Czlonek TPPR

[polski_francuz]

Czyli cos dla wieczorowych studentow uniwersytetu Lille 3 rodem z Kaszubii napisane przez Wroclawiaka Andrzeja Waligorskiego

Członkostwo

Polska jest krajem wierzb, skowronków,
Kuronia, Tatr, Czerwonej Łodzi,
Lecz przede wszystkim krajem członków,
Co obrodziły nam nad podziw.
Dymią fabryki i kombajny,
Wszędzie wysiłek twórczy furczy,
Tu stoi Członek Nadzwyczajny,
A ówdzie się Zwyczajny kurczy.
Najczęstszy z polskich członków listy
(jak głosi nam społeczna sonda)
Jest szary Członek Rzeczywisty
(bo rzeczywiście tak wygląda),
Tuż za nim dublet (pozytywny,
bo oba członki - luminarze!):
To Honorowy Członek sztywny
Z Członkiem Korespondentem w parze.
Obok, romantyk i marzycie],
Wierzący w dobro i w człowieka,
Pręży się Członek Założyciel
- Stanął, założył, teraz czeka.
Bokami, niby to niechcący,
Ni to pociotek, ni pomagier,
Skrada się Członek Wspierający,
Czyli tak zwany Członek-Szwagier.
A po wertepach, gdzieś się błąka
Żałosny, skompleksiały maluch,
Nie Członek, lecz Zastępca Członka,
Smutny jak mops towarzysz Paluch...
Lecz ponad wszystkie sterczy głowy
Twór z wazeliny i z papieru,
Potężny buc, Członek Zbiorowy
Trzon PRON-u i TPPR-u.
Tak dzionek mija im za dzionkiem
I pożytecznie, i rozumnie,
Śpiewają Gdyby rannym członkiem,
Wołają Członek - to brzmi dumnie!
Zaś w czasie buntów i sprzeczności,
Co atakują ich bezwzględnie,
Lubią się odciąć od przeszłości,
Z tym, że odcięty członek więdnie,
Więc potem napis lśni, wyrżnięty
Tam, gdzie on żył lub był na żołdzie:
TU BYŁY CZŁONEK ŚPI, ODCIĘTY!
PRZECHODNIU! WYSTAW SWEGO W HOŁDZIE

Wyszukanego z nostalgia przez innego Wroclawiaka, ktorego 1000-letnia szkola podstawowa byla naprzeciw Domu TPPR-u w Parku (ex) Hanki Sawickiej

PF

[misterrob]

Jak Waligorski, to jesze i to:


Młody, zadziorny Polaku,
nie szastaj się w lewo i w prawo,
bądź czyścicielem znaków
drogowych! To piękny zawód.
Są w naszej ojczyźnie szlaki
rzucone wśród lasów i zbóż,
stoją na drogach znaki,
te znaki pokrywa kurz.
Po co masz niszczyć nerki
wódką? Ty się zastanów!
Kup sobie na raty dwie ścierki
z miękkiego, miłego barchanu,
każ cioci uszyć sakwojaż
z rypsu, bądź też z drelichu
i ruszaj w daleki wojaż
o pierwszym świcie, po cichu.
Nikt pensji na szosach ci nie da
za oczyszczanie tablic,
ale nie grozi ci bieda,
nie wezmą cię, bracie, diabli.
Czyściciel znaków sam nie wie,
skąd złotem sypnie mu świat:
- Ot, na przydrożnym drzewie
rozwali się nagle czyjś fiat
lub z pięknej hispano-suizy
zrobi się brzydki wrak,
a z wraka się sypną dewizy
pod twoje nogi, na szlak.
Wieczorem, zmęczony niezwykle
siądziesz na miedzy lub dróżce,
na chłopskie motocykle
patrząć, płonące w peluszce.
I włożysz wygodne pantofle,
w piżamę się ciepłą ubierzesz,
i może upieczesz kartofle
w jakimś sfajczonym skuterze.
I uśmiech na twoje lica
wypełznie wolno i miękko
i jakaś osmętnica
dotknie cię dobrą ręką.
Wiedz, wiara przenosi góry,
a koniec dzieło wieńczy!
W powrocie do natury
zobacz swój cel młodzieńczy.
Na rynku pracy jest ciasno,
pcha się łokciami wyż,
miej swoją specjalność włąsną,
nikt ci nie powie "A kysz".
Bądź jako te ptaki boże,
żyjące sytnie, błękitnie,
nie sieje to-to, nie orze,
a proszę, kraj jakoś kwitnie...

Ps. jeszcze, jeszcze, jeszcze.

[misterrob]

Teraz jest ok.

Brawo

[polski_francuz]

Juz zapomnialem nazwy tej audycji radia z Wroclawia z Andrzejem Waligorskim, Janem Kaczmarkiem (kolega z uczelni a jego zona ten sam instytut konczyla) i jeszcze byla jakas lekarka:)

Pozdro

PF

[malkontent6]

Hańba! Nie pamiętasz? Studio 202.

[polski_francuz]

W miedzyczasie sobie przypomnialem ale chcialem dac Ci szanse na mala krytyke:)

PF

[malkontent6]

Waligórski był chyba najcenniejszym Wrocławianinem. :)