Mąż i pies!

[Gość: miśka]

Prosze o radę, bo sama nie wiem co już zrobić - mam męża i od 3 miesięcy psa
owczarka niemieckiego (ma teraz 5 m-cy). Mieszkamy w trzypokojowym mieszkaniu w
bloku. Pies demoluje to mieszkanie okrutnie - podczas, gdy my jesteśmy w pracy
w domu jest tornado. Mimo chowania przedmiotów, czy zamykania pokoi nic to nie
pomaga. Ostatnio np. wydrapał pazurami dziurę w ścianie. Ma kupę zabawek,
kości, jednak to nie wystarcza, aby go zając w dzień. I tak jest co dzień -
zniszczenai są mniejsze lub większe. Wczoraj, gdy przyszłam do doamu i znowu
zastałam zniszczenia w domu załamałam się i powiedziałam mężowi, aby psa oddać
do domu - koniecznie z ogródkiem. Mówiłam o tym już pare razy wcześniej, więc
nie jest to nowy temat. Mąż odpowiedział, że mu te zniszczenia nie
przeszkadzają, a ostatecznie stwierdził, że mogę go oddać, ale on będzie
nieszczęsliwy i że jestem dziecinna oddając psa. I pytanie: co powinnam robić:
godzić się na zniszczenia, czy oddać psa? i jak to przetłumaczyć mężowi, który
powiedział, że umywa ręce, bo zniszczenia mu nie przeszkadzają.
i druga sprawa: mąż powiedział, że on właściwie nie ma nic do gadania w domu.
Tymczasem sprawa jest taka, że jak ja cos zaproponuję to on przytaknie, raczej
nie zaprzecza. A teraz mówi,że ja o wszystkim decudje podczas, gdy on nie ma
zdania lub się zgadza.
No i co mam zrobić??

[agniecha3]

najpierw jedno male pytanie - po co wzieliscie psa (i kto o tym zdecydowal),
skoro teraz chcesz go oddac? A jak mielibyscie male dziecko (bo przypuszczam,
ze nie macie) i ono by psocilo, to tez bys oddala? Moim zdaniem skoro juz sie
na psa zdecydowaliscie, to wzieliscie za to stworzonko odpowiedzialnosc - to
nie jest zabawka, ktora mozna wyrzucic, bo nie pasuje do wystroju wnetrza. To
jeszcze szczeniak, wyrosnie z psocenia. Nie wiem, czy kiedykolwiek mialas psa,
ja tak i powiem Ci, ze balagan w domu to nic w porownaniu z radoscia, jaka moze
dac taki merdajacy przyjaciel :-)
Jesli chodzi o wydrapana dziure w scianie, to przypuszczalnie szczeniakowi
brakuje wapna. Mialam juz kilka psiakow i podanie wapna (mozna kupic u
wiekszosci weterynarzy, ew. jakis preparat wapniowy w aptece) zawsze pomagalo
na drapanie scian. A ze rozrzuca zabawki - to dosc normalne i u szczeniat, i u
malych dzieci. Moze zamiast przejmowac sie rozgardiaszem - zacznij czerpac
radosc z obecnosci tego zwierzecia. A do sprzatania to ja bym zaprosila
malzonka - wtedy nie bedziesz miala wrazenia, ze ten okropny pies jest tylko na
Twojej glowie.
Co do wypowiedzi Twojego meza, to chyba calkiem osobny rozdzial...

[Gość: miśka]

Pies był wspólną decyzją. I są dwa aspekty: jeden to taki, że owszem jest on
mił, ładny itp. A drugi aspekt to taki, że jeśli przychodzę do domu i:
pozwalane doniczki (i pobite) na dywan, na to nasikane (dywan do wyrzucenia),
wydrapane dwie dziury w ścienia (witaminy i wapno dostaje!), przegyziony kabel
od telefonu to nie widze ładnego pieska, ale psa-demolkę. Biorąc psa nie
przypuszczałam, że będzie robił takie szkody. Przecież każdy ma jakąs granicę
wytrzymałości psychicznej, a idąc do domu chcę odpocząć po pracy - natomiast
teraz wracam z duszą na ramieniu - co jest nabrojone.

