Gość Forum - Maciej Kuroń o gotowaniu

[redakcja]

Witamy!

Zapraszamy użytkowników Forum do dyskusji o gotowaniu. Do 25 maja na pytania będzie odpowiadał Maciej Kuroń, autor książki "Kuchnia Polska". W czerwcu ukaże się nowa książka "Potrawy z grilla" nakładem Wydawnictwa Santorski, zawierająca około 200 przepisów, sporo ciekawostek i informacji dotyczących różnych technik grillowania, a poza tym propozycje menu na "tematyczne" przyjęcia grillowe typu: grill po meksykańsku, po huculsku, grill śródziemnomorski, a także a la Walery Wątróbka, czy Złotopolscy.
Zapraszamy do zadawania pytań w tym wątku. Prosimy o wpisanie tematu pytania już w temacie wypowiedzi. Odpowiedzi będą pojawiać się również w wątku, w ciągu tygodnia.

--
Redakcja Portalu

Kiedy w sprzedaży będzie Pana książka o grillu?

[Gość: Kasia]

Witam. Kiedy będzie i ile będzie kosztować?

pozdrawiam Pana serdecznie
Kaśka

[gosc.forum]

Moja najnowsza książka ukaże się mniej więcej w połowie czerwca i będzie
kosztowała niecałe 50 zł. Będzie o tyle ciekawa, że oprócz przepisów na grilla
znajdą w niej Państwo sporo informacji o innych, jak je nazywam - "wakacyjnych"
technikach przygotowywania potraw. Będą więc potrawy z rożna, z ogniska,
techniki wędzenia itd.

Może Pan podać swoje ulubione potrawy na grilla?

[Gość: Julia]

Bardzo prosze też w miarę możliwości o przepisy na te pyszności.

[gosc.forum]

Mam sporo ulubionych receptur na potrawy z grilla. Gdy tylko słońce przygrzeje
przenoszę się z lubością na taras i tam spędzam każdą wolną chwilę. Lubię grilla
za jego demokratyczny i wspólnotowy charakter bliski mojej filozofii życiowej.
Podstawą dobrego grillowania jest dobre towarzystwo i dobry nastrój. Każdy może
sobie sam komponować swoje danie, a nawet postać przy grillu ze szczypcami w
ręku i zrobić coś dla innych... Jeśli chodzi o potrawy, to podstawą sukcesu
kulinarnego są bejce, marynaty i glazury, których używamy zanim wrzucimy coś na
przysłowiowy ruszt. Osobiście najbardziej lubię szaszłyki baranie, polędwiczki
wieprzowe faszerowane oraz kaszankę z jabłkiem. Podaję niżej przepisy i życzę
smacznego.

Papiloty z kaszanką

Na jedną osobę:
150 g kaszanki
ząbek czosnku
ćwiartka kwaśnego jabłka
20 g oleju
plaster boczku
po szczypcie kminku i ostrej papryki

Mieszamy olej z kminkiem i ostrą papryką. Smarujemy nim folię (błyszczącą
stronę). Układamy na folii kaszankę, najlepiej kilka grubych plastrów, ząbek
czosnku, ćwiartkę jabłka. Najlepiej jest wszystkie składniki skropić olejem z
przyprawami lub przynajmniej nimi posypać. Z folii formujemy paczuszkę . Staramy
się nie zawijać folii zbyt szczelnie, żeby kaszanka mogła przejść aromatem
czosnku i jabłka. Kładziemy pakiecik na ruszcie i grillujemy ok. 15 minut. Na 5
minut przed końcem grillowania bezpośrednio na ruszcie pieczemy plaster boczku
posypanego ostrą papryką. Podajemy każdemu na talerz jego własnego „papilota” z
kaszanką, plaster upieczonego na rumiano boczku i przypieczony chleb. Upieczonym
czosnkiem smarujemy boczek i grzanki. Największą przyjemnością dla uczestników
grilla jest możliwość własnoręcznego przygotowania papilotów. Możemy wówczas dać
upust wyobraźni i stosować różne dodatki. Ja jestem wielkim miłośnikiem czosnku,
ale można przecież dodać krążki cebuli, różne warzywa, zmienić zestaw przypraw
(dodać majeranek, tymianek lub rozmaryn), nałożyć na jabłko łyżeczkę żurawiny
lub skropić całość np.: słodko – kwaśną bejcą przygotowaną do innych mięs.
Kebabczeta


Na jedną osobę:
100 g baraniny (udźca lub mostka)
100 g cielęciny
50 ml rosołu (może być z kostki)
1 ząbek czosnku
oregano, cząber, ostra papryka
sól, pieprz


Baraninę mielimy przez sitko z dużymi otworami, cielęcinę przez gęste, ponieważ
jest chudsza od baraniny. Dodajemy posiekany czosnek, przyprawy, wlewamy rosół i
dość długo (30 minut) wyrabiamy na jednolitą masę. Zwilżonymi dłońmi formujemy z
mięsa wałeczki i 20 minut równomiernie opiekamy na grillu z obu stron. Potrawa
ta jest znana w Bułgarii jako kebabczeta, w Rumunii jako mitei, a Libanie jako
kofta. Ponieważ jednak była znana jako popularna potrawa pasterska, to jakimś
zrządzeniem losu dotarła i do naszych górali karpackich i była podawana na
Huculszczyźnie.
Polędwiczki faszerowane z grilla
Na jedną osobę:
1 polędwiczka – 300- 400 g
1.
50 g rokpolu
30 g masła
po pół łyżki posiekanej natki pietruszki, koperku i szczypiorku
2.
50 g grzybów: prawdziwki, smardze
20 g masła
mała cebula
3.
70 g suszonych śliwek bez pestek lub konfitury z borówek
Bejca:
3 ząbki czosnku
1 łyżeczka miodu
30 g oleju
po pół łyżeczki: majeranku, tymianku i białego pieprzu

Mięso czyścimy, myjemy i osuszamy. Palcem lub drewnianym trzonkiem robimy w
każdej polędwiczce otwór, uważając, aby nie przebić mięsa. Ser rozgniatamy z
masłem i posiekanymi ziołami na jednolitą masę i faszerujemy polędwiczki. Końce
mięsa obwiązujemy białą bawełnianą nicią, żeby farsz nie wylewał się w czasie
pieczenia. Przygotowujemy bejcę: czosnek rozgniatamy lub siekamy, dodajemy miód,
olej, zioła i dokładnie mieszamy wszystkie składniki. Polędwiczki smarujemy
bejcą i odkładamy na 2–24 godzin do lodówki. Pieczemy na grillu po 15 minut z
każdej strony. Po upieczeniu zawijamy w kawałki folii i na 10 minut pozostawiamy
na wyłączonym grillu. Podajemy z sałatką z młodej kapusty i młodych ziemniaków.
Farsz możemy przyrządzić z innych składników. Z grzybów (świeżych lub suszonych)
przesmażonych na maśle z cebulką, z suszonych owoców, suszonych pomidorów, ziół
lub innych gatunków sera.

