jak postrzegacie nie swoje kierunki

[Gość: Richelieu*]

chciano dziś i fffczoraj tematu kontrowersyjnego
więc

Jak postrzegacie nie swoje kierunki. Przeciętny student uważa swój kierunek
za pępek świata i to jest normalne, nacechowuje go emocjami i sam postrzega
swój kierunek bardziej przez pryzmat tego jak mu się na studiach wiedzie, a
nie obiektywnie. O innych zaś kierunkach ma pojęcie z drugiej ręki, z
trzeciej, z artykułu w durnej gazecie albo i mniej durnej, z powszechnej
opinii itd. Emocjonalność zła, ale stereotyp jeszcze gorszy. Choć naturalnie
da się emocjonalnośćbez problemu wsadzić w ramki i ustalić przyczynę to jednak

co sądzicie o innych kierunkach
listę proszę
i cwaniacko sama listy nie napiszę, a co, ma być kontrowersyjnie
;)

[tak_zwany]

Temat chyba zbyt szeroki, ale spróbuje się z nim zmierzyć. Nie sądzę, aby można
było uznać za generalną prawidłowość, że swój kierunek postrzega się poprzez to,
jak się na nim wiedzie. Gdyby tak było, musiałbym piać z zachwytu nad
socjologią, a mam jej serdecznie dosyć, mocno się zawiodłem (ale cóż, moja wina.
Ale może nie o tym. Postrzeganie innych kierunków? Cóż, to zależy, jak
zdefiniujemy "inność". Czy ma to być odległość dziedziny? Czy mam rozpatrywać
"inne" partykularnie, czy poprzez zagregowanie każdego innego do kategorii
zbiorczej p.t. "inne"? Ciężka sprawa. Są kierunki, które cenię bardzo wysoko, są
takie, które mniej, ale o żadnym nie umiem powiedzieć, że to strata czasu.
Oczywiście patrzę swoim uwucentryczym wzrokiem, nie się gającym poza "okolice" -
AM, PW, SGH, SGGW... Więc zadam sakramentalne pytanie: Co chciałaś powiedzieć
przez to, co powiedziałaś?

[tawananna]

To ja mam jedno pytanie - pod jakim kątem? Atmosfery? Samych studentów?
Przydatności? "Przyszłościowości"? Trudności egzaminów? Tego, na ile jest
interesujący i czy mogłabym go studiować? Pod wszystkimi możliwymi kątami? ;)

pliiz, temat ma być kontrowersyjnie głupawy

[r.richelieu]

niedziela wieczór, jutro poniedziałek brr, szkoda by sobie mundrościami łeb
zaprzątać

co chciałam powiedzieć i pod jakim kątem:
mamy stereotypowe (właśnie) wyobrażenie innych kierunków. Inne, znaczy każdy
który nie jest twoim własnym. Nawet jeśli będzie to politologia dla socjologa
czy kulturoznawstwo dla polonisty

[tak_zwany]

Dobra, będzie krótko, bo Tak_zwany śpiący jest, a jutro czeka go sporo roboty:-)
Mój stereotyp MISHu (kurde, czuję się jakbym wypracowanie w podstawówce
pisał...) to przede wszystkim możliwość samokształcenia się w niespotykanym na
innych studiach zakresie. Mishowcy mają łatwiej, bp. u mnie na socjologii - nie
muszą chodzić na bzdurne zajęcia, wybierają sobie rodzynki z zakalca. W ogóle to
chyba największa zaleta MISHu, umożliwiająca właściwie robienie tego, co się
chce. Tak, wiem, wiem, są pewne ramy, ale patrzę na to relatywnie (chociaż ja w
sumie też nie powienienem narzekać - właśnie wskoczyłem na III rok, gdzie
praktycznie już nie mam obowiązkowych przedmiotów - ot końcówka ekonomii,
Elementy Procesów Cywilizacyjnych i seminarium badawcze, BTW straszny ze mnie
egotyk, eh...). Mishowcy z ten luz, jak obserwuję, płacą jendak cenę - są
strasznie zatomizowani, wielu ma więcej znajomych na socjologii, niż na samym
MISHu. Misie - indywidualiści? Nie przesadzajmy, ale jeżeli indywidualiści to w
najlepszym znaczeniu tego słowa... Dobra, dosyć tego, bo mnie zazdrość do końca
zeżre... Jeszcze chwilę posiedzę, zobaczę, czy ktoś jeszcze coś wyprodukował...

