liryka, liryka...

We dwoje

[ralston]

We dwoje
/A. Osiecka/

Zatrzymaj się chmuro nad nami,
Zatrzymaj się Boże oko,
W twoich gotykach jest dal za dalami,
A u mnie w duszy - wysoko...

Zatrzymaj się chmuro gdy możesz,
I schowaj nas w ciepłym zmroku,
W twoich dolinach jest pięknie i dobrze,
A u mnie w duszy - niepokój...

W pokoju, za szafą, przy matce - we dwoje.
Nad wodą - przygodą, na kładce - we dwoje.
Przez bary - koszmary, ulice, bez żadnych pieniędzy na styczeń...
W czekaniu na gwiazdę, na sygnał, na znak, we dwoje, we dwoje

[- bo jak?

Zatrzymaj się chmuro nad nami,
Zatrzymaj się Boże serce.
Teraz, gdy chcemy, to już mamy.
Czy wolno jeszcze chcieć więcej?!

W salonie rzeźbionym stylowo - we dwoje.
W rozmowie z angielską królową - we dwoje.
W podróży przez porty i dale, i w tangu, przez rauty i bale...
W godzinie, gdy zegar powtarza tak...tak... We dwoje, we dwoje

[- bo jak?

Zatrzymaj się chmuro nad nami,
Zatrzymaj się Boża łąko,
Otul niebiesko - białymi trawami
Wyschnięte maki i kąkol...

W siwiźnie koloru popiołu - we dwoje.
W samotnym siadaniu do stołu - we dwoje.
W podróży przez grypy i zdrady,
Przez burze i deszcze i grady,
W nadziei, że warto, że jednak, że tak,
We dwoje, we dwoje, we dwoje...

Bo jak?

Liryka, liryka...

[chatka_]

Co z ta wiosna w nas, od miesiaca ani jednego wiersza :(

[ralston]

chatka_ napisała:

> Co z ta wiosna w nas, od miesiaca ani jednego wiersza :(


A skąd tu lirycznego nastroju nabrać, skoro PIT-y trzeba wypełniać. Sama
proza...

[awee]

ralston napisał:

> A skąd tu lirycznego nastroju nabrać, skoro PIT-y trzeba wypełniać. Sama
> proza...


w czasie wypełniania dokumentów może wyjść liryka napita :]

[chatka_]

ralston napisał:

> A skąd tu lirycznego nastroju nabrać, skoro PIT-y trzeba wypełniać. Sama
> proza...

A potem bedzie dlugi weekend, dzien Matki, Dziecka i znowu nie bedzie czasu na
milosc w slowach ... :(
;)

Elementy

[annabl]

Pytasz, z ilu elementow
Musi wiersza byc osnowa,
Zeby laik byl wzruszony,
Znawca zas sie delekowal.

Milosc musi nade wszystko
W dobrym wierszu zawsze goscic;
Tylez lepiej on brzmiec bedzie,
Im jest wiecej w nim milosci.

Musi byc w nim tez brzek szklanic,
Nic lepszego nad to nie ma,
Bo dla tych co lubia wypic,
Najpiekniejszy to jest temat.

Brzek oreza tez potrzebny,
Musza brzmic bojowe rogi,
Bo gdy w bitwie czlek zwycieza,
To sie wtedy czuje bogiem.

Dalej musi tez koniecznie
Wielka nienawisc tetnic w poecie,
Bo bez brzydoty i nienawisci,
Nie ma piekna na tym swiecie.

Gdy poeta mieszac umie
Te pierwotne pasje cztery,
Bedzie jako niegdys Hafiz
Swoich czasow bohaterem.

JWG

"Tylko czułość pójdzie do nieba" na bis

[chatka_]

Patrzę ci w oczy
Nie mam dla nich słów
Słyszę
Jak skrapla sie nasz milczenie

Myślę o tobie
ale ciszej
coraz ciszej
tak bys nie uslyszała
jak zapominam

Kiedy nagle odgarniasz włosy
odslania sie droga
do twoich ust
jakby śnieg nie zasypał
pocałunków

Pamiętajmy o sobie
usilnie
Nawet jak rozsypią się
Numery naszych telefonów
Pamietajmy dotyk dłoni
I smak ust
I jeszcze raz
Chwile
Kiedy otworzył sie widok
Na...........
.............
.............
Stalismy przytuleni
Jakbyśmy brali z siebie odcisk
Dla potomnych

Kolor oczy wyfrunie spod brwi
I zamieszka w innym lesie
Pocałunki zwiedną
Wiatr straci moc i zapach
Ten sam wiatr
Który rozwiewal ci wlosy
Ocaleje nasza czułosc
Kamyk z jasnym okiem
Turlany przez fale
Tam i z powrotem.