Czy może Pan polecić jakąś dobrą i niedrogą restau

[Gość: córunia]

Czy może Pan polecić jakąś dobrą i niedrogą restaurację w Warszawie?

[gosc.forum]

No cóż sam jestem kucharzem i nawet mam za sobą paroletni epizod restauracyjny,
gdy byłem szefem restauracji Buffo. Otóż po pierwsze mój zawód i fakt, że
mieszkam pod Warszawą powodują, że trochę mi za daleko na obiad do stolicy. Poza
tym często mam pokazy kulinarne w różnych zakątkach Polski i paradoksalnie
lepiej potrafię polecić dobre restauracje w Gdańsku, czy w Krakowie, niż w
Warszawie. Jest jeszcze inna przyczyna, dla której czułbym się niezręcznie
polecając tę, czy inną restaurację. Sam najlepiej wiem ile trzeba włożyć wysiłku
w prowadzenie restauracji i często wysiłek ten jets niewspółmierny do osiąganego
efektu. Bywają gorsze dni, gorsze produkty, kłopoty z Sanepidem i nigdy nie
wiadomo, na który moment trafimy. Rzecz jasna to nie usprawiedliwia każdej
wpadki. Jeśli już korzystam z restauracji, to najczęściej wpdam po sąsiedzku do
małej, rodzinnej restauracyjki "Dziupla" w Truskawiu, gdzie zawsze zamawiam
fantastycznie przyrządzoną dziczyznę.

Wędliny powszechnie dostępne a "swojskie"

[Gość: kiwi]

Co Pan sądzi o różnicach miedzy nimi? Mówiąc o "swojskich" mam na myśli te z
kontrolowanych masarni w których nie używa sie chemii poza solą peklującą,
wędzi w dymie a mieso pochodzi z elkologicznych hodowli. Czy Pana zdaniem
różnica jest aż tak olbrzymia, jeśli chodzi o walory smakowe i odżywcze?

[gosc.forum]

JEST. Czasami przygotuwuję własne wędliny. Kręcę z całą rodziną kiełbasy. Piekę
boczek, pekluję szynkę i proszę mi wierzyć jest kolosalna róznica zarówno w
jakosci jak i w smaku tych wyrobów. Mam na mojej działce koło domu własnorecznie
zbudowaną wędzarkę, w której często wędzę nie tylko wędliny ale również ryby. Z
czystym sumieniem polecam Państwu przygotowanie większej porcji pieczeni. Proszę
mi wierzyć, że własnoręcznie przyrządzony i pieczony w ziołach schab, boczek,
czy karkówka jest na zimno lepszy niż szprycowane chemią wyroby, kupowane za
cięzkie pieniądze w supermarketach. W moich książkach podaję różne receptury i
sposoby zarówno robienia kiełbasy, jak i wędzenia ryb i mięsa. Nie święci garnki
lepią - każdy może spróbować, szczególnie latem na wakacjach uwędzić
własnoręcznie złowioną rybkę albo kawałek schabu ze swojskiego uboju. A oto mój
przepis na wędzarkę:
Najprościej jest zrobić sobie wędzarkę z beczki bez dna. Stawiamy ją pionowo na
cokole z kamieni lub cegieł, tak żeby stała pionowo. Na dole szykujemy
palenisko i rozpalamy ogień. Górę zamykamy przewiewnym workiem jutowym lub
podziurawioną pokrywą drewnianą albo blaszaną. Bezpośrednio pod pokrywą układamy
poprzecznie kije lub grube patyki, na których wieszamy nasze produkty do
wędzenia. Taka wędzarka umożliwia jednak głównie wędzenie na ciepło i na gorąco.
Jeżeli chcemy wędzić na zimno, a jest to najszlachetniejszy i zarazem
najbardziej pracochłonny sposób wędzenia, to musimy oddalić palenisko od naszej
beczki i doprowadzać do niej dym specjalnie przygotowanym kanałem. W tym celu
palenisko budujemy w odległości około 3 m od beczki, a dym doprowadzamy do
beczki na przykład przy pomocy stalowej rury. Dużą zaletą tej wędzarki jest obok
większych możliwości przygotowywania wędzonych ryb i mięs, także fakt, że nie
mamy problemu z tłuszczem kapiącym na rozżarzone drewno. Do wędzenia można
również przystosować niektóre rodzaje murowanego grilla. Nad paleniskiem
układamy ruszt posypany grubym żwirem, na który będzie kapał tłuszcz z mięsa,
czy ryb. Wyżej (ok.30 cm) umieszczamy drugi ruszt lub wieszak, na którym
układamy albo wieszamy nasze ryby, mięsa i wędliny. Temperaturę podczas procesu
wędzenia regulujemy zmieniając grubość warstwy żwiru.

Czego chcialby sie Pan od nas dowiedziec??

[Gość: guru]

Bo to forum jest niedoceniana skarbnica pomyslow... :)

[gosc.forum]

JAK ŻYĆ????

[Gość: marlena]

tere fere,
jak mawia młody stuhr tłumacząc filmy amerykańskie:)

po prostu

[gosc.forum]

Tere fere jest bardzo dobrym hasłem otwierającym całą dyskusję:)

Jaki grill kupić?

[Gość: wojtek]

Rozpoczyna się sezon na grilla. prosze napisać jaki piwinienem kupic grill, by
mieć z niego satysfakcję i by sie donbrze grillowało?

[gosc.forum]

Przede wszystkim warto, żeby nasz grill miał pokrywę. Daje on nam możliwość
podwędzania grillowanych potraw, a poza tym regulowania temperatury. W mojej
nowej książce opisuję zarówno różne typy grilla, jak również sposoby
grillowania. Sam mam kilka różnych grilli. Wśród nich jest grill gazowy -
najdroższy, ale dający możliwość pieczenia na rożnie, przygotowywania zupy w
kociołku, a poza tym jest on duży, dzięki czemu bez problemu moge nakarmić sporą
rzeszę wygłodniałych domowników oraz krewnych i znajomych Królika. Mam też
prostsze grille opalane węglem drzewnym. Często widziałem nieszczęśników, którzy
gasili płonące porcje mięsa, czy kiełbasy przy pomocy wody, Fanty, gaśnicy i
wszystkiego co mieli pod ręką. Stąd moja rada - lepiej dołożyć trochę pieniędzy
i kupić sobie grilla z pokrywą i z rusztem o regulowanej wysokości.

Ziemniaki, jak z ogniska...

