Dariusz Wołowski: Srebro wygrane, srebro przegr...

[viornisko]

Byc moze nie osiągnęli tego co mogli, ale ze swoim talentem trafili na
beznadzieje organizacyjna polskiego futbolu. Nie zgodze sie, ze taki Lapinski
nie zrobil kariery. Swego czasu mial propozycje z Premiership, ale nie
skorzystal z ofert Liverpoolu, byl kapitanem i najlepszym zawodnikiem
wielkiego Widzewa. Kozminski? Czy ktos w najblizszym czasie pobije ilosc
rozegranych przez niego meczow w Serie A? Poza tym wyroznial sie w
reprezentacji...Dla mnie najwieksze rzczarowanie to rzeczywiscie Staniek.
Mial wszysto, aby zostac czolowym ofensywnym pomocnikiem Europy, a jak
skonczyl wszyscy wiemy.

Dariusz Wołowski: Srebro wygrane, srebro przegr..

[Gość: gosc]

A ja ten mecz bede jeszcze dlugo wspominal, choc mialem wtedy tylko
10 lat. Tak wielkie emocje przezywalem chyba tylko jak gralismy z
Francją na Parc des Princes i Woźniak bronił karnego Lizarazu.

[Gość: tomcioo]

zgadza sie, mieli pecha, ze trafili na takich dzialaczy, pzpn i
innych pseudodoradzcow, oraz swoj polski styl zycia, imprezy,
alkohol, poco sie przemeczac na treningu, przeciez gralem na
igrzyskach.

talenty

[Gość: kibic]

sprawa jest prosta. przed io w barcelonie polacy mieli bardzo dobre
przygotowanie motoryczne i farmakologiczne czego z wiadomych wzgledow od tamtej
pory zadnj druzynie polskiej nie bylo dane miec takiej organizacji gry poza
boiskowej. przeciez oni zajezdzali rywali na amen. wtedy nikt motorycznie nie
mogl sie z nimi rownac. a hiszpanie byli lepsi. dokladniej to zjawisko jest
opisane w historii sportu...

Olek Kłak

[Gość: yhwh]

Miał potencjał na najlepszego bramkarza na świecie - tak wtedy
uważałem
i tak uważam teraz
a nie ma zielonego pojęcia co się z nim stało

[Gość: seba]

jest kierowca autobusu w Antwerpii albo Brukseli

[pawel78]

Zgadza się. Wiadomość sprzed roku:
sport.wp.pl/kat,42452,wid,8471456,wiadomosc.html?ticaid=143ea

Mielcarski? Juskowiak?

[artur74]

Grzegorz Mielcarski:
Został czterokrotnym mistrzem Portugalii (1996, 1997, 1998 i 1999) i zdobywcą Pucharu Portugalii (1998) z FC Porto.

Andrzej Juskowiak:
W barwach Sportingu Lizbona wywalczył Puchar Portugalii w sezonie 1994/1995.
Rozegrał 184 spotkania w Bundeslidze, strzelając 56 bramek.
W reprezentacji Polski rozegrał 39 meczów i strzelił 13 bramek.

[Gość: Viornisko]

Pamiętam te igrzyska jakby te mecze odbyły się wczoraj.
Mielcarskiego- krajana, wbijającego gola Włochom, oglądałem te mecze
razem ze śp. babcią, miałem wtedy 14 lat. Wszystko było jakieś inne
prostsze.... :)

Dla przypomnienia: wyniki i składy z Barcelony

[artur74]

Turniej finałowy, Hiszpania, 24.7. - 8.8.1992:

Grupa A
24.7.92.Saragossa: Polska - Kuwejt 2:0 (1:0)
Bramki: Juskowiak 2 (7, 80)
Polska: Kłak - Wałdoch, Łapiński, Koźmiński - Adamczuk, Staniek,
Gęsior (46-Jałocha), Brzęczek, Świerczewski - Juskowiak (84-
Waligóra), Kowalczyk

27.7.92.Barcelona: Polska - Włochy 3:0 (1:0)
Bramki: Juskowiak (5), Staniek (48), Mielcarski (90)
Polska: Kłak - Wałdoch, Łapiński, Koźmiński (82-Bajor) - Adamczuk,
Staniek, Jałocha, Brzęczek, Świerczewski - Juskowiak (76-
Mielcarski), Kowalczyk