Pożyczone od T. Jastruna

[ralston]

Narysuję dla ciebie aniołka
Choć nie mnie prosisz o to w swych wierszach
Nie mnie
I usiądę przy twoim stole
Choć nie dla mnie było to miejsce
Nie dla mnie
Będę biegać po twoich sadach
Zrywać wszystkie jabłka czerwone
Choć nie ja miałam je rwać



Wyśpiewam dla ciebie cały świat
Wyśpiewam dla ciebie twoje wiersze
I miłość wyśpiewam - najpiękniejszy dar
I uśmiech wyśpiewam dla ciebie



Strącę z nieba dla ciebie aniołka
Aby zaniósł do ciebie mój uśmiech
Choć nie ja miałam się śmiać
Na przystanku pod twoją jabłonią
Będę czekać na ciebie codziennie
Choć nie ja miałam tam stać
Wszystkie jabłka, wszystkie czerwone
Porozdaję twym przyjaciołom
Choć nie ja miałam przyjaźń dać



Wyśpiewam dla ciebie cały świat
Wyśpiewam dla ciebie twoje wiersze
I miłość wyśpiewam - najpiękniejszy dar
I uśmiech wyśpiewam dla ciebie



Narysuję dla ciebie aniołka
Choć nie mnie prosisz o to w swych wierszach
Nie mnie
Będę patrzeć w twoje oczy
Choć nie ja miałam siłę w nich czerpać
Nie ja
Będę tulić do twoich dłoni
Mą dziecinną buzię pyzatą
Choć nie ja miałam czułość dać

[all2]

:)) Agata Budzyńska. Też mi się ostatnio ta piosenka przypomniała. Bardzo urokliwa.

[ralston]

Niestety, już Ś.P. Agata Budzyńska... a zdaje się wcale nie tak dawno byłem na
jej koncercie w Lublinie...

[all2]

Tak, niestety. Pamiętam Aniołka z jakiegoś Kullage-u, zostawał w uszach, ale nie znałam jej osobiście, a Ty?

[ralston]

all2 napisała:

> Tak, niestety. Pamiętam Aniołka z jakiegoś Kullage-u, zostawał w uszach, ale
ni
> e znałam jej osobiście, a Ty?
>


No to wygląda na to, że byliśmy na tej samej imprezie. Agatę spotkałem jeszcze
na jednym koncercie - charytatywnym - na rzecz małego Konrada z porażeniem
mózgowym. Parę słów wtedy zamieniliśmy - ale "znaniem się" tego nazwać nie
można.

[all2]

Na koncercie dla Konrada nie byłam, ale pamiętam jeszcze taki pamięci Agaty, po jej śmierci.
Znalazłam jeszcze dwa teksty.


Dla przyjaciół


Kiedy was nic ma to jakby nagle
Zabrakło w moim życiu muzyki
Kiedy Was nie ma to czas mnie straszy
Że przeminę, że będę chwilą
Kiedy was nie ma to jakby niebo
Miało się rozstać na zawsze ze słońcem
Kiedy Was nie ma dosyć mam wszystkiego
I pragnę stąd na zawsze odejść

Moi przyjaciele
Moi przyjaciele
Moi przyjaciele bądźcie zawsze ze mną

Moi przyjaciele
Moi przyjaciele
Z wami wiem, że wszystko mogę
Że wystarczy tylko chcieć

Jak mam wyśpiewać, jak mam dziękować
Jak wytłumaczyć, że bez was mnie nie ma
Przytulam do was moją miłość
I wdzięczność mą w modlitwę zamieniam

Milion aniołków narysuję
I wszystkie razem postrącam z nieba
Dom na górze wybuduję
I zagram klauna kiedy trzeba



Bal szalony


Za późno o kilka lat
Dostałam zaproszenie na bal
Wymarzona suknia złote buty i szal
Za późno o kilka lat

Myślałam
Czy to w żyłach krew czy wino
Skąd ten słodki lęk
Czy to szatan szepce "pij i tańcz dziewczyno
Jeśli przed czymś uciec chcesz"

Za późno o kilka lat
Myślałam
Czy to w żyłach krew czy łzy
Skąd w kieliszku białe wino
I czemu on nie mówi do mnie nic
Tylko tańczy z inną dziewczyną

Za późno o kilka lat
Na dzień który może się zdarzyć
Na powrót do świata marzeń
A dziewczyna zniknie z twego życia jak tęcza
I pocierpi żeby nie pamiętać

[ralston]

all2 napisała:

> Na koncercie dla Konrada nie byłam, ale pamiętam jeszcze taki pamięci Agaty,
p
> o jej śmierci.

Wtedy już nie mieszkałem w Lublinie, a na koncercie dla Konrada byłem niejako z
obowiązku, bo tak się złożyło, że znalazłem się wśród jego organizatorów. A
Agatę wspominaliśmy ostatnio, bo tak się złożyło, że się kilku organizatorów
tamtych imprez spotkało w długi weekend w małej wiosce w Wielkopolsce :)

> Znalazłam jeszcze dwa teksty.
>
>
> Dla przyjaciół
>
>
> Kiedy was nic ma to jakby nagle
> Zabrakło w moim życiu muzyki (...)>

Ojej All - uruchomiłaś lawinę wspomnień... Tę piosenkę doskonale pamiętam -
melodia w tej chwili pobrzmiewa w głowie i czuję, że mnie nie opuści do końca
dnia.

>
> Bal szalony
>
A tego nie pamiętałem, ale to pięknie opowiedziany ból z powodu zbyt późnego
spotkania...

[habitus]

Konkurs piękności męskiej

Od szczęk do pięty wszedł napięty.
Oliwne na nim firmamenty.
Ten tylko może być wybrany,
kto jest jak strucla zasupłany.

Z niedźwiedziem bierze się za bary
groźnym (chociaż go wcale nie ma).
Trzy niewidzialne jaguary
padają pod ciosami trzema.

Rozkroku mistrz i przykucania.
Brzuch ma w dwudziestu pięciu minach.
Biją mu brawo, on się kłania
na odpowiednich witaminach.

