Mysli o Smierci...

[katarama]

Nie mam mysli samobojczych, jednak dobijaja mnie wyobrazenia o smierci kogos
innego. Moich bliskich, znajomych(w sumie mojej wlasnej rowniez). Pogrzeb,
reakcja rodziny itd. Nie wiem jak z tym walczyc. Zdarza sie to dosyc czesto,
nawet bardzo czesto, w roznych sytuacjach, dzieje sie tak od ok.1,5 roku(po
porodzie)...Nie wiem gdzie lezy tak naprawde przyczyna i jak z tym
walczyc...czy pojsc do psychologa, czy moze samo minie??? Nie sadze, ze mam
jakas depresje poporodowa, chyba ze jestem tego nieswiadoma...
prosze o konstruktywne porady i wypowiedzi...zartownisie niech osczedza swoj
cenny czas...
Z gory dziekuje

[taisy]

Zaburzenia myślowe, to co opisałaś. Uwazam,ze powinnaś się udać do jakiegos
dobrego lekarza psychiatry. Ponieważ są juz lekarstywa na te schorzenia. Moga
ci pomóc uwolnić się od natręctw myslowych.

[katarama]

Czy da sie z tego dlugotrwale wyleczyc? Czy moze bedzie sie to co jakis czas
powracac? Jakie sa konsekwencje nieleczenia?
Rozumiem, ze nie da sie odpowiedziec 100 procentowo, chcialabym sie jednak cos
wiecej dowiedziec o tej "dolegliwosci".

[taisy]

To nie jest taka rzadka dolegliwosc.A swoje żrólo moze mieć w silnym stresie,
wynikającym z zmian warunków życia i przede wszystkim zmęczenia a wręcz
przemęczenia.
Leczy się lekami ale to zna psychiatra i terapia, rozmowa z terapeutą, który
najczęsciej prowadzi metody klasyczne czyli terapia kognitywna.
Nie leczona stany natretne same czasami ustepują, gdy sytaucja życiowa się
uspakaja i żyje się mniej stresowo bardziej spokojnie. Gdy życie dookoła się
układa.
Musisz zobaczyć moment powstania tego 'schorzenia' i faktów i wydarzeń wookół
ciebie. Co się u ciebie w życiu zmieniło? Sam fakt urodzenia dziecka to ogromny
stres i wielke życiowe zmiany.

Musisz odpocząć zarówno psychicznie i fizycznie, widać jesteś jak to
zwą 'delikatnej konstrukcji psychicznej' i musisz bardziej na siebie uważać.Aby
nie brać na siebie zbyt wiele obciażeń, pracą obowiązkami.
Ja na twoim miejscu jednak poszłabym do lekarza porozmawiac. Ale do dobrego
lekarza, naprawdę warto. Moze są jakieś leki w Polsce, które tez są skuteczne?
Choć ja jakoś w Polską służbę zdrowia mało wierzę i ich skuteczność.

Nerwice natręctw z tego co czytałam leczy się dosć szybko.

[katarama]

Rzeczywiscie troche zamieszania jest w moim zyciu, ale nigdy nie myslalam, ze
takie moga bys tego skutki. Bralam zycie takie jakim jest i nie zastanawialam
sie nad wieloma rzeczami...Poobserwuje kiedy to dokladnie tak sie dzieje.
Nie mieszkam w Pl. Z refundowana terapia nie powinno byc wiekszego problemu.
Czy konieczne jest od razu pojscie do psychiatry i leki, czy moze najpierw do
psychologa?

[taisy]

To juz twoj wybor ;)))
Tutaj gdzie mi przyszlo mieszkac ludzie chodza i do jednego i do drugiego. To
nie jest jakies szpetne miec doczynienia z psychiatra. jednak psychiatra moze
ci dokladniej wytlumaczyc jak i dlaczeego od strony chemicznej funkcjonuje i
reaguje nasz organizm na stres i jego negatywne skutki. Sa granice dla kazdego
czlowieka inne. I nikt nie jest nikomu tutaj rowny.

[brakchmur]

.....najlepiej do ciepłych krajów:)
Słońce , morze, lekkostrawna dieta no i oczywiscie miłe towarzystwo sprawią , że
docenisz samk życia tu i teraz:)))

Zafunduj sobie dużą przyjemność jako rekompensatę za przykrości życiowe , które
doprowadziły Cię do takiego stanu zamiast sponsorować psychiatrów i farmaceutów.(!)

[taisy]

Mozna na 'zewnątrz', a można 'jechac wewnatrz siebie'...i to też jest podróż,
która dużo daje, moze czasem wiecej niz podróż do ciepłych krajów, po której
trzeba powrócić do tej samej nieznosnej rzeczywistości...:)))))
Pozdrawiam.

