CV a praca nie udokumentowana

[maciejsky]

szukam pracy dosc dlugo (kilka miesiecy)w tym czasie dostawalem zlecenia z
biur ttumaczen (bez umowy, pensja do reki, nienormowany czas pracy) dzieki
ktorym moglem utrzymać sie samodzielnie...
jak zaznaczyć ten fakt w cv? pomijac nie chce bo to wazne doswiadczenie
zawodowe (szukam pracy zwiazanej ze znajmoscia jezyka)i dowona o ze nie leze
na kanapie. dokumentu zadnego nie mam, na referencje powolac sie tez nie moge
bo przeciez pracodawca nie przyzna sie ze robilem cokolwiek bez umowy...

[beforejunior]

w przypadku znajomosci j. obcego nie ma znaczenia (duzego) udokumentowanie
praktyki zawodowej - sprawdza twoja znajomosc w testach ...
jednak o wykonywanej pracy (w tym wypadku) napisz szczerze - praktyka, zlecenia,
tlumaczenia...

[joanna_rutkowska]

W cv wpisujemy, jak sama nazwa podtytułu mówi- doświadczenia zawodowe, a nie
doświadczenie w pracy na umowę o pracę. Dlatego w cv nalezy wpisywac każde
doświadzcenie które uważa się za ważne, nawet jeżeli nie jest ono poparte
dokumentami.
Pozdrawiam,

[r.richelieu]

więc skąd pracodawca będzie wiedział czy to wina wcześniejszych pracodawców, że
zatrudniali na czarno, czy też może "pomysłowość" i krętactwo samego kandydata,
który zwyczajnie wpisuje takie doświadczenie, którego nigdy nie miał

[netus81]

czyli wg tego co pisze Pani joanna można ściemniać w cv? nie myślałam nigdy o
wpisywaniu kwestii nieudokumentowanych? ciekawe i dziwne to dla mnie!

[leetka]

Teoretycznie można ściemniać, ale o ile rekruter jest wystarczająco bystry (a
zazwyczaj jest) wypyta cię w taki sposób że jeżeli kłamiesz- pogubisz się, albo
swoją miną sposobem mówienia zdradzisz, że kręcisz. A wtedy gudbaj.
Miałam do czynienia z bardzo pewnymi siebie młodymi mężczyznami, którzy bez
mrugnięcia okiem łgali na temat luk w życiorysie, to naprawdę da się wyczuć,
atawiz chyba jakiś...:)

[leetka]

atawizm znaczy się:)

[r.richelieu]

Nie chcę być wymyślaczem oszustw, ale wydaje mi się, że wystarczy wymyśleć
bardzo rzadki i nietypowy rodzaj działalności, i modlić się o to, by nie trafić
na rekrutera, który się akurat na tym zna. Poza tym wyimaginowana pomoc komuś
mającemu prawdziwe przedsiębiorstwo, z podkreśleniem, że to była pomoc właśnie,
więc nie mamy świadectwa ani umów. W dodatku widać nasze charytatywne podejście
do bycia wołem roboczym, co pracodawcy powinno się spodobać.

I właśnie konieczność braku luk w życiorysie jest kompletną bzdurą, bo zamiast
skupiać się na umiejętnościach w czasie rozmowy, następuje przepychanka kto
kogo bardziej zmoże i nałga, a czas leci. Zamiast w ciągu pół godziny przepytać
delikwenta od a do zet z jego branży, ciąga się jego po całym regionie czy
Polsce i przepytuje na raty, gęsto przeplatając umiejętności umizgiwaniem się
kandydata do rekruterów (ja się umizguję, a co, hehe) i bezczelnym dręczeniem
kandydatów przez rekruterów. Paranoja.

[leetka]

Zapomniałaś, richelieu,że jakieś 90% kandydatów z "lukami" w CV wpada na ten
sam, genialny pomysł:) Potem rekrutujący czuje się jak kanar w atobusie, który
ciągle słyszy "...chciałem przejechać tylko ten jeden przystanek...":):)
Zawsze lepiej mówić prawdę, oczywiście umiejętnie podaną.

[r.richelieu]

A jeśli kandydat powie, że w trakcie jakiejś luki nie mógł pracować i leczył
się u psychiatry lub był drantem, lub był na macierzyńskim, to co? Każda z tych
odpowiedzi jest niewłaściwa. Gdy będziesz znowu rekruterem popatrz w oczy
kandydatek wypierających się dziecka, wykształcenia, chorego bliskiego, własnej
choroby..

Dla jaj pójdę kiedyś sprawdzić rekacje na każdą z ww. sytuacji, hehe. Bo w
sumie strasznie nie lubię mieć nikogo nad sobą, najlepiej pracuje mi się jako
frilanser i na etacie wcale mi aż tak nie zależy.

[leetka]

r.richelieu napisała:

> A jeśli kandydat powie, że w trakcie jakiejś luki nie mógł pracować i leczył
> się u psychiatry lub był drantem, lub był na macierzyńskim, to co? Każda z
tych odpowiedzi jest niewłaściwa. Gdy będziesz znowu rekruterem popatrz w oczy
> kandydatek wypierających się dziecka, wykształcenia, chorego bliskiego,
własnej choroby..