Wisława Szymborska

Liryka z podziękowaniem :)

[all2]

Od tego trzeba było zacząć: niebo.
Okno bez parapetu, bez futryn, bez szyb.
Otwór i nic poza nim,
ale otwarty szeroko.

Nie muszę czekać na pogodną noc,
ani zadzierać głowy,
żeby przyjrzeć się niebu.
Niebo mam za plecami, pod ręką i na powiekach.
Niebo owija mnie szczelnie
i unosi od spodu.

Nawet najwyższe góry
nie są bliżej nieba
niż najgłębsze doliny.
Na żadnym miejscu nie ma go więcej
niż w innym.
Obłok równie bezwzględnie
przywalony jest niebem co grób.
Kret równie wniebowzięty
jak sowa chwiejąca skrzydłami.
Rzecz, która spada w przepaść,
spada z nieba w niebo.

Sypkie, płynne, skaliste,
rozpłomienione i lotne
połacie nieba, okruszyny nieba,
podmuchy nieba i sterty.
Niebo jest wszechobecne
nawet w ciemnościach pod skórą.

Zjadam niebo, wydalam niebo.
Jestem pułapką w pułapce,
zamieszkiwanym mieszkańcem,
obejmowanym objęciem,
pytaniem w odpowiedzi na pytanie.

Podział na ziemię i niebo
to nie jest właściwy sposób
myślenia o tej całości.
Pozwala tylko przeżyć
pod dokładniejszym adresem,
szybszym do znalezienia,
jeślibym była szukana.
Moje znaki szczególne
to zachwyt i rozpacz.

....wyrwane z kontekstu

[awee]

> (....)
> pytaniem w odpowiedzi na pytanie.
> (....)


!!! :))

[aand]

Oto promień złoty,
oto wśród nocnej ciszy rozwarte ramiona -
oto próg mój przestąpił
kres długiej tęsknoty...

[habitus]

Ale ci fajnie...

[saunne]

Stay in my arms, stay in my arms
You know that i'm just for you
Stay in my arms, stay in my mind
And i'll always be here to holdin' you

K. Kiljański "Stay" w: "In the room"

[awee]

Stało sie tak wiele
właściwie nic
świat zasnął w niedzielę
i chrapie do dziś
i nagle się wydało
że wszystko jest snem
formy się zatarły
i zagubił się sens
i nie jest to dobry sen
a nie jest to dobry sen
nie ma w nim nic
o co warto się bić
o czym warto by śnić...




....dalej nie pamiętam :(

[ralston]

Jakoś mi tak do Tea Time ten wiersz pasuje...

[kotwicz69]

"Gdzieś w niedostępnych górach leży
Kraj który Avalonem zwą
Król Artur i zastęp rycerzy
Od lat tam w głębi jednej z grot mocno śpią
Mocno śpią....

Zły Mordred cię, Arturze, zranił
Zapadłeś w sen, lecz głosi wieść
Że znów się zbudzisz, by Brytanii
Gdy przyjdzie najtrudniejsza z chwil pomoc nieść
Pomoc nieść...

Noc nad brytyjską trwa krainą
Normański nastał tutaj rząd
Dzielny Lancelot gdzieś zaginął
Nikt się nie kwapi, żeby ich wygnać stąd
Wygnać stąd...

Śpij dalej więc, królu Arturze
I niech spoczywa hufiec Twój
Śpijcie w swej grocie jak najdłużej
Tu przecież dziś nie toczy się żaden bój
Żaden bój...

Po co nam wojsko twe, Arturze
Któż teraz o wolnosci śni ?
Komuś musimy przecież służyć
Ci Normanowi nie są wszak tacy źli
Tacy źli...

Królu Arturze, śpij spokojnie
Komu byś miał z pomocą iść ?
I czasem tylko ktoś tu wspomni
Że może, może kiedyś, może znów, lecz nie dziś...
Lecz nie dziś... "

[chatka_]

LISTOPAD I LISTONOSZ

Jest listopad czarny, trochę złoty,
mokre lustro trzyma w ręku ziemia.
W oknie domu płacze żal tęsknoty:
Nie ma listów! Listonosza nie ma!

Już nie przyjdzie ni we dnie, ni w nocy,
złote płatki zawiały mu oczy,
wiatr mu torbę otworzył przemocą,
list za listem po drodze się toczy!

Listonosza zasypały liście,
serc i trąbek złocista ulewa!
ach, i przepadł w zamęcie i świście
list, liść biały z kochanego drzewa!...

[kotwicz69]

Za siódmą górą, za siódmą rzeką
Czyli w tych czasach, nie tak daleko
Lecz się posłużę bajkową normą ...
Żyła królewna, zwana Platformą
Cnotliwa była, aż do przesady
Ponoć żelazne miała zasady
Chociaż kręciła ją dęta mowa
Prezydent albo Premier z Krakowa

Pewien królewicz wciąż u niej bywał
Imię miął dziarskie - Pis się nazywał
Miliony ludzi krzepiła wiara
Że będzie wreszcie dobrana para
Która nam stworzy Rzeczpospolitą
Miodem płynącą, mlekiem obfitą
I, że przestaną pociągać sznurki
Różne Czerwone Wredne Kapturki

Jest w demokracji taka zasada
Że czasem lustra spytać wypada
A o co spytać? Toż dobrze wiecie
Kto najpiękniejszy jest na tym świecie?
Pis i Platforma stanęli w szranki
Wybraniec obok swojej Wybranki
A lustro ważne jak jakiś docent
Rzecze: Pis wygrał o parę procent
Tego Platforma nie wytrzymała
Nogą tupała, piany dostała
Do tego nagle wzorem macochy
Zaczęła stroić przeróżne fochy
Heroldom w mediach trąbić kazała
Ślubu nie będzie - takiego wała !
To jawna zdrada nie będę żoną
Niech Pis się żeni z Samoobroną
Bo on z tą dziewką niskiego stanu
Gzi się na skutek chytrego planu.

