błagam pomocy!!!!!

[tesska1]

Dziś się dowiedziałam, że moja siostra, która miesiąc temu skończyła 15 lat
jest w ciąży.
Rodzice są załamani i roztrzęsieni, siostra wpadła w histerię i krzyczy że
sama jest jeszcze dzieckiem. Jej chłopak to totalny niwypał.
Nieodpowiedzialny, nieuczący się, niepracujący itd. Co ja mam robić to
dziecko jest w 6 tyg. ciąży???? Nawet nie myśli o urodzeniu tego dziecka.
Wyskrobać też jej się postaram nie pozwolić żeby nie przekreślać jej szans na
dziecko w przyszłości, więc może tabletka poronna. Czy w naszym kraju jest to
legalne???
Co ja mam robić???
I o ironio jak ja mam pomóc podjąć jej decyzję kiedy sam jestem w 5 mies.
ciąży i jestem z tego powodu najszczęśliwsza na świecie. Tylko że jam mam
super męża, wykształcenie i jestem od niej starsza ponad 10 lat.
Błagam doradźcie nam coś.
Ona jest jeszcze dzieckiem nie mogę zostawić jej samej z ty wszystkim...

[joanka741]

Pokaz jej te zdjęcia jak wygladA DZIECKO zabite przez lekarzy w wyniku
aborcji,ja własnie 1 raz je zobaczyłam((.jestem pielegniarka-jest mi teraz
bardzo , bardzo źle.
Takiego koszmaru nie widziałam.....
Nic dziwnego że ludzie zabijają niemowleta i noworodki.Skoro potrafia zabić
maleństwa zupełnie bezbronne ,rosnące sobie w brzuchu osoby która miała byc
najbliższą.
Siostra może urodzić i oddać do adopcji,przecież to chyba mniejsze zło.
Na pewno bedzie jej ciezko(wstyd,sąsiedzi itd.),
ale przeciez od tego jest rodzina żeby pomoc,zaakceptować,pocieszyć.
Nie zatracajmy swojego człowieczeństwa.........
Druga mozliwość to wychowa dziecko w swoim rodzinnym domu(przeciez nie musi
zakładać swojej rodziny skoro jest młoda)
Swoją drogą teraz krzyczy i płacze że jest dzieckiem.
A kiedy szła z tym chłopakiem do łóżka to była dorosła i pewnie za taką sie
uważała.
Skoro więc uważała sie za dorosłą to pasowałoby żeby zachowywała sie jak
dorosła tez teraz.
Będziesz miała dziecko starsze o kilka msc. wiec ubranka może miec po nim.
(gdyby zostało z Wami)
Mam 3 dzieci i żebym miała miec jeszcze ich 10 to na 100% nie zabije.Nie jestem
katoliczką -jestem po prostu człowiekiem .
Nie potepiam osób które zabiły swoje dzieci,jest mi tylko tak starsznie
żal.............
Prosze nie róbcie tego....nie przykładajcie ręki do morderstwa-dla mnie to
morderstwo.
Czytałam tu różne wypowiedzi,weszłam na forum z zawodowej ciekawości,zobaczyłam
zdjęcia............
A co do wieku siostry,mojej koleżanki córka urodziła własnie w wieku 15 lat
dziecko.
Urodziła w domu bo nie przyznała sie mamie a nic nie było widać.
Jej córeczka ma teraz 2 latka,jest sliczną wesołą dziewczynka.
Babcia (chyba nie ma 40 lat), bardzo ja kocha)
Tato tego dziecka odwiedza je,nie sa małżeństwem ale trzymają sie razem.
Mam nadzieje że nie odbierzesz mnie jako nawiedzonej wariatki).
Nie chciałam nikogo urazić,niestety czlowiek jest omylny,grzeszny i błądzi.
Ale może warto uczyć sie czasem na błędach innych,szczególnie w sprawie tak
ważnej jak zycie........

