Jak pielęgnować związek?

[psychoguru]

Dlugotrwale zwiazki maja czesto i jak sie
wydaje coraz czesciej taka dynamike:

Na poczatku sa bardzo silne emocje, uczucia,
erotyka, partnerzy zyja soba. Pozniej to
wszystko stopniowo slabnie, partnerzy w
coraz wiekszym stopniu zyja wlasnym zyciem
az dochodzi do tego ze zyja niby razem ale
osobno. Wtedy dochodzi do kryzysu a czesto
i do rozpadu zwiazku. Jako przyczyny takiej
sytuacji ludzie czesto podaja "nie mielismy
dla siebie czasu", "ujawnily sie powazne
roznice", "uczucia oslably", "seks zanikal",
"przestalismy sie soba interesowac" albo
wrecz "jakos tak wyszlo ze stopniowo sie
wychlodzilo".

Pytanie jest wiec czy do tak typowej
sytuacji nie dochodzi wskutek braku
pielegnacji zwiazku?

Przez pielegnacje zwiazku nalezy rozumiec
czas i czynnosci poswiecone *szczegolnie* na
podtrzymanie wiezi miedzy partnerami.

Mozna bowiem myslec ze nie wystarczy
mieszkac z partnerem, prowadzic wspolne
gospodarstwo, miec dzieci, ogladac telewizje
itd. bo trzeba miec tez czas poswiecony
specjalnie na pielegnacje zwiazku. Dlatego
ze jesli takiego czasu nie ma i sa tylko
czynnosci zwiazane z obsluga codziennego
zycia to zwiazek oslabnie lub calkowicie sie
na nich wypali.

Ten problem nie jest taki istotny na
poczatku bo pielegnacje zwiazku zalatwiaja
niemal automatycznie silne uczucia i seks.
Ale na dluzsza mete ten automat oslabia sie
i z tego powodu nalezy myslec o czyms co to
skompensuje.

Pytanie wiec jest takie:

Jak pielegnowac zwiazek by podtrzymac
mozliwie silna wiez miedzy partnerami pomimo
uplywu czasu?

[krytyk2]

Najlepiej pielegnuje sie związek przez pielęgnowanie samego
siebie..;)
Dbałośc o własny rozwój,o bycie tu i teraz dla siebie i dla drugiej
osoby.Zapominanie o samym sobie ,swoich potrzebach sprawia ,ze
przestajemy sie rozwijać ,stajemy sie malo atrakcyjni ,niczym
partnera nie jestesmy w stanie zaskoczyc i zauroczyć.Jego
przyciagała tajemnica.Stagnacja wlasnwego rozwoju jest zaprzeczeniem
tej tajemnicy.Stajemy sie przewidywalni i nudni..

[anka.ww]

strasznie złożona sprawa.
zależy od konkretnego przypadku.
rozne rzeczy działają na różne osoby.
są rózne konstrukcje psychiczne.
ludzie mają osobiste historie z dzieciństwa.
zeby zrozumieć partnera i wiedzieć co na niego działa, trzeba go bardzo dobrze
poznać. a do tego potrzebna jest otwartość i obustronna chęć.
wielu związkom nie jest dane przetrwać.

generalnie: szacunek, uważność, otwartość, cierpliwość.
No i jak moj przedmówca napisał: dbałość o własny rozwój i samoświadomość.

[anka.ww]

i jeszcze jedno (jak to ktoś mądry powiedział):

Nie przeszkadzać drugiej osobie w kochaniu ciebie.

[13kotek13]

Być czułym, lojalnym, szczerym i traktować partnera z szacunkiem.

[jan_stereo]

psychoguru napisała:

> Jak pielegnowac zwiazek by podtrzymac
> mozliwie silna wiez miedzy partnerami pomimo
> uplywu czasu?

Odpowiedz jest banalna, 'wystarczy' robic dokladnie to samo co w przypadku znajdowania sobie satysfakcji w zyciu jakby sie zylo samemu, zadowolony czlowiek tak tez bedzie postrzegal zazwyczaj swoje najblizsze otoczenie,partenrke/partnera.Pytanie powinno wiec brzmiec, co robic zeby sie w zyciu nie nudzic i nie popadac w demoralizujaca rutyne...reszta to dodatki.

[13kotek13]

Właśnie, jan ma racje, zastanawiam się właśnie co robić by się
związkiem/partnerem nie znudzić, rutyna tak naprawdę wkrada się w każdy związek
i trzeba sobie zadać pytanie jak z nią walczyć - by wygrać...

idę pomyśleć dając dziecku obiadek :)

[shangri.la]

Wspólne podróże!;)
Zawsze podziwiałam takie pary jak E.Dzikowska i T.Halik np

Zwiazek jest jak roslina

[sankanda]

- nalezy podlewac,
- wystawiac na deszcz,
- nawozic (nawozem sztucznym, zeby nie urazic)
- i od czasu do czasu przesadzac...

Polecam...

[wichrowe_wzgorza]

"O sztuce milosci" - Fromma - dobrze się czyta i daje częściową oczywiście odpowiedź

[solaris_38]

1. poznać partnera

tu nieskończona jest ścieżka poznania i nei ma ono granic

poznać aby zroumieć CO JEST DOBRE dla partnera

co go wesprze, zainspiruje, zachwyci, da wyzwanie

a z pierwszego wszystko inne wyniknie
patrzebnie słuchanie świadoma obecność zabawa współpraca i zmagania o pola sporne

[jan_stereo]

solaris_38 napisała:

> 1. poznać partnera
> tu nieskończona jest ścieżka poznania i nie ma ono granic

Dokladnie tak jak piszesz Solaris, jest tylko jeden szkopul, tak jak
sciezka poznania partnera jest nieskonczona, tak ciekawosc
poznawania juz nie. Wynika to stad,ze dosc rzadko, owa ukryta przed
naszymi oczami wiedza/osobowosc partnera, jest az na tyle
inspirujaca by chciec ja zglebiac w nieskonczonosc, a tym samym
czerpac z tego satysfakcje.

> poznać aby zroumieć CO JEST DOBRE dla partnera

Wowczas rodzi sie kolejne zapytanie, czy to co dobre dla
partnera,jest dobre dla nas, albo inaczej, czy dawanie mu tegoz
bedzie nas nakrecalo pozytywnie czy wrecz przeciwnie.