29.7.92.Saragossa: Polska - USA 2:2 (2:1)
Bramki: Polska - Koźmiński (30), Juskowiak (42); USA - Imler (20),
Snow (52)
Polska: Kłak - Wałdoch, Łapiński, Koźmiński - Adamczuk (85-
Kobylański), Staniek, Brzęczek, Bajor (46-Gęsior), Jałocha -
Juskowiak, Kowalczyk

Ćwierćfinał:
1.8.92.Barcelona: Polska - Katar 2:0 (1:0)
Bramki: Kowalczyk (43), Jałocha (74)
Polska: Kłak - Wałdoch, Łapiński, Koźmiński - Adamczuk (80-
Gęsior), Staniek, Jałocha, Brzęczek, Świerczewski - Juskowiak (87-
Kobylański), Kowalczyk

Półfinał:
5.8.92.Barcelona: Polska - Australia 6:1 (2:1)
Bramki: Polska - Juskowiak 3 (43, 53, 78), Kowalczyk 2 (27, 89),
Murphy (69-samobójcza); Australia - Veart (33)
Polska: Kłak - Wałdoch, Łapiński, Koźmiński - Adamczuk, Staniek,
Brzęczek (83-Gęsior), Jałocha (82-Bajor), Świerczewski -
Juskowiak, Kowalczyk

Finał:
8.8.92.Barcelona: Polska - Hiszpania 2:3 (1:0)
Bramki: Polska - Kowalczyk (45), Staniek (77); Hiszpania - Quico 2
(71, 90), Abelardo (65)
Polska: Kłak - Wałdoch, Łapiński, Koźmiński - Staniek, Brzęczek,
Gęsior, Kobylański, Jałocha (57-Świerczewski), Juskowiak, Kowalczyk

Dzięki :-)

[pawel78]

Wielkie dzięki - wyniki pewnie bym sobie przypomniał sam, ale
strzelców i składów na pewno nie :-)
Miałem 14 lat, lato było potwornie upalne; finał oglądaliśmy na
biwaku nad Rabą na maleńkim czarno-białym telewizorku (wujo
przywiózł specjalnie w tym celu), zasilanym chyba z akumulatora
samochodowego. Ciotka wykrakała, że nie dociągną remisu do końca, a
było tak blisko dogrywki...

Kłak

[pawel78]

A jeszcze jedno mi się przypomniało, niech mnie ktoś poprawi, jeśli
się mylę... Na całym turnieju olimpijskim Kłak puścił 6 bramek. Rok
później w Olimpii Poznań udało mu się w jednym meczu puścić więcej -
w pamiętnej końcówce ligi, z ŁKSem... :-)

Dariusz Wołowski: Srebro wygrane, srebro przegr..

[Gość: kilo]

ja w tym czasie byłem na festiwalu w jarocinie, prowadzacy informował o wyniku, euforia po 1 połowie i smutek po przegranej :( do dzisiaj sie ogląda powtórki w tv z rozrzewnieniem :) faktycznie szkoda kariery Rycha Stańka, ale swego czasu na chwile sie odrodził w Legii w LM, ale wtedy miał juz ksywkę "gruby Rychu" :)

Ksywka Ryśka S.- Budyń

[Gość: łysy pingwin]

Dariusz Wołowski: Srebro wygrane, srebro przegr..

[Gość: STA]

Mialem przyjemnosc ogladac igrzyska we Wloszech. Tego 3:0 z Italiano nigdy nie
zapomne. W barze przed telewizorem bylem jedynym polakiem. Niewesole miny mieli,
pewnie chceli mi "przywalic" albo conajmniej uciszyc ale w koncu oszczedzili
malolata (13 lat mialem).

pozdro

Marek Bajor!

[Gość: djsw]

Chyba jeden z niewielu, którzy tak naprawdę nie zmarnowali talentu.
Zawsze na drugim planie, bez pseudogwiazdorskich manier. Ale za to
solidny ligowiec, który przez kilka ładnych sezonów potrafił
zachować dobrą formę. Zdobył Mistrza z Widzewem, a potem grał w LM,
dobry w Amice, szkoda że żaden selekcjoner nie chciał go sprawdzić.
Ostatnio pracuje jako trener i chyba dobrze, bo takim piłkarzom jak
on często udawało się zostać świetnymi szkoleniowcami.

