Basiaistanbul

[bachula_gr]

basiaistanbul:
>Mieszkam w İstanbule.mam 2 synow 16 i 12 lat.moj maz jest obywatelem
tureckim. moje 2 siostry mieszkaja w Grecji,na granicy turecko-greckiej.
(ich mezowie sa obyatelami greckimi)

Witaj imienniczko!
Bardzo ciekawe to co piszesz o sobie i swojej rodzinie. Zazwyczaj trafia sie
w rodzinie jedna "czarna owca" tracaca serce dla cudzoziemca i wybywajaca z
Polski. A tutaj? Az trzy dziewczyny i to w jedno praktycznie miejsce!
Niebywale! Zdradz nam jak to sie stalo, ze tak hurtowo znalazlyscie mezow z
tej strony swiata )) No i koniecznie zapros do nas Twoje siostry. bedzie
nam bardzo milo.
Pozdrawiam, BACHA

[missan]

Witam!
Chce dolaczyc sie do tematu.Przed laty ogladalam na TVN program dotyczacy
mieszane malzenstwa.W tymze programie goscilo kilka par mieszanych i
psycholog.Otoz wedlug tego psychologa ,Ci w zwiazkach mieszanych zawsze od
wczesnego dziecinstwa byli juz inni od reszty rodzenstwa, po obu stronach, on i
ona.Po tym programie analizowalam moja osobowosc i siegalam pamiecia do
dziecinstwa.W moim, a raczej w naszym przypadku zgadza sie.Moj maz byl rowniez
inny od reszty rodzenstwa.
A jak jest z waszych przypadkach?

Pozdrawiam

[annielika]

a ja wlasnie chyba przeciwnie, chociaz moze patrzac na to z tej strony to musze
przyznac, ze i moj brat i siostra mogliby powiedziec, ze to oni byli rozni. wiec
jest to troche trudne do ustalenia. ja chyba zawsze chcialam byc taka jak inni i
wciaz staram sie dopasowac jak najbardziej, by nie wystawac... a i tak zawsze
jestem inna, bo tak chce zycie. wiec w moim przypadku nie do konca bym sie
zgodzila. ale wiadomo badania statystyczne nie oznaczaja, ze nie ma odstepstw od
normy i moze rzeczywiscie pani psycholog miala racje...

[basiaistanbul]

annielika rozumiem ciebie
mysle ze kazdy jest inny na swoj sposob.to co czasami wydaje sie dla nas
normalne dla innych moze byz zupelne inne,interesujace.taki ten swiat,troche
czasami pomieszany
"wciaz staram sie dopasowac jak najbardziej, by nie wystawac..."...niektorzy
chca bardzo zwracac uwage na siebie,i nich ich nie zauwaza.inni mimo ze nie
chca zwracac na siebie uwagi innych.to jednak zwracaja))
pozdrawiam

[basiaistanbul]

missan...tak sobie pomyslalam ,czy bylysmy inne,3 siostry ,na sto procent
bylysmy inne,ale mysle nie innosc a spojrzenie na zycie,wiem ze pod kazdym
zachowaniem czlowieka doroslego ukrywa sie jakis powod z dziecinstwa.ale tak
naprawde dlaczego tak sie stalo wiemy dopiero wtedy gdy tak naprawde sobie o
tym powaznie pomyslimy.a nie kazdy chce myslec ,nieprawdaz?
co do mojego mezaod malego mowil ze bedzie mial zone blondynke z zielonymi
oczyma)))
pozdrawiam

[annielika]

wiesz, moze to raczej inne spojrzenie na zycie o ktorym piszesz jest wazniejsze,
niz nasza indywidualna innosc. bo zycie na emigracji nie jest latwe. kazdemu
wydaje sie, ze bedac gdzies tam w swiecie przychodzi nam wszystko bardzo latwo.
a to przeciez nie tak. poza tym trzeba umiec zaakceptowac ta innosc, takze
swojego partnera. wiec moze troche otwartosci potrzeba, by zyc w zwiazkach
mieszanych?