> co go wesprze, zainspiruje, zachwyci, da wyzwanie

Jesli dochodzi do takiego momentu to jest to dosc ciezki zwiazek,
lepiej aby partnerzy znali te rzeczy sami z siebie i ewentualnie
dzielili sie ta wiedza niz 'czekali' na jej odkrycie przez inne
osoby, nawet najlblizsze, a zwlaszcza najblizsze.

[anka.ww]

jan_stereo napisał:

> Jesli dochodzi do takiego momentu to jest to dosc ciezki zwiazek,
> lepiej aby partnerzy znali te rzeczy sami z siebie i ewentualnie
> dzielili sie ta wiedza niz 'czekali' na jej odkrycie przez inne
> osoby, nawet najlblizsze, a zwlaszcza najblizsze.


Myśle Jasiu, ze o to chodziło przede wszystkim.
O zwiazek 2 osób, ktore wykazują aktywność w poznawaniu samych siebie, a nie że
partner zrobi to za nich. Bo mogłoby go to rzeczywiście zmęczyć.
Chodzi o to, żeby samemu znać i być gotowym na poznawanie siebie i tą wiedzą
dzielić sie z partnerem, a nie ukrywać jakies prawdy o sobie. Wzajemnie się o
sobie dowiadywać, a nie, że jedna osoba pracuje nad drugą, a ta druga ma to gdzieś.
Oczwiście, mogą tez być sytuacje, kiedy partner nasunie jakiś wniosek drugiemu o
nim samym. I to jest wtedy inspirujące :)

Tak samo jak bywa inspirujaca wspólna praca zawodowców nad jakimś projektem.

[ksanthippe]

rozmowami i umiejętnością słuchania, aby nie doprowadzić do obojętności i bezsensu wspólnie spędzanych chwil

bo można żyć blisko siebie, a jednak daleko, gdy dzieli nas przeszłość i teraźniejszość dnia codziennego

i to co dobre dla partnera, musi mnie też odpowiadać, żeby nie zatracić swojej osobowości

[solaris_38]

" dosc rzadko, owa ukryta przed
> naszymi oczami wiedza/osobowosc partnera, jest az na tyle
> inspirujaca by chciec ja zglebiac w nieskonczonosc, a tym samym
> czerpac z tego satysfakcje.



;) sie nie zgadzam
ciekawa może być mrówka i kamień a co dopiero człowiek

nieskończenie ciekawa

to nie brak ciekawych treści w obiekcie ale niezdolność dotarcia do niej
powoduje nudę i zniechęcenie

i to jest problem
bo kiedy ustaje ciekawość poznwania
związek musi zacząć chylić sie ku upadkowi
(tyle że może to być upadek tak powolny ze przy odrobinie silnej woli i zapału
np religijnego partnerzy tego nie zauważą ;) hłe hłe


>
> > poznać aby zroumieć CO JEST DOBRE dla partnera
>
> Wowczas rodzi sie kolejne zapytanie, czy to co dobre dla
> partnera,jest dobre dla nas, albo inaczej, czy dawanie mu tegoz
> bedzie nas nakrecalo pozytywnie czy wrecz przeciwnie.

mamy bardzo różne pojęcia bazowe
dla mnei jak coś jest DOBRE to jest dobre w ogóle a nie dla jednego czy drugiego
nie czuje sie na silach wykładać ci mojego pojmowania dobra choć jak gdybyś
podał konkretny przykład sytuacji w której coś jest dobre dla jednego a złe
dla drugiego może bym popróbowała

>
> > co go wesprze, zainspiruje, zachwyci, da wyzwanie
>
> Jesli dochodzi do takiego momentu to jest to dosc ciezki zwiazek,
> lepiej aby partnerzy znali te rzeczy sami z siebie i ewentualnie
> dzielili sie ta wiedza niz 'czekali' na jej odkrycie przez inne
> osoby, nawet najlblizsze, a zwlaszcza najblizsze.
>

nie rozumeim co amsz na myśli

"znali sami z siebie" hmm
ja w coś takiego nie wierzę
a ty widać tak

to do Janka było nt

[solaris_38]

[jan_stereo]

solaris_38 napisała:

> ;) sie nie zgadzam
> ciekawa może być mrówka i kamień a co dopiero człowiek
> nieskończenie ciekawa

Wpadasz tutaj moim zdaniem w naukowe podejscie, zapomnij, ze bedzie to standardem w przecietnych parach, takie szkielko i oko poznawczo badawcze nakrecone u zony wobec meza badz odwrotnie.Jesli nie masz ciagot do analizowania badz prowadzenia studium osobowosciowego partnera, to zwyczajnie owa 'ciekawosc' zawarta w czlowieku Cie nie zainteresuje, jako ze wyda sie nieatrakcyjna poznawania :")


> to nie brak ciekawych treści w obiekcie ale niezdolność dotarcia do >niej powoduje nudę i zniechęcenie i to jest problem..

A co to za roznica, czy to obiekt wyda sie nudny, czy tez obserwator osiagnie szczyt swych mozliwosci dotarcia do interesujacych partii swej polowki, efekt dokladnie ten sam. To troche tak, jak mowic komus, sluchaj gdybys byl zdolniejszy to ta trudna matematyka by Ci sie wydala ciekawsza...

> bo kiedy ustaje ciekawość poznwania związek musi zacząć chylić sie ku upadkowi (tyle że może to być upadek tak powolny ze przy odrobinie silnej woli i zapału np religijnego partnerzy tego nie zauważą ;) hłe hłe

Widzisz, ludzka zdolnosc poznawcza zazwyczaj ma jakis tam podstawowy przecietny limit wobec szerokiej gamy roznych tematow, zatem im wiecej tych tematow poznawczych tym dluzej trwa stan doswiadczania zaspokojenia potrzeby konsumowania nowosci, odmiany. Jak ktos eksploatuje wiecznie ten sam temat, to zazwyczaj jedno zrodlo szybciej wyschnieniz kiedy mamy ich wiele.

