Podaruj ludziom dobroć...

[e-baba]

"Podaruj ludziom dobroć,
rzuć daleko od siebie,
rozprosz ją na cztery wiatry,
opróżnij z niej kieszenie,
wysyp ją z koszyka,
a nazajutrz będziesz miał jej więcej niż dotychczas."

Zofia Jabłońska/Zosia Piasta

Czy tak zawsze bywa? Czy nie czujecie się czasem po prostu wykorzystani?

[kryzar]

bywa i tak
jak dasz palec, to wciągną całą rękę

[axsa]

Tak,
a jak później przez moment nie bedziesz w stanie rozdawać tej dobroci,
to sie okaze, ze jesteś niedobrym człowiekiem,
albo odrobinka dla ciebie byłaby potrzebna...
Potrzebujesz troszeczke dobroci?
Nie ma. Dla ciebie nie ma, nie trzeba było rozdawać...

[e-baba]

Podobno każdy dobry uczynek do człowieka wraca. Podobno...
Ale przecież ty nie potrzebujesz zwykłej ludzkiej dobroci, bo jestes silna i
dasz sobie radę.
Ta dobroć jest potrzebna jej, jemu, bo oni tacy niezaradni...
A że ani jej ani jemu, choć przecież są ci najbliżsi, nie przychodzi później
do głowy aby tak po ludzku i tak po prostu podziękować?
Przecież nie nalezy liczyc na zapłatę..

[natla]

Podobno wracają, ale też często za dobre uczynki człowiek jest ukarany. I gdzie
tu granica głupoty? Jak to wyczuć? Ja działam odruchowo.

[axsa]

Właśnie - ja też działam, a potem dopiero dociera, że trzeba było sie nie
wyrywać tak od razu...

[natla]

.......bośmy takie impulsywne, musi co....
A tak poważnie, to przecież teraz tylu ludzi naprawdę potrzebuje pomocy, że
trzeba coś robić. Mnie nachodzą irracjonalne wyrzuty sumienia, kiedy wsiadam do
samochodu, puszczam muzę, a obok śmieciarz szuka puszek w śmietniku....wysiadam
i daję mu monetę, ale mimo wszystko to też nie daje pełnego spokoju.
A z drugiej str., bezczelne nieraz "dzieci ulicy" dzwoniące nachalnie do drzwi.
Wtedy głupieję, bo nie wiem, czy mnie naciągają, czy rzeczywiście potrzebują.
Daje chleb, albo owoce, a potem sprawdzam czy zostawiły w klatce schodowej.
Zdarza się, że znajduję.

[dankarol]

Przed świętami zadzwoniła do drzwi młoda kobieta, przez pięć minut opowiadała o
trójce swoich chorych i głodnych dzieci. Moje "miętkie " serce zadziałało, więc
pobiegłam i przytargałam dychę. Ona popatrzyła na pieniądze na mnie i zażądała
20 zł i jedzenie.

[sagittarius954]

To i tak mało . No cóż ...

[kesaira]

Ty, tu? Nie na mazowieckich łąkach?

[kesaira]

Oczywiscie cieszę się ..........)

[maladanka]

e-baba nie musiała, a pomogła i to tak bardzo zwyczjanie i niech sie nie
zapiera, bo to świadczy,ze i tu i gdzie indziej na pewno pomogła,
a na ulicach nie daję
natomiast uwaznie słucham i czytam ogłoszeń miejscowych bo tu często mozna
pomóc i ta pomóc nie będzie zmarnowana na biurokracje tylko trafia wprost do
poszkodowanych,

[dankarol]

Na ulicy też nie daję, ale przesyłam na konkretny cel.
A jeśli chodzi o zbieraczy puszek, to mój znajomy jednemu takiemu zaproponował
stałą pracę w budownictwie, odmówił, bo uznał, że na budowie tyle nie zarobi.

[kesaira]

...dlatego wole dac na chore zwierzęta...

[kesaira]

Jesli rzucisz ja na cztery wiatry, to nic z tej dobrovi nie wyniknie. Skieruj
ją e-babo do konkretnej osoby...

Życzliwość

[banitka51]

