magda.aniol
03.07.06, 17:49
Jestem już dużą dziewczynką i od dawna samodzielną a od roku mam męża i
własne M. W tym M mam jak mam bo jestem na dorobku, nie lubię sprzatać, mąż
pracuje po 12 godzin dziennie więc nie ma czasu umyc mi okien (mam lęk
wysokości). Ale zyjemy sobie sczęsliwie, kiedyś zrobimy ten porządek. W zcym
tkwi problem. Moja mama postanowiła nam zlożyc wizytę, a widuje nas rzadko.
Posprzataliśmy jak mogliśmy, jednak przez całą wizyte mama oceniała mnie,
męża i cały czas krytykoweała, że jak to możemy żyć w takim bajzlu, a co to
za meble, dlaczego bałagan na półce, a łóżko niewygodne, a klamka źle
przykręcona. A ja cały czas tłumaczyłam sie, ze jestem zmeczona po pracy, ze
mąz piszę prace magisterska , a mamusia się jeszce bardziej rozkręcała, że
poszłam w ojca, że ona jest przerażona, że ja tak w bylejakości, że chłop
niezaradny itp! Kiedy wizyta skończyła się usłyszłam jeszcze przez telefon,
jak to ja mieszkam...Nie wytrzymałam,i grzecznie powiedziałam że jest mi
przykro, że czułam się skrempowana i że to moje mieszkanie, moje życie i żyję
tak bo mi to poprostu nie przeszkadza! Mamusia obraziła się i jeszcze uważa
że powinna być przeproszona. Co zrobilibyście na moim miejscu?
