studiowanie daleko od domu - za i przeciw

[ziomalkaa]

Witam :) W tym roku mam dośc poważny dylemat, a to dlatego, ze nie wiem, na
którą uczelnie w kraju składać podanie, spieram się z rodzicami, którzy
uwazają, ze studiowanie daleko od domu wydaje sie byc fajne ale na krótką
perspektywe...
Mam mętlik w głowie, dalatego gorąco proszę o Wasze opinie, czy studia daleko
od domu rodzinego są dobrą sprawą, jakie są takiej sytuacji plusy i minusy,
jakim człowiekiem trzeba być,żebyw zupełnie obcym mieście sobie dac rade ?
Oczekuje z niecierpliwością na wpisy i opinie w szczególności osob
studiujących z dala od domu :)
PS jeśli chodzi o to, jaką odległośc uwżam za duża - Wrocław - Rzeszów, bo
taką biore pod uwagę jesli zdecyduje sie na wrocław ...

[d0n]

ja z St. W. jestem we Wrocku i tylko jeden przeciw mam to dojazd raz na miesiac
po zarcie i pranko aż 9 godzin.

[mary_an]

Ja wybralam uniwerek, ktory jest najdalej (ciach, po przekatnej mapy) i co tam,
trzeba sie od rodzicow uwolnic troche i zyc wlasnym zyciem. Przy czym moi
rodzice sa super, bardzo chetnie ich odwiedzam jak tylko moge (zwykle raz na
pol roku) i jest fajnie. Najchetniej to bym w ogole do USA albo Australii
wyjechala, a czemu nie :D

[Gość: Rysio]

hehe faktycznie chętnie

[Gość: astrid_ase]

sudiowanie daleko od domu jest super-wreście niezależność , musisz liczyc na siebie , żadnych niezapowiedzianych wizyt rodziców , a miło jest także zobaczyć troche inną część Polski :))osobiście polecam

[Gość: ekonom]

Studia w domu to jak przedluzenie liceu, ja osobiscie sobie tego nie wyobrazem. Studia to taki czas kiedy trzebe sie usamodzielnic i zyc wlasnym zyciem.

[Gość: z.]

Jeśli ma się taką możliwość to jak najbardziej ale jeżeli ma się na miejscu
dobre uczelnie to po co wyjeżdżać do innego miasta? dla idei?mieszkam koło
Krakowa i nie wyobrażam sobie studiów w innym miejscu ,prawdziwe wyzwanie to
studia za granicą -inny język,kultura,warunki studiowania , i jaka przygoda.

[Gość: ekonom]

no tak, ale pierwszy krok tez trzeba zrobic.!

[Gość: z.]

Same studia to przecież też jakieś wyzwanie ,samemu trzeba wszystko
zalatwiać ,umieć odnaleźć się w nowym środowisku.Mieszkanie w domu nie wpływa
tutaj jakoś zasadniczo.

[Gość: ekonom]

oj wplywa. Nie wydaje mi sie ze rozpoczecie studiow to jakies wyzwanie. Jak napisalem przedluzenei liceum. Pogadac z apania w dziekanacie, zapisac sie na zajecia to chyba jednak zadne wyzwania. Po tym wszystkim wracasz do domu i siadasz z mama i tata do kolacji.
A jak mieszkasz w akademiku? Nie wiesz z kim w pokoju, musisz uczyc sie pewnego rodzaju tolerancji asertywnosci etc. Mieszkac z kims obcym w jednym pokoju to nie jest na poczatku takie latwe.
Dopiero poza domem uczysz sie samodzielnosci

[Gość: ekonom]

no i jeszcze taka trywialan sprawa jak kasa, wiele ludzi nie umie sie wogole rozporzadzic pieniedzmi i po 2 tygodniach nie ma np zeby zaplacic za akademiec, w domu nie ma takich problemow...

[Gość: z.]