Pis jej spokojnie wszystko tłumaczy
Cóż flirt się zdarza lecz nic nie znaczy
Ciebie chcę pojąć choć widzę braki
Bierz pół królestwa i nie rób draki
Lud patrzy na to całkiem zdumiony
Miał Pis mieć żonę - a nie ma żony !
Rządzić w samopas trudniej niestety
Więc naród tylko wzdycha. O rety!

Platforma gulę ma nieustanną
Widzi, że może być starą panną
Albo, co gorsze knując z Komuchem
Nagle się zmieni w jakąś ropuchę
Pis, chociaż robi dość tęgą minę
Cichcem nerwowo przełyka ślinę
Bo przecież romans z Samoobroną
Nie jest miłością tą wymarzoną

Za siódmą górą, za siódmą rzeką
Czyli w tych czasach, nie tak daleko
Platformę zeżarł nadmiar ambicji
Dziś coś już mówi o opozycji
Przez cztery lata z miną dość pewną
Zamierza zostać śpiącą królewną
Pis siadł na tronie czyli za sterem
Lecz czy to fajnie być kawalerem?
Wesoło tylko Samoobronie
Ta chętnie siebie widzi w koronie.

Epos się kończy więc czas, dlatego
ogłosić wreszcie coś radosnego
Pewnie się zejdą Pis i Platforma
Choćby na pokaz, choćby pro forma
Ja nie mam myśli w kolorze sadzy
Miłość zwycięży, miłość do władzy !
Gdy nie postąpią jednak roztropnie
To niech te wszystkie kaczki gęś kopnie !

[ralston]

No to akurat mało liryczne, choć wierszowane...

[kotwicz69]

Drogi Ralstonie;
Masz racje i dlatego ponizej zamieszczam cos, co moim skromnym zdaniem
zasluguje na miano dziela.
Wlasnie skonczylem sluchac i Przemek kolejny raz wstrzasnal, wprowadzil w
zadume i zamyslenie, slowa autorstwa K.M.Sieniawskiego:

"Wściekła się wielka niedźwiedzica
I lecą z pyska płaty piany
Samotny szczeniak do księżyca
Zanosi jazgot obłąkany

Po mlecznej drodze wóz się toczy
Turkocze za nim piąte koło
Sponad zodiaku o północy
Ze mną ptak, ryba i dziwoląg

I Ruś cerkiewna, Ruś dawnej wiary
Szumi pomoriem w riazańskiej duszy
Huczy po karczmach krwawym pożarem
I Twoje brzozy pali, Sergiuszu

Brzozo wędrowna, czemu się śnisz
I tak cię zrąbią dla mnie na krzyż
Chato rodzinna płyń tam, gdzie kres
Niech się dzwoneczek śmieje do łez

Ryczy lew ranny ponad głową
Bliźnięta płyną rzeką modrą
Byk galopuje łąką płową
I pręży się na wadze skorpion

Tętni przez łąki koziorożec
Strzelec go tropi nieustannie
I płynie wodnik po jeziorze
Po utopionej płacze pannie

I Ruś jak panna niech płacze po nim
Święta Łagoda zejdzie do ziemi
Na bruku Moskwy klon oszroniony
Biblijny prorok - Sergiusz Jesienin

Riazańska matko skąd w oczach łzy
Karczemne szczęście, samogon, dym
Moskwo karczemna, płyń za mną, płyń
Pokochał zodiak riazański syn

Otwórzcie mi, stróże anieli
Błękitne podwoje dni
O północy anioł w bieli
Z moim wiernym koniem znikł

Koń mój Bogu niepotrzebny
Koń mój siła ma i moc
Słyszę, gryzie łańcuch srebrny
Rży żałośnie w głuchą noc

Widzę, pędzi wśród zamieci
Targa gniewnie gruby sznur
Jak z miesiąca z niego leci
Sierść bułana w kłęby chmur

Tutaj Jesienin w najśmieszniejszej z gier
Wybiegał w błękit zza karczemnej Moskwy
Riazańską łąką zakwitł w Angleterre
Sen pożegnalny, ostatni oktostych

Pomódl się, pomódl za Jesienina
Przeżegnaj wszystkie dalekie drogi
Wychyl wieczorem czareczkę wina
Ostatnie grosze rozdaj ubogim

Nie pragnął krzyku, odpoczynek snił
W sekundzie się przeżywał od nowa
A potem długo waliła do drzwi
Zniecierpliwiona służba hotelowa

Podróżną sakwę zarzuć na ramię
Wyjdź na gościniec do bramy nieba
Słyszysz, jak tętni przez śnieżną zamieć
Księżyc na nowiu, bułany źrebak

Weszli, krzyknęli, a jeden się bał
Bo spoza Oki milczące niebiosa
A tam na stole, gdzie Jesienin stał
Snuł się powoli dymek z papierosa

Słyszysz, jak woła każdego ranka
Wiatr myszkujący po połoninach
Leci w dal z wiatrem rżenie bułanka
Pomódl się, pomódl za Jesienina"

kotwicz

[ormond]

kotwicz69 napisał:

> Drogi Ralstonie;
> Masz racje i dlatego ponizej zamieszczam cos, co moim skromnym zdaniem
> zasluguje na miano dziela.
> Wlasnie skonczylem sluchac i Przemek kolejny raz wstrzasnal, wprowadzil w
> zadume i zamyslenie, slowa autorstwa K.M.Sieniawskiego:
>
Eeee, troche zbyt przegadany, katarynkowy. Rymy albo nachalne albo zbyt odlegle.
Na piosenke moze byc, ale na wiersz wysokiego lotu.... raczej nie.