> nie rozumeim co amsz na myśli

wydaje mi sie, ze sie nie zrozumielismy poprzednio,kiedy napisalas ze partner powinien odkrywac w partnerce jej potrzeby, zainteresowania. Zrozumialem to, ze to on (a ona jego) ma ja zanalizowac pod tym katem, a nie, ze ona ma mu zwyczajnie te wiedze przekazac,jako ze zna siebie dosc dobrze, 'sama z siebie', a nie dzieki komus :"))

[shangri.la]

jan_stereo napisał:
Widzisz, ludzka zdolnosc poznawcza zazwyczaj ma jakis tam podstawowy przecietny
> limit wobec szerokiej gamy roznych tematow, zatem im wiecej tych tematow pozna
> wczych tym dluzej trwa stan doswiadczania zaspokojenia potrzeby konsumowania no
> wosci, odmiany. Jak ktos eksploatuje wiecznie ten sam temat, to zazwyczaj jedno
> zrodlo szybciej wyschnieniz kiedy mamy ich wiele


Faceci przechodźcie na islam!
Oprócz czterech żon można mieć legalne nałożnice, nie mówiąc o wizji raju.....:)

[jan_stereo]

shangri.la napisała:

> Faceci przechodźcie na islam!
> Oprócz czterech żon można mieć legalne nałożnice, nie mówiąc o wizji raju.....:)

Dlatego mam kilku znajomych zamiast jednego, a ograniczeni miloscia ludzie nie maja sie czym chwalic, no bo jak to brzmi, podchodzi babka do faceta i mowi ja to kocham tylko meza a facet na to, a ja kocham cala swoja rodzine :") Babka mu na to, to bardzo zle kochac az tyle osob, powinienes przejsc na islam.

ps. Shani, a czemu skojarzylas wiele zrodel zainteresowan z naloznicami, zauwazylem ze zawsze niemal wszystko kojarzysz momentalnie z seksem, nawet jesli nie ma to wiekszego zwiazku z sobaTy to musisz byc taka gimnastyczka na srodkach pobudzajacych, ktorej ktos zwiazal nogi i rece :"))

[shangri.la]

Ech, prowokujesz....:)
Już Ci pisałam kiedyś, że to się nazywa TEMPERAMENT.
Nie mylić z AEROBIKIEM:)

[jan_stereo]

shangri.la napisała:

> Ech, prowokujesz....:)
> Już Ci pisałam kiedyś, że to się nazywa TEMPERAMENT.
> Nie mylić z AEROBIKIEM:)

Aerobik w duzej mierze opiera sie na temperamencie, a moze Ty masz zwyczajnie TEMPERATURE ?

[shangri.la]

Temperaturę ma każdy z nas....do czasu, niestety:(
Temperament już nie każdy:)
A aerobik z dużą porcją temperamentu i głębokim uczuciem miłości....i z owszem:)))

[solaris_38]

jan_stereo napisał:


> Wpadasz tutaj moim zdaniem w naukowe podejscie, zapomnij, ze bedzie to standard
> em w przecietnych parach


to słuszna uwaga

, takie szkielko i oko poznawczo badawcze nakrecone u z
> ony wobec meza badz odwrotnie.Jesli nie masz ciagot do analizowania badz prowad
> zenia studium osobowosciowego partnera, to zwyczajnie owa 'ciekawosc' zawarta w
> czlowieku Cie nie zainteresuje, jako ze wyda sie nieatrakcyjna poznawania :")


mnie nie chodziło o logiczne analizowanie
raczej o pewnego rodzaju gorliwą gotowość do skupiania uwagi na partnerze
czujna obecność przy boku

>
>
> > to nie brak ciekawych treści w obiekcie ale niezdolność dotarcia do >
> niej powoduje nudę i zniechęcenie i to jest problem..
>
> A co to za roznica, czy to obiekt wyda sie nudny, czy tez obserwator osiagnie s
> zczyt swych mozliwosci dotarcia do interesujacych partii swej polowki, efekt do
> kladnie ten sam.

tak
to stanowi najwiekszy problem
i wracamy do punktu wyjścia
jak utrzymać ową gotowość

może świadomosćią że kiedy będziemy tak czynić
partner będzie przy nas kwitnął
coś mu tym aktem ofiarujemy

wszak ludzie "kochając" sie nie wiedząc z kim mają do czynienia

i wiedza staje sie wtedy gwoździem do trumny a nie napędem miłości


> Widzisz, ludzka zdolnosc poznawcza zazwyczaj ma jakis tam podstawowy przecietny
> limit wobec szerokiej gamy roznych tematow, zatem im wiecej tych tematow pozna
> wczych tym dluzej trwa stan doswiadczania zaspokojenia potrzeby konsumowania no
> wosci, odmiany. Jak ktos eksploatuje wiecznie ten sam temat, to zazwyczaj jedno
> zrodlo szybciej wyschnieniz kiedy mamy ich wiele.


tak i nie

choć ustaje pewna spontaniczność
pozostaje pamięć jak wiele czasu potzreba było aby kogoś poznać
moze sie owemu przeciętnemu nie chcieć poznawać i sprawdzać harmonię z następną
osobą zwodniczo atrakcyjna ale w środku jest niewiadoma
to może bardziej przestraszać szczególnie jak sie ma dużo doświadczeń kiedy
poznanie okazało sie czymś przykrym

> wydaje mi sie, ze sie nie zrozumielismy poprzednio,kiedy napisalas ze partner p
> owinien odkrywac w partnerce jej potrzeby, zainteresowania. Zrozumialem to, ze
> to on (a ona jego) ma ja zanalizowac pod tym katem, a nie, ze ona ma mu zwyczaj
> nie te wiedze przekazac,jako ze zna siebie dosc dobrze, 'sama z siebie', a nie
> dzieki komus :"))


nadal nie rozumiem

:)

[jan_stereo]

solaris_38 napisała:

> nadal nie rozumiem
> :)

Wierze :) postaram sie uproscic.

Mamy dwie mozliwosci poznania swoich pasji,zainteresowan,zdolnosci
itp.

1. Mozemy dokonac tego sami poznajac wlasny umysl poprzez czas
doswiadczen w okresie 'dojrzewania i nauki o sobie'

2. Mozemy o taka wiedze 'poprosic' osoby drugie,ktore obserwujac nas
i analizujac odkryja te wymienione cechy.


Ja odebralem Twoje slowa,jako optowanie (opieranie sie na nim w
zwiazku) za wariantem drugim, co uznalem za ratowanie chorego przez
innego chorego.

