ostatnio?
- Którą? - zapytał się coraz bardziej zdenerwowany i zniecierpliwiony Pawłow -
podesłałeś ich chyba 10 w tym tygodniu, wszystko gówno!!!
- Nie o tym mówię, wczoraj priorytet wysłałem, w paczce oddzielnej, płytę,
nie było listonosza?
- Czekaj, sprawdzę - Pawłow wstał i przeszedł do pokoju obok, po chwili
wrócił z paczką w ręce - OK. mam, rozpakowuję.
Z pudełka wyłoniła się kolorowa płyta z dziwnie narysowanymi postaciami.
- Co to za pajace? - beknął Pawłow do suchawki.
- Stary to nie pajace, to inteligencja, naprawdę mądre chłopaki, musisz
posłuchać.
- Inteligencja? To kto im kurwa tą nazwę wymyślił?!
- No dobra, może to nie jest ich mocny punkt, ale posłuchaj, teksty, muza,
tego na Białorusi dawno nie było.
- Dobra, uspokój się, i zadzwoń za godzinę, spróbuje to zmęczyć.
Pawłow odłożył słuchawkę i zniesmaczony włożył płytę do odtwarzacza.
Minęła godzina. Dzwoni telefon, Pawłow podnosi suchawkę.
- Słucham.
- No to ja, jak płyta?
- Gówno. - odpowiada Redaktor.
- Jak to gówno?
- To ja się pytam, dlaczego mi takie gówno dajesz do słuchania?
- Nie przesadzaj, nie znasz się cholera!
- Ja się nie znam? Ja kształtuję gusta muzyczne ambitnych młodych ludzi w
całym kraju!!
- No dobrze Pawłow masz racje. Ale co z tą muzyką nie tak?
- Wszystko, no może prawie wszystko. Muzycznie może nie najgorzej, tacy
zwykli przeciętniacy, chociaż te elektroniczne wstawki całkiem okej. Wokal do
dupy, zero dykcji i kto im do jasnej cholery teksty pisze? Takich bzdur dawno
nie słyszałem.
- Pawłow ja Ciebie bardzo proszę, wyluzuj trochę, to jest Białoruś, czego ty
się spodziewasz w tym kraju po zwykłym rockowym zespole.
- Umiejętności gry na basie, dykcji? Do cholery, dlaczego mam mieć taryfę
ulgową dla białoruskich kapel? Przecież mamy być lepsi od Europy! Dlaczego
mam pobłażać tej naszej miernocie?
- Dobra Pawłow masz racje, ale ja Ci muszę to wytłumaczyć, ja mam do cholery
PLAN.
- Plan, jaki plan???
- No ja sobie stary wymyśliłem, że trzeba przyszłościowo podjeść do tego
naszego muzycznego bagna. Na Białorusi ludzie łykną wszystko tylko trzeba im
to dobrze sprzedać. Pomyślałem, że potrzebujemy jakiegoś alternatywnego
zespołu i ci goście z Cool Kids Of Shit się akurat napatoczyli. Naprawdę im
się wydaję, że są oryginalni i alternatywni, a jak oni w to wierzą to tym
bardziej ludzi dadzą się nabrać. W dodatku nie są tacy brzydcy, już widzę jak
nastolatki będą za nimi szaleć. Mam kumpli w Gazecie Białoruskiej, będą mieli
dobrą prasę, nawet sami będą mogli coś napisać. Co głupsi studenci nabiorą
się na tą pseudointelektualną papkę.
- Hmmmm - zamyślił się Pawłow - No pomysł nie jest zły, ale to będzie
kosztować.
- Ile?
- No mam łazienkę do wykończenia, kupa kasy idzie w ten remont.
- OK. Pawłow, nie ma sprawy, wytwórnia da sporo, to się musi zwrócić, tylko
musisz to puszczać u siebie na antenie. To się dogadaliśmy?
- Dogadaliśmy, numer konta znasz. Tylko proszę Cię bardzo, prześlij mi coś,
co da się słuchać.
- Nie ma sprawy Pawłow, coś tam się może w końcu znajdzie, tylko to się u nas
nie spodoba.
- Ma mnie się spodobać.
- OK., OK.. To się widzimy na wódce w weekend. Na razie.
- Nara.
Pawłow odłożył zadowolony telefon i krzyknął w kierunku kuchni.
- Jaśka!!! to w jakim kolorze chciałaś te kafelki?...
Z głośników popłynęła zaś muzyka Smashing Pumpkins.
Kilka miesięcy później.
Mińsk. Koncert. Pierwsze rzędy szaleją.
- AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA KUBAAA!!!!!!! - laska 15 lat.
- AAAAAAAAAAAAOOOOAAAAAAAA!!!!! - inna laska koło 17nastki.
- Chce mieć z tobą dziecko AAAAAAAAAA!!! - 18 latek...
Mińsk. Koncert. Ubikacja.
- Bueeeeee - nieznajomy absolwent marketingu - porzygałem się do jasnej
cholery.
- Hehehehe, to od muzy, mówiłem nie pij tyle.
- Ale dno!! Ten człowiek nie wie, co ze sobą zrobić na scenie, jest
beznadziejny.
- A dykcja? Ktoś taki w ogóle nie powinien brać się za śpiewanie.
- Bo grać to trzeba umieć, po cholerę oni się za to brali...
-------------
Cała recenzja jest do przeczytania pod adresem:
ecdlpl.no-ip.org/screenagers/index.php?
service=albums&action=show&id=209