[brakchmur]

....sa najszybsze, najwygodniejsze, najbezpieczniejsze i najbardziej skuteczne
na rózne smutki i smuteczki:))))
Póżniej ewentualnie można się przesiąść na wielbłąda albo jeepa:)

P.S.Odnoszę wrażenie, ze niektóre osoby pełnia tutaj rolę naganiaczy, krzywdząc
jednocześnie samych zainteresowanych.
Zostawcie psychiatrów ludziom naprawdę chorym; schizofrenikom, dewiantom
seksualnym , seryjnym mordercom i wyrodnym rodzicom.

Podróże....

[katarama]

W pazdzierniku wrocilam z takiej 5-tygodniowej podrozy ;o)))...Moze nie
jezdzilam na wielbladach, ale dobrze mi ten wyjazd zrobil. Poznanie innej
kultury, ludzi, inny klimat...Czasami mysle zeby sie znow "wyrwac", ale samemu
samolotem z 2 nie da na razie rady(wtedy bylam sama, opiekowala sie nimi moja
mama). Urodzilam blizniaki i wychowuje je sama. Nie bylam raczej zalamana moja
sytuacja. Wiadomo, ze jest raz lepiej raz gorzej, ale uwazam sie za osobe
otwarta, szczesliwa i dajaca sobie rade w zyciu. Nie siedze i nie uzalam sie
nad soba. Przynajmniej tak mi sie wydaje.
Sprobuje sie na poczatek "samoterapiowac". Mniej wiecej moge sie domyslec gdzie
lezy przyczyna...Poobserwuje i jezeli sie te mysli beda mimo to pojawiac i do
tego napietrzac wtedy zwroce sie pomoc do lekarza.
DZiekuje Wam za wypowiedzi i rady. Jesli ktos ma jeszcze cos na ten temat do
powiedzenia, to bardzo prosze.

[brakchmur]

Powodzenia dziewczyno!:)))
Wierzę, że uda Ci się wyjść na prostą i życzę Ci tego serdecznie:)
"Jeszcze będzie przepięknie, jeszcze będzie normalnie"
Pamiętaj!:)

[taisy]

Wyleczyć? Z każdej schizofreni też? Naganiaczem jestem, że powiem co myślę?
Masz po prostu typowe klasyczne myślenie człowieka z zaścianka Europy jakim
Polska jest.
XXI wiek i do lekarza psychiatry chodzi się jak do każdego innego lekarza.
Ludzie mają 1000 róznych problemów i to nie musi być schizofrenia, czy inne
choroby, które trudno jest leczyć.

Sama jak nie chcesz chodzic do psychiatry, czy psychologa to nie chodź, to
twoja sprawa, ale nie odmawiaj ludziom, albo ludziom potrzebującym pomocy
rady ze skorzystania z pomocy kogoś, kto ma większa wiedzę niż ty!

Mysli o Smierci...

[solaris_38]

szczególnie po urodzeniu dziecka
u kobiety pojawiają się dodatkowe możliwości rozwoju
niekiedy dość duże
niestety kiedy się już pojawią nie bardzo jest wybór

nasz społeczeństwo odrzuca myśli o śmierci

o śmierci myślą starcy i ludzie dotknięci przez śmierć
i każde z nich dostaje swoistego skoku rozwojowego niedostępnego pozostałym
wiedza o tym także mistycy

tymczasem nie ma powodów aby za życia odrzucać rozmyślania o śmierci
to nie ujmuje zyciu radości pzreciwnie
nadaje mu smak i sens i niesamowita głębię

kazda sekunda staje sie cenna
jak dl askazańców

kazdy z nas mzoe umzreć w kazdej chwili
cała cywilizacja może zniknąc

ale czy to zaprzecza choć w ułamku sensu piękna i wagi tego co było

każda chwila ma swój całkowity sens

życie dziecka które umiera dwa dni po urodzeniu nie jest mniej cenne i wartościowe
cała wartość jego jest skondensowana w tym co ma


gdybyśmy wiedzieli że umrzemy wkrótce wiele sporów w ogóle by nie zaistaniało
wiele bólu nei zechciałoby się pogłębiać
wiele obcości obojętności przejzrałoby na swe marnotrawstwo


być może tylko chcesz odczuć ulgę
powrót do starego życia

jednak jesli zastanowisz sie nad śmiercią i spojrzysz jej w oczy może pierwszy
w życiu raz - może własnie wtedy inaczej sie będziesz bała śmierci

inaczej

z szacunkiem
ciesząc sie na wszelki wypadek JUZ TERAZ każda chwila ze światem ze znajomymi
ze sobą
bo każde z nich i wszystko razem ulotne jest i święte


upadły liść i ten co wzlata
upadły człowiek i ten co sięga niebios bezczasu
wszystko ulotne i świete

