Opiekun - zawód z powołaniem

[Gość: katarzynas]

Na Wyspach praca opiekuna jest generalnie pracą gó..ana.
Praca w ekstrementach i zwykle za to człowiek ma minimalną stawkę,
traktowany jest jak robot przez swoich pracodawców.
Dodam, że pracodawcy często oczkeują od pracowników łamania zasad
BHP.
Owszem praca z osobami starszymi, kontakt z nimi to wiele
satysfakcji, ale praca cięzka i psychicznie obciążająca.
Jeśli firma zatrudniająca jest zła, źle zoprganizowana i traktująca
swój personel instrumentalnie i bez szcunku, to największa
satysfakcja z kontaktu z klintem nie wystarczy do zachowania higieny
pracy.


Zwykle wchodząc do Brytyjskich domów opieki czuć zapach uryny,
starości i śmierci, nie każdy jest gotowy na to by w tym pracować.

Bzdury pleciesz

[Gość: uajper]

Miesiecznie jako keras wyciagam okolo 1700 funtow na reke. To
osladza mi wszystkie niedogodnosci pracy. Owszem pracuje duzo na
nockach, ale wcale sie nie przemeczam: dzis zmienilem dokladnie 2
pieluchy, trzy razy uzywalem rekawiczek do ubrania rezydentow,
przeczytalem kilka rozdzialow ksiazki i pobawilem sie internetem w
ofisie.
Ale trzeba znac jezyk i troche sie nachodzic w poszukiwaniu dobrego
pracodawcy!
Mam nvq2, wspolpracuje z dwoma agencjami + stala praca z malym
godzinowo kontraktem, ale za to dablem na nadgodzinach.

I wiecie co? Ja naprawde kocham moja prace: bo mam w niej
perspektywy zatrudnienia na najblizsze 40 lat :-)

[Gość: kasiaS]

Tak nie ma to jak praca na nockach, albo przez agencję bo stawki
rosna.
NVQ2 to badziew, a nie kwalifikacje ( oczywiście jak na Polskie
warunki).
Rękawiczek używa sie zawsze.
A skoro chcesz zostać w zawodzie przez najbliższych 40 lat to myślę,
że to praca dla Ciebie.
Mnie nie satysfakcjiponuje tego typu praca przez najbliższy czas.
I być może faktycznie masz dobrego pracodawce lub bajeczki opowiadasz

[rooth]

Co ty piszesz! 1700£ na reke??? z NVQ2 i trzema pracami??? Czlowieku
przy drugim etacie wchodzisz na 22% podatku- musialbys robic 30 dni/mc zeby to
wyciagnac bez odpoczynku! Nvq to podstawa- pisanie i obserwacja przez assessora-
tylko w dzien! Nvq trwa 12m-cy. Technicznie nie bylbys w stanie podolac. Chyba
ze jestes robotem, masz swietny angielski, mnostwo certfikatow i ok 2-3 dni
wolne w miesiacu zeby napisac prace nvq- a moze piszesz w nocy (sic!). Acha, i
zarabiasz 7.50£/h + 12£ za weekend w agencji.
Pozdrawiam

[Gość: uajper]

Widac, ze musze opatentowac sposob na zycie:
kontrakt w stalej pracy opiera na 10 godzin w tygodniu: 6.22 za
godzine, 30% dodatku za usocial houres. Nadgodziny w weekend to moje
kochane dubelki z ktorych ciagne okolo 14 funtow za godzine.
NVQ (pewnie, ze to badziew) zrobilem w ciagu 3 miesiecy - bo jestem
inteligentny i nie potrzebuje na to roku ;)
Nocka z agencja to 8,35 albo 9,75 (weekend). Shift 12 godzinny.
A teraz przelicz to sobie jeszcze raz ile mozna zarobic pracujac z
jednym lub dwoma dniami wolnego. Nie wspomnialem jeszcze o
agencyjnym dodatku za kilometry - na mileagu spokojnie mozna zarobic
okolo 150 funtow miesiecznie (tax free).
Rekawiczki zmieniam rzadko - bo prawie nie dotykam klientow - praca
learning disabilities ma swoje przepiekne strony (np. pelne
wyzywienie.)
Ale trzeba swietnie znac angielski, troche pomyslec i zrobic sobie
teczke certyfikatow i treningow.
Zal mi tych, ktorzy lamia sobie karki za marne 5,35 - ale jak kto
lubi.. Pozdrawiam ciezko pracujacych

Opiekun - zawód z powołaniem

[Gość: helcia]

Pytanie skąd te kwoty zarobkowe 2000 pełny etat i 1600 pół
etatu.Pracuję legalnie i na kontrakcie mam 439 i nie wiem skąd macie
takie dane,zjakiego żródła czerpiecie ta wiedzę.