[aerus]

Dzień Dobry Panie Macieju!

Z młodzieńczych lat pamiętam smak, a może jeszcze bardziej zapach ziemniaków z
ogniska. Od pewnego czasu zastanawiam się, czy grill nadaje się do upieczenia
ziemniaków. Jeśli tak, to czy należy zakopać je w popiele, czy raczej nastawiać
się na ruszt? A może mógłby Pan podać przepis na "odmłodzenie" poczciwego
ziemniaka z grilla (przyprawy, sosy, itp.)?

Dziękuję i pozdrawiam,
Aerus

[gosc.forum]

Sam najbardziej lubię ziemniaki z ogniska, ale oczywiście można je również
grillować. Każdy z nas pamięta, że ziemniaki pieką się dość długo. Warto jednak
poczekać godzinę, czy półtorej dla tego niesamowitego aromatu i przypalonej
skórki. Na wszelki wypadek podaję również przepis zmodyfikowany na grillowanie
podgotowanych ziemniaków. Zaznaczam jednak, że jest to przepis dla
niecierpliwych,a podstawą dobrej kuchni jest niestety cierpliwość.

1 kg ziemniaków
folia aluminiowa

Ziemniaki myjemy, wycieramy papierowym ręcznikiem, nacinamy na górze i zawijamy
każdy oddzielnie w folię aluminiową. Kładziemy na grillu na niedużym ogniu.
Pieczemy około godziny. Oczywiście jest to przepis najbardziej prymitywny, ale
zachęcam, jak zawsze do różnych modyfikacji. Dobrze jest większe ziemniaki
wcześniej podgotować (ok. 20 minut) bo nie tylko nie tracą one nic ze swoich
wartości, ale oszczędzają też nasz czas, Możemy przygotować do ziemniaków,
któryś z ulubionych sosów, a możemy również przygotować bejcę, w której
zanurzymy ziemniaki na pół godziny przed zawinięciem ich w folię. Bejcę
przygotowujemy z bardzo różnych składników, przede wszystkim oliwy – 125 ml na
kilogram ziemniaków, roztartego czosnku, posiekanych ziół i przypraw - soli i
pieprzu. Dobrze jest do oliwy dodać łyżeczkę dobrej musztardy, świeżą kolendrę i
posiekaną cebulkę. Wreszcie, zawijając ziemniaki w folię możemy ułożyć na każdym
ziemniaku małą gałązkę koperku. Zapewniam, że jest to tylko i wyłącznie kwestia
indywidualnych upodobań, każde rozwiązanie jest dobre, bo ziemniaki z grilla są
po prostu pyszne.
Ziemniaki z twarożkiem:
250 g twarożku, 125 ml śmietany, 1 łyżka majonezu, szczypiorek, rzodkiewka,
natka pietruszki – po pół pęczka pietruszki i koperku, ząbek czosnku, sól i
pieprz. – Wszystkie składniki „zielone” siekamy, rzodkiewkę kroimy w plasterki,
po czym siekamy jeszcze drobniej. Twarożek mieszamy ze śmietaną i majonezem,
dodajemy nowalijki, posiekany ząbek czosnku, sól i pieprz.

Ziemniaki z grzybami
25 g suszonych grzybów, 400 g pieczarek, 125 ml śmietany, 1 łyżka posiekanej
natki pietruszki, po 1 łyżce mąki i masła, sól i pieprz. - Grzyby zalewamy
wrzącą wodą (125 ml) i moczymy ok. godziny, następnie gotujemy. Pieczarki
płuczemy, kroimy i smażymy na maśle, doprawiamy solą i pieprzem. Ugotowane
grzyby wyjmujemy z wody i kroimy na cienkie paseczki, mieszamy z pieczarkami i
posiekaną pietruszką. Z wody, w której gotowaliśmy grzyby przyrządzamy sos,
dodajemy do niej śmietanę i mąkę. W sosie gotujemy grzyby przez 5 minut

[gosc.forum]

Jeszcze jedna ważna uwaga. Przeczytałem na "innych wątkach", że podgotowane
ziemniaki to nie to samo. Zgadzam się! To prawda! Wyraźnie zawsze zaznaczam, że
przygotowywanie surowców i przerabianie ich na półfabrykaty to pójście na
łatwiznę. Dobra kuchnia nie lubi drogi na skróty i podgotowywanie ziemniaków
jest metodą dla niecierpliwych, ale nie dla smakoszy...

Czy zagląda Pan na f.Kuchnia i do Galerii ?

[dziuunia]

Chodzi oczywiście o Galerię potraw :)Ciekawa jestem Pana opinii o potrawach tam
sfotografowanych.
A może korzysta Pan z innego forum?Jeśli tak to chętnie dowiedziałabym się z
jakiego :)

[gosc.forum]

Tak, często zaglądam na różne strony internetowe, w tym również Kuchni. Przepisy
i uwagi, jakie tam znajduję są dla mnie źródłem inspiracji. Poza tym już wkrótce
uruchomię własną stronę internetową, na której zamierzam założyć forum pod
hasłem "Smaki dzieciństwa". Przygotowuję kolejną książkę pod tytułem "Złote
Przeboje Kuchni Polskiej" i jeżdżąc po całym kraju widzę jak różne mamy
wyobrażenia o naszej kuchni. Dyskusje na temat ogórkowej, czy pomidorowej budzą
ogromne emocje. Jestem ciekaw Państwa opinii na temat ulubionych potraw, tych,
które pamiętamy wszyscy z dzieciństwa. Strona będzie uruchomiona w ciągu
najbliższych paru tygodniu. Wtedy zapraszam do dyskusji. Oprócz strony Kuchni,
często odwiedzam www.mniammniam.pl. , www.kukbukizy.pl oraz strony branżowe:
papaja, gastrona, kuchnia myśliwska i inne.

Czy je Pan wędliny Constaru?

[Gość: Antoni]

Panie Maćku,

Co Pan sądzi o takich aferach z wędlinami, jak ta ostatnia z Constarem. Czy był
to tylko wypadek przy pracy, czy też celowa polityka zakładów mięsnych by
zwiększyć zyski.
Czy w końcu robi tak tylko Constar, czy też może robią tak też inni producenci?
A co na to Sokółów, zakłady których jest Pań przecież twarzą. Czy oni są czyści?