[kizdam47]

Własnie tego nie cierpię - tych zapewnień, że nigdy, ze na 100% bym nie zabiła
itd.
Niedawno moja moralizująca koleżanka powiedziała mi, że źle odczytała test
ciążowy i myślała przez chwilę, że jest w ciąży. I pierwsza myśl, która ja
nawiedziła to taka, że musi do mnie zadzwonić po adres lekarza -mordercy.
Mordercy - to moje okreslenie, chyba mi sie udziela atmosfera dzisiejszych
dyskusji. Ich poziomu przede wszystkim...
Wcześniej owa koleżanka mówiła mi: ja bym nigdy nie usunęła ciąży i nikt nie ma
prawa tego kwestionować!

Nigdy nie mów nigdy - nasuwa się samo.

Tesska, radziłabym Twojej siostrze, jezeli oczywiście nie odbije sie to
negatywnie na jej zdrowiu, żeby z waszą pomoca urodziła. Jeżeli jesteście
kochającą sie rodziną, to jej pomóżcie. Ona was bardzo potrzebuje.

Jeżeli natomiast ciąża bedzie zagrożeniem dla niej, to nie wiem. Po prostu nie
wiem. Nikogo nie namówie, nie nakłonie do aborcji. Wręcz przeciwnie. Ale to nie
moje życie. Moje własne wystarczająco mi daje w kość.

To nie ten wątek ale do DDaak czy jak Ci tam: chcę być w ciąży i zabiłm - jak
chcesz przeczytać rzeczywiście z własnej głupoty.
Co do mojej sytuacji materialnej - może ja lubię życie w biedzie?
Ale nie musi tego lubić mój mąż, a też nalezy do tej rodziny.

I chcę byc w ciąży i bedę - jak dobry Bóg mi pozwoli.
Właśnie byłam w niedzielę u spowiedzi i mądry ksiądz powiedział mi kilka
mądrych prawd. Dziękuję mu za to.

[tesska1]

Bardzo dziękuję za odpowiedzi...
Mam tak strasznego doła, że sama już nie wiem co o tym wszystkim myśleć. I
pomyśleć że jeszcze nie tak dawno zmieniałam mojej małej siostrzyczce
pieluchy...Boże płakać mi się chce.
Ona jest taka krnąbrna, harda, jakby niezdawała sobie sprawy co tak naprawdę
się stało.
Bardzo żal mi tez mojej mamy, która właściwie musi zacząć od nowa uczyć się
zajmować niemowlakiem. Bo przecież moja siostra sama sobie nie poradzi. Boję
się o nią o mamę o dziecko. Mój mąż się wścieka, że powinnam pomyśleć o sobie i
o naszym dzieciątku zamiast zamartwiać się o innych. Ale co ja teraz mogę
innego zrobić? Bo czy moja siostra zdaje sobie sprawę z tego ile kosztuje
opieka podczas ciąży ile kosztują pieluchy a potem nieprzespane noce. Jak to
będzie kiedy jej koleżanki będą szły na dyskotekę, czy wtedy okaże się
odpowiedzialna i zajmie się dzieckiem czy (bo też tak może sie zdarzyć) zostawi
je mamie i sama pójdzie sie bawić???
Boże ja zaraz zwariuję... a miało być przecież zupełnie inaczej.

[joanka741]

kizdam chyba nie zrozumiałaś o co mi chodziło!!!
Więc pisze z polskiego na nasze.Warto zanim sie podejmie taka decyzje
zaznajomic sie z tematem,dokładnie!
Dla mnie aborcja to morderstwo bo jakos inne słowo mi tu nie pasuje.
A co do zapewnień ze na 100 % bym nie usunęła to wiem co mówie.
Mam 3 dzieci,3 nie było planowane,bylismy w cięzkiej sytuacji kiedy zaszłam w
ciąże,i wiem ze na taki krok nie zdecyduje sie nigdy na 1000%.
moze nie cirpisz takich zapewnień....masz prawo.
Ja mówie za siebie!