Opiekun - zawód z powołaniem

[Gość: bixo]

zaoraszam na strone www.fshc.co.uk
zainteresowanych
praca zazwyczaj za 5.52 czyli minimum do latwych nie nalezy

[Gość: uajper]

Tak, Tak - polecaj takie badziewie - wszyscy wielcy tego rynku
oferuja pracownikom zarobki identyczne z zawartoscia pada godzine po
obiedzie. Four Seasons, SouthernCross, Bupa - to najbardziej
smierdzace domy opieki z mozliwych. Przede wszystkim proponuje
kandydatom poczytac (o ile potrafia po angielsku..) ogolnodostepne
wyniki kontroli przeprowadzonych przez CSCI dla domu do ktorego
chcecie zaaplikowac! Sa dostepne przez neta - czasem to bardzo
interesujaca lektura..
Z drugiej manki Robinia (organizacja w srodkowej Anglii)np ostatnio
oferowala kandydatom z nvq2 i kilkuletnim doswiadczeniem bonus - 500
funtow jesli zostana zatrudnieni.. W UK jest pelno fajnych ogloszen
o prace w caringu - ale trzeba je sobie po prostu wyszukac i sie
starac!

[Gość: kasiaS]

Pracowałam dla FSHC i ostrzegam to generalnie jest masakra.
Wiem, że co rejon może być inaczej.
Stawki koszmarne, warunki pracy koszmarne.
Lepiej od razu dać sobie spokój.

bliżej też można

[arkamedia]

Dla porównania - moja bratowa jest już pół roku w Hannoverze. Opieka
nad starszą panią: pielęgnacja, gotowanie i prasowanie od czasu do
czasu. Zajefajna rodzina (Polskie opiekunki mają tu bardzo dobrą
opinię), nawet urodziny jej zorganizowali. Na konto co miesiąc
spływa prawie 900 E a do domu znacznie bliżej.

Chylę czoła!!!

[Gość: Maria]

Jest to jedna z najniewdzięczniejszych profesji. Obok pracy
nauczyciela, kontrolera biletów, szambiarza, sprzątacza. Pół biedy
jeśli człowiek opiekuję się osobą jeszcze młodą i sprawną umysłowo,
np. po wypadku. Gorzej jest ze staruszkami - przeważnie obrażonymi
na życie, posiadającymi różne fobie, manie prześladowcze, sklerozę i
inne przypadłości. Z nudów, bo przecież nie dla pieniędzy, które są
poniżająco niskie, dorabiałam sobie w liceum jako opiekunka
społeczna w ferie zimowe. To były dwa tygodnie piekła! Dwa tygodnie,
które mogą pozbawić szacunku dla starości. Złośliwość staruszków,
ich podejrzliwość, uszczypliwość etc. nie znały granic. Opiekowałam
się 5 osobami. Były to starsze panie wieku od 75 do 90 lat. Poza
moją najstarszą podopieczną, która była aniołem, a na którą
przydzielono mi tylko pół godziny czasu na dzień (a i tak wolałam u
niej przesiadywać po 2 godz.), reszta to były podłe i zgryźliwe
stare prukwy, które każdego traktowały jako potencjalnego złodzieja,
narzekały na kogo się da i na co się da. Miały tak poprzestawiane
klepki w głowach, że nie dało się tego wytrzymać nie wyłączając
uszu. Wszystko było nie tak: poprzednia opiekunka nie tak, rząd nie
tak, telewizja nie tak, sąsiedzi nie tak, dzieci, wnuczki, krewni -
nie tak. Sprzątałam, myłam okna, gotowałam, czyściłam kible i
biegałam po zakupy. Byłam zła, bo byłam młoda, a one stare i
mające "bliżej niż dalej". Byłam zła, bo cała młodzież była zła i w
ogóle cały świat. Pod koniec swojej 2-tygodniowej misji miałam
najgorsze myśli związane z podopiecznymi - życzyłam im w duchu
połamania rąk i nóg, praca z nimi to był ciągły mobbing,
pokrzykiwanie na mnie, jak na niewolnika, czasem nawet poganianie
laską albo kulą, żebym szybciej się ruszała, "przynieś, podaj,
pozamiataj". Pracę tę przyjęłam z chęci pomocy starszym, niedołężnym
ludziom, a wysłuchiwałam tylko obelg, pretensji, wyśmiewano mnie
nawet, że muszę być wyjątkowo głupia, że nie stać mnie na lepsze
zajęcie. Odechciało mi się całego tego przytulania do serca babć,
które bardziej przypominały czarownice z domku na kurzej łapce, a
nie starsze ciepłe panie. Podobne odczucia miały etatowe opiekunki
społeczne, które musiały "zawodowo" znosić humory i dziwne
zachowania swoich klientów. W tej pracy nie przysłowiowe wynoszenie
gó...ien jest straszne, tylko wrogie nastawienie ludzi, którzy
uważają,że z racji wieku wszystko im wolno. Podobno dobra opiekunka
musi sobie takiego podopiecznego wychować, żeby nie wlazł jej na
głowę, ci ludzie potrzebują bata, jak dzieci. Uprzejmością i kulturą
niewiele daje się zdziałać. Są to schorowani ludzie, często
opuszczeni całkowicie przez rodziny, wkurzeni na cały świat, a przez
to mściwi i nie do zniesienia. Mam nadzieję, że ja nie dożyję
chwili, w której będę tak dręczyć Bogu ducha winnych młodych ludzi,
którzy jeszcze wierzą w ideały i chcą nieść pomoc z serca, a nie dla
pieniędzy.