[gosc.forum]

Afery są nieodłączną cechą współczesnego życia i wolności prasy. Sądzę, że
wypadki przy pracy zdarzają się wszystkim i staram się unikać emocji związanych
z piętnowaniem tej, czy innej wytwórni wędlin, tak samo jak unikam afer
politycznych, gospodarczych i towarzyskich. Wiadomo, że jestem związany z
Sokołowem i nawet nie wypada mi źle mówić o innych, bo niby dlaczego mam
zakładać, że oszukują albo produkują świństwa. Każdy ma ulubione wędliny, tak
jak ulubione jogurty, masło, czy chleb. Jeżeli jem inne wędliny niż z Sokołowa,
to na ogół nie celebruję etykietek i rzadko pamiętam nazwy zakładów mięsnych, z
których pochodzą. Wyjątek stanowią nieduże, często rodzinne firmy, które
produkują wedliny bazując na starych, sprawdzonych recepturach. Z racji
zainteresowań zaodowych szukam takich receptur, a poza tym jestem fanem polskiej
kuchni. Uważam, że mamy dużo do zaoferowania we wspólnej Europie. Polska kuchnia
jest niedoceniona, mało znana, a przecież słynęliśmy zawsze między innymi z
wyrobu fantastycznych wędlin.

[Gość: Hanna]

Zawsze wydawalo mi sie , ze USA ma grilowanie jako podstawe swej kuchni. Czy w
pana ksiazce czerpie Pan doswiadczenia z USA?

[gosc.forum]

Skąd bierze się magia grillowania? Pieczenie na ogniu ma tradycję sięgającą
kilkadziesiąt tysięcy lat wstecz. Prawdopodobnie wkrótce potem, jak człowiek
odkrył umiejętność krzesania ognia, wynalazł pieczenie mięsa. Pewnie odbyło się
to przypadkiem i nie sądzę, żeby te pierwsze „wynalazki”, spalone z wierzchu,
surowe w środku, a do tego panierowane byle czym, zależnie od tego w co
przypadkiem wpadły, stanowiły jakieś rarytasy. Nie mówię już o ryzyku jakie się
wiązało ze zdobyciem zwierza na posiłek. Z czasem jednak zależnie od możliwości
nazwijmy to dziś - regionalnych, człowiek zaczął wykorzystywać do pieczenia a to
przeróżne liście, w które zawijał potrawy, a to zioła rosnące na pobliskiej
polanie, które nadawały smak i aromat, wreszcie glinę, którą można było oblepić
mięso, żeby nie straciło soczystości. Zresztą wykorzystywanie gliny do pieczenia
zaowocowało kolejnym wielkim wynalazkiem, a mianowicie garnkiem. Pieczono na
rożnie nad ogniskiem, na rozgrzanych kamieniach, w specjalnych wykopach. Z
czasem powstały piece, które też na przestrzeni wieków przeszły niemałą
ewolucję. Możliwość pieczenia na piecu nie ostudziła jednak zapału do
uczestniczenia w pieczeniu baranów i prosiaczków z rożna. Chcę powiedzieć, że
grillowanie nie jest pomysłem amerykańskim. Powiem więcej, mam swoją teorię, że
grill po amerykańsku jest kompilacją doświadczeń osadników i traperów, którzy
dotarli do Ameryki z różnych stron świata, również z Europy Środkowo-Wschodniej
oraz technik podpatrzonych u tubylców. Grill lub inaczej ruszt pochodzi od
francuskiego słowa grille – krata. Po angielsku oznacza kratkę lub ruszt, na
której się piecze. Barbecue pochodzi z języka francuskiego: de la barbe à la
queue i oznacza od brody do ogona lub pochodzi jak twierdzą inni znawcy wiedzy
kulinarnej od słowa barbacoa. W ten sposób hiszpańskojęzyczni przybysze nazwali
przejętą od dawnych mieszkańców Antyli i Bahamów metodę powolnego pieczenia
całego wołu w specjalnym gorącym dymie. Barbecue ma obecnie kilka znaczeń. Tak
nazywamy przyprawę do mięs, specjalny sos do mięs, niektóre pieczone potrawy
mięsne, urządzenia do pieczenia, a także technikę grillowania. W Stanach
Zjednoczonych nazwa przyjęła się do tego stopnia, że często używa się jej po
prostu w odniesieniu do spotkań przy grillu na świeżym powietrzu. Przyjęty przez
Amerykanów skrót Bar-B-Q oznacza grillparty. W mojej nowej książce wykorzystuję
różne przepisy inspirowane zarówno kuchnią azjatycką, europejską, jak i amerykańską.

[Gość: florek]

Witam Pana Panie Maćku!
Na rynku jest wiele książek o grillu, czy Pana bedzie sie wyróżniać?
Oczywiście prucz tego że nie będzie to przedruk z książek zagranicznych, jak
często to bywa:)

[gosc.forum]

Mi jako autorowi nie bardzo wypada przechwalać się i pokazywać błędy innych.
Myśle, że książka się obroni chociażby dlatego, że nie jest tłumaczeniem książki
zagranicznej:) Swego czasu wydałem już cienką książeczkę o grillu. Zawierała
około 30 przepisów i zawsze była chętnie kupowana przy okazji moich podróży
kulinarnych. Nowa książka zawiera znacznie więcej receptur, poza tym szereg
porad i ciekawostek związanych z grillem. W trakcie pracy nad książką starałem
się uwzględnić specyfikę rodzimej kuchni. Ryby słodkowodne, dziczyzna, a nawet
kiełbasa mogą być ciekawie przyrządzane i powoli oddalamy się od wrzucania na
ruszt kawałka kiełbasy , często, o zgrozo! "urozmaiconego" plastrem żółtego
sera. Starałem się, żeby w książce nie zabrakło przepisów z całego świata. Jak
zwykle mógłbym napisać dużo więcej, ale nad całością czuwał Wydawca, który w
pewnym momencie ukrócił moje zapędy.

[aknad48]

Gość portalu: florek napisał(a):

> Witam Pana Panie Maćku!
> Na rynku jest wiele książek o grillu, czy Pana bedzie sie wyróżniać?
> Oczywiście prucz tego że nie będzie to przedruk z książek zagranicznych, jak
> często to bywa:)
Florku, "prucz"- to od prucia????
Wybacz, nie wytrzymałam...
dw

A może łopatologiczne strony kulinarne w necie?