Dla mnie akurat to był jakis tam przeskok,do kolacji z rodzicami jakos nie
siadałam bo przychodze o różnych porach ,co do akademików -no napewno nie wiesz
kogo dostaniesz ,ale teraz sporo ludzi przerzuca sie jednak na mieszkania (
wiesz jak te polskie akademiki często wygladają)i tam juz raczej mieszkasz z
kim chcesz.Co do kasy , ludzie sobie przecież dorabiaja czy normalnie pracuja
niezależnie od tego gdzie mieszkaja ,chociaz na pewno mieszkając poza domem
uczysz sie tej samodzielności.Zresztą życie samo w końcu zmusza do dorosłości;))

[Gość: ekonom]

Studiowaie poza domem ma jeszcze jeden niezaprzeczalny plus. Zyjac z ludzim kilka lat pod jednym dache, czesto w jednym pokoju nawiazujesz z tym kims taka wiez jak nigdze indziej. To sa prawdziwe przyjaznie a czesto traktujesz tych ludzi poprostu jak rodzine!! Wiem to z wlasnego doswiaczenia i wiem ze gdyym studiowal w "domu" na pewno nie mialbym takich przyjaciol w swiecie jakich mam teraz....

[Gość: Aga]

> Jeśli ma się taką możliwość to jak najbardziej ale jeżeli ma się na miejscu
> dobre uczelnie to po co wyjeżdżać do innego miasta? dla idei?

Dokładnie. Do głowy by mi nie przyszło studiować w mieście, które wypada "po
przekątnej mapy" tylko po to, by uciec od rodziny - może dlatego, że mam
fajną. ;) Wyjechałam wprawdzie niezbyt daleko (180 km), ale na uczelnie, o
której marzyłam. Nie trzeba być jakoś strasznie samodzielnym, by dać sobie radę
z dala od domy, ale obsługa pralki, żelazka i zdolność gotowania parówek jest
wskazana. No i trzeba się liczyć z tym, że będziesz tęsknić, jeśli masz za
kim...

[wieniak]

Szczecin - Wrocław. Wg. mnie studiowanie daleko jest do bani, równie dobrze
można się usamodzielniać blizej (Poznań dla mnie) i móc częsciej skoczyć do domu
(tylko nie mówcie że częstsze wizyty w domu są sprzeczne z usamodzielnianiem
się) i jest fajnie. W końcu w rodzinnym mieście jest kupa znajomych, za którymi
można zatęsknić. To mój punkt widzenia. Za to jak studiujesz daleko i wracasz do
domu raz na dwa- trzy miesiące (u mnie tak było) to wszyscy cie trochę inaczej
witają i traktują, niż. Itd.

[Gość: M.]

A ja nie potrafię poradzić sobie bez rodziców. Mama jest moją najlepszą
przyjaciółką. Często brakuje mi tego zwykłego siadania do kolacji. Nikt nie
woła na herbatę w ciągu dnia.
Absolutnie nie jestem stworzona do mieszkania z obcymi! :/

[kaja86]

Myślę, że na studia wyjeżdżają głównie ci ludzie, którzy nie mają w pobliżu
żadnej fajnej uczelni i wtedy to jest po prostu konieczność. Albo tacy, którzy
tą uczelnię mają, ale się na nią nie dostali. Wybaczcie, ale nie wierzę, ze jak
mieszkaniec Krakowa dostanie się na UJ, to z tego zrezygnuje po to, by się
"usamodzielniać". Tzn możliwe, ze są takie przypadki, ale raczej niezbyt częste.
Ja sobie mieszkam w domu, bo po prostu blisko mam fajną uczelnię. Pewnie będzie
uznane to za wygodnictwo, ale jestem zadowolona bo mam tutaj jednoosobowy pokój
z dostępem do internetu. Ktos tu pisał, że to usamodzielnianie się polega na
umiejętności obslugi żelazka albo pralki. Sorry, ale to przeciętny człowiek umie
już w gimnazjum. Samo prowadzenie domu w rzeczywistości nie jest trudne, trudne
jest opłacanie rachunków. Moim zdaniem to nie jest samodzielność, jak ktoś
mieszka sam, a za wszystko płacą mu rodzice. Jasne, ze są osoby, które same
pracują na swoje utrzymanie, ale raczej jest ich niewiele, bo nie na każdych
studiach jest czas na pracę. Mieszkając w domu też przeciez można pracowac i
mieć kasę na własne potrzeby i nie trzeba płacic za mieszkanie, a naprawde nie
wszystkich na to stać.
Dlatego ja mieszkam w domu i nie narzekam, zresztą przede wszystkim nie
chciałabym stąd wyjeżdzac dlatego, że tu mam ludzi na których naprawdę mi zależy
i z którymi po prostu nie chciałabym sie rozstawać.
Tyle, oczywiście mieszkanie poza domem może byc bardzo fajnie, nie przejmujesz
sie rodzicami itd, ale mieszkanie w domu również je ma.