Humaniści - próba portretu głupawego i kontrowers.

[tawananna]

OK, zatem będzie krótko i stereotypowo, zasłyszane opinie plus garstka własnych
refleksji, tylko o kierunkach humanistycznych, bo o innych zbyt mało
zasłyszałam.

Politologia - piekielnie nudne studia - jak można uczyć się w kółko o systemach
politycznych świata i działalności organów gminnych i powiatowych? Jedyna
ciekawa rzecz to przedmioty dziennikarskie - współczuję tym, którzy z miłości
do mediów wybierają politologię, bo srodze się zawiodą. Młodzi politolodzy
próbują zrobić kariery polityczne, co objawia się m.in. bezskutecznym
startowaniem do Parlamentu Europejskiego i innych równie szacownych gremiów.
Poza tym popularna jest na uczelni plotka - choć to podobno nie plotka nawet -
o masowym wstępowaniu studentów politologii do młodzieżówki Samoobrony.
Wstępowanie to miało miejsce po spektakularnych wynikach Leppera w sondażach,
teraz pewnie fala powoli mija. Ciekawa jestem, jaka partia będzie wśród
politologów popularna po wakacjach :).

Prawo - trudno w to uwierzyć, ale studia jeszcze nudniejsze od politologii.
Nic, tylko siedzieć i wkuwać na pamięć te głupie kodeksy i zdawać te głupie
egzaminy. Po co to komu, przecież taki prawnik i tak zagląda później do różnych
mądrych ksiąg i nikt nie każe mu recytować przepisów z głowy. Przeciętny
prawnik ma klapki na oczach i nie interesuje się niczym poza prawem - te studia
strasznie zamykają. No, i jak prawo może być ciekawe? ;) A na koniec i tak nikt
nie dostanie się na aplikację i tym sposobem nawet prawnik zasili grono
bezrobotnych humanistów.

Psychologia - masa przypadkowych osób, które z braku lepszego pomysłu na życie
pokierowały się modą i stwierdziły, że pójdą sobie na psychologię. W liceum
głównie wkuwały, więc teściki poszły łatwo, o psychologii wiedzą najwyżej tyle,
ile przeczytały u Aronsona (żeby!), być może wiedzą, kto to Freud. Jednak brak
rozmowy kwalifikacyjnej robi swoje... Ale nie ma czym się przejmować, jakoś to
wszystko i tak wykują, najwyżej pobiadolą nad biologicznymi podstawami rozwoju,
ale czego to się nie zrobi, by po pięciu latach męki nie otworzyć ładnego
gabineciku, do którego będą przychodzić gwiazdy filmu i telewizji na seanse
terapeutyczne... Pewnie widzieli to w "Klanie". Obudzą się, gdy gabinecik
zbankrutuje. Do tego dochodzi garstka osób, które na psychologię poszły dla
rozwiązania własnych problemów. Liczba teorii psychologicznych je
wyjaśniających poprowadzi biedaków prosto do schizofrenii :).

Kulturoznawstwo - wszystkiego po trochu - trochę telewizji, trochę literatury,
trochę filozofii, trochę teatru - długo by wymieniać. Piękne dla pasjonata jako
drugi kierunek, jako pierwsze - niepraktyczne, nieżyciowe i w ogóle
mało "trendy".

Filozofia - a kim ty, u licha, po tym będziesz! Filozować i filozować się nie
chciało! Nawet się z takim potem nie dogadasz... Przeciętny student ma długie
włosy, obdarte dżinsy i wygląda, jakby miał być hippisem, ale nie zdążył. No i
kto takiego filozofa potem do pracy weźmie? Noo, kto? Jak to ujął ładnie mój
znajomy: "Po prawie bez aplikacji można tylko przekładać papierki w biurze. Ale
dziwym trafem pracodawcy wolą, jeśli papierki przekłada magister prawa, nie
filozofii".