[kotwicz69]

Ormondzie;
Wlasnie o piosenke Gintrowskiego chodzilo.
A jak Ci sie podoba tekst T.Jastruna?:
"... ich było tylko siedmiu
mieli za broń zniszczone pracą ręce
górniczy drelich, wiarę w Boga,
nic więcej...
zabitym górnikom w ziemi
rosną włosy i paznokcie
bryła węgla jest słońcem
czarny korytarz drogą
przysypano ich kłamstwem
jak piaskiem, przydeptano
policyjnym butem
lecz zabitym górnikom
nadal rosną włosy paznokcie
i ręce żylaste
ku gardłom oprawców

... ich było tylko siedmiu
mieli za broń zniszczone pracą ręce
górniczy drelich, wiarę w Boga,
nic więcej... "-w muzycznym wykonaniu P.Gintrowskiego to kolejny przyklad jak
powinna byc wykonywana tzw. poezja spiewana badz nazwijmy to piosenka
zaangazowana/polityczna.

kotwicz

[ormond]

> ... ich było tylko siedmiu
> mieli za broń zniszczone pracą ręce
> górniczy drelich, wiarę w Boga,
> nic więcej... "-w muzycznym wykonaniu P.Gintrowskiego to kolejny przyklad jak
> powinna byc wykonywana tzw. poezja spiewana badz nazwijmy to piosenka
> zaangazowana/polityczna.
>
Oczywiscie sie zorientowalem, ze to byla piosenka, dlatego napisalem ze na
piosenke OK.

O wierszu Jastruna trudno mowic w kategoriach podoba sie / nie podoba sie. Mowi
on o rzeczach bolesnych, wciaz zywych w pamieci ludzkiej, naladowanych
emocjami. To co myslimy o wydarzeniach w Kopalni Wojek, rzutuje na odbior tego
wiersza, a wiec jest to raczej interpretacja polityczna niz estetyczna. Wiersz
jest dobry, dobrze skonstruwany poprzez upiorny obraz trupow, ktorym martwe
rece, wlosy i pazkcie wciaz rosna aby dosiegnac opracow. Oczywiscie teza i
przeslanie sa polityczne - oprawcy nie zostali ukarani, krew gornikow wola o
pomste do nieba. Tyle, ze tu mam problem, ten makabryczny obraz jest bardziej -
w miom odczuciu - wolaniem o zemste niz o sprawiedliwosc... Ale moze o to
chodzilo, o wywolanie takiego efektu, szoku?

[kotwicz69]

Czy ja wiem?
Mozna oczywiscie to interpretowac jako wolanie o zemste, choc nie sadze ze to
bylo zamierzeniem autora-stawiam na wolanie o sprawiedliwosc..
Przeciez stwierdza na koniec, ze pomimo tej zbrodni "...sny nasze nie zostaly
upokorzone..." i jest to stwierdzenie, ktore moglo byc pomocne w latach stanu
wojennego gdy spoleczenstwo "zamarlo" i "zszarzalo" po wiosnie ludow lat 80/81.
Jednego mozemy byc pewni, zemsty badz sprawiedliwosci nadal nie doczekali sie
bohaterowie tego wiersza, a zbrodniarze wciaz smieja sie nam w twarz.

[ormond]

> Jednego mozemy byc pewni, zemsty badz sprawiedliwosci nadal nie doczekali sie
> bohaterowie tego wiersza, a zbrodniarze wciaz smieja sie nam w twarz.

To prawda. "Tylko ofiary sie nie myla..." bylo gdzies u Jacka Kaczmarskiego i
pomimo wszystch prob relatywizacji, zbrodnia pozostaje zbrodnia.

[kotwicz69]

"...Nie miejcie więc do Trójcy żalu,
Wyrok historii za nią stał
Opracowany w każdym calu -
Każdy z nich chronił, co już miał.
Mógł mylić się zwiedziony chwilą -
Nie był Polakiem ani Bałtem
Tylko ofiary się nie mylą!
I tak rozumieć trzeba Jałtę!"

Pozdrawiam, kotwicz.

[all2]

Teraz to będzie wątek z liryką zaangażowaną? ;)

[kotwicz69]

Czemu nie ;)?
No chyba, ze powinnismy zalozyc oddzielny watek.

