Noc Kupały

[s.niedzwiecki]

Dziś magiczna noc Kupały, najkrótsza noc w roku :) Wg podań ludu w tę
najkrótszą w roku noc można było znaleźć przynoszący szczęście kwiat paproci.
Mówiono, że ten, kto znajdzie jej kwiat, będzie szczęśliwy do końca życia.

[wujekjarek1]

i dlatego też wszyscy ludzie sa nieszczęśliwi ... :(

[s.niedzwiecki]

Szukać zawsze warto. Kto szuka znajduje :)

[wujekjarek1]

no cóż, może się wybiorę na nocny wypad gdzieś tam... :)) tylko jak ten kwiat
wygląda, żebym wiedział czego szukać ... :)

[s.niedzwiecki]

Nie wiem, nie znalazłem :) Ludzie go szukają, szukają, ale jeszcze chyba nikomu
nie udało się go znaleźć :)

[hansgrubber]

Tej nocy szukalo sie takze innych kwiatow. :) Swieto ma wyraznie poganski
chrakter - powiedzialbym bachiczno orgiastyczny. Ja znam jedno filmowe
przedstawienie tych obrzedow: w filmie Andrieja Tarkowskiego "Andriej Rublow"
jest taka scena gdy tytulowy bohater natyka sie na Noc Kupaly. Caly film
zreszta to zywa magia. :)

[s.niedzwiecki]

Nie znam filmu. Ale w tę noc panny będą puszczać wianki :) – w takim razie apel
do mężatek – puśćcie mężów :)))

[hansgrubber]

Kantem? :)

[s.niedzwiecki]

I tak bywa :)

[s.niedzwiecki]

Patrząc z innej strony, to może już dawno znaleźli, tylko o tym nie wiedzą :)

[ja-alutka]

A ja myślę, że ten kwiat paproci to pogoń za marzeniem i zastanawiam się czy to
nie najważniejsze Gonić za....czymś bo "Nie o to chodzi by złapać króliczka ale
by gonic go, ale by gonić go..."!!...

[s.niedzwiecki]

Kwiat paproci Asnyk Adam

Zakwita w puszczach dziwny kwiat paproci,

Na jedną chwilę w tajemniczym cieniu

Cały świat blaskiem czarodziejskim złoci,

Lecz można tylo dotknąć go w marzeniu.


Młodość, co wierzą sama cuda tworzy,

Umie go dojrzeć w cudowności lesie,

Żadne widziadło w biegu jej nie strwoży

Pewnej, że skarb ten na sercu uniesie.


A choć nie uszczknie kwiecia ideału,

Co pod jej ręką jako sen przepada,

Jednak ma chwilę ekstazy i szału,

W której jest pewną, że niebo posiada,


Gdy się dwa serca spotkają tęskniące,

Pełne nadziemskiej piękności i żalu,

Gdy objawienie miłości jak słońce

Na ust spłonionych zabłyśnie koralu;


Gdy po raz pierwszy drżące a wstydliwe

Te usta w jeden pocałunek spłyną,

Gdy przez nie dusze połączyć się chciwe

Jako dwie fale w oceanie giną -


Natenczas w uczuć wezbranych powodzi,

W tej błyskawicy duchów idealnej,

Kwiat ów cudowny tajemniczo wschodzi

I w pocałunku kwitnie niewidzialny!


Tyle też jego trwania. Gdy z zachwytu

Zbudzona dusza chce go ująć w dłonie -

Zniknął bez śladu... Tylko wśród błękitu

Zostały po im jakieś dziwne wonie.

[rafiki10]

Nutka romantyzmu jest jak najbardziej wskazana w tą jedyną noc w roku

[szpila555]

Brawo!!!

[obserwer11]

Brawo to mało !
Wspaniałe ! miła rozmowa .
Wiersz Asnyka !
dużo lepszy , jak Twoim zdaniem szpilo555 - daje dużo do myślenia ?!

[szpila555]

Każdy czegoś szuka w życiu. I pewnie nigdy nie znajdzie. Jak tego kwiatu
paproci z wiersza Asnyka.

[rafiki10]

A czego duszyczka tak bezskutecznie poszukuje?

[szpila555]

A czym duszyczka dysponuje?
;))))

[hansgrubber]

Tyle tylko ze Asnyk to nie romantyzm a tzw poeta czasow niepoetyckich - czyli
pozytywizmu. :) Ale pasuje tam jak pięść do nosa.

Między nami nic nie było
Między nami nic nie było!
Żadnych zwierzeń, wyznań żadnych,
Nic nas z sobą nie łączyło
Prócz wiosennych marzeń zdradnych;

Prócz tych woni, barw i blasków
Unoszących się w przestrzeni,
Prócz szumiących śpiewem lasków
I tej świeżej łąk zieleni;

Prócz tych kaskad i potoków
Zraszających każdy parów,
Prócz girlandy tęcz, obłoków,
Prócz natury słodkich czarów;

Prócz tych wspólnych, jasnych zdrojów,
Z których serce zachwyt piło,
Prócz pierwiosnków i powojów
Między nami nic nie było!


To bardzo znane. :)