[faxio]

Doskonale Cię rozumiem.
Miałam też kiedyś takiego psa. Właściwie to był pies mojego taty, bo byłam
jeszcze dzieckiem. Pies słuchał tylko jego, a mnie terroryzował. Nienawidził
zostawać sam w domu. Myślę, że Twój pies ma to samo. Nie mogłam wyjść do
szkoły, bo wtedy pies rzucał się na mnie z zębami. Jak zostawał sam potrafił
zdemolować wszystko. Pogryzł szafy i kanapy, wyciągał i rozdzierał książki z
półek o ciuchach nie wspomnę.
Tu nie ma żadnego porównania z psocącym dzieckiem. Mój pies nigdy z tego nie
wyrósł. Sądzę, że cierpiał na jakiś rodzaj psiej choroby psychicznej.
Może powinniście podawać psu jakieś środki uspokajające, gdy ma zostać sam.
Poza tym sądzę, że niezbędna będzie psia szkoła. Może wytresowany trochę
zastopuje.Powodzenia.

[agniecha3]

nie wiem, co Ci poradzic (w kazdym razie nie oddanie psa!). Piszesz, ze jest
ladny i mily, ale... czy kochasz tego psiaka? Zwierzeta to wyczuwaja, jesli
pies czuje, ze Ci przeszkadza, to moze zachowuje sie tak po prostu ze
zlosliwosci? Nie zartuje. Moj np. rozrabia, jak chce na siebie zwrocic uwage,
albo wlasnie zlosliwie. Ja go odganiam od kwiatka, a on na zlosc wlasnie go
szarpie. Poza tym pies wymaga ulozenia. Komu z Was jest bardziej posluszny? To
z Was powinno zapanowac nad psem, nauczyc go, co mu wolno, a czego nie. Psy sa
pojetne i naprawde chetnie sie ucza, trzeba im tylko poswiecic troche czasu,
serca i cierpliwosci.

PS. I zadne srodki uspokajajace dla psa, ludzie! Faxio, nie twierdze, ze Twoj
pies z cala pewnoscia nie mial nic z glowa, ale czy Twoj tata wychowal go?
Nauczyl? Pies sam wybiera sobie osobe ktorej bedzie posluszny. I wlasnie ta
osoba jest w stanie nauczyc tego psa niemal wszystkiego. Pies jest taki, jak
sie go wychowa.

[kwieto]

Psa mozna wychowac, moj pies np. nigdy by nie nasikal w domu. Po prostu nie. Z
innymi przejawami psiej aktywnosci roznie bywalo, po dzis dzien zostaly po nim
podrapane drzwi, pies nie tolerowal w domu nikogo poza rodzina, i tak dalej. A
mimo tego, nie oddalbym go nigdy.

[Gość: Saba]

No niestety to jest nieodpowiedzialność osoby która wzięłą tego psa na
wychowanie (mąż albo Pani). Trzeba bowiem wiedzieć z góry, że owczarek to pies
który nie oże zostawać sam na cały dzień w domu i to pewnie w bloku. Taki pies
musi być przez cały czas z kimś , lub musi być w ogródku przy domu. A jeśli
ryzykuje się w taki sposób to nie można winić psa, że przez cały dzień się
nudzi i demoluje dom. On poprostu protestuje na takie traktowanie tymbardziej,
że jest to bardzo młody pies. Wyjście musicie Państwo z naleźć sami, biorąc pod
uwagę że to jest żywe stworzenie, a nie zabawka dla męża.

[Gość: Adam]

Czesc,

Tez ma owczarka niemieckiego, ktory swojego czasu troche rozrabial. Teraz ma 18
miesiecy i jest ok, ale jak go niewyprowadze na spacer to potrafi sie zemscis
(ostatnio odgryzl wtyczke od lampek choinkowych...). Niestety trzeba mu
poswiecac sporo czasu i jak najbardziej zmeczyc (spacery i np. rzucanie patyka,
owczarki sa tez towarzyskie takze dobrze znalezc mu psie towarzystwo do
wybiegania sie). W kazdym badz razie nie wolno go karac gdy nie zdaje sobie
sprawy co przeskrobal. Moze pozniej wyrosnac na zlosliwe stworzenie, a dorosly
40kg pies moze narozbiac (bedzie sie bal w przyszlosci, a pies ktory sie boi
atakuje np. przechodniow). Abstrachujac od technicznych aspektow wychowania psa
to prawdziwy problem moze tkwic w waszych wzajemnych relacjach a mezem. Moze
kupno psa bylo jego sposobem na odreagowanie? Moze czuje sie troche zbyt bardzo
zalezny od Ciebie i chcial sobie cos udowodnic podejmujac samodzielnie "meska"
decyzje? Z drugiej strony Ty czujesz sie pominieta w podejmowaniu wspolnych
decyzji ktorych skutki odczuwasz na codzien. Trzeba chyba usiasc i ze soba
porozmawiac o co tak naprawde chodzi, pies moze byc tylko skutkiem a nie
przyczyna konfliktu.

