STUDIA W INNYM MIESCIE?!

[malamro]

jak w temacie:) najlepiej by bylo jakby napisal ktos kto studiuje daleko od
domku... mam dylemat egzystencjalny a wy mozecie mi pomoc w jego
rozwiazaniu:)

pozdrawiam

[schyz]

nie wiedze nic zlego w studiowaniu w innym miescie, powiedzialbym wrecz ze jest
to wskazane. Chociazby dlatego, ze poznaje sie mnostwo nowych ludzi, nowe
srodowisko i przede wszystkim usamodzielniasz sie jak cholera:D:D:D wiec jak
dla mnie wszystko jest za tym zeby wyjechac na studia :D:D:D nie ma sie czego
bac:D:D:D Pozdrawiam

[Gość: Gosia]

Ja studiuję we Wrocławiu a pochodzę z Ostrowca koło Kielc. No, ale studiuję
zaocznie i pracuję. Naprawdę polecam studiowanie poza miastem rodzinnym. Znam
sporo studentów dziennych i też sobie chwalą. Jak najbardziej polecam takie
rozwiązanie:)Jestem we Wrocławiu już ponad trzy lata i jest naprawdę fajnie:)
Pozdrawiam

[Gość: Ania]

Ja tez mam zamiar studiować we Wrocławiu.Mam trudną sytuację finansową i nie
wiem na jakie studia sie decydowac dzienne czy zaoczne a mieszkam 60 km od
Wrocławia.Nie wiem czy dostane pracę a Ty możesz napisać przy czym pracujesz i
czy trudno było prace dostać i na którym roku jestes.Czy studiując zaocznie i
pracując wystarcza Ci kasy czy nie?Pozdrawiam

[Gość: CF]

Wrocław świetne miasto....
Szkoda że już po studiach.

[Gość: pav]

zdecydowanie lepiej w innym miescie,jak juz jest napisane,usamodzielniasz sie.
poza tym to zupelnie inny swiat niz liceum,no i kontrola rodzicow sie ogranicza
i sama musisz zdecydowac (nauczyc sie) co jest dla ciebie dobre...

[Gość: doorna]

nad czym tu sie zastanawiac, z rodzicami raczej nie spedzisz poznej
starosci.moim zdaniem, im szybciej uczysz sie pilnowac siebie, tym lepiej.
zlota klatka to nie najepszy pomysl.

[Gość: Richelieu*]

tak, wszystko ładnie i popieram mieszkanie poza domem, ale
w takiej sytuacji będziesz musiała wydać na stancję lub akademik + stołówka
zamiast uczyć się języka, skończyć drogie kursy czy zacząć drugi, płatny
kierunek

[malamro]

no i wlasnie tu jest problem! PIENIADZE!!! powiedzcie mi ile kosztuje skromne
zycie w W-wie albo we Wroclawiu? slyszalam o jakis kredytach studenckich ale
czy dobrze jest go wziac?

[mx25]

Studiuje we Wrocławiu, pochodze z Koszalina (420 km). Dod domu jezdzilem co 2
mies, teraz tylko na swieta (jestem na 5 roku i jednoczesnie pracuje).
Lepiej jest studiowac poza domem (pod warunkiem, ze na dobrej uczelni),
usamodzielnic sie, no i zakorzenic w duzym miescie, niz wydac pieniadze na
drogie kursy (strata forsy).
Utrzymac da się tutaj za 600 - 800zl - ale jest to absolutne minimum na
mieszkanie i jedzenie.
Pozdrawiam, powodzenia na maturze :)

[Gość: CF]

Popieram. Wyścig szczurów wyścigiem, ale w pewnym momencie możesz się
zorientować że przegapiłeś młodość.

[Gość: In_Love]

Miałam wziąść w tym roku kredyt studencki i dostawać co miesiąc 600zł,przy
0%.Ostatecznie postanowiłam spróbowac utrzymać się bez kredytu.Zniechęciła mnie
wizja wieloletniego spłacania kredytu po zakończeniu studiów :/
Jeżeli masz możliwość studiowania w swoim rodzinym mieście to masz szczęście,bo
mnóstwo dodatkowych kosztów odpada...ale z drugiej strony jeżeli ktoś lubi
niezależność to studia z dala od rodzinki stwarzają ku temu wspaniałe
możliwości.
Pomyśl również o dojazdach.Jeżeli wybrałbyś Uczelnię kilkaset km od domu,a na
początku chciałbyś przyjeżdżać częściej do rodzinki mogłoby to wywołać spore
spustoszenia w twoich zasobach finansowych ;)))
3m się :)

[Gość: studentka]

