odrzuciłam pracę

[Gość: Panna Misia.]

praca na um na stałe. Mam do siebie żal i to ogromny. nie to, ze
zostałam kompletnie na lodzie, ale ...

[Gość: dolores]

ale co to za praca byla i czemu odrzucilas?

[Gość: Panna Misia]

praca w gimnazjum, jako naucz wspom w klasie z dziecmi zagroz
niedostos spol. nie twierdze, ze ta praca mnie nie korcila, bo mogla
byc fajna, ale wybralam wspolprace z org gdzie
jestem "trenerem/szkoleniowcem" bardzo psychologicznie itd, ale za
to gorsze pieniadz i umowa zlecenie, no i z finansami bedzie
ciezko. :( wybralam, bo praca sama w sobie wydawal mi sie
atrakcyjna,a dzieki niej moglabym pracowac np w szkoelniach... no
nie wiem. :(
Nie jestem juz studentka, dlatego uwazam, ze odrzucanie tej
pierwszej to takie glupie posuniecie.

[Gość: dolores]

ech, nie potrafie sie wczuc w te sytuacje, gdyz ja sama twierdze, ze
praca w szkole, zwlaszcza w dzisiejszych czasach, to najgorsza
robota pod sloncem. niewdzieczna, ciezka, niedoceniana i malo
platna.moze nic nie stracilas, nawet pod wzgledem finansowym? mniej
ci zaplaca, ale sie tak nie narobisz, wiec sie zniweluje?a i pewno
praca przyjemniejsza, niz z mlodocianymi bandziorami w gimnazjum?
nie oszukujmy sie, co to znaczy "niedostosowanie spoleczne"?
podziekuj opatrznosci, ze tam jednak nie trafilas.

[Gość: Panna Misia]

finansowo tyrace, trace tez stabilizacje. w sumei nawet chcialam
sprobowac. Mnie trudna mlodziez nie przeraza- bo konczylam taki
kierunek- owszem orka by to byla, bo to praca raczej w nienajlepszym
rejonie miasta i zdarzalay sie rozne akcje, mimo wszystko zaluje. no
na razie jestem tym "trenerem", ale wyplata, ho ho za 3 miesiace :(
Stara nie jestem, ale juz po studiach i jednak pewna stabiliz by sie
przydala, jaka by nie byla. owszem napewno tam stres bylby wiekszy w
pracy i wogole, masa swistkow etc, ale tu tez mam stres bo nie wiem
ile w miesiacuu zarobie :/

[impresja_switu]

Jeśli w chwili podejmowania decyzji nie byłaś przekonana co do tej pracy, to
powinnaś nadal mieć to na uwadze. Coś skłoniło cię do takiego rozwiązania
sytuacji. Sama piszesz, że nie zostajesz zupełnie "na lodzie", więc radzę ci
teraz skoncentrować się na owej alternatywie:) Możesz być zadowolona z pracy,
jeśli będziesz zaangażowana, kiedy zadbasz o swój nieustanny rozwój zawodowy i
osobisty, a przede wszystkim, kiedy będziesz robiła to, co sprawia ci
przyjemność. Byłam na szkoleniu Franklina Covey'a, na którym udowodniono mi, że
jeśli powyższe warunki nie zostaną spełnione, jakość naszej pracy i zadowolenie
z niej będą bardzo niskie. Przy tym wszystkie czynniki wzajemnie na siebie
wpływają. Lepiej wykonywać zawód, w którym dobrze się czujesz i jesteś w stanie
w pełni się zaangażować. Podejrzewam, że skoro odrzuciłaś ofertę innej pracy,
nie byłaś przekonana, czy tak byłoby w jej przypadku. Spróbuj wyobrazić sobie
siebie samą za kilkanaście lat w tej samej pracy, na którą się zdecydowałaś.
Jeśli potrafisz, to bardzo dobry znak:) Uważam też, że podobne szkolenie, na
którym byłam, okazałoby się dla ciebie bardzo pomocne. Każdy jest w stanie
wynieść z niego wiele cennych informacji, niezależnie od doświadczenia
zawodowego. jest organizowane z myślą o całej strukturze organizacyjnej firmy,
każdym jej poziomie. Nie wiem, na jakim stanowisku jesteś, do jakiego
aspirujesz, ale gorąco zachęcam do skorzystania z kursów oddziałujących na
jakość racy, na samorozwój przez przez wszystkich pracowników firm. Mam
nadzieję, że kiedyś staną się czymś typowym w polityce firmy, bo efekty są
znaczące, a sama idea takiego kształcenia pracowników - niedoceniana.

[Gość: Panna Misia]

osobisty rozwoj bedzie, ale czy zawodowy, okazalo sie, ze nie bardzo