[Gość: braat1]

Widzialem ta tablice na Camp Nou, jakie oni tam bledy porobili w
skladzie polski... Kozminski (chyba, pamiec juz nie ta) jest tam
wymieniony trzy razy w tym raz jako rezerwowy :)

[dfgfdg]

Tak dla przypomnienia :)
Polska - Kuwejt
youtube.com/watch?v=6tg-cNU5wj0&mode=user&search=
Polska - Włochy
youtube.com/watch?v=Y9EY4jzmoxI&mode=user&search=
Polska - USA
youtube.com/watch?v=LxQb94VHWD0&mode=related&search=
Polska - Katar
youtube.com/watch?v=ZSlQLhNg35s&mode=related&search=
Polska - Australia
youtube.com/watch?v=ArvqZ0gm0kw
Polska - Hiszpania (niestety nie ma skrotu)
youtube.com/watch?v=t67_yXYVnzA
youtube.com/watch?v=gD5fBtueC3E
youtube.com/watch?v=l_YBLoM8TQE
Jak to ktos wyzej napisal wtedy zycie bylo jakies takie prostsze :) (mialem 11 lat)

Wk...wia mnie to określenie "na tarczy"

[Gość: czosnek]

Autor pisze "Apogeum dla srebrnego pokolenia - już mocno
przerzedzonego - był dopiero awans z kadrą Jerzego Engela na mundial
w Korei zakończony powrotem do kraju na tarczy".

Spartanie powiadali: życzę ci abyś wrócił z tarczą, bądź na tarczy.
W pierwszym wypadku oznacza to honorową walkę i wygraną. Opcja "na
tarczy" oznaczała śmierć w bohaterskiej walce. Hańbę wojownikowi
przynosił powrót z pola walki bez tarczy, co oznaczało porzucenie
oręża i tchórzostwo. Czyli totalną kompromitację. Patrząc wstecz na
mundial w Korei śmiało można stwierdzić, że polacy powrócili bez
tarczy. Ani nie zwyciężyli, ani nie polegli w bohaterskiej walce. Z
podkulonymi ogonami, wystraszeni jak młode leszcze dali się ograć.

Nie rozumiem, dlaczego wyrażenie "powrót na tarczy" jest używane
powszechnie jako opis kompromitacji. Zgodnie z kulturą spartańską,
porównanie to powinno być używane tylko w wypadku porażki
poprzedzonej honorową i bohaterską walką. Na przykład na olimpiadzie
w Barcelonie. Z niej nasi wracali na tarczy.

Dariusz Wołowski: Srebro wygrane, srebro przegr..

[Gość: Wujek Lu]

Miałem wtedy niecałe 12 lat... To była moja druga, zaraz po MŚ 90 we
Włoszech, sportowa impreza oglądana z moim śp. dziadkiem, który
zaszczepił we mnie miłośc do piłki nożnej.

Pan Wołowski pominął trochę Juskowiaka. Swego czasu był on cenionym
zawodnikiem w Bundeslidze, który zdobywał nawet po kilkanaście goli
w sezonie...

Karier w reprezentacji może nie porobili, ale

[Gość: romano]

trenerami wtedy byli panowie Strejlau i Apostel - perły polskiej myśli
szkoleniowej, którzy zamiast na młodych i głodnych sukcesów olimpijczyków,
stawiali na takich macherów piłki jak Gucio i Rob (pamiętacie jeszcze tego
ostatniego?)Warzycha, bramkarze Bako i Wandzik, czy w obronie Jaskulski
Waldemar albo w ataku niezawodny Marek - aj Jezus Maria - Leśniak. Zmieniamy
szyld i gramy dalej to było - jak pokazał czas - dobre hasło. A olimpijczycy
grali cudownie: to było piękne lato i piękne mecze.

Dariusz Wołowski: Srebro wygrane, srebro przegr..

[Gość: PASIAK]

krotko acz tresciwie,szkoda,ze pominieto afere dopingowa-szybko zatuszowana po
olimpiadzie,no bo niewazne jak wazne,ze byl sukces.