"Nie chcę z nauką popadać w sprzeczność
Wobec docentów mięknę jak wosk
Lecz mam receptę na długowieczność
Na długie życie wolne od trosk



Nie trzeba łykać tony witamin
Ni pić litrami z buraków sok
Nie trzeba jogi ćwiczyć jak bramin
By odwlec chwilę sekcji zwłok



Wystarczy rano
Otworzyć oczy
Świat jest wspaniały
Świat jest uroczy
Każdy dzień
Budzi mnie do czynu
Pobudką ulicznego gwaru
Muszę przeżyć jeszcze paru skurwysynów
Muszę przeżyć skurwysynów jeszcze paru



To prosty sposób lepszego nie ma
Bez zbędnych kosztów, medycznych grand
Dożyjesz wieku Matuzalema
Nim śmierć uśmiechnie się z trupia frant



Sił ci dodaje święta nienawiść
Rozsądek radzi: ciepło się noś!
Dosyć numery swoje obstawić
Żeby cię czasem nie ubiegł ktoś



Budząc się rano
Cel masz wytknięty
Kwitujesz rano
Odcinek renty
Każdy dzień
Budzi cię do czynu
Olśniewającą gamą przeżyć
Muszę przeżyć jeszcze paru skurwysynów
Jeszcze paru skurwysynów muszę przeżyć "

kotwicz

[kotwicz69]

Badz ten, bardziej refleksyjny i jeszcze bardziej zaangazowany:

"Od trzydziestu lat szukam syna. Wojnę przeżył, wiem to, bo pisał. Na tym
zdjęciu jest razem z dziewczyną, która mieszka ze mną do dzisiaj. W jego liście
ostatnim? - przeczytam: "Jadę do was, uściskaj tatę, mam dla niego na wojnie
zdobytą marynarkę w angielską kratę. Sam ją noszę na razie choć mała". Syn był
wielki, barczysty i silny. Jeśli wie ktoś, co się z nim stało - niech da znać.
Bardzo proszę. Pilne.


Droga Pani! W programie "Świadkowie" oglądałem panią przypadkiem. Od
trzydziestu lat w Rembertowie mieszkam, z wojny pamiątki mam rzadkie. Okradałem
kiedyś skrzynki pocztowe (w listach były pieniądze czasami). Wśród tych listów
są trzy obozowe. Może będą ciekawe - dla Pani.


Bracie, braciszku! Wojnę przeżyłem, a z lasu wyszedłem za wcześnie. We wsi mnie
jakiś patrol przydybał i taki był koniec pieśni. Siedzę w obozie razem z
Niemcami, NSZ i AK. Trzymam się zdrowo, do domu wrócę kiedy się tylko da.
Wczoraj niektórzy z nas uciekali. Ja się trzymałem z daleka. Gdy się z takiego
obozu pryska - trzeba mieć dokąd uciekać. Dziś ciężarówką zwieźli połowę,
resztę skreślono z list. Teraz ich biorą na przesłuchania; patrzę, nie mówię
nic. Był jeden taki, przyjemnie spojrzeć; wysoki obszerny w barach. Wyższy,
silniejszy nawet ode mnie (znasz mnie, trudno dać wiarę). Miał marynarkę w
angielską kratę, razem z tamtymi pruł. Gdy go złapali i przesłuchali - wyszło
człowieka pół. Zapadł się w sobie, chodzić nie może, niższy jest chyba o głowę;
nie znam się na tym, ale wygląda jakby miał żeber połowę. Tak tu żyjemy. List
ten wysyła Rosjanka (kocha tu mnie). Jak mam już siedzieć - wolę u swoich,
zawiadom o mnie UB.


Tatusiu! Uciec się nie udało, nie wiem czy jeszcze napiszę. Ten w marynarce w
angielską kratę z doprosa na czterech wyszedł. Więc teraz ja się nim opiekuję
tak, jak on mną przez lat cztery. Trochę się boję co z nami zrobią. Szkoda! Do
jasnej cholery!


Mamasza! Mnie siemnadcat liet, a ja uże liejtnant. Zdies wsio w poriadkie -
polskich my unicztożim banditow. Tagda ja napiszu pismo i wsio skażu ja wam,
siejczas nie chwatajet sił i spit moj major Szachnitow. Atcu skażi szto u
mienia jest dla niewo padarok - pidżak s anglijskoj plietuszkoj popał mnie
prosta darom.


Wejdźmy głębiej w wodę kochani
Dosyć tego brodzenia przy brzegu
Ochłodziliśmy już po kolana
Nasze nogi zmęczone po biegu


Wejdźmy w wodę po pas i po szyję
Płyńmy naprzód nad czarną głębinę
Tam odległość brzeg oczom zakryje
I zeschniętą przełkniemy tam ślinę


Potem każdy się z wolna zanurzy
Niech się fale nad głową przetoczą
W uszach brzmieć będzie cisza po burzy
Dno otwartym ukaże się oczom


Tak zawisnąć nad ziemią choć na niej
Bez rybiego popłochu pośpiechu
I zapomnieć zapomnieć kochani
Że musimy zaczerpnąć oddechu"

[ormond]

kotwicz69 napisał:

> Badz ten, bardziej refleksyjny i jeszcze bardziej zaangazowany:
>
Niestety ta liryka powoli traci moc. Zbyt mocno jest zakotwiczona w TAMTYCH
czasach i wraca to przezyc i bolu tamtych dni.
Nie zapomne Jacka gdy tu byl na koncercie w Melbourne w polowie lat 80', gdy
jesze wtedy w kraju trwal czas klamstwa i zniewolenia. Wtedy sluchalo sie go ze
scisnietym gardlem i za lzami w oczach - dzisiaj, powoli, jego tworczosc staje
sie przypisem do tamtej epoki, newet dla mnie, chociaz bylem aktywnym
uczestnikiem tamtych niebywalych dni lat 80'.

[ralston]

Racja. Dzisiaj słucha się tego inaczej niż nawet jeszcze w 1989 r. kiedy byłem
na koncercie Jacka...

