A kto przeczytal "Na gwiazdke"?

[kajuga]

Chetnie poslucham opinii, szczegolnie tych, ktorym sie podobala. Moze odwaza
sie do tego przyznac :)))

[nighthrill]

No, chyba większość osób, która wypowiedziała się w poprzednim wątku o tej książce:)
Ja, przyznam szczerze, nie czytałam, bo po przejrzeniu w księgarni sławetnego
wstępu autorki i obejrzeniu książki postanowiłam nie kupować. Poczekam, aż ktoś
mi pożyczy:)

[kajuga]

nighthrill napisała:

> No, chyba większość osób, która wypowiedziała się w poprzednim
wątku o tej ksią
> żce:)

A ja mam wrazenie,ze prawie nikt nie czytal. Ta dyskusja zupelnie
nie dotyczy ksiazki. Ciekawa jestem opinii tych, ktorzy czytali!!!

[verdana]

Ja czytałam, choc przyznaję, pobieżnie.
Dyskusja w ogóle nie dotyczy książki (wspomnieniowo-poradnikowej),
tylko wstepu do niej, slabo powiazanego z ciagiem dalszym.

[laura-gomez]

Nie przeczytałam jeszcze tej książki, i szczerze mówiąc wcale nie
tak dawno temu nie miałam zamiaru do niej zajrzeć, ale promotorka
mojej pracy magisterskiej, która napisała wiele publikacji na
temat "Jeżycjady", jej nią zachwycona, więc sięgnę po nią w
najbliższym czasie

[nighthrill]

Lauro, jakie publikacje naukowe o Jeżycjadzie pisała twoja promotorka? Jakieś
artykuły, czy książki? możesz podać tytuły? Lubię takie rzeczy wynajdywać:)

[laura-gomez]

Zacznij od ksiązki "Między Bambolandią i Jeżycjadą : Małgorzaty
Musierowicz makro- i mikrokosmos" pod redakcją mojej promotorki. Są
w niej rozdziały napisane nie tylko przez nią, ale również przez
innych badaczy literatury dla dzieci i młodzieży

[nighthrill]

Dzięki, Lauro, przeczytałam opis tej książki na biblionetce, niestety nie można
jej zamówić w żadnej księgarni internetowej.
Coś UŚ zajmuje się Jeżycjadą często:) Mam wydaną przez nich "Sagę rodu Borejków".
A tak przy okazji to w jakim mieście GOP-u mieszkasz? Bo ja spędziłam dwa lata w
Bytomiu, ale już tam nie mieszkam. Uwielbiam Górny Śląsk.

[laura-gomez]

Mieszkam w Tychach, które nie należą do GOP-u:)
Urodziłam się na Górnym Śląsku i też uwielbiam ten region:)

[ready4freddy]

> Mieszkam w Tychach, które nie należą do GOP-u:)

od kiedyz to????? :) chyba, ze o KZK GOP ci chodzilo :)

a kziazke dostalem na gwiazdke :O wiec sie wypowiem w swoim czasie (tzn. kiedy przeczytam :)

[morgain]

Książkę można kupic w zasadzie wszędzie, np. w księgarni internetowej
wydawnictwa: www.akapit-press.com.pl

[onion68]

Obejrzałam sobie wczoraj w Empiku - i wystarczy. Moim zdaniem może to być fajna
rzecz dla kogoś, kto primo jest już fanem MM, secundo rzeczywiście nie
przekroczył dwudziestego roku życia (około - starsze dziewczyny mają już własne
sposoby na święta, jeśli chcą lub muszą). Podobało mi się to, że książeczka
zawiera wiele anegdot rodzinnych MM i wiele cytatów z innych dzieł, związanych
ze świętami (walor edukacyjny).
Trochę niewyraźnie się poczułam po historii przyjaźni chłopca (syna, wnuka?) z
wigilijnym karpiem, zgodnie z polskim okrutnym obyczajem, pływającym w wannie.
Na finał tej przyjaźni spuszczono zasłonę milczenia.
Niestety, muszę się zgodzić z refleksjami dziewczyn dotyczącymi wstępu na temat
miłości, jej wrogów i brudnych sumień osób nie potrafiących cieszyć się
świętami. Jest zdecydowanie niefortunny. Dla mnie wynika z niego, że my
wszystkie sarkające i utyskujące w sprawie majonezu właśnie do tej grupy należymy.

