bez tematu

[united_iffy]

Czasami jest mi smutno i nie wiem, dlaczego.
Piszę wiersz, którego już nie skończę, bo brakuje słów...
Doganiam czas stracony w latach żałoby.
Wciąż boję się rozpaczy.
Ten strach tak racjonalny nie pozwala zbliżać się do ludzi.
Gdzieś musi być granica, poza którą już nie wolno budować świata na drugiej
osobie.

[Gość: kol5]

united_iffy napisała:

> Czasami jest mi smutno i nie wiem, dlaczego.
> Piszę wiersz, którego już nie skończę, bo brakuje słów...

Bo czegoś jeszcze nie doświadczyłaś

> Doganiam czas stracony w latach żałoby.

I tak w kółko, dopóki nie przestaniesz być archeologiem.

> Wciąż boję się rozpaczy.

Nie wracaj do przeszłości

> Ten strach tak racjonalny nie pozwala zbliżać się do ludzi.

Przyjdź do nas, bez lęku, tu przymują z otwartymi ramionami! Czasami i
niektórych, ale odważ się.

> Gdzieś musi być granica, poza którą już nie wolno budować świata na drugiej
> osobie.

Uwierzyć w siebie.

[wredna2]

bo w zyciu juz tak jest, ze po lecie nadchodzi zima, po dniu slonecznym czarna
noc,a po radosci zawsze nadejdzie smutek ....

ale potem znow zima musi ustapic przed cieplym i jakze przyjemnym podmuchem
wiosny, a noc chowa sie do swej czarnej norki przed jasnymi promieniami
slonca...

i znow dajemy szanse zawiazkom radosci, niech wykluje sie z nich nasze nowe
oblicze.... i my takze znow chcemy byc, chcemy kochac, chcemy zyc ....

bo taki jest cud tego swiata, a granice cudu wyznacza nasze serce


wr.

[Gość: kol5]

wredna2 napisała:

> bo w zyciu juz tak jest, ze po lecie nadchodzi zima, po dniu slonecznym
czarna
> noc,a po radosci zawsze nadejdzie smutek ....
>
> ale potem znow zima musi ustapic przed cieplym i jakze przyjemnym podmuchem
> wiosny, a noc chowa sie do swej czarnej norki przed jasnymi promieniami
> slonca...
>
> i znow dajemy szanse zawiazkom radosci, niech wykluje sie z nich nasze nowe
> oblicze.... i my takze znow chcemy byc, chcemy kochac, chcemy zyc ....
>
> bo taki jest cud tego swiata, a granice cudu wyznacza nasze serce
>
>
> wr.
>
Wredna, zmieniasz nick'a?
Bo dusza nie wredna

[wredna2]

...i wredna miewa slabsze momenty




Gość portalu: kol5 napisał(a):

> Wredna, zmieniasz nick'a?
> Bo dusza nie wredna
>

z otwartymi ramionami wg kol5

[Gość: inka_sama]

united_iffy napisała:
> Czasami jest mi smutno i nie wiem, dlaczego.

Jak i wielu innym. Nie odbiegasz od normy. To czasem pocieszające...

> Piszę wiersz, którego już nie skończę, bo brakuje słów...

Poczekaj jeszcze - słowa przyjdą. Już ta wypowiedz w jakiś rytm wpada...

> Doganiam czas stracony w latach żałoby.
> Wciąż boję się rozpaczy.

Powiedz - po kim/czym ta żałoba? Jesli wychodzisz z żałoby to JUZ jest lepiej.
Oswajaj rozpacz. Wtedy nie gryzie.

> Ten strach tak racjonalny nie pozwala zbliżać się do ludzi.

Nie bój się. Strach jest złym doradca. Buduj poczucie swojej wartości -
trudniej innym będzie zranić cię. I... przyznaj ludziom prawo bycia niemiłymi
dla ciebie. Po prostu niektórzy tak maja. A ty ucz się nie załamywac tym Wiem
to łatwo napisać. Ale warto próbowac wciąż od nowa.

> Gdzieś musi być granica, poza którą już nie wolno budować świata na drugiej
> osobie.

NIGDY nie buduj świata NA drugiej osobie. Z druga osoba - tak. Wtedy jeśli cos
się wali - to nie wszystko. Zreszta - czy chciałabys by ktos budował NA TOBIE?
Nie przygniatało by cie to? I pisz do nas, pogadamy, to pomaga.