Polonistyka - zero życia towarzyskiego, tylko czytanie, czytanie, czytanie. W
ramach nauki - czytanie, w ramach rozrywki - czytanie, jacyś tacy ci studenci
nie z tej ziemi i drętwi na dodatek. *

(* popularna opinia, jakże nieprawdziwa - sama sprawdziłam:))

I z refleksji bardziej własnych: przeciętny polonista lubi czytać, nie znosi
gramatyki, przeraża go wszystko, co ma jakiś związek z matematyką i mdleje na
widok podręcznika do językoznawstwa, z jakiego naucza się na fakultecie. Poza
tym może nie mieć pojęcia - na szczęście zwykle jednak ma - na temat kultury,
filozofii czy historii, bo takich przedmiotów na polonistyce w minimum
programowym po prostu nie ma. Paranoja. I przeciwieństwo kulturoznawstwa ;).
Jest też ogrom osób, które poszły na polonistykę, bo wymarzyły sobie
dziennikarstwo - dla nich zderzenie z rzeczywistością następuje w okolicach
końca roku drugiego, kiedy okazuje się, że na specjalność przyjmowana jest
garstka studentów, po długiej i ciekawej rywalizacji :).

Niniejszy przegląd chwilowo kończę, być może rozwinę jeszcze i uzupełnię.
Studentów ww. kierunków przepraszam, jakkolwiek popularna zasada głosi, że
najbardziej urażeni są zazwyczaj ci, do których dane stwierdzenia pasują :).

[Gość: jamajka]

Bardzo mi sie podobal opis poszczegolnych kierunkow:).Ja wybieram sie na
psychologie ale nie mam zamiaru zostac 'kilnikiem' jest wiele specjalnosci po
ktorych nie koniecznie trzeba byc tym od seansow:).Pozdrwaiam cieplutko :)

...i nie czuje sie urazona:)

[tawananna]

> Bardzo mi sie podobal opis poszczegolnych kierunkow:).
Dzięki, starałam się ;)

Ja wybieram sie na
> psychologie ale nie mam zamiaru zostac 'kilnikiem' jest wiele specjalnosci po
> ktorych nie koniecznie trzeba byc tym od seansow:).
Co do seansów - mogłam jeszcze wspomnieć o hipnozie :PP

> Pozdrwaiam cieplutko :)
Ja również :)

> ...i nie czuje sie urazona:)
Bo jeszcze nie zaczęłaś tych studiów i nie zdążyłaś się zacząć z nimi
identyfikować ;P.

[tawananna]

Mała autokorekta, wieczór jednak robi swoje :). W filozofii "się nie
chciało" zamienić trzeba na "się zachciało" - inaczej zdanie będzie
niezrozumiałe i nawet polonista tu nie pomoże, a i analiza logiczna
przeprowadzona przez filozofa nic nie da. Prawnik za takie coś mógłby pewnie
już posadzić do więzienia. Hmmm, a ciekawe, co o takiej pomyłce powiedziałby
Freud ;).

[tak_zwany]

Ja tylko chciałem przed snem dodać, że filozofowie (panowie) obowiązkowo w
czarnych, powyciąganych swetrach i z papierosem...

[Gość: atraktywna]

Zgadzam sie z większością Twoich opisów. Co do polonistów to mam doświadczenia
własne - nawiedzeni i natchnieni, uduchowieni poeci, zaczytujący się co bardziej
ambitną lekturą i dostający odruchów wymiotnych, kiedy słysza nazwiska
popularnych autorów, np. Chmielewskiej, Clancy'ego. Mi osobiście najbardziej
podobała mi się gramatyka i w ogóle językoznawstwo, natomiast przerażały mnie te
długaśne listy nudnych lektur. Dlaczego nie można studiowac oddzielnie
literatury i języka? Na literaturze trafiłam na pana doktora, dla którego nie
wystarczyło przeczytać lektury - trzeba jeszcze było zorientowac się, jakie
wydarzenia historyczne miały miejsce, gdy ona powstała, prądy filozoficzne,
religijne, a nawet jak się wtedy ubierano! Bardzo szybko doszłam do wniosku, że
nie ma dla mnie miejsca na tych studiach. Teraz jestem na geologii i to był
strzał w dziesiątkę!