[regndronning]

Przeczytałam Na gwiazdkę i mam kilka refleksji. Po pierwsze; Pani
MM. Stała się pozytywistką. Przykłady dydaktycznego smrodku
przytoczę poniżej. Po drugie zastanawiam się będzie w tomie „Na
Wielkanoc” i już się boję wszelkich wywodów quasi-teologicznych.
Książka sprawia wrażenie napisanej na kolanie, kilka anegdotek, masa
dziegciu w postaci morałów, „złotych myśli” i osądów tych, którzy
stosunek do Świąt mają bardziej dwuznaczny.
Ale do dzieła… popodkreślałam sobie co lepsze „kwiatki”:
s. 7 „To się Wam przyda. Wasze Mamy i babcie z całą pewnością mają
już od dawna swoje sposoby na urządzanie świąt Bożego Narodzenia.
Ale Wy mogłybyście się jeszcze tego czy owego dowiedzieć.” – Aha-
Pani MM wątpi, że w rodzinach następuje przekaz pokoleniowy.. więc
ona tak na wszelki wypadek skontroluje czego to nauczyły nas nasze
Mamy i Babcie… poczułam się potraktowana przez naszą autorkę co
najmniej jak dziecko z domu dziecka…

s. 13 o pieśni Spuśccie rosę niebiosa… : „Mam nadzieję,, że wy
Kochane czytelniczki wychowane w innej już cywilizacji niż ta, która
wydała wspomnianą pieśń adwentową, wiecie jednak, co to jest
rosa.”…. POZOSTAWIAM BEZ KOMENTARZA
s. 14: „Czy Wy też zauważyłyście jak wiele jest na świecie tego
czego nie widać?”
s. 17 Krytyka ‘rozpowszechnienia wynalazku telewizji” „Zamiast ze
sobą śpiewać pracować i rozmawiać czerpiąc otuchę i ciepło z
wzajemnej bliskości, tkwimy – ponurzy bierni nieruchomi i osobni,
przed niebieskawo świecącymi pudełkami …” Cóż… ja oglądam
telewizje, niezbyt często, ale oglądam… czy to znaczy że jestem
bierna i osobna??? Śmiem również, że przygody gangsterów i
kryminalistów nie są ciągle takie same… ale nie będę tu wchodzić w
kwestię rozwoju gatunków literackich i filmowych
s. 68 w latach 60 była jeszcze sposobność (pewnie ostatnia)
podziwiania tych wszystkich cudów nie tylko w muzeach lecz i w
sklepach Cepelii -> hmm Cepelia spokojnie jeszcze istniała w latach
90 i można było tam znaleźć piękne zabawki choinkowe…
s. 82 „Jak widzisz Kochana Czytelniczko czego trzeba unikać
przygotowując prezenty. EGOCENTRYZMU. Zajrzyj tylko do Słownika
wyrazów obcych, żeby poznać znaczenie tego słowa.” Bez komentarza
Ja rozumiem, że już nie mieszcze się w kategorii wirtualna
czytelniczka – trzydziestolatka z doktoratem odpada. Ale mam
pytanie… czy Pani MM uważa współczesne gimnazjalistki (bo
licealistki są już zdecydowanie za stare na te książki) za
upośledzone psychicznie dzieci specjalnej troski? A może mieszkające
poza wszelką cywilizacją… Jest to dość żałosne..
Ale nie martwcie się drogie czytelniczki, Pani MM pokaże wam
najlepszy sposób obchodzenia świąt, da receptę na życie…
GDZIE SIĘ PODZIAŁA STARA DOBRA JERZYCJADA????
Bo ja po tej oświeceniowo pozytywistycznej lekturze dostałam tak
wielkiej niestrawności, że i odechciało mi się Sprężyny i Świąt
Bożego Narodzenia.

