Obrażacie się?

[lizavieta1]

Co sądzicie i jakie macie doświadczenia ze zjawiskiem obrażania się? Na mnie
obraził się tj zerwał kontakty ex-najlepszy kumpel i bardzo to przeżyłam. Poza
tym teraz to ja w ostatnim czasie jestem stroną, która odstępuje od kontaktu
chwilowo i ..nie,. nie obrażam się, ale czekam na ruch drugiej strony nie
robiąc kompletnie nic. Kiedy ktoś wykazuje pozytywną inicjatywe, podejmuję ja
razem z nim. wynika to (postawa) z moich wczesniejszych doświadczeń, kiedy
robiłam dużo, żeby ratować kontakty, więzi. A może obrażanie się, fochy to
wyraz niedopasowania się stron i to jakiś naturalny objaw w sytuacji, kiedy
ludzie poznają się i zaczyna zgrzytać, bo nie pasują sobie jako znajomi,
kumple, przyjaciele, partnerzy, pracownicy, etc?

[1zeus1]

Ach ten temat przyjazni, ktora sie konczy dominuje. Co to sie moglo stac, no
nie spie po nocach, wydzwaniam, pisze smsy i nic nie mowi. Z tego co mi sie
wydaje, ktos wzgledem ciebie podjal konkretna decyzje, z ktora powinnas sie
pogodzic i ktora powinnas uszanowac.

[lizavieta1]

Źle zrozumiałeś, ja nie założyłam wątku z myslą o tamtym. Po prostu to jedyny
przykład takiego trwałego zaniechania kontaktow. Dziś miał do mnie pretensje
gośc, iż nie przewidziałm wcześniej swojego planu dnia, odwołałam spotkanie i
jakby się obraził. Tak mnie to zainspirowało. Szanuję cudze decyzje.

[illiterate]

Obrazanie sie to reakcja dziecka.

Ktos robi ci cos przykrego (swiadomie czy nie) i ty nie mozesz sobie poradzic z
uczuciem krzywdy, zloscia, agresja i wtedy sie nadymasz. Tak wlasnie reaguja
dzieci. Zaczepiane w takim stanie albo nadymaja sie jeszcze bardziej albo bija
zaczepiajacego, niezaleznie od jego dobrych intencji, albo zaczynaja krzyczec,
tupac itd - taki wyraz bezradnosci wobec tego, co sie w malym czlowieku klebi.
Za duzo i za duze te emocje.

Wiec jesli w zycu doroslym tak reagujesz (sie obrazasz) to oznacza, ze "wladze
nad toba" przejmuje wewnetrzne dziecko. Pytanie, czemu akurat w takich
sytuacjach wlasnie tak sie zachowujesz? Mam wrazenie, ze jesli doszlabys do
ladu z radzeniem sobie z "brzydkimi" uczuciami zlosci, wku..enia, zalu, to
komunikowalabys sie w takich sytuacjach z pozycji doroslego. Czyli zamiast
nadymania sie powiadomila krzywdziciela o swoich w zwiazku z jego zachowaniem
uczuciach, poczym zajela sie opieka nad soba lub poprosilabys o to kogos
bliskiego.

[wichrowe_wzgorza]

czasem trzeba się obrazic, bo jak tego nie robisz - wygladasz dziwnie:)
obrazaj sie dla zdrowia, strzelaj fochy, a co?:)))
pzdr

[ala-a]

owszem ale na krotko;)
na tego co zaraz sie podemna podpisze ..tez sie dlugo gniewac nie moge...;)

[jan_stereo]

widze ze warto sie wpisac pod Toba,na zapas ;")

[ala-a]

jan_stereo napisał:

> widze ze warto sie wpisac pod Toba,na zapas ;")

;))na Ciebie sie juz nie gniewam...kartka sie podobala;)?

[jan_stereo]

;")

[solaris_38]

obrazanie się to starodawna reakcja neidopasowana do mozliwości kory mózgowej

to tak jakby naparwiac młotkiem zegarek
jesli jest problem - obrazanie sie wyraża jedynei niemoc jego rozwiązania

[lola165]

[paco_lopez]

Moje zachowania nie mają nic wspólnego z obrazaniem się. Moge sie na kogos
wściec, ale fochy źle mi sie kojarzą. Kontroluje to u siebie i wyrzucam
skutecznie w razie podejrzanych sytuacji

[merwinka]

No właśnie sobie uświadomiłam, że ja się nie obrażam:) Chociaż ostatnio miałam
w zyciu taka stytuację, że postanowiłam zerwać kontakt z osobą, która zachowała
się wobec mnie bardzo brzydko, oskarżając mnie o coś, co nie miałao miejsca.
Najpierw zadzwoniłam, żeby sytuację wyjaśnić i zapytać, co to wszystko ma
znaczyć, ale zamaiast rozmowy, uslyszałam tylko rzut słuchawką :) No i
postanowiłam najzwyczajniej olać tę osobe w przeświadczeniu, że pomyliłam się,
co do tej znajomości. I tyle. I na drugi dzień juz o tym nie myślałam. Czy to
też jest obrażanie się? :)

[mukowiscydoza]

rozumiem to,co robisz. ja od dluzszego czasu probuje sie przemoc, zeby robic to
samo. to nie jest obrazanie sie. raczej wyrywanie sie z poczucia, ze ciagle ta
aktywna strona jestem ja sama. i z poczucia, ze relacja ciagnie sie jeszcze
tylko dlatego, ze to ja ja wloke za soba i probuje odratowac cos, czego nie ma.
niestety ani razu jeszcze nie udalo mi sie tak naprawde przeczekac. chyba jestem
za slaba w tym, jak na razie.