[Gość: kasia]

Na germanistyce UJ jest huk roboty, anglisci mają luzy i nic nie umieją po
skończeniu studiów. Pewnie na anglistyce sądzą odwrotnie.

Sępy

[Gość: kasia]

Jeszcze o Sępach . Studenci międzywydziałowych S tudiów M atematyczno P
rzyrodniczych UJ.

Coraz głośniejsza legenda, podobno geniusze, głównie absolwenci LO V.Postrach
innych kierunków, gdzie wpadają na ćwiczenia, egzaminy, podnoszą makabrycznie
poziom. Kilkoro znajomych wybrało zwykła fizykę lub matematykę, bo bali się
sępów.

[Gość: Aga]

Inne kierunki... Hmmm...
1. stosowane nauki społeczne - lecą tylko za pieniądzem, nastawieni na dużą
karierę, mają łatwiej niż my, "prawdziwa" socjologia i u nich są fajniejsze
fakultety - generalnie: mają lepiej, a nie zasłużyli (opinia nie moja, a zlepek
róznych zasłyszanych na roku).
2. prawo - kujony, idące po trupach i wpatrzone tylko w kodeks prawa
cywilnego/karnego/rodzinnego/międzynarodowego etc., wszystkich traktują z góry.
3. polonistyka - stado kobit, wypatrujacych bogatego informatyka za męża, bo
same przecież na swoje utrzymanie nie zarobią, znają wszystkie biblioteki w
mieście, nie mają pojęcia o niczym poza literaturą i językiem polskim oraz
uprzykrzają wszystkim życie, poprawiając im błędy w miejscach publicznych, ani
chybi skończą w podstawówkach, mecząc dzieci "Jankiem Muzykantem".
4. MISH - zadufane w sobie bubki, które mają się za nie-wiadomo-co, wiedzą
jakieś dziwne rzeczy i usiłują tym popisywać się w towarzystwie, a na
socjologii nie muszą zaliczać statystyki, co jest jawnie niesprawiedliwe
wobec "prawdziwych" socjologów.
5. SGH - zgroza totalna, bezduszni, cyniczni, widzą tylko pieniądz i książki, z
takim to się nie zaprzyjaźnisz, spaczone wyścigiem szczurów charakterki.
6. etnologia - a to oni w ogóle studiują??? jeżdżą tylko do zapadłych wioskach
i uczą się, pożal się Boże, o jakichś pieśniach ludowych czy innych
wycinankach, na grzyba to komu???

Chwilowo więcej sobie nie przypominam - nie są to bowiem moje opnie, tylko
połączenie kilku wyrywkowych, a przez to niereprezentatywnych dla ogółu
obserwacji ze stereotypami, zasłyszanymi z róznych źródeł.

[Gość: Weredyk]

Czas na mala apologie studentow prawa:) Az dziw bierze, ze nikt jeszcze nie wystapil z mowa:)

Tak to prawda jestesmy zadufani w sobie, zwazywszy na odsiew i fakt, iz na placu boju pozostaja nieliczni to jednak utrzymywanie sie na uczelni jest sukcesem. Jesli inni padaja, a my dalej jesesmy to niestety wplywa to na psychike, jestesmy bardziej dowartosciowani. Na dodatek sami ludzie po dowiedzeniu sie co studiujemy przyjmuja dziwne pozy wzgledem mnie (nas) totez czasami sobie daruje ujawnianie sie, stwierdzajac, iz eksternistycznie robie technikum miesne.