Pozdrawiam,

Adam

[Gość: Sylwia]

Dobrze powiedziane: pies będzie taki jak go się wychowa.

Tak samo jest z dzieciakami przecież !!!

Trzeba poświęcic troche czasu, pracy - aby stworzenie wiedziało
czego od niego wymagamy. Nie bić, nie krzyczeć !!!
Uczyć - co mu wolno a czego nie.
A do tego potrzeba naszej cierpliwości i miłości. Warto, bo pies
tylko mówic nie umie ludzkim głosem. Wszystko rozumie !!!
Uwielbiamy wszyscy naszego pieska, ktorego mamy od szczeniaka.

[Gość: miśka]

Pies, gdy ktoś jest w domu raczej niczego nie niszczy, więc trudno
"wytłumaczyć" mu, iż nie wolno tego robić podczas naszej nieobecności. Jeżeli
wie, iż np. zrzucanie bombek (świeży przykład) z choinki jest zabronione to
tego nie robi, ale jeżeli wychodzimy, to pól bombek było potłuczonych. Przecież
nie jestem pierwszą osobą mającą ON-a w bloku. Mam dwóch znajomych, którzy też
mają takie psy i nie mieli takich problemów. Mój pies po prostu dla mnie za
bardzo niszczy i chciałabym znaleźć mu dom z ogródkiem. Niestety mąż ma inne
zdanie. Mam się godzić na dalsze zniszczenia, czy unieszczęsliwić męża?

[kwieto]

No a moze psa oddac (ale nie do schroniska, jesli juz to w "pewne" rece), a
samemu wziac do domu cos mniejszego i mniej wymagajacego? Jamnika, malego
Teriera, czy inna taka rase... zgrabny nieduzy kundelek tez moze dac sporo
radosci

[Gość: miśka]

Tak, ale jak to przetłumaczyć mężowi???

[kwieto]

Porozmawiac? Bo jak mowisz "przetlumaczyc" to mam wrazenie, ze traktujesz go
troche jak dziecko, albo osobe lekko uposledzona, ktorej sie "tlumaczy co dla
niej dobre" a nie rozmawia jak z rownorzednym partnerem. No ale to moje
wrazenia...

[Gość: miśka]

Napisałam przetłumaczyć, gdyż jak zaczynam temat zniszczeń w domu to mąż: a)
zamyka się w drugim pokoju b) mói "oddaj psa, ale ja będę niesczęśliwy i ręki
do tego nie przyłożę" c) nic nie mówi. Te trzy warianty są przerabiane na
przemian.

[agniecha3]

Miska, a ja wroce do swojego pytania - czy i ktore z Was zajmuje sie
wychowaniem tego psa? bo mi cos wyglada, ze Ty wychowujesz i meza, i psa i
jedno i drugie z marnym skutkiem

[Gość: miśka]

Psa wychowujemy razem, z tym, iż ja jestem na pewno bardziej surowa dla niego.
Męża - czy wychowuję, nie umiem odpowiedzieć na to pytanie, bo nie wiem co dla
Ciebie oznacza wychowywanie męża.Jesteśmy dość młodym małżeństwem i "docieramy
się". Kwestia jest taka, iż ja zawsze mam zdanie i mówię, gdy coś mi się nie
podoba lub odwrotnie. Mąż często, gdy pytam go o zdanie przytakuje lub mówi np.
może być.

[agniecha3]

temat wychowania meza zostawmy, a co do psa, to tyle moge Ci podpowiedziec:
psa powinna wychowywac JEDNA osoba. A druga powinna byc tylko KONSEKWENTNYM
WSPARCIEM w tym wychowywaniu. Zwroc uwage, komu pies jest bardziej posluszny,
czyje polecenia chetniej (! niekoniecznie szybciej !) wykonuje (czemu mam
wrazenie, ze Twojego meza?). I niech ta wlasnie osoba zajmie sie ukladaniem
zwierzaka. Jesli oboje bedziecie probowali byc ta osoba, ktora na psa ma
najwiekszy wplyw, to zwierzak zglupieje i bedzie zdezorientowany. Nie wiem, czy
dosc jasno tlumacze, o co mi chodzi. A swoja droga, poczytajcie sobie jakas
ksiazke o wychowaniu psa, najlepiej tej wlasnie rasy. O tym, ze pies wybiera
sobie w stadle rodzinnym przewodnika, o karceniu i nagradzaniu - metod jest
naprade mnostwo. Oddanie psa nie jest dobrym pomyslem. To ucieczka od problemu.
Zarowno od problemu zwiazanego z balaganem, jak i od dogadania sie na ten temat
z mezem.