To wszystko, mam nadzieje ze sie przejasnilo :"))

[solaris_38]

hmm
w tej sprawie to myślę tak
ze poznanie musi sie opierać na wszystkich kanałach
jakie się da odbierać

trzeba słuchać co mówi druga osoba
bo choć niekoniecznie dotarła do wszystkiego to jednak jej informacje mogą być
wielorako płodne
(inna sprawa ze że wiele osób żyje w takich bańkach złudzeń że tu poznanie
osoby może być wstrząsem dla niej samej bo ona tego nie chce
ale czy TAKA osoba może stworzyć pozytywny związek to nie jestem pewna)

a druga rzecz że partner może nas wiele nauczyć
no kobieta mężczyznę a i na odwrót już samej odmienności psychik
bardzo inspirujący w swej odmiennosci dla siebie możemy być
hormony wszak dają efekt także na psychikę

niezwykle sobie zawsze ceniłam obserwacje mojego byłego męża
to jak dostać
drugie oczy i drugi mózg dla poznania siebie

[mona.blue]

Moim zdaniem prawdziwa miłość nigdy nie gaśnie :)

Owszem, ważne jest pielęgnowanie zwiąku. Dla mnie polega ono
bardziej na tym, by pracować również nad sobą, żeby mieć większą
miłość, wyrozumiałość, cierpliowość dla partnera, być uważnym na
jego potrzeby, czułym, dobrym.

A nie są potrzebne specjalne rytuały. Dla mnie w każdej sytuacji,
gdy jest się we dwoje, można ten związek pielęgnować - zwykłe
pójście do kina, w miłej atmosferze czułości jest już pielęgnacją
tego związku.

Dla mnie ważne jest jak zachowujemy się wobec innych ludzi,
szczególnie płci przeciwnej. Na pewno skłonność do nawet
niezobwiązujących flirtów nie sprzyja pielęgnacji związku, natomiast
flirt w związku jak najbardziej, okazywanie troski, pomoc.

[synvilla]

Najwiecej odpowiedzi od osob, ktore albo nie zyja w zadnym zwiazku,
a juz napewno nie w zwiazku dlugotrwalym.

[jan_stereo]

synvilla napisała:

> Najwiecej odpowiedzi od osob, ktore albo nie zyja w zadnym
>zwiazku,a juz napewno nie w zwiazku dlugotrwalym.

To wcale nie jest dziwne, wrecz takie sobie normalne.Kiedy wiesz, co
jest dla Ciebie dobre, to chcesz to zatrzymac/kontynuowac bez
wzgledu na to, czy jestes w zwiazku, czy tez nie. Jest to niejako
wartosc bezwzgledna,jesli zwiazek Ci tego nie zapewnia to sie w
niego nie ladujesz albo z niego rezygnujesz albo zaczynasz pracowac
nad odzyskaniem utraconego. To tez jest swego rodzaju
najbezposredniejsza odpowiedz na pytanie w temacie.

[synvilla]

Guru zadawal konkretne pytania. Gdzie bylaby jedynie wskazana
odpowiedz od osob, ktore rzeczywiscie maja doczynienia ze zwiazkiem
i zyja w zwiazku dlugoletnim.
Inaczej tworzy sie przepasc pomiedzy teoria na temat, a praktyka w
temacie.
Ale nie przeszkadzajcie sobie, piszcie sobie dalej:=))))
Powodzenia!

[jan_stereo]

synvilla napisała:

> Guru zadawal konkretne pytania. Gdzie bylaby jedynie wskazana
> odpowiedz od osob, ktore rzeczywiscie maja doczynienia ze
>zwiazkiem i zyja w zwiazku dlugoletnim.

Zauwaz, ze Guru wysnulo wszystkie swoje domysly na temat upadku
zwiazkow na swoich wlasnych teoriach nie praktyce, przynajmniej w
tytulowym poscie. Co wiecej nie trzeba miec bezposrednio do
czynienia ze zwiazkiem,aby taki/takie obserwowac od dluzszego czasu,
z racji otaczajacych nas zwiazkow innych ludzi. No i ludzie maja tez
za soba zwiazki.

> Inaczej tworzy sie przepasc pomiedzy teoria na temat, a praktyka w
> temacie.

Akurat tutaj moze byc tylko roznica miedzy teoriami w temacie i
odpowiedzi,ale przeciez my wiemy tez z praktyki co jest dobre dla
nas, u mnie sie to nie zmienialo w zwiazkach dotychczasowych i nie
sadze abym w jakimkolwiek ukladzie partnerskim, z czasem i nagle,
mial zmienic swoje potrzeby/upodobania. Czlowiek musi sie odzywiac
zarowno zyjac sam jak i zyjac z kims :))

[synvilla]

A ja z wielką chęcią poczytałabym historie związków ludzi
uwikłanych w realia życia.Którzy przeżyli już wiele lat razem, i
przeszli wszelakiej masci etapy owego związku i wyszli na całą. Ma
to swoją swoistą wartość, to tak jak różnica pomiędzy młodym, a
dojrzałym winem,albo: wykończonym obrazem olejnym, a podmalówką z
tempery jajecznej.
Pisanie na temat długoletniego i udzielanie rad o zwiazku w jakim
się nie było, wydaje mi się na poziomie małego Jasia, o tym co
będzie Jasio robił gdy będzie już duży.

[jan_stereo]

synvilla napisała:

> A ja z wielką chęcią poczytałabym historie związków ludzi
> uwikłanych w realia życia.Którzy przeżyli już wiele lat razem, i
> przeszli wszelakiej masci etapy owego związku i wyszli na całą. Ma
> to swoją swoistą wartość, to tak jak różnica pomiędzy młodym, a
> dojrzałym winem,albo: wykończonym obrazem olejnym, a podmalówką z
> tempery jajecznej.

Ty mowisz tutaj o literaturze pieknej, czyli opowiesciach, przeciez
to nie ma znaczenia ostatecznie czy opis opiera sie o prawdziwe
przezycia czy tez niedoszle, skoro Ty i tak nie bedziesz nigdy mogla
ich zaaplikowac do swojego zwiazku. Jak sobie to wyobrazasz, jakas
pani po 50 latach udanego bycia razem ze swym partnerem opowiada, ze
zylo im sie ok. nie narzeka, ale i tez sie nie ekscytuje, czy taka
opowiesc Cie natchnie mimo swej prawdziwosci ? No pewnie nie,
prawdziwosc nie wystarczy, potrzebujesz zaskakujaych zwrotow akcji,
dramaturgii, no i niech taka historia sie trafi, to co skopiujesz ja
do swojego zwiazku mimo, ze dotyczyla zupelnie innych osob. No tez
nie, zatem wszystko sprowadza sie do literatury.