Ktos powyzej stwierdzil, iz jestesmy zapatrzeni w kodeksy, niestety jesli ma sie do opanowania z 1000 stron (z jednego egzaminu!)to chcac czy nie chcac musimy nimi wypelniac w jakims stopniu swoj czas. A innej drogi nie ma, najpierw nalezy to wykuc a dopiero pozniej zrozumiec:)

Osobiscie majac do czynienia z roznym przekrojem studentow krakowskich uczelni musze stwierdzic, iz u nich sesja zaczyna sie 2 tygodnie przed egzaminami, u mnie trwa prawie przez caly rok. Coz idzie sie przyzwyczaic. Co oczywiscie nie umniejsza innych osob w moich oczach, bo gdzie indziej tzreba tez sie natrudzic by otrzymac akronim "mgr" przez nazwiskiem.

[Gość: monia]

eeeetam...spróbuj wkuć tysiąc stron anatomii to będziesz ten swój kodeks czytał
jak bajkę:)

[Gość: Weredyk]

Ja osobiscie nie narzekam, sam sobie taki los zgotowalem. Twoja sprawa, ze miauczysz, powinnas to robic z pasja:)

[Gość: Zenek]

Ja sobie studiuję fizykę. A właściwie kończę. Ale nie o tym.

Mnie zadziwia przekonanie o własnej wyższości studentów wielu kierunków, którzy
plotą mi niestworzone bzdury o tym jakie wspaniałe perspektywy pracy mają ("Bo
socjologowie są rozchwytywani przez agencje badania opinii publicznej i
reklamowe" - autentyk sprzed jakiś 3 lat) i "litują" się nade mną.

Ekonomisci (zwlaszcza SGH) - chodza z glowa w chmurach, ciagle dowodza ze
wlasnie ludzie ich specjalnosci sa najbardziej poszukiwani na rynku. Bardzo
wywyzszaja sie, ciagle gonia za praktyka i dzialalnoscia w organizacjach. Potem
konczy sie to dla nich jak w tym dowcipie: co mowi bezrobotny absolwent do
absolwenta SGH ktory ma prace. ("Jeden BigMac prosze"). Sumam sumarum: banda
Ikarów.

Prawnicy - idac tropem j.w. - rekiny, po wygryzieniu konkurencji na uczelni i
dumnym skonczeniu studiow odkrywaja, ze nie maja wcale zebow ani nawet
charakterystycznej pletwy grzbietowej... robia za delfiny (czyli ozdoby)
zupelnie poza wymarzonym zawodem.

Informatycy - ludzie swiadomi swojej wartosci rynkowej. Wbrew temu co mowia
wszyscy wokol, wiedza ze nie czekaja wcale na nich tuziny ofert pracy po
studiach. Staraja sie tak jak wszyscy, ale jakos rzadko maja zawyzona samoocene
(!) - przynajmniej z moich doswiadczen

Pozdrawiam

[tak_zwany]

Gość portalu: Zenek napisał:

"Bo socjologowie są rozchwytywani przez agencje badania opinii publicznej i
reklamowe"

Nie no, normalnie ROTFL...

Prawda jest taka, że DOBRY fizyk ma o wiele większe perspektywy zawodowe niż
dobry socjolog. To ogólna zasada przy kierunkach ścisłych...

[klymenystra]

ja jeszcze nie postrzegam, zaczne w pazdzierniku, ale ciekawia mnie opinie na
temat filologow ogolnie... nie tylko polskich- bo to troche inna para
kaloszy :))) a watek cudny :)

[vaniteux]