[zszywka]

kwieto napisał(a):

> No a moze psa oddac (ale nie do schroniska, jesli juz to w "pewne" rece), a
> samemu wziac do domu cos mniejszego i mniej wymagajacego? Jamnika, malego
> Teriera, czy inna taka rase... zgrabny nieduzy kundelek tez moze dac sporo
> radosci

tylko nie teriera!!!
to najbardziej energiczne psy jakie znam!!! jednego takiego mam w domciu!!!
"ułożenie" go wymagało wiele czasu (jest u nas już 6 lat a od 5 "dogadujemy się").
psiny o takim charakterku naprawdę potrzebują towarzystwa oraz tego, by jego
opiekun zapełnił mu czas. mój Max biega średnio kilka godzin dziennie, a jak już
uda mi się go zaciągnąć do domu to przybiega z zabawką i tak długo z nią czeka,
aż zwróci się na niego uwagę. poza tym najkochańsze zwierze pod słońcem.
jest jeszcze jedna rada. istnieją szkolenia dla psów. tyle tylko, że to trwa 3
miesiące.
trzymam kciuki
:o)))

[agniecha3]

Ja na twoim miejscu zgodzilabym sie na dalsze niszczenia :-) bo szkoda by mi
bylo i meza, i psiaka... i siebie (bo ja kocham swojego psiaka).
Ze rozrabia pod Wasza nieobecnosc, a przy Was nie, to dosc standardowe
zachowanie. Psu trzeba dac do zrozumienia, ze zrobil zle, zaraz jak wracacie z
pracy. Zaprowadzic go w to miejsce, gdzie cos potlukl, powiedziec 'niedobry
pies' (tylko nie krzykiem i placzliwie/piskliwie, ale zdecydowanym, twardym
glosem). I nie przez pol godziny, tylko krotko, a stanowczo skarcic i np. przez
pare minut byc na niego 'obrazonym' (z moim psem skutkuje). No i wazne jest,
ktore z Was ma wiekszy posluch u psa. Jesli np. Twoj maz, to nie powinno byc
sytuacji, ze Ty karcisz psa, a 3 minuty pozniej maz sie z nim bawi. To raczej
on powinien powiedziec wtedy psu, ze zle zrobil, a u Ciebie pies nie powienien
(przez pare minut przynajmniej) znalezc pocieszenia. Wychowujac psa trzeba sie
wykazac duza cierpliwoscia i KONSEKWENCJA, ale uwierz, to procentuje.

ZGROZA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[maarys]

Słuchaj, nie czytałam innych postów wiec nie wiem, czy czegoś nie powtórzę:
O PSA TRZEBA DBAĆ I GO WYCHOWYWAĆ!!!!! Czemu wybraliście tę rasę? Rasę cudowną,
ale wymagającą baaardzo dużo pracy, z tendencją do dominacji???? ONy trzeba
intensywnie szkolić przez parę lat zeby "nie właziły na głowę" - ba! źle
prowadzone mogą stać sie zagrozeniem dla właścicieli! Rozumiem, ze nie macie
dzieci. A jakby się pojawiły? Jak przyjdzie ktoś do Was i pies go pogryzie?
Piszesz o zniszczeniach w domu! Skoro szczeniak siedzi sam to SIĘ BOI i nudzi.
Jeśli nie wiecie nic o wychowaniu psa, moze byscie SIĘ trochę podszkolili??!!
Ani TY ani Twój mąż nie postępujecie jak ludzie odpowiedzialni!! Dzięki takim
jak Wy mamy w Polsce tyle bezpańskich psów, tak przeładowane schroniska: pies
JUŻ jest źle zsocjalizowany! Jesli trafi do ludzi, którzy tylko mają dom z
ogrodem (mogę Cię zapewnić, ze nie ogród czyni psa, takze ONa, szczęśliwym i
spokojnym!!!!!) a znają sie na psach tak samo jak Wy - zacznie bardzo szybko
zmieniać właścicieli a w końcu ktoś go przywiąze do drzewa w lesie...
po prostu ZGROZA!
ale
jeśli zdecydujecie sie na pracę z psem, na to, żeby stał sie pełnoprawnym
członkiem rodziny - odszczekam wszystko. Jeśli chcesz, naprowadzę Cie na
szkoleniowców, którzy pomogą Wam w "psim" problemie

[Gość: Sylwia]

Miśka, a dlaczego pies ma dostęp do wszystkich pomieszczeń w domu
podczas waszej nieobecności ???
Całe mieszkanie do dyspozycji psa ??? Czyz to nie lekka przesada???

