olo53
17.05.11, 21:41
Ewa Szumanska,
"Będąc młodą lekarką, przyszedł raz do mię pacjęt..."
"Otóż, pani doktor, tak długo nie opuszczałem mego stołka, że przylgnął on mię do ciała bezpowrotnie. Co naraża mnie na upośledzony chód, dolegliwość oraz drwinę społeczeństwa z postaci: patrzcie, temu to stołek przyrósł do ciała na zawsze do... (i tu pada określenie trywialne)" - skarżył się razu pewnego pacjent. "Będę trzymać stołek, a pan zechce wykonywać ruchy rotacyjne. Już po wszystkiem! Wyszłam ze słusznego założenia, że na szkodliwość zbyt długiego pozostawania na stołku jedyną terapią jest rotacja". Wizyta zwyczajowo kończyła się "dobrym słowem" albo "kopertą okolicznościową, którą należy zostawić na parapecie przychodni bądź w kieszeni kitla zawodowego, nie zważając na żywiołowe protesty". W kopercie było wiadomo co, a dobrym słowem mógł być choćby kawał polędwicy.