Ja pochodze z Przemysla,a studiuje w Toruniu - nie zaluje przeprowadzki ani
troche(choc ma ona swoje plusy i minusy oczywiscie) :))

[Gość: student z Gdańska]

Jestem z Elbląga i studia poza domem to najlepsza rzecz jaka mnie w życiu spotkała

[Gość: outsider]

A ja ucze sie w szkole sredniej poza domem (poza krajem), rodzicow zostawilam w
Polsce i nie jest zle. Tylko trzeba sie nauczyc pamietac o praniu, bo potem
chodze w styczniu w szortach :)
W sumie niezle doswiadczenie i szybko sie czlowiek przyzywczaja (ja mialam 17
lat jak sie wyprowadzilam)

Za i Przeciw

[elfhelm]

skończyłem prawo na UG, mieszkając w domu z rodzicami w Gdyni. Ma to swoje
niewątpliwe zalety zwłaszcza finansowe hehehe. Czy czuję się przez to mniej
samodzielny? Nie sądzę. Studia, pracę po studiach, praktyki, drugi fakultet
itd. załatwiałem sam. Z uwagi na rodzaj pracy ojca, sporo rzeczy w domu zawsze
było na mojej głowie (wiem więc jak zapłacić rachunki, zrobić obiad, podejść do
zakupów, wymienić żarówkę, itd.). Faktem jest też, że część finansów w domu
znajdowała się pod moją (heh) kontrolą.

Jeżeli chodzi o studia w innym mieście, to podstawowa wada występuje, gdy po
upływie tych 5 lat zamierzasz wrócić do swojego starego miasta. Mimo wszystko 5
lat to kawał czasu, więc z jednej strony tracisz kontakt z ludźmi z dawnego
miasta, z drugiej nawiązujesz bliższe i dalsze kontakty w mieście nowym. Przy
czym w nowym mieście w trakcie studiów szukasz zapewne praktyk, pierwszych
prac, etc. niejako wyrabiasz sobie jakąś opinię. Po powrocie to często
przepada. Poza tym rozwiązują się znajomości i to generalnie dość szybko.

Więc podejmując decyzję należy rozważyć:
- jakie się ma stosunki z rodzicami (rodziną na miejscu),
- jakich się ma znajomych na miejscu, czy wybierają się na ten sam kierunek,
wydział, czy będzie można korzystać z ich pomocy w trakcie studiów,
- co się chce studiować i czy ten sam kierunek w innym mieście nie jest
przereklamowany,
- czy sądzisz, że studia w innym mieście nauczą Cię odpowiedzialności,
samodzielności
- jakie są kwestie finansowe (czy zaoszczędzonych pieniędzy nie lepiej
przeznaczyć na imprezy, naukę języków, itd.),
- jakie są perspektywy pracy w obu miastach i czy planujesz powrót.

[gregsmile01]

tylko i wyłącznie z daleka od domu! to były czasy :)

[Gość: Matt]

A jeżeli tkoś mieszka w Krakowie, Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu czy innym
mieście w którym dobrych szkół wyższych nie brakuje to powiedzcie mi po co
jechać do innego miasta? Przecież mnóstwo nowych ludzi można poznać także w
swoim rodzinnym mieście, bo z tego co obserwuje znaczna większość studentów to
przyjezdni. A dodatkowo byt ma się zapewniony i jeszcze ten gotowy, smaczniutki
obiadek po powrocie do domu :P. Tylko pozazdrościć.

[Gość: byly student]

Jezeli kidykolwiek studiowac mialbym znow to tylko we
Wroclawiu!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Pozdrawiam wszystkich majacych przyjemnosc tam studiowac

[Gość: no]

ja studiuje na innym kontynencie, i chociaz brakuje mi czasem obiadku u mamy to
w zyciu bym tej decyzji nie zmienil! studia poza domem to inna optyka!

[Gość: bluntmama]

No, raczej :) Ja tez wybralam drugi koniec swiata i ... zapraszam
wszystkich!! :) Zaluje ze nie przyjechalam tu wczesniej. Pokoj z Wami!