[basiaistanbul]

annielika...
to inne spojrzenie na zycie nie jest wazniejsze od indywidualnej innosci,mysle
ze to spojrzenie jest bardzo zwiazane z nasza indywidualna innoscia.bo przeciez
jak patrzymy na swiat zalezy od nas,nieprawdaz
zycie na emigracji moze byc piekne,ale nie znaczy to ze znalazlysmy
niebo,trzeba czasami placic tesknota za krajem w ktorym sie urodzilismy.a ta
tesknote naprawde zrozumie ten co przezyje.mieszkajac daleko od kraju,czytajac
Mickiewicza teraz tak naprawde moge zrozumiec co czytam
pozdrawiam

[annielika]

mmm, i tak dochodzimy do wniosku, ktory raczej nie pokrywa sie z teoria pani
psycholog... bo, kazdy czlowiek jest inny, i trudno jest w sumie okreslic ta
innosc jako cos, co sprawi, ze bedziemy zyc w zwiazku mieszanym. a moze to
raczej chodzi o ta potrzebe wyrozniania sie z tlumu i to okreslimy jako
indywidualna innosc? jesli wiec przyjmiemy ta definicje, to uwazam, ze potrzeba
wyroznienia sie nie zawsze laczy sie z otwartoscia, a co za tym idzie wiekszym
prawdopodobienstwem wyboru partnera innej narodowosci.

tak, a to wieczne rozdwojenie to cena, ktora placimy. w sumie jednym jest sie
latwiej przestawic, drugim trudniej. ja jakos sie wtapiam po jakims czasie, co
nie znaczy, ze poczucie innosci znika.

[basiaistanbul]

wedlug mnie pani psycholog miala meza ze swojego krajui naczytala sie duzo
ksiazek))
moze czasami gdy wybieramy nie wybierami rozumem a sercemale to serce jest
wlasnie rozdwojone....i to troche boli...troche,ale zawsze boli.

[annielika]

no prawda, prawde mowiac to poznajac mojego nie-meza nie bardzo zwracalam uwage
na to skad on jest, tylko zafascynowala mnie jego osobowosc i latwosc z jaka
potrafalismy sie porozumiec, te same wartosci, marzenia... nie jest dla mnie
wazne skad on jest. poza tym poznalismy sie przez neta, wiec nawet nie
wiedzielismy jak wygladamy. dodatkowo ja uparcie twirdzilam, ze jestem brzydka
jak noc, z pryszczami i w okularach, ehehehe. pozniej dziwne to bylo spotkanie,
po dwoch miesiacach codziennych chatow, kiedy to jednoczesnie spotkalam w sumie
obcego faceta na lotnisku... o ktorym wiedzialam tak wiele

[basiaistanbul]

annielikamialas ciekawy poczateku nas to byla milosc od pierwszego
spojrzenia))ze strony mezabo ja zawsze mialam dystansco do
porozumienia....ja po polsku,rosyjsku i angielsku,a moj maz po niemiecku i
tureckuto sobie wyobraz)))ale jezyk oczu na swiecie ten sam nieprawdaz?
pozdrawiam

[annielika]

tez tak basiu mysle. moj uparcie twierdzi, ze sie zakochal jeszcze zanim sie
spotkalismy... dla mnie to jak zakochanie sie w swoich marzeniach. ja bylam
troche bardziej ostrozna, ale musze przyznac, ze tez do niego cos czulam,
jeszcze zanim spojrzalam mu pierwszy raz w oczy. chyba w gruncie rzeczy obydwoje
jestesmy bardzo romantyczni gdy go zobaczylam nie mialam watpliwosci ehhh,
wciaz wspominam te cudne poczatki, kiedy odkrylam co to prawdziwa milosc do
super faceta

a teraz w jakim jezyku sie porozumiewacie? trzeba przyznac, ze prawdziwi z was
poligloci

[basiaistanbul]

wiem co masz na mysli z ta prawdziwa miloscia
co do porozumiewania teraz,oczywiscie w jezyku tureckimale jak mi sie czasami
nudzi to mowie po polsku do meza,a on tak fajnie slucha)))
pozdrawiam

[basiaistanbul]