> Pisanie na temat długoletniego i udzielanie rad o zwiazku w jakim
> się nie było, wydaje mi się na poziomie małego Jasia, o tym co
> będzie Jasio robił gdy będzie już duży.

A wiesz, ze mam przyjaciol od kilkudziesieciu lat i traktuje te
kontakty jak zwiazki, sa to prawdziwe przezycia, pytanie co by Ci w
opisie ich zabraklo ?

[synvilla]

Pytanie wiec jest takie:

Jak pielegnowac zwiazek by podtrzymac
mozliwie silna wiez miedzy partnerami pomimo
uplywu czasu?

...............................
Masz odpowiedz na te pytanie?
jezeli to, poparte doswiadczeniem? Moze z przyjaciolmi, bo to dla
ciebie to samo?

[jan_stereo]

synvilla napisała:

> Pytanie wiec jest takie:

> Jak pielegnowac zwiazek by podtrzymac
> mozliwie silna wiez miedzy partnerami pomimo
> uplywu czasu?

> ...............................
> Masz odpowiedz na te pytanie?
> jezeli to, poparte doswiadczeniem? Moze z przyjaciolmi, bo to dla
> ciebie to samo?

To ja jeszcze zapytam, czy w tym pytaniu dociekasz jak podtrzymac
silne wiezi w moim zwiazku/przyjazniach ? Czy tez ogolnie w jakims
blizej nieokreslonym zwiazku, teoretycznym ? No i jesli odpowiem na
to pytanie bazujac na wlasnych przezyciach, to jaka z tego wartosc
moze byc dla Ciebie, Twojego zwiazku ?

ps. tak, uwazam, ze przyjazn bliska ma wiele wspolnego ze zwiazkiem..

[synvilla]

No i jesli odpowiem na
to pytanie bazujac na wlasnych przezyciach, to jaka z tego wartosc
moze byc dla Ciebie, Twojego zwiazku ?
...............................

To zalezy jakie jest to owo przezycie. Jezli przezyles w jednym
zwiazku z 15- 25 lat, to juz wiesz cos na temat zwiazku dlugiego.
Cwierc wieku to juz kawal czasu. To nie jeden etap rozwojowy
waszego zwiazku musial minac, dlatego ciekawe jest to, jak ty
patrzysz na zycie w zwiazeku.Z jakiej perspektywy?

Co to ma dla mnie i mojego zwiazku do dania? To zalezy czy to jest
cos co mi pasuje, czy mi odpowiada, moze i ja przetestuje, moze i u
mnie sie sprawdzi, kto wie?:)
Natomiast co do teorii, o ile idzie w parze z praktyka to jest to
okej. Natomiast o ile teoria mija sie z praktyka, tak jak to czesto
bywa, to czlowiek stwarza sobie i innym niepotrzebne problemy.

Ps. czas moj sie konczy, musze wracac do pracy, po drugiej strony
ekranu, ale od czasu do czasu poczytam to co piszecie.


____________________
hem.bredband.net/waldon/

[anka.ww]

moja droga, a skad ty to wiesz? :)

ja żyje w zwiazku 7 letnim, bardzo szczęśliwym.
Może nie jest to staż 30-letni, ale było bardzo wiele baardzo trudnych i
przykrych przejść.
i zwiazek ten uzdrowiony został własnie w wyniku zastosowania wszyskich tych
rzeczy, o których napisałam. Uwierz mi.
Tylko, że obie strony bardzo tego chciały.

Pozdrawiam :) i zycze nie oceniania zbyt pochopnego.

to było do Synvilli

[anka.ww]

[synvilla]

anka.ww napisała:

>
> moja droga, a skad ty to wiesz? :)
>
> ja żyje w zwiazku 7 letnim, bardzo szczęśliwym.
> Może nie jest to staż 30-letni, ale było bardzo wiele baardzo
trudnych i
> przykrych przejść.
> i zwiazek ten uzdrowiony został własnie w wyniku zastosowania
wszyskich tych
> rzeczy, o których napisałam. Uwierz mi.
> Tylko, że obie strony bardzo tego chciały.
>
> Pozdrawiam :) i zycze nie oceniania zbyt pochopnego.
........................
Wszystko jest relatywne, dla jednego 7 lat to jak cale wieki, dla
innego to nic.

Mozliwe ze oceniam pochopnie.

[jan_stereo]

synvilla napisała:

> Wszystko jest relatywne, dla jednego 7 lat to jak cale wieki, dla
> innego to nic.

Dla jednego 30 lat to cale wieki, dla innego to nic, liczy sie
intensywnosc nie sam czas :")))

ps. pozniej podam Ci przyklady, zobaczysz jakie to zawiklane :"))

[synvilla]

Dla jednego 30 lat to cale wieki, dla innego to nic, liczy sie
intensywnosc nie sam czas :")))
..............................................

Uczuc? jezeli uczuc to wlasnie w tym caly problem, bo sam autor
pisze ze wlasnie owa intensywnosc zanika z biegiem lat. A to co
wchodzi w gre to rutyna i przyzwyczajenie.
I co tu robic aby ogien uczuc nie zaginal?
Uda sie czy sie nie uda?
Jak to robia inni?

Moim zdaniem uda sie tam, gdzie jest jak to mowia poetycznie -
milosc dusz-.:=)))

[jan_stereo]

synvilla napisała:

> Uczuc? jezeli uczuc to wlasnie w tym caly problem, bo sam autor
> pisze ze wlasnie owa intensywnosc zanika z biegiem lat. A to co
> wchodzi w gre to rutyna i przyzwyczajenie.



Chodzilo mi tutaj, ze to raczej intensywnosc uczuc odbija swoje znamie wiekowe na zwiazku, a nie zegarkowy czas spedzony razem, w sensie, ze mozna sie niekiedy lepiej poznac podczas pelnej w wyzwania podrozy we dwoje, niz podczas blogich kilku lat pomiedzy domem i praca :")

[synvilla]

jan_stereo napisał:



> Chodzilo mi tutaj, ze to raczej intensywnosc uczuc odbija swoje
znamie wiekowe
> na zwiazku, a nie zegarkowy czas spedzony razem, w sensie, ze
mozna sie niekied
> y lepiej poznac podczas pelnej w wyzwania podrozy we dwoje, niz
podczas blogich
> kilku lat pomiedzy domem i praca :")
......................................
Ani intensywnosc uczuc ani te pozostale sprawy ktore wymieniales.