Nie każda jest niewłaściwa. Odradzam przyznanie się do leczenia
psychiatrycznego, chociaż ja osobiście mam na tyle dużą wiedzę na temat,że
absolutnie nie skreśliłabym osoby, która się do tego przyznaje, raczej
zastanowiła jakiego rodzaju dojrzałośc lub cecha osobowości (niewątpliwie
pozytywna) skłoniła ją do nie ukrywania tego faktu. Ale mogę mówić tylko za
siebie (o ile w ogóle będę etatowo rekrutującą:)). Urlop macierzyński jest ok,
rezygnację z pracy na rzecz chorego członka rodziny sama mam w swoim życiorysie
i nigdy tego nie ukrywałam.
Pomyślcie, że rekruter słucha setek wypowiedzi o "aktywnym szukaniu
pracy" "mobilności, dyspozycyjności, kreatwności" etc. i na prawdę każdy objaw
mądrego autentyzmu jest dostrzegalny i mile widziany.

[leetka]

naprawdę ,he he:)

[r.richelieu]

A widzisz, więc jednak kłamać. W ubiegłym roku pacjentami poradni zdrowia
psychicznego było ponad 100 tysięcy ludzi.. Ty jesteś pewnie wyjątek, ale
przeciętny rekruter nic nie wie o różnicach pomiędzy zaburzeniem a
upośledzeniem.

Ja jestem na przykład agorafobikiem, hehe, i naturalnie figę wpisywałam do CV,
bo nigdy u mnie się nie zdarzyło, abym miała tylko jedno zajęcie. Ale sam fakt,
że rekruter obraca się wokół psychologii, a się nie zna, stawia jego
wykształcenie pod znakiem zapytania, że się tak górnolotnie wyrażę.

[annajustyna]

Jak jestes agorafobikiem, to chyba tylko takim malutkim, bo w przeciwnym razie
bys z domu nie wyszla;)))). Ja powaznie sie zastanawialam nad kuracja po
koszmarze z moim szefem (mialam zreszta lekkie zalamanie i zdiagnozowane
podejrzenie - dosl. tlumaczac - napadu depresyjnego)...

[r.richelieu]

Bardzo malutkim, od 2 miesięcy nie przejechałam autobusem więcej niż 2
przystanki ;), w związku z czym do centrum miasta nie dojadę, nie mówiąc o
innych miastach. Tyle, że mam pracę domową, jezdem tumaczem ;) i teksty dostaję
i odsyłam mailem, no, a te "nieszczęsne" studia, o których pisała bambii, nie
wymagają codziennej, nawet cotygodniowej obecności. I prawdę mówiąc bardzo mi
wesoło na myśl, jakie głupie miny musieliby mieć rekruterzy na informację, że
luki są spowodowane tym, czego lepiej nie umieszczać w CV, jak mówi leetka.

[leetka]

Richelieu, zaburzenia depresyjno-nerwicowe są teraz powszechne, przyczynia się
do tego niewątpliwie brak poczucia bezpieczeństwa związany z systuacją na rynku
pracy. Nie jestem psychologiem (i nigdy nie chcialam nim być:)), ale zapewniam
cię, że psycholog to nie psychiatra i często ma nikłe pojęcie na w/w temat,
więc nie liczyłabym na zrozumienie rekrutera, zwłaszcza, że często jest
absolwentem zupełnie innego kierunku:)
Z agorafobią można żyć, są leki, które hamują lęki dość skutecznie i można
normalnie funkcjonować zawdowo całe lata na tzw dawce podtrzymującej.
Poza tym doświadczenie w CV jest doświadczeniem ZAWODOWYM, nie widzę potrzeby
spowiadania się ze stanów psychicznych, zwłaszcza jeżeli radzisz sobie zawodowo
(przy agorafobii to duuuży plus). Pozdraiwiam, też dorabiam jako tłumacz:)

[r.richelieu]

Czym dużej tkwię w takim stanie tym.. hihi, bardziej jestem dumna, że jestem
taka odważna i jednak do tych autobusów na 2 przystanki wchodzę. Nabieram też
coraz większej chęci manifestowania własnego stanu, bo ja całkiem dobrze żyję,
ale wielu fobików, nerwicowców i depresyjnych w cięższych stanach, nie potrafi
żyć "normalnie", cokolwiek to znaczy. Homoseksualiści potrafią walczyć o prawo
innych niż wszyscy do wyrażania siebie, ja odczuwam identyczną potrzebę
manifestowania. Może to jakiś rodzaj masochizmu, hehe, ale coś mnie trafia, gdy
ludzie z ww. chorobami cierpią przez głupotę rekruterów.

CV jest doświadczeniem zawodowym. Otóż to. O niczym innym nie mówię. Po co więc
zapychać luki wymyślonymi historyjkami? I jeszcze zmieścić się na góra 2
stronach. Życie bywa zbyt różnorodne aby się z całości spowiadać.

ad tłumacz, fajnie mamy ;), ale mnie ten stan w dłuższej perspektywie wcale nie
eksajtuje, bo szkoda mi niewykorzystanych umiejętności ze szkół. Jakby
pieniądze i czas w błoto wyrzucić. Grunt, że na razie lepszej sytuacji
zawodowej nie mogłabym sobie wymarzyć, no, może poza byciem nauczycielem w
pobliskiej podstawówce, gimn. lub liceum (kilometr drogi, więc na piechotę jak
najbardziej).

Z jakiego języka jesteś taka dobra?