[Gość: nika]

tak,tak,tak!!!
usamodzielniasz sie b.b.b szybko i jesli musisz ise samemu utrzymac to ok,
rozumiem na poczatku moze byc problem, ale do przejscia:)uczysz sie
samodzielnosci i zaradnosci,ja wlasnie skonczylam studia:( w warszawie, od 2
roku pracowalam (zero znajomosci), bo musialam sie sama utrzymac i uczylam sie
dziennie, i jako s dalam rade:))))polecam

[Gość: qwerty]

U mnie właśnie chęć usamodzielnienia się zdecydowała o wyjeździe na studia do
innego miasta. Mieszkałam pod Warszawą (20 minut samochodem do Wawy) i mimo żę
dostałam się na dzienne do Wawy, jednak zdecydowałam sie studiować na dziennych
w Toruniu. Powody:
- silna chęć usamodzielnienia się - wiedziałm że raz a pożądnie albo długo i
ciągle pod kontrolą;
- dojazdy do Wawy (nie miałam samochodu) byłyby męczące (zajęcia w różnych
częściach miasta)i dość drogie, a mieszkanie, wynajęcie czegoś nie wchodziło w
grę ze względu na wysokie ceny;
- koszt utrzymania się w Toruniu był o wiele niższy.

Nie powiem, było ciężko finansowo i mi i moim rodzicom, którzy na początku mnie
utrzymywali, jednak fakt iż były to studia dzienne, że zależało mi na tym aby je
dobrze skończyć i chciałam się uczyć, nie pozwalał mi na początku na podjęcie
żadnej pracy dorywczej. Ale już po I roku pojawiło się stypendium naukowe,
później była możliwość wzięcia kredytu studenckiego, więc odciążyłam w wydatkach
rodziców. Bałam się tego kredytu ale to było najlepsze co zrobiłam. W połączeniu
ze stypendium naukowym miałam już to minimum na utrzymanie. Udało mi się w
międzyczasie skończyć też inne studia (podyplomowe). Spłata wbrew pozorom nie
była taka straszna (już jestem po spłacie) i tak bardzo odczuwalna, poza tym
umożono mi 20% ze względu na wyniki w nauce. Bliżej końca studiów magisterskich
zaczęłam jeszcze dorabiać i naprawdę nie było źle.

Ktoś tu napisał, żeby przy decyzji o studiach w innym mieście wziąć pod uwagę
perspektywy pracy po studiach w tym mieście, bądź w mieście rodzinnym - jednak
nie martwiłabym się tym tak bardzo a nawet wogóle nie brała tego pod uwagę.
Dlaczego? otóż studia to jest taki okres, w którym krytalizują się pomysły na to
co by się chciało w życiu robić i trudno 5 lat wcześniej przewidzieć gdzie się
wyląduje :) Może np podczas studiów uda Ci sie wyjechać na stypendium
zagraniczne... i nie jest powiedziane że będziesz chciał/chciała wracać, albo że
nie osiądziesz w całkiem innym miejscu. Ja...narazie nie wróciłam do Wawy ale
teraz nie ma to dla mnie znaczenia w jakim miejscu, miście czy państwie znajdę
się w najbliższym czasie - wiem że będę musiała sobie poradzić i koniec :)

Nie było łatwo, głównie w I roku ale nie było też na tyle ciężko, żeby nie warto
było podjąć tej decyzji o wyprowadzneiu się z domu. To naprawdę usamodzielnia,
otwiera na świat, to naprawdę świetne doświadczenie, tak więc jeśli masz taką
możliwość to wyjedź do innego miasta.

Najważniejsze w tym wszystkim to skupić się na właściwie sformułowanym SWOIM celu...

pzdr

[Gość: Julek]

Jest też inny aspekt, którego osobiście doświadczyłem. Studiując poza domem i
odwiedzając go rzadko, uwalniasz rodziców od ciągłej troski o Twoje bieżące
egzaminy, zaliczenia, itd. Przyjeżdżając rzadko, meldujesz tylko - zdałem,
jestem na następnym roku. Mieszkając zaś z rodzicami przejmują się oni
wszystkimi duperelami związanymi z twoimi studiami, wyolbrzymiając porażki i
nie doceniając jak należy sukcesów. Słowem, fundujesz rodzince ciągłą nerwówkę -
nawet jak jesteś świetnym studentem! Zwłaszcza matki lubują się w aktach
nadmiernej troski o Twoje oceny, chcąc razem z Tobą przeżywać mniej lub
bardziej wydumane przez nią problemy dziecka - studenta.

[Gość: outsider]

Taaaa, ja z mama nie mieszkam od prawie dwoch lat a codziennie musze zdac
sprawozdanie z tego jak mi poszlo (nie daj Boze jak mam egzaminy, to sie
normalnie foraca linia robi i zaczynam sie bardziej stresowac tym, ze musze do
niej zadzwonic/napisac niz tym, ze mam egzamin). Zalezy jakie masz uklady z
rodzicami, czasem dopiero jak wyjedziesz to sie zaczynaja przejmowac :)

[Gość: agata]

po co ten dylemat?studiuje w irlandii;-))
i co ? pomoglo?