Zawsze na pierwszym miejscu wchodzi czlowiek, to on tworzy uczucia
ich jakosc. Co z tego ze uczucia sa intensywne jezeli jakosc tych
uczuc jest byle jaka- tandetna.

Nie ma regul na dlugoletni dlugi zwiazek, bo ludzie tworzac siebie
samych sami skazuja siebie na cos wartosciowego co trwa latami i
jest udane albo na cos bezwartosciowego co trwa krotko./to tak
exemplarycznie/
Dlugosc i jakosc zwiazkow tkwi w samych ludziach. I jest jedynie
zalezna od nich samych.

[jan_stereo]

synvilla napisała:

> Ani intensywnosc uczuc ani te pozostale sprawy ktore wymieniales.

Ale co ani jedno ani drugie ? Nie ma nic do rzeczy z czym ? Ja to
pisalem w sensie postrzegania zaawansowania zwiazku, glebokosci
relacji miedzy dwoma osobami.

> Zawsze na pierwszym miejscu wchodzi czlowiek, to on tworzy uczucia
> ich jakosc. Co z tego ze uczucia sa intensywne jezeli jakosc tych
> uczuc jest byle jaka- tandetna.

No przeciez nie pisalem, ze to uczucia zyja sobie w zwiazku z soba..
Natomiast jesli uczucia sa intensywne, to bez wzgledu na to czy sa
tandetne czy nie,powoduja podobny efekt. Czlowiek,kotry spedzil 5
lat na wojnie wsrod intensywnych i tandetnych emocji, poczuje sie
starszy psychicznie o wiele bardziej niz gdyby spedzil 5 lat przez
telewizorem ogladajac telenowele. Tak w uproszczeniu. Intensywnosc
uczuc pomiedzy partnerami jest oznaka 'gestosci' informacji/emocji
jakie sobie przekazuja, badz jakich razem doswiadczaja, zarowno tych
zlych (tandetnych ?) jak i pozytywnych (nietandetnych ?)


> Nie ma regul na dlugoletni dlugi zwiazek, bo ludzie tworzac siebie
> samych sami skazuja siebie na cos wartosciowego co trwa latami i
> jest udane albo na cos bezwartosciowego co trwa krotko.

To nie byla regula na dlugotletni zwiazek, tylko uwaga, ze 'starosc'
zwiazku jest znacznie slabiej definiowana przez czas spedzony z
soba, a duzo mocniej przez jakosc (ich stopien intensywnosci
wlasnie, tych tandetnych rowniez)chwil odbytych razem, zarowno
dobrych jak i zlych.

[synvilla]

Mam duzy. Ja zyje od lat zagranica i na codzien uzywam dwoch
jezykow, angielski i szwedzki.
I gdy czytam twoje teksty to kompletnie ich nie rozumiem. Ta logika
budowania zdan jest mi zupelnie obca.
Wybacz, ale nie bede sie zaglebiac w twoj tekst, bo nic z tego nie
rozumiem.Sorry...:=)

[jan_stereo]

to przez ten szwedzki :")) ja jestem na codzien pod wplywem
angielskiego jezyka, czasem mi to tez przeszkadza podczas pisania w
polskim.

[anka.ww]

synvilla napisała:

> Wszystko jest relatywne, dla jednego 7 lat to jak cale wieki, dla
> innego to nic.

jan_stereo napisał:

Dla jednego 30 lat to cale wieki, dla innego to nic, liczy sie
intensywnosc nie sam czas :")))



czy jan_stereo nie miał tu na mysli, ze nawet krótki czas istnienia związku
(jesli obfituje w trudności) moze być o wiele bardziej pouczający niż np. 30 lat
pozornego spokoju?

wynikało to chyba z tego, że synvilla podważyła wiarygodność osób, które
udzieliły odpowiedzi w tym wątku (bo w jej mniemaniu - nie wiem skad ten wniosek
- miały zbyt krótki staż, albo żadnego, co nie jest prawdą. Już to wyjaśniłam wyżej)

[synvilla]

To ja sie przyznam.
Mojego partnera poznalam 24 lata temu. Jestesmy razem 12 lat.
Wiem,ze nic nie wiem.
Lata byly rozne i nie zawsze bylo spokojnie.

[anka.ww]

myśle, ze zabawne byłoby sie teraz licytować, która z nas ile wyniosła ze
związku. stąpamy po grząskim gruncie subiektywnej oceny i osobistych możliwości
uczenia się.
jednego może nauczyc mała trudność, drugiego duza niewiele nauczy, ale
oczywiście to nie jest reguła, tylko podaję to jako skrajności.

[synvilla]

anka.ww napisała:

> myśle, ze zabawne byłoby sie teraz licytować, która z nas ile
wyniosła ze
> związku. stąpamy po grząskim gruncie subiektywnej oceny i
osobistych możliwości
> uczenia się.
> jednego może nauczyc mała trudność, drugiego duza niewiele
nauczy, ale
> oczywiście to nie jest reguła, tylko podaję to jako skrajności.
>
............

Tak masz racje, zabrzmialo to jak licytacja.Kompletnie bez sensu:=))
Jak pielegnowac zwiazek?
Trzeba umiec siebie pielegnowac i byc atrakcyjnym pod kazdym
wzgledem. zarowno tym fizycznym jak i duchowym. Ale to tez kolejna
teza. Ktora jednym pasuje a innym nie.

[anka.ww]

chyba nie da sie być atrakcyjnym pod każdym względem.
Niech chociaż pod jednym wzgledem się takim będzie.
I to pod takim wzgledem, ktory przede wszystkim NAM przynosi satysfakcje.
bo satysfakcja z siebie powoduje, ze zaczynamy emanować radością.
A radość przyciaga.
I wtedy jest już druga rzecz, która (niejako w efekcie ubocznym) tworzy nasza
atrakcyjność w oczach innych osób.

[mona.blue]

Jeżeli chodzi o rytuały, to moi znajomi mają taki zwyczaj, że jeden
wieczór w tygodniu rezerwują sobie dla siebie - wychodzą z domu
zostawiając dzieci pod opieką.