Telewizor , książki - a życie rodzinne

[verdana]

Nie do końca na temat, ale przyszło mi do głowy, ze czytanie książek znacznie
bardziej niszczy wzajemną bliskość i więź, niż wspólne oglądanie telewizji i
wspólny śmiech czy komentarze do oglądanego programu.
Książki - te dopiero nie pozwalają na śpiewy chóralne, a nawet rozmowy (co
chcesz, nie widzisz, cholera, ze czytam? - to najpopularniejsze zdanie w mojej
rodzinie ) nie mówiąc już o nieruchomych, zastygłych sylwetkach osób, każdej
zamkniętej w swoim pokoju, nad swoja książka i w swoim świecie.
To, z tego akurat punktu wiedzenia, telewizja jest znacznie lepsza. Idę wyrzucić
książki i włączyć telewizor - jesteśmy jednak przy nim znacznie mniej osobni.

[onion68]

:D
Racja, jakiej przyjemności byśmy się nie oddawali, jednakowo jesteśmy samolubni.

[verdana]

O nie, nie jakiejkolwiek. Znam przyjemności, co to raczej wspólnie, we dwoje -
ale nie sądze, aby te właśnie MM młodym dziewczętom zalecała.
No, śpiew chóralny to tez dla niektórych przyjemność.

[onion68]

A dziatki, biedne małe dziateczki - przecież moglibyśmy im się poświęcać zamiast
przyjemności uprawianych we dwoje ;-)

[ciotka_paszczaka]

onion68 napisała:

(...)
> przyjemności uprawianych we dwoje ;-)
....czyli czytania na glos ksiazek do poduszki! Uwielbiam, jak mi maz czyta, np.
Politycznie poprawne bajki na dobranoc! (vide:Politically Correct Bedtime
Stories: A Collection of Modern Tales for Our Life and Times (Hardcover)
by James Finn Garner (Author) # ISBN-10: 028563223X
# ISBN-13: 978-0285632233).

[onion68]

Ale masz dobrze :-)

[ciotka_paszczaka]

onion68 napisała:

> Ale masz dobrze :-)

powinnam napisac w czasie przeszlym...teraz glownie czyta dzieciom. CHlip chlip.
Ale czasami i ja sie zalapie!
NB. tytul jest nieco ironiczny, to sa bardzo sympatyczne opowiadanka -na
motywach tradycyjnych bajek, ale ...wlasnie: politycznie poprawne. Kto
powiedzial ze wilk nie moze zyc w >komunie< z Czerwonym Kapturkiem, no kto?!
;-))

[onion68]

U nas, jeśli już ktoś gardło zdziera, to ja. Przeważnie na artykułach z prasy,
które takie wrażenie na mnie wywarły, że natychmiast muszę się podzielić.

No kto?! Na pewno nie my- Polacy!

[uccello]

Przodownik pracy- Jeremi Przybora przewidział to już w głębokiej
komunie: kiedy to w chat-ce za la-sem zamieszkał z wilkiem morskim
(co tors miał boski) Kap -tu- rek '62.

[bupu]

O przepraszam, torsik boski posiadał Kapturek, nie Wilk Morski od tej babki co
za lasem.

[uccello]

Bupu! Racja! I do tego święta.


U babki, co za lasem
mieszkała w białym domku
Kapturek czynił czasem
gomorkę ze sodomką.

I on ci ( Kapturek) miał torsik boski, co wywołał prze-łom w Wilku
Morskim.

Dzięki za wyprostowanie tak ważkiej kwestii. Pokolenia młodzieży
mogły by trwać w złudnym przekonaniu co do torsików bohaterów tej
pieśni. Pozdrowienia dla miłośniczki Wielkiego Jeremiego!

[onion68]

A propos, nie wiem czy słusznie, ale w związku z Twoim postem przypomniały mi
się "Dobranocki dla dorosłych", nadawane dawno temu w telewizji, rolę narratora
odtwarzał Jan Kobuszewski. Jeśli dobrze pamiętam, były to alternatywne wersje
ogólnie znanych baśni. Pamięta ktoś? Fajnie byłoby to gdzieś dorwać.