[kizdam47]

Nie unoś się, czas spać. Ja tu walkę toczę dzisiaj w obronie dobrego imienia
naszego forum. I nie spocznę, póki nie wyrwe chwastów.
Ciebie nie zaliczam, więc nie wyrywam.
No mówię, że mi się udziela atmosfera dzisiejsza.
Spokofacet, jakby co, to jeszcze nie popijam. Do Świąt musimy wytrzymać
jeszcze))

[joanka741]

Kizdam ok wyspałam sie i juz mi lepiej)),chociaz te zdjęcia miałam w nocy
przed oczami Pozdrawiam bardzo cieplutko

[reniatoja]

O wlasnie przypomniala i sie dyskusja ktora kiedys miala miejsce na innym
forum - rzecz byla o dziewięcio- czy tez dziesiecioletniej dziewczynce która
zaszła w ciazę i rodzice, o ile dobrze pamietam podjęli decyzje zeby te ciążę
usunać i w zw. z tym były jakieś problemy z lokalnym proboszczem, czy coś
takiego. Ja mam własnie dorastającą córkę która ma dzis niecałe 11 lat.
Teoretycznie lada moment bedzie zdolna do tego zeby biologicznie zajsć w ciązę
Ale patrzę sobie na to chude dlugie dziecko (i mimo calej dojrzałosci
_jak_na_swoj_wiek_, to psychiczne jeszcze ciągle DZIECKO milujące lalki i
śliczne wzorki w motylki i serduszka) i myśe sobie ze gdyby cos takiego
spotkało moją Justynkę (a mam szczerą nadzieję ze nigdy nie zetknie się w swoim
zyciu z zadnym takim s.synem tóry zechce ją wykorzystac, no ale gdyby...) to
nie wahałabym się chyba zbyt długo i niestety również zdecydowałabym się na
usunięcie takiej ciąży. Przede wszystkim dlatego, że ciąża byłaby niewątpliwie
zagrożeniem dla jej niedojrzałego rozwijającego się organizmu, zagrożeniem dla
jej zdrowia i życia. Bo nie w tym rzecz, że trzeba by oddać do adopcji - jestem
pewna, że wychowalibyśmy z meżem i nasza córke i jej dziecko, ale gdyby to
zagrażało jej życiu, to po prostu nie zdecydowałabym się na takie zagrozenie.
Oto ja, wróg usuwania ciąży, katoliczka, nie patrzyłabym na to, co powie ksiądz
i sam papież, gdyby w grę wchodziło życie mojego dziecka, i jestem pewna, ze w
niektórych sytuacjach, jednak taką decyzję byłabym zdolna podjąć. To tak piszę
dla Madzi, mojej interlokutorki z innego wątku, która strasznie pragnie
zrozumieć, dlaczego ludzie usuwają ciążę - oto jaki mógłby być powód, że ja
podjęłabym taką decyzję, szanowna Madziu. Mam nadzieję, ze coś Ci rozjaśniłam
przy okazji.

Ale to tylko dygresja, którą nasunął mi ten wątek. Bo tu jednak nie chodzi o
małą dziewczynke, tylko o 15 latkę. Myślę, ze to już trochę inna sytuacja i
przy wsparciu rodziny, można uniknąć nastepnej tragedii i moze nie trzeba
usuwać tej ciąży. To pewnie leży w gestii lekarza, by to stwierdzić, ale sądzę,
że organizm 15 - latki jest już na tyle dojrzały, żeby wytrzymać obciążenie
związane z ciążą i myślę, że nie warto usuwac tej ciąży mimo wszystko, mimo, ze
to wielki szok i tragedia z dzisiejszego punktu widzenia. Myślę, ze jeśli
przyjmiecie to dziecko do rodziny, to za pare lat nie tylko nikt nie będzie
tego żałował i wszyscy bedą szcześliwsi, ale również otoczenie , które dziś
moze być wrogo i nieżyczliwie nastawione do tej sytuacji (co jest w takich
przypadkach również jednym z czynników mających wpływ na decyzję o aborcji),
kiedyś ludzie, sąsiedzi, osiedlowe babcie ławkowe i inni sensacjonerzy, również
zmienią nastawienie. Szlachetność i heroizm, może nie od razu, ale w końcu,
ostatecznie budzi zawsze podziw i szacunek. Życzę Wam, całej rodzinie, siły i
odwagi do podjęcia słusznej decyzji.