[mona.blue]

Mi osobiście najbardziej podobają się rozmowy nt związku,
wspominanie wpólnych chwil z przeszłości, marzenia o przyszłości,
uważność na siebie, robienie sobie małych niespodzianek, troska,
czułość, dobry seks, wspólne rozrywki, uzgadnianie wspólnych
stanowisk w klimacie porozumienia, wspólne żarty, szczególnie lubię
wspólne oglądanie dobrych filmów, które można potem twórczo omówić,
wspólne rozmowy nt treści wyczytanych w ważnych dla nas książkach,
wspólne pichcenie, czerpnie z mądrości drugiej osoby i jej chęć, aby
mnie czegoś nauczyć, pomoc w różnych życiowych sprawach, nie mówiąc
o długich, uważnych spojrzeniach, które uwielbiam.
Najchętniej wszystko robiłabym razem, dzieliła się wszystkim,
szczególnie uwielbiam wspólne podróże, lubię wspólne rozwiązywanie
problemów, nawet kłótnie, jak są twórcze i miło się kończą :)
Lubię doradzanie w sprawach ubioru, fryzury, ogólnie mojego stylu,
wspólne zakupy, drobne prezenty, uwielbiam wspólne słuchanie muzyki,
szczególnie tej o miłości, doceniam wkład w wychowanie dzieci,
zdejmowanie nadmiaru trosk i obowiązków, wspólne ustalanie celów i
priorytetów, dżentelmeńskie podejście do mnie jako kobiety,
oczywiście komplementy i pochwały, nawet krytykę, gdy okazuje się
pomocna.

[mona.blue]

psychoguru napisała:

> Dlugotrwale zwiazki maja czesto i jak sie
> wydaje coraz czesciej taka dynamike:
>
> Na poczatku sa bardzo silne emocje, uczucia,
> erotyka, partnerzy zyja soba. Pozniej to
> wszystko stopniowo slabnie, partnerzy w
> coraz wiekszym stopniu zyja wlasnym zyciem
> az dochodzi do tego ze zyja niby razem ale
> osobno.

Wcale nie musi tak być, może w wielu przypadkach tak jest ale znam
mażeństwa, które po latach kochają się tak samo, a może nawt
mocniej, dojrzalej.

Podsumowanie wypowiedzi

[psychoguru]

Ciekawe ze odpowiedzi byly bardzo zroznicowane,
swiadczy to ze nie ma wspolnego rozumienia co to
jest pielegnacja zwiazku. Proponowane sposoby
mozna zacytowac i skomentowac tak:

"Najlepiej pielegnuje sie związek przez
pielęgnowanie samego siebie. Dbałośc o własny
rozwój,o bycie tu i teraz dla siebie i dla
drugiej osoby"

Zwraca uwage to nastawienie na siebie, gdzie
jest wspolnota z partnerem?

"Być czułym, lojalnym, szczerym i traktować
partnera z szacunkiem."

To wyglada na absolutna podstawe zwiazku.No bo
jak mozna mowic o zwiazku w ktorym partnerzy np.
sie nie szanuja? Z kolei szczerosc tak ale w
jakich granicach?

"Wspólne podróże!;)Zawsze podziwiałam takie pary
jak E.Dzikowska i T.Halik"

Podroze moga byc elementem pielegnacji zwiazku
bo partnerzy sa razem, maja czas dla siebie. Ale
normalnie na codzien ludzie zyja w inny sposob,
jak pielegnowac zwiazek w warunkach codziennosci?

""O sztuce milosci" - Fromma - dobrze się czyta
i daje częściową oczywiście odpowiedź"

Istotnie Fromm przedstawia wizje milosci
absolutnej i odpowiedzialnej. Pytanie jest jak
przelozyc to na konkrety codziennego zycia.


"rozmowami i umiejętnością słuchania, aby nie
doprowadzić do obojętności i bezsensu wspólnie
spędzanych chwil bo można żyć blisko siebie, a
jednak daleko, gdy dzieli nas przeszłość i
teraźniejszość dnia codziennego"

Tu jest poruszone sedno sprawy. I na pewno
rozmowy/sluchanie czyli skupienie na wymianie
mysli z partnerem to bedzie pielegnacja zwiazku.

"Owszem, ważne jest pielęgnowanie zwiąku. Dla
mnie polega ono bardziej na tym, by pracować
również nad sobą, żeby mieć większą miłość,
wyrozumiałość, cierpliowość dla partnera, być
uważnym na jego potrzeby, czułym, dobrym. A nie
są potrzebne specjalne rytuały. Dla mnie w
każdej sytuacji, gdy jest się we dwoje, można
ten związek pielęgnować - zwykłe pójście do
kina, w miłej atmosferze czułości jest już
pielęgnacją tego związku."

Kino jako czas spedzony wspolnie w milej
atmosferze to na pewno pielegnacja zwiazku.
Pytanie czy kino ma tutaj symboliczne znaczenie
pozwalajace partnerom byc w nieco intymnej i
niezwyklej scenerii? Czy bez kina jest to
mozliwe?


"ja żyje w zwiazku 7 letnim, bardzo szczęśliwym.
Może nie jest to staż 30-letni, ale było bardzo
wiele baardzo trudnych i przykrych przejść."

Tu jest pytanie, kiedy zwiazek jest dlugotrwaly?
Nie mozna podac na to pytanie jednej odpowiedzi
bo zalezy tez od wieku partnerow. Akurat 7 lat
to statystycznie chyba jeszcze nie to bo tych
okolicach wiele zwiazkow sie rozpada. Ale gdzies
miedzy 10 a 20 lat to bedzie juz to.


"Jeżeli chodzi o rytuały, to moi znajomi mają
taki zwyczaj, że jeden wieczór w tygodniu
rezerwują sobie dla siebie - wychodzą z domu
zostawiając dzieci pod opieką."

Jak widac rezerwuja czas szczegolnie dla siebie,
to na pewno z mysla o pielegnacji zwiazku.


"Najchętniej wszystko robiłabym razem, dzieliła
się wszystkim, szczególnie uwielbiam wspólne
podróże, lubię wspólne rozwiązywanie
problemów, nawet kłótnie, jak są twórcze i miło
się kończą :) Lubię doradzanie w sprawach
ubioru, fryzury, ogólnie mojego stylu,
wspólne zakupy, drobne prezenty, uwielbiam
wspólne słuchanie muzyki, szczególnie tej o
miłości, doceniam wkład w wychowanie dzieci,
zdejmowanie nadmiaru trosk i obowiązków, wspólne
ustalanie celów i priorytetów, dżentelmeńskie
podejście do mnie jako kobiety, oczywiście
komplementy i pochwały, nawet krytykę, gdy
okazuje się pomocna."