Może trochę zbaczam z tematu, wątku, ale nie mogłam sie powstrzymać :)
Krązą opinię, że filologów czeka niechybnie niebezpieczeństwo zostania
nauczycielem, który będzie kształcił innych przyszłych nauczycieli i tak to
błędne koło może się toczyć w nieskończoność. Tak jak pani moja od matematyki w
podstawówce mówiła: "To wstyd nie znać tych równan, a jak kiedyś swojemu
dziecku wytłumaczysz?". Oczywiście ewentualne potomstwo ma sie uczyc w tym
samym celu. No, chyba że ktos lubi uczyć, ale to inna sprawa.
Mój znajomy studencik - ekonomista śmiał się ze mnie: a co ty będziesz po tej
filologii włoskiej robić, hahaha. W sumie to miał trochę racji, bo przeciętna
babcia klotezowa we Włoszech bedzie znała język lepiej ode mnie, oczywiście nie
licząc zasad gramatyki historycznej i morfologii ;).
Dla mnie filologia to niezwykle praktyczne połączenie języka, który mnie się
podoba, z kulturą, literaturą itd. I nie widzę się na żadnym innym kierunku niż
na filologii...
Pozdrawiam przyszłych filologów i nie tylko..

[klymenystra]

:)))))))))))))

jak postrzegam nie swoje kierunki -> humaniści

[istustaja]

jak postrzegam inne kierunki? w LO skończyłam klasę mat - fiz i juz wtedy nie
wiedziałam jak można chodzić na "humana". Teraz studiuję fizykę i nadal się
zastanawiam co robi się na szeroko pojętych studiach humanistycznych. Ile można
czytać i wkuwać na pamięć to co się przeczytało? Zero zastosowania tego w
życiu, zero zajęć praktycznych, labolatorium jakiegoś... nic. Przecież tam
można się zanudzić! Podobno kierunki ścisłe są trudniejsze.... Czy ja wiem. Ja
tak wybrałam i jest mi dobrze. Wiem, że wszędzie trzeba się uczyć i nie mówię
że humaniści nic nie robią, ale szczerze to ich podziwiam - ja na takich
studiach chyba bym zasnęła.
Moim zdaniem: inne kierunki - kierunki humanistyczne = nuda
(bez obrazy)

[tawananna]

Nie jest tak źle ;). Przede wszystkim prawdziwy humanista nie wkuwa na pamięć
tego, co czyta :). A poza tym na studiach humanistycznych mamy masę
przedmiotów, które ze stereotypowym humanistą kojarzą się nijak, np. gramatyka
opisowa na polonistyce :)). O różnych logikach i statystykach nie
wspominając ;).

[Gość: kielonq]

a co mnie inni obchodza? ;/

[Gość: pajax]

kulturoznastwo - kierunek z potencjalem. ale idzie masa ludzi po to, aby sie
nie wysilac. bo ponoc sie da.

[krotkaa]

O turystyce i rekreacji slow kilka....

Jak ktos lubi studia latwe,lekkie i przyjemne,na ktorych niczego sie nie nauczy
a jedynie liznie wszystkiego po trochu to czemu nie.Wiekszosc im sie
odpuszcza,bo przeciez ekonomistami nie beda wiec niech
tylko 'lizna'rachunkowosci,geografami tez nie wiec po co maja sobie glowe
zawracac.

Wkurzajace jest to,ze uprawnienia do nauczania geografii/przyrody maja takie
same jak geografowie...

Pzdr
krotka

[r.richelieu]

i już nikt?

[agenda1]

r.richelieu napisała:

> i już nikt?

Sledze watek i stwierdzilam, ze za krotko studiuje, zeby powiedziec cos czego
jeszcze nikt nie napisal. Na razie moje postrzeganie ogranicza sie do kierunkow
w miescie, w ktorym studiuje. I wiedze, ze np. na polibudzie na wydziale takim
i takim nic nie robia...nie ma co pisac :). a reszta?

[Gość: dajsu]

Zaslyszane stereotypowe opinie:

SGH - wyscig szczurow w modelowym wyadniu.

prawo - wyscig szczurow w wydaniu uniwersyteckim.