Ten cytowany wiersz e-baby raczej do sióstr zakonnych skierowany. W życiu
bardziej wg mnie chodzi o to, by na codzień być dla innych życzliwym. Po prostu
tyle, dla niektórych "aż", dla innych "tylko".
Nie miej wyrzutów sumienia, Natlo, że powodzi Ci się/żyjesz inaczej (bo nie
wiesz wcale, czy lepiej) od zbieracza puszek, najwyższy czas po 30 urodzinach
nie mieć kompleksów wobec większych szczęśliwców czy poczucia winy wobec
pechowców. To tylko zewnętrzne oznaki statusu, czasem bardzo mylące pod względem
prawdziwej jakości życia.
Wydaje mi się (zboczenie geograficzne) że życzliwośc to modus vivendi wobec
innych i niczego się za to spodziewać nie należy. Robiąc cokolwiek z
oczekiwaniem na rewanż, wdzięczność czy tp, właściwie robimy to 'coś' w imię
zbierania harcerskich sprawności z oczekiwaniem na uhonorowanie/zauważenie tego
przez innych/obdarowanych.
Nauczono mnie w domu, że dawać trzeba 'z głową' - jeśli oddajesz ostatnią swoją
koszulę z grzbietu, to nie narzekaj, że masz zapalenie płuc.
Moj Tato nauczył mnie jednego - pożyczaj przyjaciołom/znajomym tyle, ile możesz
im podarować, by się wasza przyjaźń z powodu braku zwrotu nie zawaliła. Dotyczy
to oczywiście nie tylko kasy, ale i książek, płyt, ciuchów, brylantów,
samochodów, laptopów, samolotów i rakiety na księżyc.
Zostawmy 'dobroć' ludziom, którzy widzą w tym sens swego istnienia, a sami
bądźmy dla siebie życzliwi - nie zawsze potrzebna jest do tego kasa. Czasem
wystarczy pogadać, poradzić, załatwić.
Dla naciągaczy jestem zamknięta pod każdym względem.
Po Piotrkowskiej kursuje dwóch żebraków - 15-17 latków, zaczepiają
przechodniów, seplenią tekst o bułce. Nas też wczoraj zaczepili. Mój mąż emanuje
na 2 km neonem 'daję kasę', więc nie zdziwiłam się, jak do nas jeden podszedł z
pewnością, że coś dostanie w łapę. Mój mniemany nerwowo zaczął przeszukiwać
kieszenie - niestety, metalowe zostawił w samochodzie (na parking), a papierki w
domu. Już widziałam ten zafrasowany wyraz jego twarzy, ten wzrok pełen winy, ze
dać nie ma co. Jak skarcony chłopak zaczął rozglądać się za bankomatem. Nie
wytrzymałam. Zapodałam propozycję młodzianowi: 'kupię ci bilet, wysiądziesz w
tym-a tym miejscu, dojdziesz tak-a-tak, popracujesz w stajni, możesz obok przy
sortowaniu używanych ciuchów, dostaniesz obiad, jakąś kasę, może jeszcze coś z
odzieży. Pasuje ci?'
I jak myślicie, co młodzian zrobił? Ucieszył się? Telefon mąż wygrzebał, gotów
dzwonić do znajomych, których mialam na myśli. Kto zgadł, że chłopak szybko się
oddalił, wygrał.
Nie dość tego. Zrobiliśmy pieszy rajd po Piotrkowskiej. Chłopak kręcił się cały
czas w zasięgu naszego wzroku, ale - pomimo neonu mojego męża - już nie
podszedł, zaczepiając spacerujących tuż obok. W ciągu dwóch godzin z pewnością
uzbierał na kilka bułek, mimo to wciąż bulgotał po 20 tekst o śniadaniu.
Żebranina pt "niech ktoś mi da" - obojętne - kasę, czas, wiedzę - wyrosła z
lenistwa i postawy roszczeniowej, żeruje na 'dobroci' i nigdy się nie zrewanżuje
ani temu, od kogo się coś dostało, ani też innym - w ramach łańcucha. Bowiem
sobie wymyślili ci współcześni żebracy, że im się po prostu NALEŻY.
Największy jest problem, żeby ich odróżnić od tych, którzy są rzeczywiście na
dnie i nic innego poza 'łaską' nie uratuje ich od niebytu. Ale ci ostatni
właśnie z zadowoleniem przyjmują możliwość zapracowania na swoją "bułkę".
Testuję od lat i nic innego mi nie wychodzi.
Wędka bowiem zawsze cenniejsza od ryby.

[filomena1]

Jakbym siebie samą czytała. te same nauki od Taty . te same doświadczenia,
Banitko , nic dodać nic ująć . właśnie tak jest jak napisaŁaś,
Dobroć to takżenie czynienie zła.Egoista już dobrym nie jest , choć nie czyni zła, Być dobrym to dawać
siebie. Być dobrym to wielka sztuka. bo to znczy nie być : pobłażliwym, biernym, nawinie
dobrodusznym.
Zacyn, dobry , życzliwy człowiek zakłada zawsze najpozytywniejszą sytuację, ufość , domniema
niewinność i dobrą wolę samemu dając swe serce na dłoni.
Być dobrym to także umieć się dzielić, do tego trzeba rozwiniątej empatii i tzw. emocjonalnej duszy,
Ale to wszyscy przecież wiedzą. Nie napisałam nic nowego, tylko że nie pielęgnjemy , zapominami w
swoim zapatrzeniu w siebie,

Życze powodzenia

Fil.

[malwina52]

Jest zły los są dobrzy i zyczliwi ludzi
na szczescie,
do podarowania jest rowniez zyczliwe slowo,
i szczery usmiech,
to czasami wiecej niz rzucony z pogarda grosz,
a przebieglosc to nie tylko cecha biednych,
pewnie ucza sie jej od bogatszych
tak pomagam i nie rozmyslam czy moja podarowana
bulka wyladuje w koszu

[natla]

Nie lubie oglądać chleba w koszu, całe życie z tym walczyłam. To tak na
marginesie.
Tak Banitko, po prostu życzliwość. Ale poruszyłaś sprawę rewanżu. Juz to kiedyś
pisałam. Reważowanie się jest dla mnie znakiem "małości". Wprost nie cierpię
tego słowa i szału dostaję jak ktoś, zwłaszcza w miarę bliski, natychmiast się
rewanżuje. Ludzie nie potrafią przyjąć odruchu zwykłej życzliwości. Wszystko
jest przeliczane na kasę.......z dokładnoscią co do grosza.

rewanż

[banitka51]

mam wrażenie, że ochota do rewanżu to w samej istocie obudzenie w kimś odruchu
dania coś z siebie. Czasem traktowane jak obowiązek i budzi niechęć, ale jeśli
tylko na to kogoś stać, to znaczy, że aż na tyle go to poruszyło. Poza tym
dochodzi do głosu współczesna wszechobecna księgowość, by nic nikomu nie być
dłużnym. Takie tam zwyczaiki. Wolę od baby żebraczej, co koniecznie chce 20 zet,
jak jej dajesz 10.

[axsa]

Dobroć ma różne odmiany. Zależy z jakiego punktu na to spojrzeć.
Jak nasz czyn ocenia dziecko ukarane aresztem domowym?
Jednoznacznie, wg niego nie ma to nic wspólnego z dobrocią.
Czy naprawdę podobne działania nie są dobrocią???