[Gość: zadumana]

Czy nie znalazłby Pan czasu na przygotowanie w necie stron z instruktażem
dotyczącym polskich typowych potraw? Takie rozbudowanie książki dla np. 10
podstawowych potraw. Chodzi mi o taką dokładność pozornie z pogranicza
nonsensu. Ale na forum widać, że start kulinarny bywa trudny i okupiony wieloma
zniechęcającymi wpadkami. Są na świecie tacy, którzy takie dokładne strony
robią i jest to świetne. Parę takich linków można znaleźć na tym forum. A na
forum jasno widać również, jak dużo szczegółów trzeba podać początkującym, żeby
potrawa była jadalna.
Takie strony byłyby świetną promocją polskiej kuchni i Pana "Kuchni". Miałyby
czytelników z całego "polskiego" świata. Zachęciłyby do polskiej kuchni i do
sięgnięcia po Pana książkę, jeszcze lepiej niż niniejsza Pana akcja, a życzę
wielu wydań:)

[gosc.forum]

Jak już wcześniej wspomniałem jestem w trakcie przygotowywania własnej strony
internetowej. Po wydaniu "Kuchni Polskiej- Kuchni Rzeczypospolitej Wielu
Narodów" często zdarzało mi się słyszeć, że jest potrzeba wydania podręczników
dla osób nie umiejących gotować, dla osób samotnych, wreszcie dla cudzoziemców,
którym kuchnia polska kojarzy się co najwyżej z bigosem podawanym we wszystkich
tzw. restauracjach polskich na świecie. Stąd na mojej stronie postanowiłem
zamieścić nie tylko sztandarowe przepisy naszej kuchni, ale rónież podać szereg
wskazówek jak najprościej je przygotować krok po kroku. Poza tym jak już
wcześniej wspomniałem na stronie będzie forum dla Czytelników i Miłośników
Kuchni Polskiej pod nazwą "Smaki Dzieciństwa" . Mam nadzieję, że znajdzie się
tam sporo przepisów z naszych domów rodzinnych, przepisów, które każdemu z nas
kojarzą się z dzieciństwem. Od czasu do czasu będę organizował na swojej stronie
konkursy tematyczne. Chcę wydać kolejną książkę "Złote Przeboje Kuchni Polskiej"
i z pewnością zamieszczę w niej najciekawsze przepisy nadesłane przez
Czytelników - oczywiście z podaniem autora przepisu. Strona zostanie uruchomiona
w ciągu najbliższych dwóch tygodni.

Czyje ksiązki kucharskie ceni pan?

[Gość: Jacek]

Rzecz jasna oprócz swoich:)

[gosc.forum]

Czytam mnóstwo książek kucharskich. Półki w mojej domowej biblioteczce uginają
sie pod ich ciężarem. Poza tym mam zboczenie zawodowe polegające na tym, że
nawet czytając literaturę piękną szukam scen nazwijmy to kulinarnych, tak jak
inni szukają "momentów". Inspiracje znalałem w "Ojcu chrzestnym", w książkach
Donny Leon, oczywiście w "Uczcie Babette", czy "Przepiórkach w płatkach róży".
Zawsze czekam na nowe książki kulinarne autorstwa Pani Szymanderskiej, czy
Roberta Makłowicza. Szukam bowiem w książkach kucharskich czegoś więcej niż
przepisów i wiem, że na tych wspaniałych autorów mogę zawsze liczyć. Uwielbiam
lotne pióro Roberta i cenię dociekliwość i pracę nad kuchnią regionalną i
kuchnią polska Pani Haliny Szymanderskiej. Polecam też ksiażki biskupa Imbacha,
dzięki którym mogłem wiele dowiedzieć się o kuchni prałatów a także papieży.
Wprawdzie przysmaki naszego Jana Pawła II reprezentuje jakiś straszny bigos
(przepis bardziej z restauracji w Chicago niż spod polskiej strzechy), ale
książki są znakomicie napisane i są dla mnie cennym źródłem informacji.

Czy trufle warte są swojej ceny?

[Gość: Jolka]

panie Maćku,

Widziałam dzisiaj w sklepie trufle, były w takim małym pudełeczku i kosztowały
200 zł. czy Pana zdaniem (ja niestety nigdy trufli nie jadłam) warte są one tej
ceny. Jaka jest Pana ulubiona potrawa z truflami?

[gosc.forum]

Osobiście nie mam ulubionej potrawy z truflami. Czy są warte swojej ceny? Trudno
powiedzieć, niektóre dodatki do potraw, czy same potrawy zostały uznane za
rarytasy i tak już funkcjonują w naszej świadomości i na rynku. Jak mawiał mój
znajomy kucharz wystarczy dodać odrobinę kawioru do sałatki, czy zapiec
polędwiczkę w pieczeni rzymskiej, nadać temu odpowiednio brzmiącą nazwę, a cena
w karcie wzrośnie kilkakrotnie. Jestem zwolennikiem zastępowania różnych
egzotycznych specjałów naszymi dodatkami. W końcu kuchnia chińska nie dlatego
zdobyła taką popularność na całym świecie, że wszędzie stosuje się pędy bambusa
(często z puszki, bez smaku i bardzo drogie), rukiew wodną i inne niedostępne
dodatki, tylko dlatego, że Chińczycy wszędzie gdzie zamieszkali starali się
korzystać z miejscowych warzyw i przypraw. To samo dotyczy kuchni karaibskiej,
tajskiej, indyjskiej. Są to naogół kuchnie, które powstawały w biednych krajach
i bazowały na tym, co było pod ręką. Rzadko kto wie, że taka Jambalaya na
Karaibach jest przyrządzana na codzień z owoców morza, a wersji świątecznej
używa się do niej mortadeli! Do tego importowanej z Europy i strasznie drogiej.
Trufle, czy kawior to wprawdzie trochę inne opowiadanie, ale tak już się utarło,
że są bardzo drogie. Dla wielu Europejczyków rarytasem są nasze leśne rydze i
prawdziwki. Nawet podjęto już próby uprawiania tych grzybów tak jak pieczarek i
boczniaków, ale podobno smak jest nie ten sam. I dobrze. Też mamy coś ekstra. Na
pocieszenie posyłam Pani przepis na grzankę z truflami z mojej nowej książki.
Może jakaś świnka odnajdzie ten smakołyk w naszym lesie, wtedy przepis będzie
jak znalazł...

Grzanki z truflami

Na jedną osobę:
2 kromki chleba tostowego pszennego
10 g świeżych trufli
pół masła
pół łyżki startego parmezanu
1 ząbek czosnku
pół łyżeczki soku z cytryny
sól, pieprz

Czosnek obieramy i drobniutko siekamy. Trufle czyścimy i płuczemy, a następnie
osuszamy i ścieramy na tarce. Na patelni rozpuszczamy masło i smażymy delikatnie
czosnek (tak, żeby się zeszklił. Potem dodajemy trufle i mieszamy. Chwilę razem
podgrzewamy, ale tak, żeby sos się nie przysmażył. Zdejmujemy patelnię z ognia i
dodajemy parmezan oraz sok z cytryny. Kromki chleba grillujemy po 2 minuty z
każdej strony. Podajemy na gorąco posmarowane pastą truflową.

Maciej Kuroń
www.kuron.com.pl

[paprotka-gd]

dla Pana w przygotowywaniu ?
Potrawy , które dla Pana są nudne a dla rodziny , gości są
" świętem na stole " ?

