co u nas?

[madziulec]

same klopoty. Pewnego dnia zauwazylam, ze moj maly paskudnik kladzie glowke
tylko na jedna strone, dokladnie na prawa. oczywiscie w ruch poszly stare
babcine sposoby, czyli podkladanie pieluchy, ale.. maly w wieku okolo 2
miesiecy byl juz dosc cwany i tak manewrowal na lozeczku, ze w koncu ulozyl
glowke po swojemu. Przekladanie glowki na wlasciwa, lewa strone konczylo sie
budzeniem i placzem.
Od miesiaca chodzimy wiec raz w tygodniu na zajecia rehabilitacyjne, bo sie
okazalao, ze maly ma rzeczywiscie wzmozone napiecie miesniowe z jednej strony
i trzeba troszke go pocwiczyc. Poza tym pani rehabilitantka powiedzial, ze
czesciowo to jest na poziomie dziecka 2-miesiecznego, a ma 4 miesiaca. Po 2
zajeciach maly zaczal sie przekercac na boki. W domu staramy sie wykonywac
cwiczenia w zaleznosci od humoru Michalka.
Stosowane sa dwie metody: Vojty i Bobath. Pani rehabilitantka powiedziala, ze
akurat w jego przypadku Vojta da lepsze wyniki i rzeczywiscie widze, ze maly
juz coraz prosciej kladzie glowke i bardziej prostuje cialko.
Poza tym raz w tygodniu chodzimy na basen - pol godziny i staramy sie plywac
na plecach, by wzmocnic troche miesnie brzucha.

Mysle, ze troche zaniedbalam Michala, ale to dlatego, ze maly ma reflux
moczowy i troche byl w szpitalu i chorowity jest i wydawalo mi sie, ze moze
nalezy mu poblazac. Ale sie mylilam i teraz doszlam do innego wniosku.


Magda

[fajka7]

wiesz co, ja poczatki tez mialam trudne; troche z niedowierzaniem przyjmowalam
zalecenia terapeutow, mały nie lubil cwiczyc i tym tez sie przez chwile
zasłaniałam; kilka ladnych tygodni potrzebowalam na strawienie tematu i
zabranie sie do roboty pelna para;
ale nie sadze zebym byla odosobniona w tej kwestii; wszystko bylo dla mnie tak
nowe (poczawszy od dziecka w ogole), nieznane, przerazajace, skomplikowane,
dramatyczne i juz sama nie wiem jakie, ze uwazam za calkiem logiczne i
normalne, ze aby sie wdrozyc, trzeba porzadnie rozgryzc problem i ulozyc go
sobie i w sobie.

[gabi11]

Z tym pobłażaniem to ciekawa sprawa. Sama też miałam takie myśli. Spędziliśmy z
małym jego pierwsze tygodnie w szpitalu. Potem żal mi go było męczyć
ćwiczeniami i rezygnowałam z wielu ( a mam ćwiczyć 4 razy dziennie) Teraz
jednak myślę sobie że nie ma co się rozczulać i trzeba pracować. Moja
rehabilitantka powiedziała na pierwszym spotkaniu że w czasie ćwiczeń muszę
zapomnieć że jestem matką i stać się rehabilitantką :( Trochę prawdy w tym jest
ale i tak nie potrfię myślać w ten sposób.

Mój synek też ma asymetrię. Odwraca główkę w lewą stronę. Układam mu zabawki po
prawej i on bardzo się stara patrzeć na nie. To pomaga.
Kiedyś jak tak obserwowałam te jego zmagania pomyślałam że asymetria " więzi "
go i ogranicza. Bo on chce jakiś ruch wykonać ale ciało mu nie pozwala. Dlatego
te ćwiczenia są tak ważne. Mimo wszystkich związanych z nimi problemów.
Zaczęłam myśleć o rehabilitacji jako o swojego rodzaju " uwolnieniu z niewoli"
i to daje mi sporą motywacje.

Asia

Asia

[anet78]

Witam.Mój synek też ma stwierdzoną asymetrię,słaby podpór i w dodatku ma
zaciśnięte piąstki.Teraz kończy 3 miesiace,za kilka dni rozpoczniemi
rehabilitację,więc chciałabym się dowiedzieć jak wyglądają ćwiczenia z dziecmi,
które mają takie problemy.

[madziulec]

My robimy praktycznie 3 cwiczenia - bna wzmocznienie barkow, na wzmocneinei
brzucha i na wyrownanie napieci amiesniowego. Te cwiczenia to trudno opisac.
Znacznie prosciej pokazac, bo to Vojta, wiec chodzi o naciskanie pewnych punktow
na ciele dziecka i tyle.