Dobranoc dla dorosłych

[uccello]

Upolowałam na Allegro
Joanna Wilińska
Feliks Derecki
Andrzej Nowicki
"Dobranoc dla dorosłych"
************************
Wydawnictwa Radia i Telewizji rok 1979( pierwsze wyd. 1977)

ale znacznie większą chętkę miałabym na płytę DVD z nagraniami
telewizyjnymi -tam proszę Szanownego Państwa- genialny Kobuszewski w
roli narratora, Halina Kowalska- etatowa, blond królewna cyklicznie
ratowana przez grackiego Plucińskiego.
Niewiele rozumiałam, ale wydawało mi się to wszystko bajecznie
śmieszne.

[onion68]

> Niewiele rozumiałam, ale wydawało mi się to wszystko bajecznie
> śmieszne.

Właśnie! Ja zupełnie tak samo.

[emae]

Czytałam - kapitalne!

[emae]

Chodziło mi o Bajki poprawne politycznie, oczywiście :)

[seligowa]

heheheh - otóż to, otóż to... niestety - od kilku lat nie mam
telewizora - stwierdziła, że za moje pieniądze z abonamentu nikt
tego badziewia nie będzie produkował. Dlatego moija rodzina jest
skazana na samotność nad książkami - katastrofa!! ;)

[seligowa]

Alleluja - nic dodać, nic ująć!

[tosia2002]

> GDZIE SIĘ PODZIAŁA STARA DOBRA JERZYCJADA????
droga/gi? regndronning!
jeśli ma się trzydzieści lat i doktorat to mnie powinno się robić
takich błędow ortograficznych...
jeŻycjada

[tosia2002]

NIE powinno oczywiście ;o)

[limotini]

> s. 82 „Jak widzisz Kochana Czytelniczko czego trzeba unikać
> przygotowując prezenty. EGOCENTRYZMU. Zajrzyj tylko do Słownika
> wyrazów obcych, żeby poznać znaczenie tego słowa.”

Te słowa brzmią przezabawnie w ustach pisarki, która umieszczając w książce
postac rozmarzonego blondyna mylącego de La Mole ze Strągiewką skłoniła mnie do
przeczytania "Czerwone i czarne" ("Czerwonego i czarnego"?) w wieku lat 15
(słownie: piętnastu) :))))

[laura-gomez]

> Te słowa brzmią przezabawnie w ustach pisarki, która umieszczając
w książce
> postac rozmarzonego blondyna mylącego de La Mole ze Strągiewką
skłoniła mnie do
> przeczytania "Czerwone i czarne" ("Czerwonego i czarnego"?) w
wieku lat 15
> (słownie: piętnastu) :))))

:DDD Ze mną było podobnie, z tą tylko różnicą, że ja sięgnęłam
po "Czerwone i czarne" w wieku dziewiętnastu lat chyba, a więc
później niż ty.
P.S Podobała ci się ta ksiązka??

Egocentryzm :)

[emae]

Nie mówiąc już o tym, że przecież Anielka Kowalik Kłamczuchą zwana
była czarującą egocentryczką :) Patrycja zresztą także ( i do tego
sybarytką, droga Czytelniczko).

W ogóle ten egocentryzm tam jak pięść do nosa pasuje. Że niby oni
byli takimi egocentrykami, bo nie wiedzieli, co to jest trąba z
wąsami? O matko! Pamiętam jeszcze, jak sama w wieku kilku lat
zadręczałam rodzinę między innymi Bajką o Kasi i Karolu. Taki mniej
więcej dialog:
- Opowiedz mi bajkę o Kasi i Karolu!
- Yyy... A może być O Czerwonym Kapturku?
- Niee... O Kasi i Karolu.
- Hm, no dobrze, hm... Kasia i Karol żyli sobie w małym domku na
skraju lasu...
- Nie! To nie ta bajka!