[jersey.girl]

Ja zdecydowalam sie na studia w USA. Alternatywa bylo mieszkanie z rodzicami i
studia na PW albo UW, bo nie widzialam sensu wyjazdu do innego miasta w Polsce,
skoro mam takie swietne uczelnie pod nosem, poza tym bardzo lubie Warszawe
(wiele osob to dziwi, ale jest to ciagle moje ulubione miasto na swiecie). Wybor
padl na USA nie dlatego, ze to jest to daleko, i wymagalo usamodzielnienia sie
(obslugiwac pralki w gimnazjum nie umialam, i to nie tylko dlatego, ze do
gimnazjum nie chodzilam ;); gotowac, jak nie potrafilam, tak dalej nie
potrafie), ale po prostu dlatego, ze mam tutaj lepsze warunki do studiowania
tego, co mnie interesuje. Mam uklad z rodzicami, ze oni oplacaja moje loty i
rozne sytuacje awaryjne (czyli np. nowy komputer, bo 2 miesiace temu spalilam
plyte glowna), a ja zarabiam na moje biezace wydatki, wiec jestem chociaz
czesciowo samodzielna.

[Gość: Gumijagoda]

Ja co prawda na codzień mieszkam w Warszawie i studiuję na lokalnej WSHiFM, ale
dane było mi też przez rok studiować w Indiach. I wiem jedno. Dla ludzi, którzy
lubią zmiany w życiu studiowanie daleko od domu to fantastyczna sprawa. Taki rok
niezalezności naprawdę dużo daje, chociaż kryzys był i to nie jeden.

[Gość: mourinho]

w perspektywie przyszłego życia, są same plusy.
Minusy występują tylko "teraz" - tracisz więcej kasy, no i musisz poradzić
sobie z samotnością

[nestea1]

mieszkam teraz 50 km. od mojego domu rodzinnego, co dwa tygodnie sie w nim
zjawiam i powiem Ci że powiedzmy po 1 semestrze dojdziesz do wniosku, że mame i
tatę spokojnie można odwiedzać w święta;) im szybsza samodzielność tym
ciekawsze życie. pzdr

[Gość: gabi]

Ja jestem z Wielkopolski,studiuje w Warszawie,290 km od domu. I nie
zaluje.Samodzielne mieszkanie,rozprzadzanie kasa,swiety spokoj,nowi ludzie...W
domu w sumie bywam tylko na swieta(jestem na pierwszym roku).Jesli masz
okazje,to rzecz jasna wyjezdaj na studia daleko od domu ;)

[Gość: :>]

na twoim miejscu odwiedzałabym ich rzadziej ,tak raz na 3 lata

[Gość: ...]

albo wcale, zobaczycie się na tamtym świecie.