[leokadia14]

Czytam i podziwiam ,choc sama tez wykonuje taka prace .Od siedmiu
lat jestem w USA.Na poczatku bylo bardzo ciezko,tesknota za
rodzina,nie znalam jezyka,pracowalam na okraglo,bez wolnego za
450dol. na tydzien.Nie byly to male pieniadze,dolar stal wtedy
wysoko.Disiaj mam 800 na tydzien,jezyk znam to i nie mam problemu ze
zmiana pracy.Jestem juz u dziesiatej babci.Pare umarlo,ale niektore
opuscilam, bo byly nie do wytrzymania.Zawsze mieszkam z podopieczna
i jestem na jej utrzymaniu,wiec pensja cala jest dla mnie.To jest
prawda ,ze starszych trzeba wychowac ,oni musza sie Ciebie bac.Jesli
chodzi o ich bogactwo ,to zanim sie wprowadze, kaze zabierac co
wartosciowe,nie lubie byc oskarzana o zlodziejstwo.Moja obecna
babcia ciagle skarzy sie do corki ,ktora czasami nas odwiedza,ze nie
ma bizuteri i zegarka zlotego,bo zapomina ze oddalam dla jej
corki.Nieraz opowiada ,ze zginely jej piniadze,ktorych praktycznie
nie miala ,bo zawsze placi mi corka i daje na zakupy.Po tylu latach
do tesknoty sie przyzwyczailam,dzieki dolarom moje dzieci nie musza
wyjezdzac za praca .Mieszkaja w Polsce ,zyja dostatnio,a ja sie
ciesze ,ze moge jeszcze popracowac ,mimo mojego podeszlego
wieku.Pozdrawiam wszystkich na emigracji i w kraju.

[Gość: Less]

Jestes pracowita, ale popelnisz blad myslowy mowic "moje dzieci mie
musza wyjezdzac". To tak juz do smierci bedziesz je finansowac ?
Nie lepiej zeby one tez wyjechaly do USA, i nauczyly sie jezyka,
moze jakiegos fachu i stanely na wlasnych nogach ? Do Polski zawsze
moga wrocic.

[leokadia14]

Nie chce ,zeby ktos czytajac moj wczesniejszy wpis ,myslal ,ze moje
dzieci sa na moim utrzymaniu.Byly wczesniej, jak studiowaly,teraz
pracuja i sie urzadzaja ,bo dzieki mojej pomocy mogli kupic sobie
mieszkania.Ja mysle wrocic ,zeby moje dzieci mogly wziasc sluby i
urodzic mi wnukow ,ktore przy Bozej pomocy chce wychowywac,tzn.
pomagac .Prosze mnie zle nie osadzac ,ale ja pamietam biede w moim
rodzinnym domu i teraz jezeli mam mozliwosc zarobienia ,korzystam z
tego,aby moje dzieci zyly dostatnio {corka i syn}.Moi rodzice tez
ciezko pracowali ,bylo nas dziesiecioro w domu.Jak bylam dzieckiem
to byly lata powojenne,a jakie byly to wszyscy wiedza.Pozdrawiam.