[paprotka-gd]

Dziękuję za brak odpowiedzi .
Utwierdziłam się w przekonananiu , iż wiekszość pytań do Pana i odpowiedzi na
nie , została uprzednio przygotowana / spreparowana .
Cóż , zadałam może niewygodne pytanie , nijak mające się do promocji
najnowszej Pana książki .

[gosc.forum]

Szanowna Pani
Nikt nic nie preparuje na litość boską. Siedzaiłem już dzisiaj 5 godzin przy
komputerze a mam jeszcze inne obowiązki. Natomiast napisałem w dalszej części
Forum, że na wszystkie pytania odpowiem do jutra do 8:00. Błagam cierpliwości:)

Pozdrawiam

[gosc.forum]

Szanowna Paprotko! Odpowiadam o późnej porze ale jestem raczej sową niż
skowronkiem i pora mi odpowiada... KAŻDA POTRAWA KTÓRĄ SPRAWIAM PZRYJEMNOŚĆ MOIM
BLISKIM JEST ŚWIĘTEM W KUCHNI. Odkąd sięgam pamięcią nie mam potrawy,której nie
mógłbym przyrządzić z powodów "ideologicznych". Nawet jeżeli jest dla mnie za
słodka, zbyt gorzka, zbyt udziwniona... Zawsze nagrodą za jej przygotowanie jest
dla mnie radość bliskich. Może się to wydać dziwne, ale proszę mi wierzyć, że za
każdym razem, gdy zjawia się ktoś kogo lubię, próbuję go częstować i karmić i
nie przeprowadzam wtedy kalkulacji co lubię, a czego nie. Staram się sprawić
przyjemność tym co przyrządzam. Takie już mam zboczenie zawodowe.

[Gość: Yon]

W jakim jezyku to bedzie bowiem ... grill (i wiele wiecej) nie jest po polsku.
Malo rozumie (po polsku) z nazw ktore pojawiaja sie na tym Forum.
Moze ten PAN w koncu "ponazywa" rzeczy? Ojalá.

Yon

[gosc.forum]

Znamy wszyscy KOGOŚ, kto nadał nazwy wszystkim stworzeniom i rzeczom na ziemi i
proszę mi wierzyć nie zamierzam startować z Nim w tej konkurencji. Może pozwoli
Pan, że pozostanę przy próbie : nadawania smaku...

a mnie sie marza...

[sabba]

przepisy na grilla bezmiesne i nieskomplikowane - wiem wiem, zeby dobrze
smakowalo mozna sie troche pomeczyc:) Ale cos takiego w stylu cos, z niczego,
kontrastowe polaczenia smakow niekoniecznie z duza iloscia skladnikow.

Czego nie lubi Pan absolutnie gotowac? Czy musial Pan polubic dla potrzeb
wlasnej pracy czy tez unika Pan danego dania jak ognia?

[gosc.forum]

Oczywiście podam Pani stosowne przepisy, zanim jednak to zrobię pozwolę sobie na
jedną uwagę. Otóż grill nie jest idealnym urządzeniem dla wegetarian. Owoce
należałoby grillowac głównie w łódeczkach z folii, szaszłyki warzywne są dość
monotonne, w zasadzie warzywa warto grillować jeśli chcemy z nich przyrządzić
sałatkę. Ponieważ jednak są wśród nas rzesze miłośników grillowanych warzyw
podaję kilka nieskomplikowanych przepisów:)

Roladki z bakłażana i z cukinii

Na roladki z bakłażana:
1 bakłażan
pół pęczka natki pietruszki
2 ząbki czosnku
50 g oliwy
50 g świeżego startego parmezanu
1-2 łyżki bułki tartej
oliwka, połówka orzecha włoskiego
sól, pieprz
Na roladki z cukinii:
1 cukinia
trochę oliwy
5 suszonych pomidorów
50 g oliwy
pół pęczka oregano, bazylii lub mięty
2 ząbki czosnku
50 g mozarelli
sól, pieprz

Bakłażana i cukinię myjemy i kroimy w plastry o grubości ok. 5 mm. Plastry
bakłażana solimy i odstawiamy na pół godziny, potem płuczemy lub wycieramy sok
papierowym ręcznikiem. Mieszamy ze sobą posiekaną natkę pietruszki, ser
(parmezan lub kozi), oliwę oraz drobno pokrojony czosnek. Doprawiamy solą i
pieprzem. Podobnie siekamy osobno suszone pomidory i oregano, bazylię lub miętę,
dodajemy oliwę, drobno pokrojony czosnek, sól i pieprz. Plastry bakłażana
smarujemy farszem z parmezanem, nakładamy połówkę orzecha włoskiego albo oliwkę,
zwijamy w rulonik i spinamy wykałaczką. Plastry cukinii smarujemy pastą z
suszonymi pomidorami i układamy plasterek mozarelli. Również zwijamy w roladkę i
spinamy. Przypominam, że drewniane wykałaczki dobrze jest wcześniej wymoczyć w
wodzie. Roladki smarujemy z zewnątrz oliwą i układamy bezpośrednio na ruszcie.
Grillujemy 3 – 5 minut z każdej strony. Podajemy jako przystawkę lub na
przyjęciu wegetariańskim jako danie główne wraz z dipami.


Cukinie i ogórki faszerowane kozim serem i miętą

Na jedna osobę:
1 niewielka cukinia i 1 ogórek
100 g koziego serka
1 szalotka
1 mała biała lub czerwona cebula
2 ząbki czosnku
łyżka posiekanej świeżej mięty
30 g oliwy
20 g masła
1 łyżeczka przyprawy prowansalskiej
1 łyżeczka mielonego kminku
sól, pieprz
Myjemy cukinię oraz ogórka i odcinamy czubki. Przecinam je wzdłuż i wydrążamy
łyżeczką miąższ. Wycięty miąższ siekamy. Obieramy i miażdżymy czosnek. Obieramy
i siekamy szalotki. Wrzucamy do rondelka szalotki, czosnek i miąższ z cukini.
Dusimy przez 5 minut na niewielkim ogniu. Dodajemy przyprawę prowansalską, sól i
pieprz. Wydrążoną cukinię napełniamy farszem. Połówki ogórka i układamy na nim
kawałki masła i plastry cebuli, posypujemy przyprawą prowansalską. Robimy
łódeczki z folii lub też wykorzystujemy tackę aluminiową . Warzywa powinny być
od spodu posmarowane oliwą lub podlane łyżką wody. Kładziemy tackę z warzywami
na grillu. W tym czasie myjemy i siekamy liście mięty. Mieszamy je z kozim
twarożkiem, kminkiem, solą i pieprzem, ewentualnie jeśli masa jest zbyt sucha,
to z odrobiną oliwy. W trakcie grillowania nakładamy na cukinię i ogórka kozi
ser z miętą. Grillujemy 5 – 7 minut. Zamiast koziego serka możemy użyć białego
twarożku wymieszanego z posiekanym koperkiem, natką pietruszki i czosnkiem.

