historia czy psychologia

[Gość: kasiek]

Co wybra?Historię kocham,a po psychologii jest lepsza praca...Jestem
w kropce.Oba kierunki sa dzienne

[Gość: pani_am]

Z pasji do historii nie wyzyjesz. Ja bym poszla na psychologie a
historia zajmowala sie po zajeciach. Z reszta zobacz jak jest na
1roku psychologii i moze skus sie na 2dzienne kierunki?:) Mam kolege
ktory studiuje psychologie i archeologie (troche jak historia;p)
jednoczesnie,oba kier. dziennie i sobie swietnie daje rade;)

[ksieni_radosnego_pierdofonu]

pragmatyzm niech tobą kieruje

[Gość: iwa]

hmm z tego co wiem psychologia jest ciezka, a psychologów teraz nie brakuje wiec o prace może byc trudno, jeśli kochasz historie to ją wybierz poniewaz zawsze dobrze sie studiuje to co lubi, wiadomo jest dużo nauki i później uczyc sie tej psychologi, tych regułek które nic nie mają z historią:/ a o prace...prawda jest taka że liczą się ogólnie skończone studia (papierek) a pracuje się i tak w czym innym, idź za pasja wybierz histoie:)

[Gość: marajka]

Historia. Psychologów jest już sporo, często mają marne pensje. I
tak mało kto, pracuje w zawodzie.

[Gość: belial]

jeśli kochasz historię to sprawa jest prosta - idź na historię, nie słuchaj rad
materialistów dla których głównym wyznacznikiem studiów jest to ile będą po nich
zarabiać, żyje się tylko raz i warto studiowac i poświęcic się temu co się
kocha, no chyba, że jesteś pragmatycznym, materialistycznym tchórzem...

Zastnaów się człowieku

[Gość: xyz]

Niestety w dzisiejszych czasach czasem trzeba zrezygnować z rzeczy
które się koocha na korzyść rzeczy dzieki którym ma się na chleb...
Uważam że Historia jest niezwykle ciekawa... ale niestety bo tym
nie znajdziesz dobrej pracy... jako nauczyciel?? Ewentualnie w
jakimś muzeum czy wystawach dzieł historycznych... hm.... wiecej
opcji nie znajde.... Psychologów jest już od groma :/:/ Polski
rynek jest przesycony absolwentami typowo humanistycznych
kierunków!!

Ja uwielbiam sport siatkówkę pływanie itp. Ale co mi po tym chleba
z tego nie bede miała!
Radze wybrać kierunki finansowe (rachunowość, bankowosć, obórt
nieruchomosciami czy jakieś technologie informacyjne ekonometria
itp), albo kierunki medyczne ( fizjoterapi, stomatologia,
dietetyka)... po takich kierunkach jesteś specjalistą w jakieś
dziedzinie. To moje zdanie, wybór nalezy do Ciebie.

[Gość: kasiek]

Dziękuję za wszystkie rady i miłe podejście do mojego
problemu,niestety dotknął mnie odwieczny problem czy isc na kierunek
z pasji bez perspektyw,czy na kierunek,który mniej mnie
interesuje,ale lepiej rokuje na pszyszłość.Baaardzo trudna to dla
mnie decyzja...Wiem,że psychologia jest bardzo trudnym kierunkiem i
wbrew pozorom ma dużo wspólnego z naukami ścisłymi
biologią,matematyką,logiką.Patrzyłam na plan tych studiów i naprawdę
mnóstwo jest biologii,logiki,metodologii,związków z
neurologią.Psychologia jako taka interesuje mnie,ale moje
wyobrażenia widać odbiegają od rzeczywistości.Natomiast historia
bardzo mnie interesuje od podstawówki,lubie czytać książki
historyczne,moim marzeniem jest należeć do jakiegoś bractwa
rycerskiego.Historia niezwykle rozszerza horyzonty.Wiem jednak,że te
studia dają mało mozliwości na rynku pracy.Najchętniej studiowałabym
oba kierunki ale uważam że na 1 roku jest to zbyt ryzykowne.Nie wiem
jeszcze na czym studia polegają no i są to kierunki na różnych
uczelniach.Ech.....

[Gość: jkjp]

niezależnie od tego co wybirzesz i tak nie będziesz pracować w zawodzie. Super praca, jakakolweik praca w zawodzie po psychologii to mit. Ważniejsze będą doświadczenia w pracy i znajomość języków niż to, który z tych kierunków skończysz. Więc idź na historię i się nie męcz. Po obu możesz robić praktycznie to samo (czyli na starcie nic konkretnego).

[Gość: kasiek]

Jak się tak głebiej zastanowić to rzeczywiście po psychologii nie ma
jakiejs konkretnej pracy,same studia nie dają uprawnień do bycia
psychoterapeutą ,trzeba robić dodatkowy kurs i zdać egzamin żeby
miec licencje.Po psychologii można mieć super prace ale i prace za
małe pieniądze,czyli tak jak po każdym kierunku
humanistycznym...Jeśli wybiorę historię to myślę,że nie będą to dla
mnie trudne studia bo będę się uczyć tego co lubię,więc nic nie
będzie stało na przeszkodzie żebym rozpoczeła drugi
kierunek.Myślałam tu o administracji.