Przed każdym waszym wyjściem z domu - psa powinno sie porządnie
przeganiać na dworze, aby oprócz spania niczego więcej mu sie nie
chciało.

[Gość: miśka]

Umie otwierać sobie drzwi - niektóe nie zamykają się na klucz - takie
mieszkanie dostaliśmy - wada fabryczna. A jak pisałam wcześniej, gdy
zastwiliśmy drzwi, tak, aby nie mógł wejśc do tych pokoi to wydrapał dwie
dziury w ścianie - trzba gipsować, zamalować się tego nie da. Mąż przed
ożenikeim mieszkał w innym mieście i miał już ON-a (padaczka - już w krainie
łowów) oraz nadal rotka (został u rodziców). Obydwa ułożone, grzeczne, bez
większych zniszczeń i też w mieszkaniu. Metoda wychowywania była ta sama.

[Gość: Sylwia]

Ale czy pies zawsze jest "wyganiany" nim sam zostanie w domu ???
Czy długo jest sam ???
Juz ktoś tu powiedział, że pies boi sie i nudzi jednoczesnie.
Musi mieć cos do zabawy, zostaw mu swoją jakąś bluzkę/ sweter do
czego będzie miał sie przytulic.
Jeśli to ty jesteś jego "przewodnikiem".

[Gość: Alik]

Chyba każdy pies rozrabia w wieku szczenięcym Twój ma w sobie dużo energii,
dlatego uważam (jak jeden z moich poprzedników), że musi się wybiegać. Trzeba
mu poświęcić trochę czasu rano, przed wyjściem do pracy. Nie wystarczy spacer.
Pobaw się z nim na dworze, porzucaj mu patyk, niech się naprawdę zmęczy. A
najlepiej, jak się tym zajmie Twój mąż! No i szkoła tresury napewno też dobrze
mu zrobi. Ja też mam owczarka niemieckiego. To są kochane i naprawdę bardzo
mądre psy. To nieprawda, że ta rasa nadaje się tylko do domu z ogrodem. Mój też
psocił, ale liczyliśmy się z tym podejmując decyzję i w związku z tym przez
parę miesięcy trzeba było bardzo uważać, co się zostawia na wierzchu. Do drzwi
pokoju, gdzie nie wolno mu było wtedy wchodzić dorobiliśmy haczyk, bo też
potrafił otworzyć je sobie z klamki.
Doskonale Cię rozumiem, wiem jak może być to męczące, ale na wszystko są metody!
Rozumiem też Twojego męża, który już zdążył bardzo pokochać Waszego psa.
Wytrzymaj jeszcze trochę, bo skoro pies już ma 5 miesięcy, to naprawdę bliżej
niż dalej! Życzę Ci dużo radości, której Ci napewno dostarczy!

[Gość: KASIA]

tylko do Misi

[Gość: soso]

Wbrew pozorom moze masz przyszlosc z waszym pieskiem. Przeczytaj te angdotke i
moze nie bedzie juz tak nieznosni myslec o piesku:

2 dogs are sitting in vet waiting room. They read newspapers and magazines,
look at each other and breath hard from time to time. One dog is very small and
the other is very big. Because dogs become very easy tired reading magazines
they start talking at last. It is very polite and nice chat. Special when
veterinary doctor waits for next patient.

- Why are you here? – asks the big one.
- Oh, it is a long story – answers the small dog.
- Tell me.
- Well, you know, we have a nice garden.
- Mhu.
- In this garden the cat from neighbourhood takes a walk from time to time.
- Mhu.
- I hate cats! Do you understand me?
- Oh, I understand you very well. I hate cats too.
- So, yesterday this stupid cat walked into my garden again. I hate it! I tried
to catch him like always. Do you know what?
- What?
- I never before had got him but yesterday I did it! I felt his fur in my jaw.
It was great moment. Do you understand me?
- Oh, I understand you very well.
- He escaped in the end but a part of his fur has been staying in my jaw.
- Great.
- Oh, not so much. Troubles started very soon. The human mother of this stupid
cat visited my human mother and they agreed that I had done very bad thing and
that this behaviour can’t be tolerate more and that I am too aggressive and…
- And…?
- And it is the reason I am here today.
- What do you mean?
- Both women agreed that I should have cut out my balls. Then I will be more
peaceful.
- Oh, it’s terrible. I am really sorry – says big dog.
- But what about you? – asks the small one.
- Well, it is a long story too.
- Tell me.
- Well. I slept in the bathroom yesterday like always. It is coldest place in
the house, you know. I like cold place when is hot outside. Do you understand
me?
- I understand you very well.
- So, I took a nap when my human mother came into the bathroom.
- Mhu.
- She started pour water into the bath.
- Mhu.
- She took her clothes off.
- Mhu.
- She checked was water hot enough or not.
- Mhu.
- She did it completely naked showing me her beautiful bottom. Do you
understand me?
- Oh, I understand you very well.
- And do you know what was happened then?
- What?
- I couldn’t stand it longer and I moved straight inside her, deep and with
crazy passion.
- Whow! I understand you very well fellow!!!
- We made love like nobody never before on the Earth.
- Really?!
- Yes. And it is the reason I am here today.
- Oh, I am very sorry. You must cut out your balls too, am I right?
- No, no. I am here for claws cutting.