Warzywa w ziołowej marynacie

Warzywa:
2 małe cukinie
1 bakłażan
2 kolby kukurydzy
2 czerwone lub białe cebule
kawałek selera naciowego
6 sztuk kapeluszy pieczarek
Marynata:
4 ząbki czosnku
łyżka soku z cytryny
po łyżeczce świeżego tymianku, oregano, pietruszki, rozmarynu, bazylii
2 łyżeczki mielonego czarnego pieprzu
150 g oliwy
sól


Wszystkie składniki marynaty łączymy i odstawiamy na pół godziny, jeżeli chcemy
uzyskać gęstą pastę, to marynatę miksujemy. Cukinie, bakłażany kroimy w plastry,
selera naciowego na kilkucentymetrowe kawałki, cebulę kroimy w ćwiartki,
kukurydzę na kawałki długości 5 cm. Kapelusze pieczarek pozostawiamy w całości.
Nabijamy warzywa na szpadki do szaszłyków na przemian, następnie smarujemy
marynatą, odkładamy na bok na 15 minut, a potem grillujemy przez 15 minut po
obróceniu na drugą stronę smarując je marynatą. Oczywiście do przygotowania
szaszłyków możemy użyć papryki, pomidorków koktajlowych, kawałków ogórka itp.


Smacznego!

Panie Macieju

[sabba]

co za niespodzianka, wyrazajac moje marzenia nie mialam na mysli ze Pan tutaj mi
zaraz garscia pysznych przepisow rzuci ale ze moze by tak ogolnie uwzglednic w
kwestii grilla ksiazkowo tez jarzynolubnych. Tym bardziej bardzo dziekuje!
Szazslyki warzywne monotonne?:)Ja moge sie opychac nieprzyzwoicie szaszlykami z
pieczarek, papryka, zimanikiem i czosnkiem w lupce! Baklazanem z oliwa i
czosnkiem przekladanym pomidorem i feta, ziemniakami z folii oraz kukurydza z
rusztu...co prawda nie ma to jak smak poledwiczki lub dobrze wymoczonego steku
ale warzywa na grilu to jest to!!:)

dlaczego zniknęły Pana programy z telewizji

[apsik1]

[gosc.forum]

Mógłbym snuć najprzeróżniejsze teorie na temat mojej nieobecności w telewizji.
Prawda jest jednak jedna. Do tanga trzeba dwojga, a mnie nikt nie porywa do
tańca!. Myślę, że przyczyn należy upatrywać zarówno w trendach preferowanych w
telewizji, jak i w mojej niezależnosci i braku pokory. Myślę, że jeszcze
wszystko przed nami. Póki co piszę kolejne książki.

[Gość: gość]

Co Pan sądzi o gllilowaniu na balkonach?

[gosc.forum]

To trudna sprawa. W zasadzie oczywistym jest fakt, że najlepiej,
najhigieniczniej i najkulturalniej jest grillować na łonie przyrody. Wydaje się,
że wszyscy są zgodni co do tego, że grillować najlepiej jest na świeżym
powietrzu, na leśnej polanie, czy we własnym ogródku. Oprócz własnej
przyjemności ćwiczymy niesprawianie przykrości sąsiadom. Ale, no właśnie zawsze
jest jakieś ale...Stanąłem kiedyś w obronie niepełnosprawnego znajomego, dla
którego wyjście do lasu stanowiło nielada problem. Mieszkał na parterze i
grillował na balkonie. Wydaje mi się, że jeżeli nie mamy z czyjąś ewidentną
złośliwością, to powinniśmy od czasu do czasu pójść na pewne ustępstwa, zamiast
od razu się zacietrzewiać.

Czy Pan Kuroń w ogóle odpowiada na pytania?

[Gość: Kasia]

Jeżeli tak, to kiedy?

[orissa]

Gość portalu: Kasia napisał(a):

> Jeżeli tak, to kiedy?

Kasiu, a nie widzisz niebieskiego loginu "gosc.forum" w tym wątku???

[Gość: Kasia]

przepraszam:)

Jak za każdym razem mieć ten sam smak?

[Gość: zadumana]

Irytuje mnie od wielu lat to, że ta sama potrawa za każdym razem wychodzi mi
nieco inna w smaku. Zwykle zwalam to na produkty, ale jak kupować, jak gotować,
żeby jednak utrzymać rodzinny "standard"?
W polskich restauracjach na ogół też cierpią na tą przypadłość. Moje dłuższe
pobyty zagraniczne pokazały, że tam jakoś sobie lepiej z tym radzą i
wielokrotnie moje powroty do tego samego dania, przynosiły identyczny smak.

Czy jedyny ratunek dla mnie to roczna praktyka w jakiejś profesjonalnej kuchni:)

[gosc.forum]

Szanowna Pani. Życie uczy mnie, że każdą klęske można przekuć w zwycięstwo i to
prawda. Zawsze powtarzam, że kuchnia to nie apteka. Niech Pani spojrzy
optymistycznie na fakt, że za każdym razem dostrzega Pani różnice w kolejnych
wariantach tej samej potrawy. Doświadczenie nauczyło mnie, że jeżeli 10 kucharzy
z takich samych składników przyrządzi to samo danie, to każdy z nich przygotuje
coś innego. Często prowadzę pokazy kulinarne połączone z Kreatywnym Gotowaniem,
gdzie w grupach 8-10 osób uczymy się gotowania wybranej potrawy. Prosze mi
wierzyć za całe grupy z dużym rozbawieniem i zainteresowaniem stwierdzają, że
uczestniczyły w różnych kursach gotowania. Mało tego! Swego czasu moje
dzieci(mam ich czworo) zmusiły mnie do rywalizacji z moją żoną. Zostaliśmy
poiproszeni o zrbienie na dwóch osobnych stołach kotletów mielonych. Mieliśmy te
same składniki, a przygotowaliśmy dwa różne rodzaje "mielonego". Bogactwo
róznorodności jest naszym atutem, a nie wadą i tak prosze na to spojrzeć.