[kotwicz69]

Najwazniejsze, ze wciaz sie slucha, ot co:)!

[kotwicz69]

A to pozostalo po wczorajszym wieczorze:
"OPADAJA MI RĘCE JAK LIŚCIE PRZEŻROCZYSTYE
BEZ KROPLI ZIELENI.
OPADAJĄ MI RĘCE JAK LIŚCIE UROCZYŚCIE
BEZ ŚLADU NADZIEJI .
OPADAJA MI RĘCE JAK LIŚCIE
JESZCZE CHWILA I JUŻ DOTKNĄ ZIEMI.
JESZCZE CHWILA I PO ŁOKCIE
W ZIEMIĘ WROSNĘ
I ZOSTANĘ TAK
DO WIOSNY.
I OKRYJĄ MNIE LIŚCIE
JAK RĘCE CIEPŁE LIŚCIE
Z KROPELKĄ CZERWIENI.
I WYROSNA MI LIŚCIE JAK RĘCE
UROCZYŚCIE W LIŚCIE SIĘ ZAMIENIĘ.
JESZCZE CHWILA I STANĘ W ZIELENI
I DOCZEKAM SIĘ NOWEJ JESIENI
JESZCZE CHWILA I CALUTKA
W ZIEMIĘ WROSNĘ
I ZOSTANĘ TAK DO WIOSNY.
OKRYJĄ MNIE LIŚCIE JAK RĘCE CIEPŁE LIŚCIE
Z KROPELKĄ CZERWIENI
WYROSNĄ MI LIŚCIE JAK RĘCE
UROCZYSCIE W LIŚCIE SIĘ ZAMIENIĘ.
JESZCZE CHWILA I STANĘ W ZIELENI
I DOCZEKAM SIĘ NOWEJ JESIENI.
JESZCZE CHWILA I CALUTKA
W ZIEMIĘ WROSNĘ I ZOSTANĘ TAK
DO WIOSNY, I ODROSNĘ."

Krysia jest super i tak pozostanie!

[chatka_]

JESTEM Z TOBĄ

JEŚLI CZASEM W TRUDNYM CZASIE
TKWISZ W ZAMĘCIE ALBO GDZIEŚ NA TRASIE
ZAPAMIĘTAJ TO JEST OWOC NASZYCH SPOTKAŃ
JA JESTEM Z TOBĄ

A JEŚLI CZASEM WCZESNĄ
GDZIEŚ NAD LASEM SOBIE FRUWAM
ZAPAMIĘTAJ Z BUKOWINY JA NA PARAPECIE
ZAWSZE CZUWAM

JĘZYK CIAŁA ZNA POŻEGNAŃ
STRACH I ŁZY TAK JAK DŁUGO SIĘ ODWRACASZ
OD TYCH SIŁ CO SĄ DLA CIAŁA
STRONĄ DRUGĄ

CHCĘ ZAPYTAĆ DZIŚ GDY WIDZĘ CIĘ
I CAŁA TUTAJ PRZY MNIE JESTEŚ
CZY NIE CZUJESZ ŻE JUŻ ŻADNYCH NIE MA PRZESZKÓD
ŻE NARESZCIE

JEŚLI NAWET CZASEM WPADNIESZ
W POMIESZANIA ZIMNĄ CIEMNOŚĆ
ZAWSZE MOŻESZ BYĆ CHOCIAŻBY NA ODLEGŁOŚĆ
ZAWSZE ZE MNĄ

WIEM NIEŁATWO SIĘ ROZPUŚCIĆ
W CAŁYM ŚWIECIE TAK DO KOŃCA
ALE POZWÓL CHOĆ WYJEŻDŻAM JEDNOCZEŚNIE
TU ZE SOBĄ ZOSTAĆ

WĘDRUJEMY KAŻDE SWOJĄ
ROZPUSZCZONE W ŚWIECIE DROGĄ
I PAMIĘTAJ ŻADNE SIŁY JUŻ PODZIELIĆ
NAS NIE MOGĄ

O.N.Z

Mija rok......

[chatka_]

Tyle darów rok nam przyniósł:

Pszczołom łąki kwiatów pełne,

Ludziom dał łany zbóż,

Zbożom dał pełen kłos,



Przykrył pola płachtą śniegu,

Aby zimą odpoczęły.

Myślisz ty, myślę ja,

Co nam rok miniony dał.



To był rok, dobry rok.

Z żalem dziś żegnam go.

Miejsce da nowym dniom

Stary rok, dobry rok.



Mija dla nas dniem szczęśliwym,

W którym znów jesteśmy razem.

Nieraz nam smutek niósł,

Nieraz nam radość niósł.



Pierwszej gwiazdy dziś zapytaj,

Co następny rok przyniesie.

Czekam ja, czekasz ty ...

Północ już - zegar zaczął bić.



Mija rok, dobry rok.

Z żalem dziś żegnam go.

Miejsce da nowym dniom

Stary rok, dobry rok.



To był rok, dobry rok.

Z żalem dziś żegnam go.

Miejsce da nowym dniom

Stary rok, dobry rok.