Do Reniatoja

[madzia1708]

Zaczne od tego, ze nie wiem jaki powód Ciebie popchnął do usunięcia dziecka, bo
nie wytłumaczyłas mi tego - tylko od razu skoczyłaś do mnie z pazurami, trudno,
pewnie dlatego,że ciężko Ci o tym mówić...nie ważne

Nie przytaczaj mi opowiastki o dziesięcioletnim dziecku w ciąży i nie traktuj
tego przykładu jako powodu do usuniecia, bo to jest oczywiste.

Dziewczyna ma 15 lat - to nie jest już dziecko. Jest w szoku, ale rodzina
powinna jej pomóc przetrwać ciążę, urodzić, pójśc do szkoły powiedzieć jak się
sprawy mają i coś zdecydować - zawiesic na rok nauke czy nie? W każdym razie
nie powinni pozwolić jej usunąć. A gadaniem ludzi nie ma się co przejmować.
Miałam koleżanke w ogólniaku, zaszła w ciążę w pod koniec pierwszej klasy,
myslała o usunięciu, dzisiaj płacze patrząc na Damiana, że mogło Go nie być.

Druga sprawa do Ciebie to to, że bardzo Cie proszę nie drwij z tego, ze nie
życze Wam poronienia, szczególnie takiego jak ja miałam. Krótko powiem, że
zabieg miałm robiony bez znieczulenia, to tak jak Tobie by dokonano aborcji na
żywca - więc nie mów, że sie "chyba rozpłaczecz"

Trzecia rzecz - nie mów na mnie pannico, nie życzę sobie poprostu, możesz to
mówić do swojej jedenastoletniej córki, a nie do mnie. Mam 30 lat.

Pozdrawiam, Magda

[reniatoja]

Akurat tak sie szczesliwie sklada, ze nigdy nie usunelam ciazy i mam nadzieje,
nigdy tego nie zrobie.

I nie wiem dlaczego, skoro aborcja to takie dla Ciebie niepojete, uwazasz, ze
zabijanie dziecka rozwijajacego sie w lonie 10 - latki jest sprawa oczywista,
nie pojmuje tego, mozesz mi wyjasnic?

[madzia1708]

reniatoja napisała:

> Akurat tak sie szczesliwie sklada, ze nigdy nie usunelam ciazy i mam
nadzieje,
> nigdy tego nie zrobie.

Ja tez nie usunęłam i tez mam nadzieję, że tego nie zrobię.

> I nie wiem dlaczego, skoro aborcja to takie dla Ciebie niepojete, uwazasz, ze
> zabijanie dziecka rozwijajacego sie w lonie 10 - latki jest sprawa oczywista,
> nie pojmuje tego, mozesz mi wyjasnic?

Mogę, to jest zagrożenie życia dziecka. I jednego i drugiego.

[3mama]

Maryja urodziła jak miała 12
Jak się boicie o małe dziewczynki to chrońcie je przed zbyt wczesnym seksem

[reniatoja]

> Druga sprawa do Ciebie to to, że bardzo Cie proszę nie drwij z tego, ze nie
> życze Wam poronienia, szczególnie takiego jak ja miałam. Krótko powiem, że
> zabieg miałm robiony bez znieczulenia, to tak jak Tobie by dokonano aborcji
na
> żywca - więc nie mów, że sie "chyba rozpłaczecz"

Ok, tylko najpierw Ty nie mow, ze nie potępiasz, gdy tak naprawde potępiasz.
Nie mow, ze chcesz sie czegos dowiedziec, kiedy tak naprawde wszystko juz wiesz
i po prostu z tego pragnienia wiedzy robisz sobie jedynie ładni brzmiący
pretekst, zeby tu wystepować z ocenami i swoimi "ja bym nigdy" Wtedy ja na
pewno nie będe z niczego drwić.

