Mamy cię.

[habitus]

Na TVN moja przyjaciółka jako agent "wkręcający" swoją koleżankę z planu... Tfu.
Co za koszmarne pomysły tak denerwować ludzi.
Nie cierpię tego programu.

[all2]

A przyjaciółka cierpi? :)

[habitus]

Cierpiała jak wkręcała. Miała potworne wyrzuty sumienia i tylko obecność męża
wkręcanej trochę "rozłożyła" odpowiedzialność. W programie tego nie pokazano ale
osoba wkręcona po prostu się rozpłakała i zaczęła uciekać. Płakała zresztą po
nagraniu bo śmiertelnie się wystraszyła, że zwariowała. Taki sobie krwawy żarcik...

[anahella]

Ja kiedys wkrecilam kolege. Zachowal sie jak ostatnia malpa wobec mojej
przyjaciolki, wiec w ramach zemsty wymyslilysmy glupi telefon.
Do tej pory mam wyrzuty sumienia...

[ralston]

I na czym polegało wkręcanie?

[anahella]

Eeee wstyd mi mowic... zadzwonilam do niego jako pani z banku i powiedzialam ze
jego konto jest puste, a ktos wlasnie dokonuje transakcji z jego karty i nie ma
pokrycia. Chlopak sie zdenerwowal, pobiegl do banku (gdzie rano juz byl
zastrzegajac karty) i tam dopiero sie dowiedzial ze to musial byc dowcip, bo
nikt z banku w takich sytuacjach nie dzwoni a jego karty sa zastrzezone.
Bardzo mi bylo glupio, ale z drugiej strony mialam ciutke satysfakcji, bo cala
afera z jego bankiem i rzekomym zgubieniem kart wynikla z uzywania alkoholu i
narkotykow.

[habitus]

Przypomniał mi się przykład wkręcania podany we wspomnieniach jakiegoś pisarza.
Przed wojną jakiś jegomość dzwonił nieustannie do pana Lwa. "Pan Lew? To niech
pan zaryczy!...". Pan Lew wściekał się ale nic nie mógł zrobić, bo dręczyciel
dzwonił z publicznych telefonów. Po wojnie pan Lew wrócił do swojego
zrujnowanego mieszkania. Gdy stał z walizką w ręku, rozglądając się gdzie ją
postawić, nagle zadzwonił telefon kilka warszawskich linii bowiem działało. Pan
Lew podniósł słuchawkę, a w niej pełen nadziei głos spytał: "Pan Lew? To niech
pan...."
"KOCHANY, PRZEŻYŁEŚ!!!" - zaryczał pan Lew.

[anahella]

Pacholeciem bedac robilam podobne dowcipy, tyle ze dzownilam i upieralam sie ze
chce rozmawiac z panem profesorem/inzynierem/doktorem/dyrektorem. Gdy glos po
drugiej stronie mowil ze tu zaden taki nie mieszka, odpowiadalam spokojnie:
"to ucz sie, zebys nim zostal"

[habitus]

Koszmarny telefoniczny dowcip: dzwoni się do wybranej, najczęściej obcej, osoby
wielokrotnie. Dzwoniący zmieniają się (głosy damskie lub męskie). Im więcej
dzwoniących - tym lepiej. Wszyscy pytają o to samo: "Czy zastałem (..łam) (np.)
Wieśka?", lub: "Jest Wiesiek?" albo: "Czy mogę rozmawiać z Wieśkiem?" etc. Po
całym dniu nękania jedna osoba (męski głos) dzwoni do nieszczęśnika i powiada:
"Tu Wiesiek. Czy były do mnie jakieś telefony?"....

[oka4]

A co mowili Twoi rodzice widzac rachunki telefoniczne?
:)))


anahella napisała:

> Pacholeciem bedac robilam podobne dowcipy, tyle ze dzownilam i upieralam sie
ze
>
> chce rozmawiac z panem profesorem/inzynierem/doktorem/dyrektorem. Gdy glos po
> drugiej stronie mowil ze tu zaden taki nie mieszka, odpowiadalam spokojnie:
> "to ucz sie, zebys nim zostal"

[anahella]

oka4 napisała:

> A co mowili Twoi rodzice widzac rachunki telefoniczne?
> :)))

Wtedy, o ile dobrze pamietam, placilo sie tylko abonament i mozna bylo wisiec
godzinami na telefonie. Takie uroki peerelu;)

[awee]

anahella napisała:

> Wtedy, o ile dobrze pamietam, placilo sie tylko abonament i mozna bylo wisiec
> godzinami na telefonie. Takie uroki peerelu;)


Wojskowe łącza były niczego sobie (ciekawe czy przy cywilnych też tak było)
Czasem jak podnosiło się słuchawkę, to w tle były słyszalne czyjeś rozmowy.
Niektóre bardzo interesujące. I wcale nie dotyczyły obronności kraju.

[ralston]

Tylko żeby po wojskowej linii połączyć się z międzymiastową trzeba było znać
kryptonimy miast. Białystok to była Jagoda, czy Piwonia - bo dziś już nie
pamiętam...

[max39]

Telewizja szuka jak zwykle taniej sensacji.