[emae]

Ma się rozumieć, że ci wredni egocentrycy nie opowiedzieli mi w
końcu bajki, którą wymysliłam :)

A'propos telewizora,

[maniaczytania]

nie wiem, czy zwrociliscie uwage na to, jak w jednym mijescu pani
Musierowicz tak strasznie krytykuje telewizje, gdzie tylko te
okropne pelne przemocy seriale kryminalne leca, a pozniej w innym
miejscu cytuje Adriana Monka, dodajac w nawiasie, ze to ich ulubiony
serialowy detektyw - ot, brak konsekwencji - straszne, ale oglada :)

[biljana]

a mi jest strasznie smutno. pierwszy raz świadomie nie kupiłam książki pani MM.
Weszłam do ksiągarni, odnalazłam lakierowaną okładkę na półce, przejrzałam jej
zawartość i doszłam do wniosku, że nie jestem już targetem ;) I nie kupiłam. To
nie dla mnie. Ale strasznie szkoda, że już nie dla mnie.

[izagalicja]

Ja przeczytałam. I to nie tylko wstęp. I też nie jestem targetem i
też mi smutno.
Bo tam są sielskie krajobrazy pod tytułem: ja i moje dzieci przy
dużym stole robimy ozdoby choinkowe, a koledzy syna i córki
przychodzą do nas i zostają bawiąc się godzinami.
Znaczy się nie jest u nich( tych kolegów) tak fajnie.
Strasznie ta książka jest fałszywa i mydlana. Niby fajnie pachnie, a
gorzej smakuje.
Pamiętam pierwsze części Jeżycjady w których narrator był ironiczny
i niepoprawny i mądry.
A teraz jest gorzej, szkoda.
u L.M. Montgomery prawda życia wypowiadana jest często ustami
postaci drugo czy trzecioplanowych.
A u Małgorzaty Musierowicz to już jest nieprawdziwy świat od a do z.
Iza

[szprota]

Przeczytałam.
Mile i gładko się czyta.
Odsyłanie czytelniczek do słownika wyrazów obcych przy rosie i empatii... cóż,
nie mogę oprzeć się wrażeniu, że M.M. wykoncypowała sobie jakiś obraz
współczesnej nastolatki i zgodnie z nim postępuje. Nieco mnie dziwi, jak
erudytka (względnie osoba, która za erudytkę się uważa) znosi zniżanie się do
poziomu istotek, które nie znają słów będących wszak w dość powszechnym użyciu.
Nie wiem, jak jest teraz, ale te 10-15 lat temu, gdy mogłam się jeszcze uważać
za nastolatkę z naszym, jak to kiedyś ujęła Ida w CR, wokabularzykiem, nie było
tak źle, choć pamiętam, że licealnej polonistce wypadło moje wypracowanie z
ręki, gdy natknęła się w nim na słowo "okcydentalizm" (zdaje się, że pisałam o
nie-Boskiej). Po książki M.M. i teraz raczej sięgają osoby, których literatura
nie odstręcza i raczej słownictwo mają bogate, tak sobie myślę.
Przypomina mi się tutaj zabieg, jaki niekiedy stosowała Magdalena Samozwaniec
bodaj w "Zalotnicy Niebieskiej", traktującej w przeważającej mierze o jej
siostrze (a kto pamięta, jak Pawlikowska-Jasnorzewska się nazywała po pierwszym
mężu?). Otóż jest tam coś o duszy i komentarz odautorski drogiej Madziusi S.:
"Dusza? A co za taka część ciała? - spyta współczesny czytelnik". Na mnie się z
wrzaskiem rzuca analogia. Mimo jednak tej wrzeszczącej analogii do książek
Magdaleny Samozwaniec co pewien czas wracam i tak samo będzie z M.M., ot drobna
przywara osoby jednakowoż przeze mnie lubianej.
Przyznam, że nachalnej religijności nie dostrzegłam, ale może nie jestem na to
wrażliwa.
Mamie (bo to dla niej nabyłam) się w każdym razie bardzo spodobała.

[alitzja]

szprota napisała:
> a kto pamięta, jak Pawlikowska-Jasnorzewska się nazywała po
> pierwszym mężu?

Bzowska oczywiście! Co jej się niezmiernie podobało, bo takie
kwiatowe było i pachnące, idealne dla poetki:)

[szprota]

Brawo :) A ich (znaczy Marii i Magdaleny) mama ciągle się złośliwie myliła i
mówiła o nim "Bzowicz", że niby taki parweniusz.