[madzia1708]

reniatoja napisała:

> > Druga sprawa do Ciebie to to, że bardzo Cie proszę nie drwij z tego, ze n
> ie
> > życze Wam poronienia, szczególnie takiego jak ja miałam. Krótko powiem, ż
> e
> > zabieg miałm robiony bez znieczulenia, to tak jak Tobie by dokonano aborc
> ji
> na
> > żywca - więc nie mów, że sie "chyba rozpłaczecz"
>
> Ok, tylko najpierw Ty nie mow, ze nie potępiasz, gdy tak naprawde potępiasz.
> Nie mow, ze chcesz sie czegos dowiedziec, kiedy tak naprawde wszystko juz
wiesz

nie potepiam, nie rozumiem poprostu


> i po prostu z tego pragnienia wiedzy robisz sobie jedynie ładni brzmiący
> pretekst, zeby tu wystepować z ocenami i swoimi "ja bym nigdy" Wtedy ja na
> pewno nie będe z niczego drwić.

Nie powiedziałam "ja bym nigdy"

moje GG

[madzia1708]

może pogadamy?? GG 5896964
Magda

[jol5.po]

znalazłam bloga na onecie, pisze dziewczyna, która ma teraz 16 lat, a w XII urodziła dziecko, może to coś pomoże
katitka-mamusia.blog.onet.pl/

[smutna44]

Nie wiem z jakiego jesteście miasta.
Może sprobujcie zadzwonić na telefon zaufania prowadzony w wielu miastach przez
Kościół dla kobiet w trudnej sytuacji związanej z ciążą.
Proszę, zadzwońcie...

[e2005]

Wiele dziewczyn wypowiedziało się w tej kwesti ale nie wiemy kilku ważnych
rzeczy; Napewno rozmawiałaś z nią.Czego chce ta 15 dziewczyna, co ona myśli?
Owszem jest młoda ale nieubezwłasnowolniona.Piszesz, ze nie chce urodzić. Wiele
kobiet, tak myśli nawet w dobrej sytuacji. Dziewczyna jest nastolatką ma prawo
się buntować. Mysle, ze decyzję powinna sama podjać ale wy wszyscy powinniście
z nia rozmawiać, bo ona jeszcze młoda jest. Duży ciężar spoczywa na waszej
mamie, bo jeśli urodzi to właściwie wszystko będzie na głowie babci. Nie znam
twojej siostry być moze jest zagubiona, zraniona, boi się stąd ta krnąbność o
której piszesz. Jak widzisz niewiel osób napisze ci "nie popełniaj z siostą
morderstwa". To musi być świadoma decyzja Twojej siostry, bo to jest jej życie
a wy mozecie jej tylko pomóc niezależnie od tego jak decyzja będzie.Zyczę
wszystkiego dobrego na świeta i wogóle.

[verdana]

Racja - tylko ona ma prawo decydować, Wy mozecie tylko wesprzeć ją w każdej
decyzji - za wyjątkiem jednej - oddania dziecka do adopcji. Prawdę mówiąć, nie
wyobrażam sobie, by normalna rodzina nie zaopiekowała sie dzieckiem w takiej
sytuacji, nawet jeśli matka jest za młoda, by dziecko wychować. Natomiast
pokazywanie zdjęć nienarodzonych dzieci tak młodej dziewczynie, znajdującej się
w tak trudnej sytuacji, uwazam za głęboko niesłuszne. Moze to skończyć się u
psychiatry, albo i gorzej.
To bardzo trudna decyzja i ja sama nie wiem, czy bym ją podjęła - ale jesli
jesteś w ciąży i różnica między Waszymi dziećmi nie będzie duża - może Ty
mogłabyś wychować dziecko siostry? Wtedy właściwie i ona będzie mogła prowadzić
normalne zycie, i dziecko będzie miało mamę, która się go nie wyrzekła i
normalną, kochajacą rodzinę. A Twoje dziecko - niemal bliźniaka.