İmienniczkosteskbilam sie za tym zeby ktos do mnie mowil Basiabo ogolnie to
mowia Barbara,a rodzina siost w Grecji Warwara))))w Turcji mam jeszcze jedno
imie tureckie.ale to dla rodziny tureckiej
jak mam byc szczera nie mam sie za czarna owce))))no jak by tak bylo ,to same
czrne owce by byly u mnie nieprawdaz
wszystko sie zaczelo od najstarszej siostryktora zakochala sie w przystojnym
Grekujak to mlodosc.i wyszla za niego.po slubie w Polsce,ogladajac koncert w
Sopocie,nagle nasz Grek gdy zaczal sie wystep tureckiego artysty zaczal troche
zle mowic o Turkach,wiec ja wtedy zazartowalam ze w rodzinie potrzebny jest
Turek,to bedzie wojna domowanawet nie przyszlo by na mysl ze to bedzie prawda
(bedac w liceum,a do tego moje miasto to nie wielkie miasto )skad by sie wzial
Turek u nas.Ale po 3 latach bedac na studiach w wiekszym miescie i do tego w
swoje wlasne urodziny poznalam mojego mezamoze to przeznaczenie.mysle ze tak.
gdy mama uslyszala ze mam kolege Turka,ktory bardzo powaznie myslı o tej naszej
znajomosci(po tygodniu znajomosci zaczal sie oswiadczac))))dla mnie to dalej
byl zart..)...wiec mama tylko"teraz to Turka brakowalo".no nie bylo tak latwo
mame przekonac,ale pamietam jedyne jej slowa"kazda z nas ma swoje zycie w
swoich rekach,wiec najwazniejsze to co sami chcemy"srednia siostra po naszych
slubach(ja mialam slub w Turcji)zartowala,dla mnie maz Grek czy Turek,no jak
mam byc szczera jak siostra do mnie przyjezdzala to stwierdzilam,maz Turek nie
moze bycwiec wyszla za Grekabyc zona Turka dla niej bylo trudniejsze niz
bycie zona Greka.a wedlug mnie nie wazna jest narodowosc.jak czlowiek kocha to
wszystko ,nawet to najtrudniejsze jest drobnostka.i takie te nasze losy
niestety siostry nie maja zainteresowan takich jak ja,wiec nie uzywaja
komputerowale czasami im opowiadam ze tutaj sobie czytam.o tym jak sie zyje w
Grecji.
Mysle ze nie ma az takich roznic od zycia rodzin na calym swiecie,i Grecy choc
maja inna religie niz Turcy to jednak sa bardzo podobni,nie tylko zewnetrznie.
na razie tyle
pozdrawiam
Basia

[annielika]

a wlasnie imie... ja nie uzywam agnieszka poza granicami polski, jedynie w
oficjalnych papierach. chyba nie potrafie zaakceptowac, ze ludzie tak je
kalecza, a przeciez z imieniem sie bardzo identyfikujemy. wiec sobie je
uproscilam i dwie strony maja latwiej

[bachula_gr]

basiaistanbul napisała:

> İmienniczkosteskbilam sie za tym zeby ktos do mnie mowil Basiabo ogoln
> ie to mowia Barbara,a rodzina siost w Grecji Warwara))))w Turcji mam
jeszcze jedno imie tureckie.ale to dla rodziny tureckiej

Moje starsze dziecko po powrocie z wakacji w Polsce mowi czasem na mnie "ciocia
Basia", bo tak sie zwracal do mnie jej jedyny polski kuzyn i jej sie bardzo
spodobalo
Poza tym w czasach studenckich utarlo sie, ze nie jestem Basia ani Baska tylko
BACHA i tak sie przyjelo tez w Grecji. Chwala Bogu bo nie cierpie jak ktos do
mnie mowi BASKA co brzmi jak BASIKA. Oficjalnie oczywiscie KIRIA WARWARA jestem.

> jak mam byc szczera nie mam sie za czarna owce))))no jak by tak bylo ,to
same czrne owce by byly u mnie nieprawdaz

Wlasnie dlatego Twoja rodzinna historia jest taka niesamowita i fascynujaca
zarazem. Zeby jedna sie wylamala to tak ale trzy dziewczyny to zjawisko.
Przynajmniej macie blisko do siebie a nie jestescie rozsiane np po trzech
roznych kontynentach.
Pozdrawiam,
B A C H A

[basiaistanbul]

a to moje drugie miasto i kraj...
www.goldenhorn-rotary.com/ercu/ERCU_FLASH_eng.html
img475.imageshack.us/my.php?image=tekkaredeistanbul0ls.swf
www.kotuvepis.com/bogazda_aytutulmasi.html