Liryka, liryka

[kotwicz69]

"I live in America
With a pair of Payless shoes
The upper penisula
And the television news
And I've seen my wife
At the K-Mart
In strange ideas
We live apart

I live in a trailer home
With a snow mobile, my car
The window is broken out
And the interstate is far
I drove all night
To find my child
In strange ideas
He's been revived

In strange ideas
In stranger times
I've no idea
What's right sometimes
I lost my mind
I lost my life
I lost my job
I lost my wife"

[kotwicz69]

"Od rana pada deszcz. Będzie pogrzeb tej z naprzeciwka Szwaczki.
Marzyła o ślubnym pierścionku, a umarła z naparstkiem na palcu.
Wszyscy się z tego śmieją. Poczciwy deszcz ceruje niebo z ziemią.
Ale z tego też nic nie będzie. na harmonijce gra kaleka o wierzb warkoczach o
dziewczynie poeta milczy pada deszcz"

Z.Herbert

[wmro]

Zamieszczę dziś, nocą, swojego ulubionego (z wielu), Leśmiana:

Często w duszy mi dzwoni pieśń, wyłkana w żałobie,
O tych dwojgu ludzieńkach, co kochali się w sobie.

Lecz w ogrodzie szept pierwszego miłosnego wyznania
Stał się dla nich przymusem do nagłego rozstania.

Nie widzieli się długo z czyjejś woli i winy,
A czas ciągle upływał - bezpowrotny, jedyny.

A gdy zeszli się, dłonie wyciągając po kwiecie,
Zachorzeli tak bardzo, jak nikt dotąd na świecie!

Pod jaworem - dwa łóżka, pod jaworem - dwa cienie,
Pod jaworem ostatnie, beznadziejne spojrzenie.

I pomarli oboje bez pieszczoty, bez grzechu,
Bez łzy szczęścia na oczach, bez jednego uśmiechu.

Ust ich czerwień zagasła w zimnym śmierci fiolecie,
I pobledli tak bardzo, jak nikt dotąd na świecie!

Chcieli jeszcze się kochać poza własną mogiłą,
Ale miłość umarła, już miłości nie było.

I poklękli spóźnieni u niedoli swej proga,
By się modlić o wszystko, lecz nie było już Boga.

Więc sił resztą dotrwali aż do wiosny, do lata,
By powrócić na ziemię - lecz nie było już świata.

[aand]

Fratelli d'Italia
L'Italia s'e desta
Dell'elmo di Scipio
S'e cinta la testa.
Dove'e la Vittoria?.
Le porga la chioma;
Che schiava di Roma
Iddio la creo.

Stringiamoci a coorte
Siam pronti alla morte:
Italia chiamo!


Noi siamo da secoli
Calpesti e derisi,
Perche non siam popolo,
Perche siam divisi;
Raccolgaci un'unica
Bandiera, un speme;
Di fonderci insieme;
Gia l'ora suono.
Stringiamoci ...


Uniamoci, amiamoci;
L'unione e l'amore
Rivelano ai popoli
Le vie del Signore:
Giuriamo far libero
Il suolo natío;
Uniti per Dio
Chi vincer ci puo?.
Stringiamoci ...


Dall'Alpi a Sicilia
Dovunque e Legnano
Ogni uom di Ferruccio:
Ha il cuor e la mano.
I bimbi d'Italia
Si chiamano Balilla:
Il suon d'ogni squilla
I vespri suono.
Stringiamoci ...


Son giunchi che piegano
Le spade vendute:
Gia l'Aquila d'Austria
Le penne ha perdute.
Il sangue d'Italia
E il sangue polacco
Beve col Cosacco
Ma il cor le brucio
Stringiamoci...

www.italia-italia.info/images004/italy.mp3

[chatka_]

Zainteresowanych dzisiejszym wpisem odsylam na strone druga 101-200, o 14:42
wpisala sie Hana-s :)))

[hana-s]

Dzień dobry Smakoszom złocistego napoju ;)
Czesto tu jestem ;))

[aanneett]

pomyśl o mnie

Kiedy zaczniesz już mówić do siebie
kiedy cisza zadzwoni alarmem
smutne chmury na moim wciąż niebie
mają myśli porwane i czarne
Kiedy złapiesz się w kuchni na pustce
czarnej dziurze dalekich wciąż wspomnień
lepszy świat jest dopiero za lustrem
- pomyśl o mnie

Gdy przechodzić też będziesz przez parki
te wiosenne, zielone i głośne
gdy radości już w niczym nie znajdziesz
i jak zima wciąż będziesz tej wiosny
Zamkniesz zmysły w czterościan sypialni
wtopisz siebie w herbatę i fotel
życie spływa ci niby normalnie
pomyśl o mnie

pomyśl o mnie przy piątym kieliszku
w setnym słowie mnie zawrzyj - na zdrowie
bo ja jestem już prawie we wszystkim
i powietrzem jestem przy tobie

pomyśl o mnie gdy wracasz zmęczony
liczysz schody bezmyślnie do sześciu
kiedy mówisz do swojej żony
że jest piękna tak bardzo,
że nie śpisz...



mm.art.pl/spiewana.php?id=6

[kotwicz69]

Znów powróciłaś stara dziwko
Nie było cię piec lat
Już raz mi odebrałaś wszystko
I znowu stoisz w moich drzwiach
Na twarzy nowa masz tapetę
Karminowana czerwień warg
Znów moja pragniesz być kobieta
Choć masz piećdziesiąt parę lat

Stop orkiestra!

Czerwone Tango - my bez siebie nie umiemy żyć
Czerwone Tango - czerwona życia mego nic
Czerwone Tango - gabinetowych figur czar
Czerwone Tango - daj usta niech przeminie ból i żal