[madzia1708]

verdana napisała:

> Racja - tylko ona ma prawo decydować, Wy mozecie tylko wesprzeć ją w każdej
> decyzji - za wyjątkiem jednej - oddania dziecka do adopcji. Prawdę mówiąć,
nie
> wyobrażam sobie, by normalna rodzina nie zaopiekowała sie dzieckiem w takiej
> sytuacji, nawet jeśli matka jest za młoda, by dziecko wychować. Natomiast
> pokazywanie zdjęć nienarodzonych dzieci tak młodej dziewczynie, znajdującej
się
>
> w tak trudnej sytuacji, uwazam za głęboko niesłuszne. Moze to skończyć się u
> psychiatry, albo i gorzej.
> To bardzo trudna decyzja i ja sama nie wiem, czy bym ją podjęła - ale jesli
> jesteś w ciąży i różnica między Waszymi dziećmi nie będzie duża - może Ty
> mogłabyś wychować dziecko siostry? Wtedy właściwie i ona będzie mogła
prowadzić
>
> normalne zycie, i dziecko będzie miało mamę, która się go nie wyrzekła i
> normalną, kochajacą rodzinę. A Twoje dziecko - niemal bliźniaka.
RACJA
Magda

[tesska1]

Dziękuję serdecznie za wszystkie odpowiedzi, zwłaszcza te konstruktywne.
Sytuacja strasznie się skomplikowała odkąd pisałam tu po raz pierwszy.
Moja siostra wyniosła się z domu po tym jak zapewniliśmy ją że na naszą pomoc
zawsze może liczyć, natomiast napewno na tę pomoc nie może liczyć jej chłopak.
Uważamy, że ma on swoją rodzinę (choć bardzo nieciekawą - tzw.melina). Chłopak
mojej siostry, choć brzmi to nieprawdopodobnie,wymyślił sobie, że to dziecko
będzie dla niego przepustką do lepszego, dostatniego świata. Oznajmił, że teraz
moi rodzice zmuszeni są utrzymywać moją siostrę jego i dziecko...dla dobra
dziecka!!!
Strasznie to wszystko zagmatwane, i nawet mnie samej ciężko uwierzyć, że dzieje
się to naprawde.
Były to najgorsze święta w moim życiu. Zobaczymy jak dalej sprawy się potoczą.
Jeżeli moja siostra zdecyduje, ale to raczej po porodzie, że nie chce
wychowywać dziecka bo np. jest jej zbyt ciężko jesteśmy z mężem gotowi je
zaadoptować, do adopcji gotowa jest także moja mama.
Niechcemy dopuścić do sytuacji by nasze dziecko miało wszystko, a to mojej
siostry prawie nic...

[spokofacet]

jeszcze dorzuce od siebie, (krotko, bo nie chce mi sie rozpisywac...)
skopiowalem z forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20823&w=21222802&v=2&s=0

wsparcie duchowe, psychologiczne i materialne - domy samotnej matki:
www.opoka.org.pl/struktury_kosciola/inne/dobroczynnosc/domy_s_matki.html
wsparcie władz lokalnych:
www.niepelnosprawni.info/labeo/app/cms/x/3740
informacja w Ośrodkach Adopcyjnych:
www.opoka.org.pl/struktury_kosciola/inne/dobroczynnosc/osrodki_adopcyjne.html

dobrze, że twoja siostra ma ciebie, super !!!