[isabelchen]

ten problem dotyczy również mnie

[piesbaskervill]

o jest was coraz więcej, niebawem zaduszki ?

piesbaskervill

[katarama]

Chciales bys zauwazony?Brawo!Udalo Ci sie! Przeczytaj jeszcze raz moj tytulowy
watek, bo chyba masz problemy z rozumieniem tekstu. Jezeli nie masz nic madrego
i na temat do powiedzenia, to sie nie odzywaj! A jak masz jakis problem to
zaloz osobny watek, bedziesz miec okazje poironizowac z niego i jeszcze
uzyskasz pomoc.

Do innych typu piesbaskervill: czytajcie dokladnie i pomyslcie zanim sie
zaczniecie udzielac.

[ja_adam]

...Czego się boisz?

[katarama]

wysokosci, o dzieci(ale to chyba kazda matka tak ma)
na chwile obecna ciezko mi powiedziec czy w ogole sie jeszcze czegos
boje...musialabym dluzej pomyslec...

[ja_adam]

samo myślenie nie jest złym, dopiero gdy temu będą towarzyszyć emocje, które
ciebie dobijają...JEST problem.
Może nie w samych emocjach związanych ze śmiercią, wszyscy jestesmy pełni takich
emocji.Powinniśmy przeżywać ją najmocniej jak potrafimy.

Jednakże gdy te emocje trawią nas przez dłuzszy czas, wykańczają nas, męczą, a
wtedy gdy jesteśmy słabi. Lgną do nas problemy dnia codziennego, zawęza sie
nasze pole dostrzegania rzeczy pozytywnie wibrujacych.

Mam taką zasadę: tak długo jak myślę o smierci jako o POCZĄTKU, tak długo myślę
o niej.

[katarama]

ja_adam to nie tylko myslenie o smierci jako zakonczeiu zycia, czy poczatku
nowego...
Moje mysli o smierci dotycza tego, ze ja sobie wyobrazam, ze ktos ginie,
wyobrazam sobie sposob w jaki ginie, jest to zalezne od sytuacji, teraz nie mam
konkretnych przykladow. No moze taki: jak bylam w mojej podrozy, wyobrazalam
sobie co sie stanie z dziecmi, co moja mama zrobi, ja sie zachowa, jakie beda
reakcje przyjaciol, znajomych, kto kogo powiadomi i tak dalej...jak lecialam
samolotem to wyobrazalam sobie katastrofe lotnicza, przechodzac przez jezdnie,
ze mnie samochod potraca, plynac statkiem, ze tonie...jesli mysle o smierci
kogos innego to sie znow zastanawiam odnosnie tego wszystkiego co by sie w
zawiazku z tym dzialo...
ciezko wytyczyc granice normalnosci, ale zastanawialam sie, czy to ze tak
czesto mysle w taki sposob jest "normalne" czy nie...
a przez to, ze naprawde mnie to juz zaczynalo meczyc, zapytalam tutaj...

[ja_adam]

..musisz dotrzeć do źródla tych emocji. Psycholog może Ci w tym pomóc, jesli nie
pomoże znajdz forme w której ta energia będzie miała ujście. maluj obrazy, pisz
wierssze o ile nie stan sie nie poglębi.

Czy jest to choroba- jesli ciebie dezintegruje, to tak.
Musisz nauczyć się dać temu ujście.

Moja znajoma powiedziałaby że jestes pod działaniem ducha...

www.egzorcysta.pl/

[katarama]

> Moja znajoma powiedziałaby że jestes pod działaniem ducha...

ciekawa teoria ;o)

masz racje...wazne jest, by dac ujscie emocjom. Niestety do malowania obrazow
nie mam warunkow, a wierszy pisac nie umiem...Mysle, ze sport bylby niezlym
sposobem na odreagowanie..mam tylko maly problem z czasem, ale postaram sie go
sobie jakos zorganizowac...
Sadze, ze przyczyn jest wiele nie tylko jedna...ciag wydarzen i osob
spotykanych do tej pory...krok po kroku zaczynam coraz wiecej rzeczy rozumiec.
Przyczyny mojej "dolegliwosci" sa bardziej kompleksowe niz mi sie
wydawalo...albo moze az tak banalne...

[zosia381]

Rpozmyślanie o smierci nie jest niczym złym,
pod warunkiem, że jednoczesnie potrafimy cieszyć się, że żyjemy.