[Gość: onnanohi]

Miśka, czy Ty lubisz zwierzęta? Miałaś psa, kota?
Wydaje mi się, że nie. Jezeli ważniejszy jest dla Ciebie dywan niż pies -
myślę, że dla PSA będzie lepiej, jak trafi do KOCHAJĄCEJ go rodziny.

Mam 2 koty. Czy wiecie, co potrafią nawyczynuać dwa koty w niedużym mieszkanku?
Czasem przebiegają jak tornado po domu i wszystko spada z szafek, firany itd.
Zbieram kocie duperele - ze szkła i inne, już wiele z nich straciłam, ale
ważniejsze są dla mnie ŻYWE KOTY. Po prostu kocham moje koty i myślę, że tu
jest problem Miśki. Że ten pies jest jej obojętny. Pisze tylko o mężu, że mu
będzie smutno, ona ma to w nosie, niepotrzebne jej wasze rady. Psu należy się
kochająca rodzina, a nie wieczne karanie i złość.

Szkoda mi waszego psa, zwierzęta potrafia być wspaniałe, gdy obdarzy się je
miłością. Wydrapał dziurę - ale to przecież zwierzak, skąd miał wiedzieć,
ciekawe, że nie wolno, hę?,

Oddajcie komus psa

[Gość: Miska]

Jestem szczesliwa posiadaczka dwoch psow - suczki mastino napoletano i psa cane
corso. Oba molosy. W ksiazkach jest napisane, ze te psy sa malo energiczne,
calymi dniami spia, nic im sie nie chce. Sigma ma 27 miesiecy, Hasan ma 29,5
miesiaca. Hasana kupilam jak mial 9,5 miesiaca. Poprzedni wlasciciele oddali go
z powrotem do hodowli bo podobno niszczyl, demolowal mieszkanie. Sigma go
zaakceptowala ale strasznie ja zdominowal. Byl bity... bal sie i kulil jak ktos
gestykulowal rekami albo mowil podniesionym glosem. Ponad 1,5 roku zajelo mi
doprowadzenie go do rownowago psychicznej. Z wlasnego doswiadczenia moge Ci
powiedziec, ze oddajac psa tylko pogarszasz sprawe, bo pies nie bedzie wiedzial
co sie dzieje, nie zaufa nikomu i moze zaczac mu szwankowac psychika bo ON
(Owczarek Niemiecki) wymaga najwiecej kontaktu z przewodnikiem niz inne rasy !
Trzeba to miec szczegolnie na uwadze. Jezeli zdecydujecie sie go oddac to pies
moze sie nie przystosowac, nie zaufa, bedzie bojowo nastawiony do swiata i
socjalizacja moze nie pomoc. Efektem bedzie eutanazja...
Co do niszczenia u mnie w domu:
Na koncie Hasana-kilka plyt DVD, CD.
Na koncie Sigmy-wersalka, 2 fotele, 7 par butow ecco, 2 pary Martensow, X par
kapci, 3 panele do radia, 2 telefony komorkowe, 1 telefon stacjonarny, pilot do
TV, kilka plyt DVD, CD, kilka kaset VHS, 3 swoje koszyki do spania+koszyk
Hasana, kilka par obrozy, 3 smycze, pejcz, kilka kompletow poscieli, 3
poduszki, dywan i 6 scian wydrapanych na glebokosc ok 5 cm. I musze powiedziec,
ze dopiero 3 miesiace temu przestala sikac w domu!
Tak wiec straty mam straszne, mieszkam w "budzie" bo inaczej nie moge okreslic
mojego mieszkania w tym stanie i nie moge nic zrobic dopoki nie przestanie
niszczyc.
Prawde mowiac kilka razy prawie przezylam zalamanie nerwowe jak wracalam do
domu a tam demolka na maxa wlacznie z porozrzucanymi smieciami i sikami na
srodku...
Ale mi przeszlo, miloscia osiagnelam to co chcialam, suka nie boi sie sama
zostawac, nie jest zlosliwa, za wszystko ja chwale a jej malo tyleczek do nieba
nie podskoczy jak sie napina prze glaskaniu i zabawie :-) To jest
najprzyjemniejsze :-) Wdziecznosc i milosc jaka dostajesz od tego stworzenia
prawieza nic... za to, ze jestes, za to, ze wyjdziesz z nim na spacer, pobawisz
sie, potarmosisz, dasz jesc i na spacerku nagrode :-)
Psy przychodza do mnie na kazde zawolanie niezaleznie od tego co sie dzieje w
poblizu - ja mam cel i one - ja chce, zeby one przyszly a one chca dostac
niespodzianke czyt. nagrode. Bardzo czesto bywa tak, ze psy sie bawia, nagle
podchodzi do mnie Sigma i pyka mnie lapka, zeby z nia pocwiczyc, jest tak
chetna wiedzy, ze czasami mnie zaskakuje.
A jak ja cos boli - tez potrafi to okazac... przyjdzie, przytuli sie,
poplacze... mnie wtedy tez boli :-(
Wiem, ze czasem jestem dla nich zbyt ostra ale tez malo konsekwentna w swoim
postepowaniu i sa rozpuszczeni jak zydowskie bicze to mimo tych wszystkich
zniszczen bardzo ich kocham i wiem, ze nigdy ich nie oddam !

