boota
30.04.09, 10:00
Od ok roku borykam się z poczuciem bezsensu życia. Mój ukochany mieszka setki kilometrów odemnie, w dodatku mam problemy ginekologiczne i jest podejrzenie uczulenia na jego spermę, co prawdopodobnie skończyłoby się rozejściem a nie wyobrażam sobie tego. Nie potrafię już o niczym innym myśleć, na wykłady chodzę na siłę i jak do domu wracam to tylko leżę i płaczę, nie jestem w stanie nic innego robić przez co zawalam studia. Poza tym strasznie mnie wszystko stresuje...egzaminy, ludzie. Czasami czuję się jak roślinka. Kiedyś tak nie było, nie wiem co się ze mną dzieje. Problemy mnie przytłaczają i nie umiem z nimi walczyć.