To jest bardzo szeroka pielegnacja zwiazku,
wyglada nawet na nieco zaborcza. Jest chyba
idealem jesli w zyciu codziennym duzo czasu
zajmuja inne sprawy.


"Wcale nie musi tak być, może w wieluprzypadkach
tak jest ale znam mażeństwa, które po latach
kochają się tak samo, a może nawet mocniej,
dojrzalej."

Alez oczywiscie ze tak jest. Jednak gdy spojrzy
sie przez statystyke jest tak ze coraz wiecej
zwiazkow sie rozpada. Na dodatek im wyzsza stopa
zyciowa tym czesciej ma to miejsce. Wobec tego
jest pytanie skd to sie bierze? Byc moze czesc
odpowiedzi jest taka ze w zwiazkach ktore sa
szczesliwe po wielu latach partnerzy niejako
automatycznie pielegnuja zwiazek?

Natomiast innym zwiazkom pomoglaby wiedza jak to
robic? Wobec tego wnioski z tego watku bylyby
dla nich wazne i o tym w nastepnym odcinku.

Wnioski

[psychoguru]

Proponowane w tym watku sposoby pielegnacji
zwiazku mozna podzielic na dwie kategorie:

- pielegnacja rozumiana totalnie, czyli
partnerzy niemal w kazdej chwili i kazdym
dzialaniem sa nastawieni na dawanie czyli
wzajemne podnoszenie poziomu zadowolenia i
szczescia.

W tym podejsciu sugeruje sie ze najlepiej
byloby gdyby partnerzy wszystko robili razem
bo to podwyzszaloby poczucie wspolnoty. Mowiac
obrazowo, na przyklad wspolne sprzatanie domu
albo gotowanie byloby elementem pielegnacji
zwiazku.

Problem z takim doskonalym podejsciem jest ze
pasuje raczej do ograniczonej liczby par. No bo
zwykle sa roznice zainteresowan. Trudno wymagac
od kazdego faceta by zamienial sie w kucharza i
od kazdej facetki by umiala wiercic otwory w
scianach wiertarka udarowa:). Wspolnota jest
potrzebna ale moze tez byc na zasadzie
dopelniania sie.

- pielegnacja rozumiana jako czas szczegolnie
zarezerwowany dla partnerow. Jako przyklady
podawane sa: wspolne wyjscia, kino, podroze.

Mozna myslec ze ten drugi kierunek jest bardziej
realistyczny dla wiekszosci zwiazkow w ktorych
partnerzy maja rozna specyfike (pierwszy jest
raczej dla tych o bardzo duzych mozliwosciach
wspolnego dzialania).


Wydaje sie tez ze jesli sie rozwaza pielegnacje
zwiazku to jej archetypalnym (czyli pierwotnym i
majacym zrodlo w najglebszych podstawach
biologii) wzorcem powinien byc seks.
Symbolicznie biorac seks oznacza najwieksza
bliskosc, intymnosc, cieplo i takie skupienie
partnerow na sobie ze czuja sie w pelni
zjednoczeni. Biologia zalatwila to w sposob
perfekcyjny stwarzajac odpowiednie narzedzia do
wywolywania poczucia zjednoczenia.

W zwiazkach w poczatkowym stadium seks zalatwia
sprawe pielegnacji niejako automatycznie bo jest
uprawiany bardzo czesto i jest sila ktorej
partnerzy przyporzadkowuja swoje inne dzialania.

Natomiast w zwiazkach dlugotrwalych gdy sila
seksu opada pojawiaja sie problemy ktorych sedno
mozna chyba opisac jako dryfowanie partnerow do
innych spraw. Mozna nawet spekulowac ze ten
problem sie pojawia bo czas zycia sie wydluzyl
poza pierwotne 40 lat. Oprocz tego zycie nie
wymaga obecnie walki o przetrwanie i jest wiecej
mozliwosci dryfowania od zwiazku. Dlatego
wlasnie im wyzszy materialny poziom zycia tym
zwiazki czesciej sie rozpadaja.


Proponowane metody pielegnacji zwiazku /takie
jak kino czy rozmowy/ ida oczywiscie w kierunku
seksualnego archetypu czyli tworzenia atmosfery
wspolnoty i skupienia partnerow na sobie. Jest
to wiec dobry kierunek.

Jezeli przyjac seks jako ideal pielegnacji to
mozna sie zastanawiac jak podwyzszac poziom
pielegnacji zwiazku. W tym kontekscie jest
jednak dosc zadziwiajace ze nie zwraca sie uwagi
na role kontaktu cielesnego miedzy partnerami.
A przeciez kontakt cielesny jest podstawa seksu
wiec powinien miec zawsze absolutnie zasadnicze
znaczenie. Typowo jest jednak tak ze w
dlugotrwalym zwiazku (czyli 15, 20, 30... lat)
bardzo czesto kontakt cielesny miedzy partnerami
slabnie lub zanika.

No bo ten kontakt byl utozsamiany z seksem a gdy
natezenie seksu slabnie to i kontakt zanika i
partnerzy jakby odzwyczajaja sie od siebie.
Wydaje sie wiec ze podtrzymanie intensywnego
kontaktu cielesnego miedzy partnerami jest
sprawa zasadnicza. To beda przytulanki,
pocalunki, pieszczoty, masaze i tego nie nalezy
oszczedzac a pewnie i przeznaczenie specjalnego
czasu bedzie dobre

Ogolnie mozna sformulowac zalecenia dla
pielegnacji zwiazku dlugookresowego jako
wydzielenie czasu w ktorym partnerzy moga skupic
sie na sobie, w atmosferze sprzyjajacej
intymnosci. Elementem podnoszacym poziom tej
pielegnacji bedzie bliski kontakt cielesny jako
cos co jest blizej seksu postrzeganego jako
ideal.

Czyli obrazowo pielegnacją zwiazku przez pare
emerytow moze byc pojscie do kina. Poziom
pielegnacji jeszcze sie podniesie jesli w czasie
seanse sie pomiziolą tak jak inni nastolatkowie
na sali:).