Pozdrawiam i zycze powodzenia i wiecej cierpliwosci :-)
Ewa

P.S.
Ty jak bylas mala pewnie tez nie bylas swieta, badzmy wyrozumiali i
odpowiedzialni za swoje czyny. Zwierzeta to nie rzeczy, one tak samo jak my,
ludzie, czuja, kochaja, tylko maja nad nami taka przewage, ze nigdy nie
zdradzaja swego przyjaciela.

[Gość: miśka]

Pies na razie jest, ja jestem troche rozbita, bo z jednej strony mąż i pies, a
z drugiej strony nowe mieszkanie i bieda piszcząca na koncie (to w aspekcie
tego, iż jest to jedyny dywan - na więcej nas nie stać, a ściany były dopiero
malowane). Zwierzęta kocham i to mnie powstrzymuje przed oddaniem go. 9Miałam w
swoim życiu kilkoro paug, świnek morskich i kotów - które uwielbiałam nad
życie. Niestety po ostatnim zejściu Dziubasa mimo intensywnego leczenia w
najlepszej prywatnej Klinice zostałam bez kotów. Tzn. kot jest, ale u rodziców
(ogródek, trawka, -koci raj). Podsumowując zwierząt wszelakich miałam mnóstwo -
ale pierwszy raz mam zwierzę z tak niszczycielskimi zapędami. No i jak to jest,
że wszystkie koty w mig nauczyły się czystości i nie psociły, a pies ON
(synonim inteligencji) tak długo i tak mocno broi??? Chodzi tu też o to, iż
wracając po pracy do domu (gdzie atmosfera nieciekawa - zwolnienia na dużą
skalę) chciałabym psychicznie odpocząć w domu. A w domu demolka. I błędne koło
- praca i dom - brak odpoczynku psychicznego.

[agniecha3]

wpradzie i pies, i kot to czworonozne zwierzaczki, ale w domu zachowuja sie
chyba DUZO inaczej :-)
w ktoryms z postow napisalas, ze jestescie mlodym malzenstwem i ze sie
docieracie. Mnie sie wydaje, ze wpolna odpowiedzialnosc za ta demolke to tez
moze byc element tego docierania. Mozna nauczyc meza, ze czasem jak wracasz z
pracy, to sie balaganem po prostu nie przejmujesz, tylko przytulasz psa,
pozniej meza, jak juz wroci z pracy, dla siebie robisz dzien dobroci, a
porzadki - zostawiasz dla malzonka :-) Nawet jak zrobi je 3 razy mniej
dokladnie niz Ty bys zrobila, to co z tego? Jakos tam sprzatnie, a Ty bedziesz
miala wolne :-) Nie bierz tylko na siebie odpowiedzialnosci za to, podziel sie
nią z Twoim lubym. Mysle, ze on sie chetnie poudziela (no i wtedy - jako czynny
uczestnik zycia domowego - nie bedzie Ci wypominal, ze o wszystkim Ty
decydujesz). I ze to pozwoli Ci nawet miedzy kupkami ziemi z doniczek na
dywanie znalezc troche psychicznego odpoczynku.
pozdrawiam

[pieskuba]

