HONOR

[luty10]

Gazeta.pl > Gazeta Wyborcza > Publicystyka > Opinie Niedziela, 1 maja 2005

ten cytat de Vigdny z eseju Michnika dedykuje Wam i sobie....:)


Gdzie znaleźć oparcie duchowe, by nie ulec duchowi czasu? Tym oparciem -
pisze de Vigny - jest "poczucie dumne, niezachwiane, instynkt niezrównanej
piękności. (...) Ten instynkt nazywa się HONOREM. (...) Gdy w grę wchodzi
honor, człowiek czuje, że tknięte zostało w nim coś, co stanowi cząstkę jego
istoty, i od razu budzi się w nim cała duma i cała siła. (...) Honor to
sumienie, ale zwielokrotnione. (...) Może największą zaletą honoru jest jego
potęga i piękno, jakiekolwiek ma źródło. Raz nie pozwala człowiekowi przeżyć
afrontu, innym razem każe znieść go wspaniałomyślnie i z wielkością, które
zań wynagradzają i ścierają plamę. Kiedy indziej potrafi ukryć i zniewagę, i
zadośćuczynienie. Jeszcze kiedy indziej wymyśla wielkie przedsięwzięcia,
wspaniałe i wytrwałe walki, poświęcenia niesłychane, dokonywane powoli i
przez swą cierpliwość i tajenie piękniejsze niż wybuchy nagłego entuzjazmu
czy gwałtownego oburzenia. Rodzi postępki dobroczynne, których nigdy nie
przewyższy ewangeliczne miłosierdzie, zdolny jest do cudownej tolerancji,
delikatnej dobroci, boskiej pobłażliwości i wzniosłego przebaczenia. Zawsze i
wszędzie podtrzymuje godność osobistą człowieka w całym jego pieknie"

oczywiscie... de Vigny..

[luty10]

[alicja-ciekawska]

bardzo piekne .
dziekujemy bardzo.

HONOR? Luty... o dymaniu nawijaj!

[marusia_ogoniok]

I rzekł Zawisza Czarny Sulimczyk do Kunona von Lichtenstein mniej więcej w te
słowa:
Pan nasz nakazał rycerzowi naśladować dwoje zwierząt: lwa i baranka. Któregoś w
tej przygodzie naśladował?
Jest to krócej, treściwiej i bardziej elegancko, jak mniemam,,, niż opis pana
de Vigny.
Lew - lwem, baranek - barankiem... i co z tego?,,,,, mąż Alicji Ciekawskiej –
pasibrzuch, chrapie w fotelu, plwa na rozporek i…. nie dyma. Od dawna nie dyma,
chyba że zezowatą, potężną sąsiadkę…. Bo i któraż inna by mu dała…? Tak więc
Alicji nie dyma i…… nikt jej dymać nie będzie.
Bóg, hmmmm…. Hrmmmm… może jest, a może i nie jest… ale Alicji nikt nie dyma i….
dymał nie będzie….
Honor. Hmmmm… Luty, w roku Imagina – 2012…. też nikt Alicji nie wydyma…..
Masz chlewnie, stado loch…. U niektórych występuje cicha ruja…, praktycznie nie
do zauważenia dla hodowcy. Bierze się wtedy starego knura, tzw. próbnika,
podwiązuje worek pod jaja i puszcza w tłok… Zaciągnie się, stęknie, zrobi jedno
Hmmm… hrmmmm… i hukającą się lochę ma. Oddzielasz ją wtedy i…. do krycia
młodemu.
Takiego próbnika zawsze mam przed oczami gdy dostrzegam Malona…..
Także Luty, Bóg - Bogiem, honor – honorem…. ale je..ie.... Wpakuj cukinię w
ci..ko Alicji, pchnij butem aż jęknie z rozkoszy…., wtedy mooooże posłucha co
masz do powiedzenia o Bogu czy honorze….
Jeżeli dodać do tego, że ja Ciebie bardzo cenię i ogromnie szanuję…..,/ -
stawiam się tylko Twoim Ufolom, którzy, niewykluczone, założyli Ci inplanta i
kiedy Ty na forum… oni sobie czytają i radują się niezmiernie z owoców
swoich…. - /, to raczej daremny Twój trud cokolwiek mówić "nie na temat" w
chlewie nierżniętych wariatów…..

[sweetnighter]

tia... już tyko pisanie o dymaniu ci pozostaje, obleśny stary impotencie. tu
już nie tylko zezowata sąsiadka, ale nawet Marynia Połaniecką nie poradzi, haha

[mam_wychodne]

sweetnighter napisał:

##

Luty cię widzi gronkowcu

[alicja-ciekawska]

mam_wychodne napisał:

> sweetnighter napisał:
>
> ##
>
> Luty cię widzi gronkowcu
najwidoczniej ma to gdzies ....nie Luty chyba ,,,,hi hi hi a moze i on tez...

[alicja-ciekawska]

fajny tekscik.

[bardzo.niegrzeczny]

luty10 napisał:

>
> Gazeta.pl > Gazeta Wyborcza > Publicystyka > Opinie Niedziela, 1 m
> aja 2005
>
> ten cytat de Vigdny z eseju Michnika dedykuje Wam i sobie....:)
>
>
> Gdzie znaleźć oparcie duchowe, by nie ulec duchowi czasu? Tym oparciem -
> pisze de Vigny - jest "poczucie dumne, niezachwiane, instynkt niezrównanej
> piękności. (...) Ten instynkt nazywa się HONOREM. (...) Gdy w grę wchodzi
> honor, człowiek czuje, że tknięte zostało w nim coś, co stanowi cząstkę jego
> istoty, i od razu budzi się w nim cała duma i cała siła. (...) Honor to
> sumienie, ale zwielokrotnione. (...) Może największą zaletą honoru jest jego
> potęga i piękno, jakiekolwiek ma źródło. Raz nie pozwala człowiekowi przeżyć
> afrontu, innym razem każe znieść go wspaniałomyślnie i z wielkością, które
> zań wynagradzają i ścierają plamę. Kiedy indziej potrafi ukryć i zniewagę, i
> zadośćuczynienie. Jeszcze kiedy indziej wymyśla wielkie przedsięwzięcia,
> wspaniałe i wytrwałe walki, poświęcenia niesłychane, dokonywane powoli i
> przez swą cierpliwość i tajenie piękniejsze niż wybuchy nagłego entuzjazmu
> czy gwałtownego oburzenia. Rodzi postępki dobroczynne, których nigdy nie
> przewyższy ewangeliczne miłosierdzie, zdolny jest do cudownej tolerancji,
> delikatnej dobroci, boskiej pobłażliwości i wzniosłego przebaczenia. Zawsze i
> wszędzie podtrzymuje godność osobistą człowieka w całym jego pieknie"
>
>