[edycia274]

a ja uwazam ze aborcja to nie morderstwo, mam corke, ma rok, gdybym teraz byla
w ciazy nie wiem czy bym urodzila,,,,, duzo duz jest za tym aby nie, i takie
mam zdanie

[madzia1708]

jak sie nie chce mieć dziecka, to sie nie zachodzi w ciążę. Nie można z ciąży
robić przypadku. Gdyby ludzie byli odpowiedzialni i rozsądni nie byłoby
aborcji. Jak się nie chce byc w ciąży, to trzeba sie tak zabezpieczyć, aby w
nią nie zajść.

[edycia274]

dlatego pierwsze dziecko mialam [planowane i bardzo chciane, a teraz nie moge
miec dziecka i sie zabezpieczam,, kiedys moze przyjdzie czas na nastepne, ale
po co gnoic kobiety ktore usuwaja?

[madzia1708]

A kto Je gnoi? Co Ty! Przecież to są normalne kobiety.

[edycia274]

sa tacy co gnoja, a kobiety robia to zroznych wzledow, ja z corka lezalam w
szpitalu 5 miesiecy i sie napatrzylam na rozne dzieciaczki i wiem ze ich mamy
zalowaly ze nie usunely ciazy, bo dzieci sa jak roslinki lub inne sytuacje,
szkoda ze nasz kraj jest zacofany i kobieta ktora usunela ciaze jest ponizana
itd,,,ale to moje zdanie

[lucy01]

jeśli dziecko ma wady genetyczne to przecież matka może usunąć??!!
chyba mówimy tu o dwóch różnych przypadkach

[mama_kakaszka]

Wiesz, że niektóre matki życie by7 oddały by przedłużyć życie
takiej "roślince", nie mów o rzeczach, o których nie masz pojęcia i których nie
przeżywałaś. Istnieją badania prenatalne, w przypadku wad matka może zgodzić
się na terminację ciąży ale nie musi i nie zawsze chce, zapytałąś choć jedną
matkę czy faktycznie żałuje, że nie zakończyłą ciąży??? Rozmawiałaś choć z
jedną matką, która z takich powodów ciążę zakończyła???

Powiedziałaś, że gdybyś była w ciąży teraz to byś nie urodziła, z powodów jak
przypuszczam wygodnicko materialnych, nie porównuj nigdy tego z terminacją
ciąży z powodu chorób dzieciątka. Tak bo to jest dzieciątko, taki sam zlepek
komórek jak i my wszyscy.

[zatroskana78]

Współczuję Ci serdecznie. To sytuacja bardzo zblizona do tej, jaka miała
miejsce niedawno w mojej rodzinie. Proszę Cię, napisz jak to wszystko się
ułożyło, po upływie kilku m-cy. Pozdrawiam

[kalina1]

za wyjątkiem jednej - oddania dziecka do adopcji.
A dlaczego za wyjątkiem jednej ?

pozdrawiam M

do mama kasz........

[edycia274]

tak zapyatalam, widzialam
pracowalam jako pielegniarka i lezalam ze sowim dzieckiem,,,,,,bedac w ciazy
robilam badania i wiedzialam,,jedna ciaze musialam usunac i do tej pory to jest
we mnie, boje sie o nastepna swoja ciaze,,,,i rozumiem kobiety ktore to musza
zrobic, i wiem co przezywaja kobiety w klinikach, weim ze zaluja ze nie usunely
wiem bo to mowia (((((((((((((

[mama_kakaszka]

Przepraszam za ostrą reakcję, mam nadzieję że Cię nie uraziłam.
Ja znam to, co prawda nie bezpośrtednio, od drugiej strony i wierz mi są
kobiety, które donosiły ciążę tylko po to by móc cieszyć się ruchami,czkawką
choćby tylko do porodu, po to by po porodzie móc zobaczyć i przytulić często
martwe już dziecko, po to by je pochować i mieć miejsce gdzie można odwiedzić
to dziecko. Nie zawsze jest tak prosto, że chore maleństwo odchodzi od razu
często cierpi miesiącami i wierzę, że czasem matka żałuje, że sama darowała u
to cierpienie i może nawet powie że mogła usunąć, ale nadal dziecku pomaga.
Czy dziecko, które urodzi się zdrowe i zachoruje w dzieciństwie należy dobić
aby nie cierpało, bo ja jako matka nie będę musiała na to cierpienie patrzeć??

