Zaczęło mi doskwierać...

[Gość: Jo]

Mam przyjaciół, ale daleko. Jakoś sobie radzę, ale od ubiegłego roku już naprawdę mam dość
pustych wieczorów. Własne towarzystwo, choćby najinteligentniejsze :-)) też nuży po pewnym czasie...
Co wy na to? Uprzedzam, ze trudno mnie oswoić...

[Gość: mariposa]

a mi na odwrot - zaczelo doskwierac towarzystwo innych ludzi. i bardzo mnie to
przeraza, bo boje sie, ze jak zatesknie za imprezami itp, to juz nie bede miala
z kim wyjsc chocby na kawe.

i co ja mam zrobic? przeczekac czy na sile utrzymywac kontakty towarzyskie?

[Gość: makjuz]

Trujesz maleńka.Jeśli dzisiaj masz zbyt dużo znajomości i konatktów, to
wyłącz telefon, zamknij neta, nie podnoś słuchawki domofonu i wsio...wytrzymasz
tak przez tydzień. A później- przyjaciele i znajomi - jakie to szczęście ich
mieć. Takich,. na których możesz polegać np. po dwu albo 10 latach niewidzenia.
Tylko gdzie tacy się chowają. Pa, pa...

[Gość: sunnypol]

Dlaczego nie szukasz nowych znajomości?

[Gość: Jo]

A co robię w tej chwili? ;-))))

[Gość: sunnypol]

Bardzo mi miło :)),Sunnypol jestem :)

[Gość: Colette]

Sytuacja dobrze mi znana. Jestem sama w wielkim mieście bez przyjaciół,
otoczona "bezdusznym tłumem". Poza ludźmi z pracy nie znam tu nikogo. Nie mam z
kim wyjść więc nie wychodzę, nie wychodząc nikogo nie poznam - zaklęty krąg.
Coraz więcej czasu spędzam w pracy co sprawia, że dopiero w weekend dociera do
mnie, że czegoś mi brak. Coś Ci to przypomina?

[Gość: Jo]

> Coraz więcej czasu spędzam w pracy co sprawia, że dopiero w weekend dociera do
> mnie, że czegoś mi brak. Coś Ci to przypomina?

Tak - z tą różnicą, że mieszkam w mieście, w kórym się urodziłam i spędziłam prawie całe życie. Mam tu
znajomych, ale oni są albo zaabsorbowani własnymi sprawami, albo po prostu pochłonęło ich już dawno
zycie rodzinne.
To nie znaczy że ja w ogóle nigdzie nie wychodzę i z nikim sie nie spotykam, ale zauważyłam, że puste
wieczory zaczynają mnie autentycznie przerażać.

[Gość: Colette]

Tak, o znajomych pochłoniętych życiem rodzinnym też coś wiem. Jeżeli ktoś z
moich znajomych wstępuje w związek małżeński oznacza to właściwie koniec
znajomości. Zaczyna mi strasznie brakować osoby, z którą mogłabym po prostu
pogadać, pośmiać się, wymienić poglądy lub po prostu wspólnie pomilczeć.
Brakuje mi przyjaciół, tu na miejscu, bo ci daleko są po prostu zbyt daleko.
Wiem, że świat jest pełen ciekawych ludzi, na dodatek część z nich tak jak my
potrzebuje kogoś. Tylko dlaczego nie możemy się odnaleźć?

[Gość: Jo]

To mamy okazję. Jeśli masz ochote pokontynuować temat,
napisz [e-mail]

[Gość: Colette]

Napiszę, ale deczko później. Pozdrawiam

[Gość: Colette]

Napisałam!

[Gość: fi]

Jesli chcesz pogadac, poznac kogos nowego to napisz. ja tez czesto czuje sie
samotna i nie mam do kogo ust otworzyc, wiec zawsze to sobie pogadamy.
[e-mail]

[Gość: Mikey]

spokojnie, jeśli jesteś ładna i masz ładny uśmiech to zawsze na ulicy kogoś
zaczepisz
gwarantuję ci
no dobra, przynajmniej takich jak ja
kiedyś podrywałem dziewczyny wszędzie, ale w pewnym momencie w ogóle zacząłem
się zastanawiać kto kogo podrywa
najczęściej widzę, ze dziewczyny same nawiązuja ze mną kontakt wzrokowy
moja część, czylli "zagadanie", to chyba tylko formalność, :)

no dobra, wiem, że nie takiej odpowiedzi się spodziewałaś, ale cóż
bądź otwarta na ludzi, a samotność minie

pozdrawiam

Jak Ty wszystko dobrze wiesz !

[Gość: sosna155]

Jak tak poczytać Twoje wypowiedzi,to można pomyśleć że niczego Ci nie brakuje i
jesteś w 100% szczęśliwy.Mam nadzieję że naprawdę tak jest,chociaż to się
bardzo rzadko zdarza.
Powinieneś pisać poradniki dla takich jak ja.

[Gość: Mikey]

Gość portalu: sosna155 napisał(a):

> Jak tak poczytać Twoje wypowiedzi,to można pomyśleć że niczego Ci nie brakuje i
>
> jesteś w 100% szczęśliwy.Mam nadzieję że naprawdę tak jest,chociaż to się
> bardzo rzadko zdarza.
> Powinieneś pisać poradniki dla takich jak ja.

:)
nie jestem 100% szczęśliwy
jeśli poczytasz niektóre moje wypowiedzi, nawet domyślisz się czego mi brakuje
mimo to, myślę, że mam chyba dobre nastawienie
po prostu idę naprzód, nie zniechęcając się, nie tracąc wiary, że to ja jestem
kowalem mego losu, że kiedyś fortuna będzie mi sprzyjać
ale wiesz co jest najważniejsze?
wiara w siebie, w to że ja potrafię, jeśli tylko spróbuję
oczywiście, czasami ta wiara się chwieje i nawet musiałem zrezygnować z pewnych
marzeń oraz zweryfikować swoje cele
to bywa bolesne, ale hej, life goes on
jest jeszcze mnóstwo rzeczy do zrobienia

życie jest krótkie, ale sprawmy, aby był wart zapamiętania
wiem, jest też brutalne, ale co z tego?
trzeba z nim walczyć!

poza tym, nie lubię poradników
nie wiem, zawsze myślałem, że powinniśmy żyć w zgodzie ze sobą, a nie z radami z
tych poradników
ja bardzo często zostaję na siłę wrobiony w psychoterapeutę, ale nigdy nie
chciałbym nim być
to tak trochę... no wiesz
nie chciałbym być autorytetem w tych sprawach, bo myślę, że każdy wie najlepiej
co powinien robić

no dobra, sosna, mam nadzieję, że już nie dołujesz się tak niepotrzebnie
hej, korzystajmy z chwili zanim ona odejdzie na zawsze...

pozdrawiam

I jeszcze jedno...

[Gość: sosna155]

Co miałeś na myśli pisząć''na pewno kogoś zaczepisz?''.

[Gość: Mikey]

Gość portalu: sosna155 napisał(a):

> Co miałeś na myśli pisząć''''na pewno kogoś zaczepisz?''''.

hej, żartowałem, :)
nie traktuj wszystkie moje wypowiedzi tak poważnie, :)