SGH + prawo - szczury nad szczurami, przyszli konsultingowcy. Nie maja czasu
na zycie teraz, nie beda go mieli po studiach.

geografia (UW), technologia drewna (SGGW), transport (PW) -
zbieranina ludzi, ktorzy nie mieli szans sie gdziekolwiek dostac.

filologie, kulturoznawstwo (wyjatki dalej) - mnostwo kobiet, nieatrakcyjnych,
ktore przez cale liceum byly w stanie opanowac wylacznie
jezyk obcy/polski.

iberystyka, italianistyka, turystyka (AWF), ASP - zaglebia ladnych studentek.

stosunki miedzynarodowe - ludzie, ktorzy marza o pracy w dyplomacji, ale w 99
na 100 przypadkow pracowac tam nie beda. Uswiadamiaja to sobie najdalej
na II roku.

informatyka - faceci, odstraszajacy plec piekna, w okularach i flanelowych
koszulach.

psychologia - ladne, prozne babki, ktore przyszly na studia by lepiej
zrozumiec siebie.

AWF (caly) - najglupsi studenci z mozilwych. Przykro sie robi, jak czlowiek
pomysli, ze oni tez beda mieli "mgr" przed nazwiskiem.

etnografia, filozofia - ludzie nieprzystosowani zyciowo, ktorym nikt nie
uswiadomil, ze po studiach wypadaloby znalezc prace.

AM - ciezko spotkac studenta/studentke, poniewaz tylko i wylacznie sie ucza.
Ciezka praca zostaje nagrodzona wyborem: kariera na zachodzie albo kariera
przedstawicela handlowego jakiejs firmy farmaceutycznej w Polsce.

[Gość: anka]

geografia (UW), technologia drewna (SGGW), transport (PW) -
zbieranina ludzi, ktorzy nie mieli szans sie gdziekolwiek dostac - jako
studentke geografii z powłania, tak troszeczkę mnie to uraziło...

[Gość: Zip]

He, he. Rzeczywiscie, ludzie po AWF afiszuja sie ze swoim "mgr".

Na WF-ie na UW jak uslyszalem że obsluga obiektu zwraca sie do prowadzacego
zajecia trenera wyłącznie per "panie magistrze", to się nieźle uśmiałem. Na
moim wydziale byłoby to uznane za obraźliwe - zrozumiane jako "pan jest tylko
magistrem, nic pan jeszcze nie umie".

Co do psychologii - zgadzam sie na 100%. Na iberystyce (przynajmniej UW)
niewiele ładnych dziewczyn niestety...

nie ma kierunkow nudnych

[Gość: rumcajs]

poza artystycznymi (asp, ak.muzyczna)

[Gość: Pikor]

Tak samo dobre inne jak i te, które się samemu studuiuje.

Wszystko zależy od odpowiedniego dopasowania sobie kierunku do POTENCJALNYCH
możliwości spełnienia swoich marzeń w PRZYSZŁOŚCI i własnego typu osobowości.

[Gość: o.]

ale rymujesz

Ale przynudzacie...

[Gość: fala]

[hippolin]

Fizyka, Prawo, Medycyna - bardzo trudna i wymagające kieruneki, lecz bardzo
potrzebne.
Informatyka - kierunek, na który idą Ci którzy nie mają lepszego pomysłu, a
komputer poznali od strony gier i im się to spodobało. Większość łudzi się, że
to im zapewni pracę, bardzo często zapominając o tzw. potencjalnej konkurencji.
Zdardzają się pomyłki typu humaniści, którzy na pierwszych latach narzekają na
matematykę.
Ekonomia - ucieczka od wojska
Marketing i zarządzanie - sposób na osiągnięcie magistra
Pedagogika, i reszta humanistycznych - aby tylko nie siedzieć w domu, zrobić
magisterkę i po kwitek do pośredniaka.

[Gość: YyY]

"Ekonomia - ucieczka od wojska"

no z tym się kompletnie nie zgodze, jakieś argumenty...

[hippolin]

> no z tym się kompletnie nie zgodze, jakieś argumenty...

Nie musisz, takie moje subiektywne i kontrowersyjne moje spojrzenie.
Argumenty: kilka osób, które znam; kierunek, który nie ułatwia znalezienie
pracy, a mimo to ciągną na niego tabuny.

[...]

[Gość: SYSUNIA]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.