Ja nie potępiam tych mam, które dokonały terminacji ciąży z powodów wad, nie
potępiam też tych mam, które zdecydowały się na aborcję z innych powodów, one
same z tych powodów maja wiele zmartwień. Całe życie stajemy przed wyborami i
często wybieramy to, co w danej chwili wydaje nam się mniejszym złem, choć nie
zawsze takim pozostanie.
Nie potępiam też tych osób, które opowiadają, że aborcja to nic takiego i że
dziecka nie urodzą, traktując aborcję jako środek antykoncepcyjny, nie podoba
mi się sposób ich myślenia, ale nie potępiam.

Napisałaś że nie uważasz aborcji za morderstwo, wspomniałaś o dzieciach z
wadami, czy można selekcjonować kto ma żyć a kto nie. Przepraszam, ale to się
nie zgadza z moimi wartościami i mam nadzieję, że nie tylko z moimi.
Zabicie dziecka chorego to nie morderstwo, a zdrowego morderstwo?? Nie!

[dianitra]

Tak łatwo ci o tym mówić, ze aż się wzdrygam. Ciekawa jestem co ty zrobiłabyś w
takiej sytuacji, gdybys dowiedziała sie że twoje dziecko edzie mialo rozszczep
kregosłupa?Są choroby, które przynoszą tylko cierpienie... U nas w rodzinie
jest dzieckoz porazeniem mózgowym i nie wyobrażam sobie żeby mogło jej tylko z
tego powodu nie być, ale wiem ile kosztowało to jego matke i co najbardziej
bolesne co z dzieckiem kiedy ich zabraknie? Nie upraszczajmy tak wszystkiego...

[mama_kakaszka]

nie jest mi łatwo o tym mówić, tak samo jak boję się myśleć o tym co bym
zrobiła, gdyby było to w mojej mocy żadna matka nie musiała by stawać przed
takim wyborem.

jak napisalam nie potepiam kobiet, które podjeły taką decyzję kiedy dowiedziały
się, o wadach maleństwa, nie potępiam żadnej kobiety, która zdecydowała się na
aborcję z innych powodów.

nie zgadzam się natomiast ze słowami edyci, że aborcja nie jest morderstwem,

jeżeli chodzi o rozterki związane z odejściem rodziców codziennie się nad tym
zastanawiam ponieważ pomagam w opiece nad niepełnosprawnym chłopczykiem, który
ma porażenie mózgowe, przyjaźnię się z mamą chłopca, który urodził się z
przepuchliną kręgowo-rdzeniową i związanym z nią wodogłowiem. W styczniu mały
skończy 4 lata, jedynym problemem jest to, że nie chodzi i to, że w przyszłość
może być cewnikowany. Jest oczkiem w głowie rodziców, chociaż muszą mu
poświęcać wiele pracy, czasu i pieniędzy. Mogę się jedynie domyślać co jego
mama przeżyła gdy się urodził, nie było wiadomo czy przeżyje, przeszedł
operację w pierwszej dobie życia i kilka w okresie późniejszym, często myśle co
z nim będzie jak nas "starych" zabraknie, wiem że jego mama też o tym myśli,
ale nie wyobrażam sobie by właśnie z tego powodu mogłoby go nie być.
Podobnie jak Ty myślisz o dziecku z twojej rodziny.

Nie wiem co bym zrobiła może zdecydowałabym, nie narażać maleństwa na
cierpienie, a może chciałabym je donosić, nie pytaj mnie o to bo nie wiem.