Czy tylko ja mam taki problem?

[Gość: Kamil]

Pracuję zawodowo od 15 lat. Jestem wykształcony, kulturalny, elokwentny,
mówię nie tylko po Polsku. I kiedy tak podsumowuję ten okres, dochodzę do
wniosku, że właściwie może było lepiej zostać na uczelni i realizować swoje
marzenia, bo w gruncie rzeczy...niczego się nie dorobiłem, do niczego
szczególnego nie doszedłem. Mam w miarę przyzwoitą pracę, jednak poniżej
moich kwalifikacji, zarabiam 2 tyś. co też oceniam jako: bez rewelacji. W
sumie wszystko co mam to niewielkie oszczędności i to co zawdzięczam Rodzicom.
Jakaś paranoja. Czy mam tak przeżyć kolejne 15 lat? Czy uderzając się w
piersi, muszę się przyznac do tego, że jestem życiowym nieudacznikiem, czy
też Wy tez tak macie?

[1realista]

Nie jesteś nieudacznikiem. To standardzik w mlodszych pokoleniach.

[andreas.ss]

a dlaczego zakładasz , że skoro nieczego się nie dorobiłeś to jesteś
nieudacznikiem?
czyli zakładasz tym samym , że "wyceną" człowieka jest to ile i co ma.

[Gość: Kamil]

Oczywiście nie, posłużyłem się potocznym rozumieniem tego zwrotu.

[dmj1]

Gość portalu: Kamil napisał(a):

>...niczego się nie dorobiłem, do niczego
> szczególnego nie doszedłem.

A co jest realnie istotne dla Ciebie? Praca "ponad wszystko" czy praca jako
element zycia, narzędzie, które czasami należy zmienić jeśli zauważamy, że
aktualnie wykonywana nie sprawia nam radości lub co częstesze - najzwyczajniej
nas przygnębia.
Ja również nie dorobiłem się majątku ale nie zamierzam przewartościowywać swego
życia, praca będzie dla mnie tylko narzędziem, na pierwszym planie zawsze będzie
jakość mojego życia osobistego.
Jeśli kogoś tylko pieniążki uszczęśliwiają - OK, jeśli wdrapywanie się po
drabinie finansowej jako cel sam w sobie też ich zupelnie satysfakcjonuje - to
też OK; często niestety odbywa się to wiadomym kosztem, jeśli ten ktoś nie
zauważy za 30 lat, co stracil - też OK, jeśli jednak zauważył.....to teraz
powinien poważnie się zastanowić, co jest istotne.
Nie chcę oczywiście aby moje słowa były odebrane jako dezaprobata chęci dobrego,
godziwego życia, kariery, etc...Można te rzeczy pogodzić ale trzeba mieć cały
czas świadomość naszych dążeń i wartościowania...

> muszę się przyznac do tego, że jestem życiowym nieudacznikiem, czy
> też Wy tez tak macie?

Niska samoocena ? Kompleksy ? Z lekką zazdrościa patrzenie na znajomych, którzy
mają więcej ? Postaw się w ich sytuacji i odpowiedz sam sobie: Czy mając to, co
oni byłbym bardziej szczęśliwym człowiekiem?

Pozdrawiam,
darek

[Gość: Kamil]

Sorry, ale Twój post jest jak dla mnie niemal nie na temat. Kompleksy?
Proponuję przeczytać mój poczatek Czy tak pisze o sobie człowiek
zakompleksiony?

[dmj1]

Gość portalu: Kamil napisał(a):

> Sorry, ale Twój post jest jak dla mnie niemal nie na temat. Kompleksy?
> Proponuję przeczytać mój poczatek Czy tak pisze o sobie człowiek
> zakompleksiony?

Czy byłeś chociaż zwrócić uwagę do której części Twej wypowiedzi się odniosłem?
Zacytowałem ją i proponuję przeczytać, co się samemu napisało.
Po drugie - zadając pytania nie napisałem przecież, że te cechy posiadasz i
miały pne raczej charakter retoryczny. Potraktowałeś moją wypowiedź jako
oskrżenie a zamiar był zupełnie inny.
darek

[Gość: Kamil]

Nie potraktowałem Twojego postu jako oskarżenia /choć nie zgadzam się z
twierdzeniem, że takiego tonu w nim nie było/. Nie potraktowałem go tak, ani
nawet bym sie tym nie przejął własnie dlatego, że Twoja sugestia o niskiej
samoocenie jest zupełnie nietrafiona.
Nieuzasadnione jest z Twojej strony budowanie całej wypowiedzi na założeniu, że
czuje się nieszczęśliwy w zyciu, albo mam nieuświadommione potrzeby - to
wszystko jest zupełnie nietrafione w odniesieniu do mnie. Jestem szczęśliwy,
dowartościowany i wiem czego chcę od zycia. Nieuprawniona jest sugestia, że
kasa jest dla mnie najważniejsza. Ja po prostu stwierdziłem fakt - opisałem jak
to wygląda i zwróciłem uwagę, że to jakaś paranoja.
Z drugiej strony - jeżeli kasa ma nie mieć żadnego znaczenia, jeżeli nieważne
jest, żeby do czegoś dojść, jeżeli praca ma nie być nagradzana uczciwie, to
proponuję, żebyś rozdał wszystko co masz i żył ideałami.

[dmj1]

Gość portalu: Kamil napisał(a):

> Nie potraktowałem Twojego postu jako oskarżenia /choć nie zgadzam się z
> twierdzeniem, że takiego tonu w nim nie było/.
Nie było takiego tonu ani zamiaru. To Ty zadałeś pytanie "Czy Wy też tak macie".
Moja wypowiedz miala charakter ogólny dotyczący dokonywania wyborów i
wartościowania. Jeśli więc kogoś dotyczyła to bardziej mnie. Nie upieraj się
więc na siłe, że byłeś podmiotem mej wypowiedzi.

Przeczytaj ponownie swoje posty: inicjujący temat i ten ostatni. To są zupełnie
inne osoby. Każdy ma wątpliwości i wiele rzeczy nazwałby paranoją ( tak zgadzam
się z dalszą częścią Twej wypowiedzi) ale nie każdy, kto pisze o sobie:

>"Jestem szczęśliwy,
dowartościowany i wiem czego chcę od zycia"

napisze jednocześnie:
>"Czy uderzając się w
piersi, muszę się przyznac do tego, że jestem życiowym nieudacznikiem..."?

Coś nie tak...


Pozdrawiam,
darek

[Gość: Kamil]

Oczywiście, że nie tak, bo od poczatku twierdzę, że mówimy o dwóch zupełnie
różnych sferach życia. To Ty je połączyłeś, mówiąc o braku poczucia szczęścia i
łącząc to z brakiem pieniędzy. Dla mnie to dwie różne sfery. Gdzie jest
niekonsekwencja??