Opiekun - zawód z powołaniem

[Gość: Anna Z.]

Opiekunki społeczne mają generalnie opinię złodziejek i pijaczek.
Nie wiem, skąd to się bierze. Zapewne z powodu niskiej płacy jest tu
przeprowadzana tzw. selekcja negatywna i, jak wszędzie, trafiają się
lepsze i gorsze. Z powodu takiego podejścia moi teściowe skrzywdzili
3 kobiety zarzucając im kradzieże. Potem okazało się, że matka
mojego teścia, miała Alzheimera, więc chowała różne rzeczy, gdzie
popadnie, a potem nie mogła znaleźć i obarczała winą ludzi, którzy u
niej bywali. Ostatecznie opieka społeczna nie chciała wysyłać nikogo
do babci, aż ta wylądowała w domu starców. Szkoda tylko, że nikt nie
przeprosił tych pań, które chciały dobrze, a zszargano im opinię.

p. Maria i Ania komentzrz

[Gość: gosc USA]

prowadze dwa domy dla seniorow w USA. To co panie opisuja to jest
chyba z innej planety,Pani Maria jezeli opisuje swoja prace w Polsce
to szczerze wspolczuje, moje opiekunki kochaja naszych rezudento, i
jest to najbardziej wdzieczna praca tak jak lekarza lub pielegniarki.
Moje opiekunki, niektore z Polski wracaja do mnie poniewaz wszystko
co je spotyka tutaj nigdy nie zaznaly ani w Anglii ani w Polsce.
U nas nigdy nie smierdzi uryna , jes dwoch opiekonow na 6
rezydentow, i bardzo chetnie zatrudniamy chetne osoby z wiza USA .

[Gość: dupelek]

to pewnie w Ameryce. W Niemczech praca w rezydencji to 7,5 godzin na
zmianie, 23-25 starych i chorych na stacji, 2 albo 1,5
(wykwalifikowana niezawsze ale zawsze cwana-oblatana na wypadek
kontaktu z lekarzem,rodzina,smierci i innych ekstremalnych, plus
pomoc ). Kobiety (personel) sa nieludzko wykonczone, starym
zabezpiecza sie minimu-minimorum. Uryna tez dziwnie nie smierdzi;)

Opiekun - zawód z powołaniem

[Gość: ewa]

Jestem z wykształcenia opiekunką środowiskową.Wyjechałam do Irlandii
szukać pracy w tym zawodzie. Znalazłam ją w prywatnym domu opieki.
Byłam chwalona za swoją pracę, z tego też powodu myślałam że
wszystko jest na dobrej drodze. Po tygodniu zamiast wypłaty
powiedziano mi że muszę przepracować 3 mce jako wolontariusz to
wówczas ewentualnie mnie zatrudnią. Musiałam zrezygnować bo z czegoś
trzeba było żyć. Zatrudniłam się do zmywaka.Żałowałam ponieważ praca
opiekunki odpowiadała mi ale żołądka nie da się oszukać

Opiekun - pani Ewo

[Gość: goscLA]

prosze powiedziec czy ma pani wize USAi czy chce pani przyjechac do
Kaliforni, ludzie nieuczciwi sa wszedzie, my placimy od pierwszego
miesiaca, prosze odpowiedziec na ogolny post

Dwie babcie w domu

[Gość: Wacek]

