Akceptacja zwierzecia w sobie

[eemila]

Dlaczego trzeba zaakceptowac swoje wady zeby sie zmienic? jak moge polubic
niektore swoje zle cechy, ktorych wrecz nienawidze!?

[empeka]

Zaakceptowac nie znaczy polubić

a czego w sobie aż nienawidzisz? :) n/t

[Gość: girlfriend]

trochę nieprecyzyjne

[kvinna]

Zwierzęciem w sobie nazwałabym seksualność. To właśnie ta siła, którą niełatwo
okiełznać. Ale wykonalne.

Wady?
Zaczynam walczyć z nimi, gdy doskwierają innym.

[Gość: Richelieu*]

kvinna napisała:

>
> Zwierzęciem w sobie nazwałabym seksualność. To właśnie ta siła, którą
niełatwo
> okiełznać. Ale wykonalne.
>
>


Seksualność okiełznywać to jakby ujeździć mustanga. Ujeździsz, założyć uzdę,
zamkniesz do boksu, a on i tak się będzie wyrywał na swoje miejsce na prerii

no nie :)

[kvinna]

Przecież nie można ciągle brykac, trzeba też żyć :)

Odpowiada mi metafora jeźdźca i rumaka zaproponowana przez WE.
Jeździec jest od tego, aby to brykające stworzenie jakoś zmusić do
posłuszeństwa.

[Gość: Richelieu*]

kvinna napisała:

> Przecież nie można ciągle brykac, trzeba też żyć :)
>
> Odpowiada mi metafora jeźdźca i rumaka zaproponowana przez WE.
> Jeździec jest od tego, aby to brykające stworzenie jakoś zmusić do
> posłuszeństwa.



Dopóki brykające stworzenie będzie zmuszone do posłuszeństwa niegdy posłusznym
nie będzie. Ostrogi tylko zwiększają hardość zwierzęcia. Kostka cukru jest sto
razy lepsza. Jak ja to kiedyś mówiłam. Oswoić zwierzę aby samo chciało stać w
boksie

Życie jest poza boksem n/t

[kvinna]

Kostka cukru dla wewnętrznego zwierza

[maly.ksiaze]

Aby uniknąć oskarżeń o plagiat, od razu zaznaczam, że idea nie jest moja - nie
pamiętam jednak, u kogo to wyczytałem. Może jakiś prawdziwy erudyta mnie
wspomoże?

Ciężko jest walczyć z pokusą - i po co walczyć, skoro lepiej jest ulec. Po
walce człowiek jest uszmodrany i wyczerpany, a zwycięstwo i tak jest
tymaczasowe, bo skubana i tak zawsze wraca - i znów gębę szczerzy. Czyż nie
lepiej jest ulec? Zwyczajnie i bez walki, pofolgować sobie, zeszmacić się
ociupinkę. Potem trzeba tylko otrzepać się z godnością, uśmiechnąć pogodnie i
pomaszerować dziarskim krokiem przed siebie.

Pozdrawiam,

mk.

paradoksalnie, ale..

[kvinna]

skojarzenia mam z buddyzmem zen
nie opierać się, niech się przeze mnie przetoczy
i spokojnie pójść dalej..

uśmiechy, m.k.

--
nie przywiązuję się, nie opieram


O! Takie coś mi się jeszcze przypomniało:

Spokojnie przyjmować, spokojnie tracić..

Yes!

[Gość: Richelieu*]

maly.ksiaze napisał:

> Aby uniknąć oskarżeń o plagiat, od razu zaznaczam, że idea nie jest moja -
nie
> pamiętam jednak, u kogo to wyczytałem. Może jakiś prawdziwy erudyta mnie
> wspomoże?
>
> Ciężko jest walczyć z pokusą - i po co walczyć, skoro lepiej jest ulec. Po
> walce człowiek jest uszmodrany i wyczerpany, a zwycięstwo i tak jest
> tymaczasowe, bo skubana i tak zawsze wraca - i znów gębę szczerzy. Czyż nie
> lepiej jest ulec? Zwyczajnie i bez walki, pofolgować sobie, zeszmacić się
> ociupinkę. Potem trzeba tylko otrzepać się z godnością, uśmiechnąć pogodnie
i
> pomaszerować dziarskim krokiem przed siebie.
>
> Pozdrawiam,
>
> mk.



Pofolgowanie, zeszmacenie.. ale czy człowiek nie składa się też z tej
ociupinki zeszmacenia? Zwierz nawet i brudny, jest najnormalniejszym
składnikiem człowieka. I lepiej aby wiedział, że jest człowiekiem a nie
bogiem, bo zamiast walczyć i tracić siły przyjmie swoją człowiekowatość z
całym bogactwem inwentarza siły wykorzystując na poprawę innych rzeczy. Gorzej
gdy znalazłwszy w sobie boską cząstkę uważa się za półboga.

a teraz do rzeczy

[kvinna]

Może dlatego, że po zaakceptowaniu wad, przestajesz wlaczyć i możesz zacząć
wprowadzać zmiany :) Tak mi przyszło,
kvi, uśmiechnięta i zadowolona ze swoich wad :)

Jakie to zwierzę?

[maly.ksiaze]

Najciężej zawsze mi było zaakceptować osła w sobie. Z tygrysem jest znacznie
łatwiej, budzi szacunek. Ale osioł?

Pozdrawiam,

mk.

[Gość: Richelieu*]

maly.ksiaze napisał:

> Najciężej zawsze mi było zaakceptować osła w sobie. Z tygrysem jest znacznie
> łatwiej, budzi szacunek. Ale osioł?
>
> Pozdrawiam,
>
> mk.



a co z leniwcem i mrówką. Być leniwcem źle, być mrówką prawdę mówiąc też źle

a ja jestem misiem koalą

[kvinna]

Zaczepiam się łapkami, wpieprzam te bambusy, jak już bardzo trzeba zacząć coś
robić, spadam z hukiem z drzewa i zaczynam działać :) Pracowitą mrówką nie będę
nigdy.

Osłem? chyba też nie jestem.
Jestem w gruncie rzeczy dość inteligentnym stworzeniem.

--
Dziś Dzień Wesołej Megalomanii :)

Jesteśmy zachwyceni, Królowa jest zachwycona

[maly.ksiaze]

Kvinna, jesteś pierwszą osobą bez wewętrznego osła, którą mam zaszczyt poznać.
Serdeczne gratulacje.

Pozdrawiam,

mk. (i-aaaaaaaaaaa)

iiia!! iiiaaa!!! iiiaaa!!!!

[kvinna]

:)

Mój osioł to ten wesoły, ryczący!

Głupi osioł?
Też jest.
Ale zawsze kryjący się za tym wesołym :)

[Gość: piąstka]

im bardziej coś nienawidzisz tym bardziej to wzmacniasz...i tym trudniej to
zmienić...

mi też bardzo trudno akceptowac pewne rzeczy w sobie...

[Gość: Soldat qubix]

Head shot

[jmx]

Trzeba zaakceptować żeby oswoić (zwierzę). Wtedy nie będzie brykać i
zaskakiwać niemile ;-).

A z nienawiści do siebie samego jeszcze nikomu nic dobrego nie przyszło,
lepiej się polubić i swoje wady też, nikt nie jest i nie będzie doskonały.
Warto też czasem tak na to spojrzeć :-).

[Gość: Imagine]

cossa moze ci wytlumaczyc jaka jest roznica miedzy zaakceptowaniem a
polubieniem. nie przejmuj sie. zaakceptuj oslice w sobie.

[beauty_baby]

A ja uwielbiam zwierzęcą stronę swojej natury,