[Gość: marajka]

popatrz na oferty pracy. Popatrz na forum praca. Prawie nigdzie nikt
nie wymaga konkretnego wykształcenia. Wymaga się komunikatywności,
znajomosci jezyków, a doświadczenie nabywa się w pracy. Nawet jakbyś
skończyła prawo a zaczęła pracować gdzie indziej, to raczej nie masz
szans na pracę zw. z wykształceniem za kilka lat. Idź na tą historię
i przykładaj się do języków obcych. Mam sporo starszych kuzynów,
którzy niedawno skończyli studia. Tylko informatyk pracuje w
zawdozie. Reszta nie. Z moją kuzynką w Cap Gemini pracują socjolodzy
i poloniści. Liczy się to, gdzie podejmiesz pierwszą pracę, bo tak
naprawdę uczysz się w pracy. Pracodawcy organizują kursy, czy
wysyłają na studia podyplomowe. Pewny chleb da Ci tylko zawów
medyczny lub techniczny.
A za 2, 3 lata, możesz spróbowac z psychologią. Nie olewaj pasji.
Mówi C ito ktoś, kto olał i właśnie zmienia miasto, by naprawić swój
błąd;)

[Gość: kasiek]

Ja się najbardziej tego błedu i rozczarowania boję.Na psychologię
sie już nie dostane bo od przyszłego roku zmieniaja zasady przyjęcia
i na psychologię będą brać matme i biologie.Poza tym czytałam opinie
w internecie na tej psychologii na którą się dostałam i powiem
szczerze ,że nie są przychylne,co mnie też trochę przeraziło,ale nie
jestem typem tchórza i nauki się nie boję jako takiej,tylko obawiam
się ze to mnie może nie interesować i się będę męczyć.Niestety sama
już nie wiem o co mi chodzi,kiedy dostałam się na tą psychologie to
się bardzo cieszyłam i przez jakieś 3 tygodnie wszystko było ok.Parę
dni temu dopadły mnie wątpliwości.No nic,dzięki za wsparcie i
życzcie mi powodzenia....

[Gość: marajka]

To jest normalne- radość, a potem strach. Tez tak miałam, jak się
dostałam na FP. Czy rzucac prawo, czy kończyć, czy podołam.
Normalne, że człowiek boi się zmian. Pamiętaj- studia to nie wyrok.

[Gość: kasiek]

Chyba jednak zdecyduję się na historię.Dla mnie to ciekawy kierunek
no i ważne,że w Krakowie.Dzięki za pomoc.

[verdana]

Weź pod uwagę, ze nie ma prywatnej historii, jesli jest - to
szczątkowa. Czyli historię rocznie kończy wcale nie za duzo osób i
moze się okazac, ze perspektywy pracy nie są takie złe.
Moi znajomi to w 80% historycy. Trzeba się nastawić na troche
chudych lat, szczegolnie gdy zaczyna się kariere naukową czy np.
prace w dyplomacji (sporo historykow tam jest...). Ale po tych
latach zasadnicza wiekszość tych ludzi zarabia sporo więcej, niz
przeciętna.

[Gość: marajka]

O historykach w dyplomacji nie słyszałam, to ciekawe co piszesz.
Niestety, tkwią w ludziach sterepotypt- historyk=sfrustrowany
nauczyciel. Ja też się osłuchałam o filologii polskiej...Tylko
najczęściej ostre osądy wydają ludzie, niemający zielonego pojęcia o
temacie, na który się wypowiadają
Widze Kasiek, że wybierasz między sercem a rozumem, to zawsze ciężka
decyzja, ale jednak warto posłuchać serca.

[Gość: ike]

Historykiem był np. Geremek, ale u dyplomatów kierunek nie ma tak naprawdę znaczenia.
ps. Moim zdaniem lepiej być dobrym historykiem niż kiepskim psychologiem, chociażby dla własnej satysfakcji.

[Gość: kasiek]

Gdybym została nauczycielką nie byłoby to dla mnie jakąś porażką.Mój
tata jest nauczycielem,uczy przyrody w klasach 4-6 i lubiswoją
pracę .Kilka missięcy temu otrzymał awans zawodowy i zarabia całkiem
niezle,lepiej niż moja mama pracująca w urzędzie miejskim.Poza tym
widzę po moim tacie,ze nauczyciele maja dużo wolnego czasu,zdaża
się ,że ma 1 godzinę lekcyjną,albo wolne piątk.Zadna grupa zawodowa
nie ma tyle płatnego wolnego co nauczyciele.Dla mnie kasa się aż tak
bardzo nie liczy.Jestem humanistką i wiem,że nigdy nie będę dużo
zarabiać.Moja siostra studiuje na politechnice i w tym roku będzie
robić kurs pedagogiczny,bo nie wyklucza,że zostanie nauczycielką
chemii,a wydawałoby się,że powinna uderzać w jakieś firmy i zarabiać
krocie.Ludzie sa różni i mają różne priorytety.Poza tym nikt nie
powiedział,że muszę zostać nauczycielką.Mam koleżankę,która
skończyła polonistykę i pracuję w Agencji Restrukturyzacji i
Modernizacji Rolnictwa,tak więc można pracować wszędzie.Bezrobotnym
zostaje tylko ten kto chce nim być.Amen

[sanjoseshark]

Dobrze zarabiać może każdy, nie tylko humanista, ale nawet człowiek
bez studiów może mieć swój biznes itd. Wiele zależy od charakteru i
priorytetów w życiu. Jak komuś nie zależy na pieniądzach i nie chce
się przemęczać, pójdzie uczyć w szkole nawet po politechnice.