To znaczy mama moja - 92 lata i teściowa - 86 lat. Oczywiście
schorowane i o różnej psychice. Myślę, że to co robi żona
pielęgniarka chyba by nie robiła (mycie, ubieranie, rozbieranie,
lewatywy, pampersy itp.) Ostatnio teściowa była w szpitalu. Żona
spędzała tam srednio 6 godzin dziennie. Taka była potrzeba żeby nie
leżała ufajdana i pod wpływem psychotropów, bo rzeczywiście nie była
łatwą pacjentką dla personelu. Można by książkę napisać. Ale cóż,
żona nie pracuje i mamy taką psychiczną potrzebę pomocy. Pomocy
która w przypadku mojej mamy trwa już ponad 9 lat, od czasu bardzo
ciężkiego zawału. Gdyby nie ta pomoc zapewne już 6 razy by nie żyła.
Bo były sytuacje ratujące życie, czasami co rok. Uważam że taka
rodzina jak nasza powinna mieć pomoc psychologa. Mozliwość oddania
babć raz do roku w bezpieczne ręce abyśmy mogli gdzieś wyjechać. A
właściwie to nie oddania, ale pomocy do domu. Bowiem po każdym
pobycie w szpitalu musi upłynąć trochę czasu zanim wrócą do
równowagi. Dziwne, ale one pobyt w szpitalu uważają za niebyły. Moja
mówiła że jej to się śniło, a obecnie teściowa stwierdziła że to był
taki film. Piszę to, bo chcę pokazać, że odpowiedzialna opieka to
nie tylko umycie, podanie leków i jedzenia. To coś znacznie więcej.
To jest nasłuchiwanie starego organizmu czy coś nie zaczyna się
dziać i ewentualnie natychmiastowa reakcja. To nie jest np.
mierzenie ciśnienia o określonej porze, ale wtedy kiedy trzeba.
Mojej np. ciśnienie rośnie jak leży. Dlatego w nocy trzeba
kontrolować i ewentualnie reagować objawowo. A jeszcze jest taki
problem, że w takim stanie ma serce, że żaden choćby
najnowocześniejszy ciśnieniomierz automatyczny nie dokona pomiaru,
pokazuje błąd. Takie to są problemy.

[Gość: baba_dosc_stara]

Panie Wacku, Pańska żona się wykończy,a mamusie będą żyły wiecznie, tylko jaki to ma sens, jakość życia powinna miec też znaczenie, jakaś zmiana pokoleń też jest naturalna, co to za świat bez sensu się porobił, że dręczy się ludzi, nie dajac im godnie umrzeć.

[Gość: Wacek]

Łatwo mówić.

[Gość: Anna]

No cóż tylko współczuć Panu. Wiem coś na ten temat. Mam też ojca w zawansowanym wieku/83 lata/ i wiem jak Ci kochani staruszkowie mogą umilić życie innym . Na szczęście mieszka on daleko ode mnie,za oceanem. 2 lata temu pojechałam, do niego aby mu pomóc w chorobie .To co przeszłam to jeden Pan Bóg wie. Po 4 miesięcznym pobycie schudłam 15 kg a psychikę swoją leczyłam co najmniej 1.5 roku..Oprócz jego była też jego żona,z tym że przebywała w domu starców .Moje Codzienne wizyty u niej należały do najprzyjemniejszych chwil. Chociaż na chwilę mogłam wyrwać sie od tego despoty i tyrana. Po powrocie do kraju powiedziałam swojej córce ,że jak będę taka niedobra na starość to ma mnie przygnieść poduszką

[Gość: Danka]

Znamy nieco ten problem.Ok.3 lat pogorszenia zdrowia-w tym choroba
Parkonsona ale i nie tylko-a pozniej udar i jego skutki.Nieraz-
szczególnie w czasie nerwowej udreki w nocy -zamiast snu- milam
poważne obawy ,że to ja pierwsza odejdę ,bo nerwy i objawy i bóle
serca mnie dobiją,Zamiast snu-bieganie cale noce ,nieraz do poznego
rana i proby uciszenia pokrzykującej czy pojękującej matki-takie
byly ostatnie m-ce jej życia-miala 84 lata gdy zmarla.Mimo tej
straty matki,mysle,że tam jest jej lżej...Nieraz mimo dobrych chęci
i serca-brakowalo nam już cierpliwości i wyrozumialości.Bardzo
trudno jest czasem opiekować się naszymi najbliższymi-ale nie
oddaliśmy jej jednak nigdzie-do konca była z nami.Rozumiem jednak
tych,ktorzy nie mają zdrowia i nerwów ,by tak się poświęcac,Nie
wiadomo jednak ,jacy my będziemy na starość-czasem aż się tego
boję...Podziwiam tych,ktorzy poswiecają się swoim bliskim,bo jest to
często bardzo trudne i niewdzięczne-ale oni-ci staruszkowie
najczesciej z powodu zmian chorobowych nie zdają sobie ze swego
zachowania sprawy i musimy o tym zawsze pamiętać/choć nerwy nas
często ponoszą/....Pozdrawiam.