Miśka, przeczekaj.. Prawie dwa lata temu znaleźliśmy w lesie zabiedzonego
totalnie szczeniaka (chudy jak szkielet, wyłysiały miejscami, pełno pasożytów.
Miał jakieś pięć miesięcy, ale był dość duży. To, co przeżyłam przez następne
miesiące (nie tylko ja, mój mąż i dziecko też) jest trudne do opisania - piesek
rozszarpał na strzępki łóżko córeczki, niezliczoną liczbę pluszaków, książek (w
tym kilka o tyle cennych, że mało osiągalnych), buty, ubrania. W dywanie
wygryzł dziurę. Próbawałam wszystkiego, łącznie z ziołowymi środkami
uspokajającymi, zostawiałam mnóstwo kostek, zabawek - figa z makiem. Pies po
prostu musi wyrosnąć. Teraz mam cudownego, mądrego futrzaka, ukochanego. Ma
ciągle niezły temperament, bo weterynarz stwierdził, że jest pół-amstaffem,
czyli charakter terriera daje znać o sobie, ale jest już dorosły i zupełnie
inny niż wariat - szczeniak. Pokochaj swojego psa, schowaj bardziej cenne
przedmioty na wyższe półki czy gdzieś tam, dywan na razie wypierz i zdejmij z
podłogi - parę miesięcy wytrzymasz może bez - my wytrzymaliśmy. Pies niedługo
dorośnie i będziecie mieli wspaniałego przyjaciela.

Uszy do góry,
pieskuba

[Gość: ach]

Witaj,
Zdecydowanie zbyt pochopnie podjęta decyzja o posiadaniu psa. Zwłaszcza, że
piszesz o "docieraniu się" w małżeństwie. W tej sytuacji ani Wasze docieranie,
ani wychowywanie psa nie może przebiegać w miarę łagodnie. Sami ustawiliście
sobie tor przeszkód. Porozmawiajcie i ustalcie zasady podziału
obowiązków.Piszesz,że mąż miał /ma/ psa w domu rodzinnym. Czy nie było tak,że
większość obowiązków związanych z opieką nad zwierzęciem pełnił inny domownik,
a mąż miał same "konfitury" czyli spacerki i zabawy? Z Twoich postów wyczuwam
dużą niechęć do tego zwierza, a ON tego myślisz nie czuje? I tej napiętej
atmosfery w domu? Błędne koło...W tych warunkach nie wychowa się zrównoważonego
psychicznie psa. Co może zdziałac niezrównoważony, duży, silny pies nietrudno
sobie wyobrazić...
Mój nieżyjący już niestety bokser, nasz ukochany domownik, nim "dojrzał"
zniszczył tak wiele dobytku,że długo by wyliczać /a nie należymy do krezusów!/
Miłość jaką nam dał będziemy pamiętać zawsze a żałujemy tylko tego,że nie ma go
juz z nami...
P.S. Do 3 roku Zycia pies biegał na dużej, wolnej przestrzeni /pola i
nieużytki/ conajmniej 3 godziny dziennie, oprócz wyprowadzania "za potrzebą",z
wiekiem mniej, ale nie mniej niż 1 godzina biegania dziennie. Może Waszemu psu
brakuje ruchu?.
Nigdy nie był uderzony, za to pieszczony bez końca :) Od 3 roku życia był już
aniołem :)))Powodzenia

[Gość: Marianna]

A pomyslalas, zeby kupic duza klatke (sklepy z artykulami dla zwierzat zwykle
maja cos takiego), umiescic ja w ktoryms z pokoi i trzymac tam psa, kiedy Was
nie ma? Oczywiscie sprawa wychowania i poswiecania czasu zwierzakowi jest nadal
istotna, jesli nie najistotniejsza. Ja mam dwa owczarki niemiecki i niestety
jeden z nich niszczy co popadnie. Mielismy pogryzione sciany, krzesla i porwane
na strzepy zaslony. Teraz pies jest w klatce jak jestesmy nieobecni i mam
klopot z glowy, a tez swego czasu myslalam o pozbyciu sie psa. Psy sa na prawde
kochane, wiec nie trac nadzieji.

[Gość: Renka]

Owczarek MUSI przejsc szkolenie przez FACHOWCOW. Zapisz go koniecznie, poki nie
jest za pozno i chodz ty lub maz na te lekcje. Owczarki musza byc szkolone.Po
szkoleniu bedzie spokojny.W domu sami niewiele wskoracie.

[varvara]

Trzeba sie godziec. Pies wyrosnie i bedzie spokojniejszy to jest po pierwsze a
po drugie pies w domu to jest radosc. Mialam odwrotne problemy, mez nie chcial
psa w domu. Nie wybaczalam bym go jesli zmusil mnie do wyrzucenia psa.