[trrruskawa]

Mam ja i uważam, że jest beznadziejna. Zrobiona tylko dla kasy, takie mam
wrażenie. Na gwiazdkę, to ja mogę czytać Noelkę..

[tygrys2112]

Więc...
przeczytałam. Zajęło mi to jedno popołudnie.
Mam odczucia mieszane.

Może zacznę od zgrzytów.
1. Początek.
Tak jak już wspominała tu część osób, trochę nie podoba mi się to
łatwe kategoryzowanie ludzi na dobrych i złych, w zależności od ich
stosunku do Świąt.

2. Dość dużo katolickiej myśli, mówionej w ten sposób, jakby autorka
zakładała, że czytelniczka też jest zdeklarowaną i głęboko wierzącą
katoliczką. Nie jestem antyklerykalna, za ateistkę się nie uważam,
ale nie personifikuję Boga i część rzeczy do mnie przez to do mnie
nie trafia. Rozumiem, że autorka jest katoliczką i ma prawo wyrażać
swoje poglądy. Nie robi tego nachalnie, nie powiem. Mam tylko
wrażenie, że zakłada, że Bóg Ojciec, Jezus jako Zbawiciel itp. są
dla każdego tak samo oczywiste jak dla niej. Ja mam dość specyficzne
podejście do religii i dlatego tę książkę trudno mi się momentami
czytało.

3. Dydaktyzm i założenie, że czytelniczki nie rozumieją dość
prostych wyrażeń typu egocentryzm - czyli to, co część z Was pisała
wcześniej. Ok, książka jest adresowana do młodszej młodzieży, ale
momentami mam wrażenie, że ta młodzież jest w oczach autorki
intelektualnie na poziomie pięciolatków.

4. Zbyt duża kategoryzacja w ogóle. Przytoczona tam była scena z
księdzem mówiącym o stanie wojennym, panu który wyrządził nam tyle
zła itp. Osobiście mówię nie wszelkim ustrojom totalitarnym, stan
wojenny potępiam, jak najbardziej. Ale mówienie w taki sposób to
jest be, a to super odstrasza mnie, trąci propagandą. Jeśli widzę
rozwój wydarzeń, potrafię sama je ocenić i wywnioskować, co ona
oznaczają. Umieszczenie tej sceny w książce sprawiło, że poczułam
się przez moment niechętnie.

5. Zakończenie
Myśl, że ludzie się w ważnych kwestiach nie zmieniają, tylko
powierzchownych, jeśli tylko potrafią kochać.
Od wieków toczą się wojny, ludzie dokonują przestępstw, zabijają
itp. Wszyscy robimy rzeczy złe i dobre, to się nie zmienia. Czy
zatem brak zmian i trwanie w postawach z przeszłości motywowane są
zawsze miłością?

Teraz co mi się podobało
1. Pełne uroku wspomnienia z domu rodzinnego, dotyczące własnych
dzieci itp. Mają w sobie sporo ciepła, czytając je, miałam poczucie,
że wchodzę w jakiś sympatyczny świat.
2. Fragment o aniołach. Nie wiem, czy wierzę w anioły, ale opisy
dzieł sztuki z aniołami ujęły mnie bardzo. A szczególnie ten z
obrazów, w którym anioł zamyśla się i patrzy w inną stronę, a karci
go drugi anioł. I autorka mowi, że wie, jak się ten karcony czuje.
Jako indywidualistka z natury poczułam przypływ serdeczności :)
Również ta myśl, że czasami jacyś ludzi jakby coś nam przekazują i
dzięki nim dzieje się dobro w naszym życiu trafia do mnie. Nie
uważam jednak, że znaczy to, że ludzie Ci są absolutnie dobrzy - nie
wierzę w ludzi absolutnie dobrych i absolutnie złych. Wierzę
jedynie, że czasami, w jakimś momencie dzieje się coś lub spotykamy
kogoś i czasami ten fakt może odmienić w piękny sposób nasze życie.

3. Przepisy na ozdoby choinkowe i wypieki. Lubię takie rzeczy i
przepisy niektóre na pewno wypróbuję :)