[Gość: :>]

i pozbylabym sie wszystkich zdjęć ,po co mi maja przypominać moje dawne
życie ,ja wolę moich nowych ,cool znajomych ,hough

[Gość: amicus]

Mieszkanie zdala od domu ma jak wszystko swoje plusy i minusy. Po stronie
plusów można zaliczyć jak już wiele osób pisało usamodzielnienie, rozszerzenie
horyzontów, poznanie nowych ludzi, zwiększony zakres wolności i pewnie każdy
mógłby dopisać jeszcze coś od siebie. Jednak są i minusy, pojawiły się głosy że
studia to czas wielkich przyjaźni - być może, natomiast ja swoich przyjaciół
poznałem w podstawówce nadal jesteśmy razem i czuję że nie spotkam na studiach
ludzi którzy mogliby ich zastąpić. Jest jeszcze pewien ogromny plus studiów
poza domem - zaczyna się naprawdę doceniać rodzinę. Moim zdaniem warto
wyjechać, spróbować czegoś nowego. Pozdrawiam i życzę udanej decyzji.

[Gość: fxhzhzj]

lepiej poza domem- chyba ze chcesz miec 5 lat ulomnego zycia seksualnego tzn.
moze mamusia za pol roku na 2 dni do cioci pojedzie;)

[Gość: :>]

Kurcze musi Ci być teraz ciężko ,święta i aktywność zaburzona -oj
niedobrzeeeee,to może grozić impotencją w późniejszym wieku

[Gość: Thai]

":>" - jakiś mamincycek z ciebie, że argumenty wszystkich studiujących z dala
od domu krytykujesz

[nestea1]

akurat znajomych wole starych i odczep się z łaski swej, jak masz problemy z
czytaniem ze zrozmieniem to sie nie udzielaj grzecznie radzę, pozatym jako
niezalogowana osoba tez moge sie wypowiadać po 10 razy dla poparcia mojej tezy.

[nestea1]

nie czepiaj sie skarbie, to była pewna hiperbola, o ile wiesz co to znaczy...

[Gość: :>]

Problem skarbie to masz ty ,nie potrzebuje sie logować i robić darmowej reklamy
napojowi o wyjatkowo obrzydliwym smaku to tak na marginesie.Hiperbola hehehe
dobre ,nie obrażaj się ,kto mógł wiedzieć ,że to tyczy sie też twojego
życia.....pzdr

:) nie ma jak to swięta wszyscy radośni i pogodni

[Gość: nestea1]

[Gość: molk]

Twoi rodzice maja racje - studiowanie dla samej idei DALEKO od domu jest glupota. Co innego studiowanie POZA domem. Ja mam do domu troche ponad godzine pociagiem, jak mi sie nudzi, albo mam ochote to wracam do domu na weekend. Wspolczuje ludziom ktorzy musza robic z tego wyprawe i przygotowywac sie tydzien wczesniej.

[Gość: zre]

ja powiem tak:
+ samodzielność, niezależność, brak kontroli
+ większe zżycie się z ludźmi (jak masz fajnych współlokatorów to zawsze sie
znajdzie ktoś kto pocieszy, w rodziinie to różnie bywa, a tak prawie sami
rówieśnicy:)
+ ogólnie możliwość imprezek w mieszkaniu bez myślenia gdzie tu rodziców
wysłać:)
a teraz druga strona medalu:
- nie opłaca sie studiować poza domem mieszkając w mieście akademickim (np.
Krk:) dla samej idei
- kombinowanie z kasą (chyba ze się ma majętnych rodziców), wydawanie
stypendiów "na życie" zamiast na przyjemności (ale nie chodzi mi tu o bezmyślne
szastanie kasą-jak mam stypendium za ciężką naukę to chcę mieć z tej kasy
przyjemnosć a nie przejadać jej tylko co dzień)
- tęsknota za rodzinką itp.
- moim zdaniem dość kluczowe: wyjeżdżając do odległego miasta musisz się liczyć
z tym ze poznasz fajnych ludzi ale jak bdziesz chciała wrócić po studiach do
domu to często znajomi z całej Polski gdzieś tam pozostaną i wrócisz do pustego
miasta bo wszyscy friendsi zostali gdzieś tam..a z rodzinnym miastem może się
okazać że łaczy cię rodzina lub..hmm..praca bo tylkko tu ją znalazłas albo
tatus ma firmę itp.:)