Z życzeniami optymizmu i oryginalności

[Gość: zadumana]

Serdecznie dziękuję:)
Chyba jednak rzeczywiście powinnam podejść do tego problemu spokojniej. Mam w
domu recenzenta w wieku 12 lat, który był strasznym niejadkiem, ale też z
drugiej strony ma niesamowitą wrażliwość na odcienie smaku i potrafi z wyrzutem
mnie przekonywać(a widzimy z mężem, że nie bez racji), że "ta" zupa poprzednio
miała inny smak. Wydrukuję sobie Pana odpowiedź i będę się nią podpierać przy
stole. Dziękuję:)

[Gość: gość]

dlaczego tutaj ciągle znikają pytania i kiedy Pan Kuroń będzie na pytania
odpowiadał, a nie redakcja sama sobie?
Jeśli redakcja chce sama zadawać pytania to niech przeprowadzi wywiad a nie
bawi si e w kotka i myszkę

[gosc.forum]

Cały czas staram się odpowiadać na pytania, wystarczy popatrzeć na podpis pod
każdą odpowiedzią:) Daję słowo, że odpowiedzi są moje, czyli Macieja Kuronia, a
nie Redakcji. Też zauważyłem, że nie ma niektórych pytań. Jeżeli był Pan autorem
pytania o moją wagę, to odpowiadam: Jako kucharz reprezentuję sobą około 160
kilogramów wiarygodności. Jeżeli zadał Pan wcześniej inne pytanie, to proszę
wpisać je jeszcze raz. Odpowiedzi na pytania będę udzielał ponownie późnym
wieczorem lub jutro rano o takiej porze jak dzisiaj, czyli między 6.00 a 8.00.
Pozdrawiam

[Gość: gomez]

Pana waga już jest znana pozostaje druga część pytania skasowanego już
dwukrotnie przez moderatora, który chyba postanowił być Pana Rejtanem i obrońcą
aby przypadkiem, któreś z pytań Pana nie ubodło, aczkolwiek nie ma ono tego na
celu.
Czy w związku ze swoją otyłością nie ma Pan problemów zdrowotnych (interesuje
mnie to ze wzgledu na własną otyłość) i czy w związku z tym prezentowana przez
Pana kuchnia nie jest zbyt kaloryczna i niezdrowa.Pozdrawiam.

[gosc.forum]

Odpowiadam: otóż miewam kłopoty ze zdrowiem. Tym niemniej nie wierzę w żadne
diety cud. Jak już kiedyś pisałem w życiu schudłem 5 ton, a przytyłem 5 100
kilogramów. Kiedyś szczupła młoda kobieta zadała mi pytanie co zrobić, żeby
przytyć? Otóż uważam, że wystarczy zacząć się odchudzać. Co do moich przepisów i
polskiej kuchni daję słowo, że do każdego polskiego przepisu, podawanego jako
przykład tłustej i kalorycznej kuchni mogę podać przynajmniej kilka przykładów
potraw naprawdę tłustych na przykład z osławionej kuchni francuskiej. Takie na
przykład foie gras, czy golonki panierowane i smażone w głębokim tłuszczu.
Polska kuchnia jest pełna zdrowych receptur, poza tym proszę mi wierzyć, że
polędwiczki wieprzowe na pewno nie są bardziej tłuste od poprzerastanej
wołowiny. Niestety sam próbowałem różnych diet i sposobów na odchudzenie między
innymi stosując dietę optymalną Kwaśniewskiego. Początkowy sukces był
spektakularny, ale sama dieta nie wystarczy. Potrzebny jest ruch i stała
motywacja, a tu przyszła zima i śnieg zniechęcił mnie do spacerów...Jak Pan
widzi nie ma reguły i nie ma sprawiedliwości. Moi synowie zjadają po kilka
porcji obiadowych i nic, a ja mogę tylko z zazdrością na to popatrzeć.

Pozdrawiam

[Gość: gomez]

Dzięki Panie Maćku za odpowiedź - jest Pan wielki pod każdym względem i trzeba
stwierdzić, że ma Pan klasę.

[gosc.forum]

Cała przyjemność po mojej stronie:)

[ligorta]

Gość portalu: gość napisał(a):

> dlaczego tutaj ciągle znikają pytania i kiedy Pan Kuroń będzie na pytania
> odpowiadał, a nie redakcja sama sobie?
> Jeśli redakcja chce sama zadawać pytania to niech przeprowadzi wywiad a nie
> bawi si e w kotka i myszkę
> kahlil
> nie wiesz? ten typ tak ma G.W..

przyjecie slubne i mod pitny.

[byhanya]

skorzystam z obecnosci eksperta i zapytam sie:
chce podac mod pitny na przyjecie dla 30- 40 osob.
Wyobrazam sobie dania w stylu staropolskim albo - sredniowecznym
co Pan poleca????

[gosc.forum]

Z tym średniowieczem bym nie przesadzał, szczególnie z twardym i łykowatym
mięsiwem z ogniska, w połowie surowym, a z wierczchu spalonym. Oczywiście
żartuję. Wiele naszych najstarszych potraw było znanych już w średniowieczu.
Należą do nich na przykład nóżki w galarecie - jedna z ulubionych potraw w
czasach Jagiellonów, kasza krakowska po królewsku, danie Anny Jagiellonki, poza
tym hit nad hitami serwowany obecnie w najlepszych amerykańskich restauracjach,
czyli kasza gryczana. Specjalnością polskiej kuchni były oczywiście dziczyzna,
galarety, kiszonki, szczególnie barszcz czerwony, żur, kapusta kiszona, wędzonki
- słynne półgęski, a z czasem kiełbasy. Z mięs polecam zrazy po radziwiłłowsku,
dania z dziczyzny. Znakomitym dodatkiem do zimnego bufetu będzie polski chleb na
zakwasie. Poza tym rzadko kto wie, że Polska słynęła z dań przyrządzanych z ryb
słodkowodnych.

Zrazy radziwiłłowskie

1 kg wołowiny zrazówki
250 g mięsa wieprzowego
250 g razowego chleba
1 jajo
4 cebule
250 ml śmietany 22 %
1-2 łyżki mąki
250 g masła
sól, pieprz

Wołowinę kroimy w plastry i każdy plaster rozbijamy zamoczonym w wodzie
tłuczkiem (najlepiej przez folię, żeby „nie poranić” mięsa). Mięso wieprzowe,
skrawki wołowiny, cebulę oraz chleb razowy, przepuszczamy dwukrotnie przez
maszynkę lub wyrabiamy w malakserze, dodając jajo i przyprawy: sól i pieprz.
Płaty mięsa smarujemy farszem, zawijamy, obwiązujemy bawełnianą nicią, oprószamy
mąką i obsmażamy na rozgrzanym maśle, tak żeby zarumieniły się z wszystkich
stron. Następnie dusimy zrazy na małym ogniu, na koniec podlewamy śmietaną,
doprawiamy sos, a ze zrazów zdejmujemy nitkę. Podawano te zrazy zwyczajowo z
kaszą gryczaną, ułożone w wydrążonych bochnach razowego chleba, zalane sosem i
dodatkowo w tych bochnach zapiekane.

Pozdrawiam, w razie dodatkowych pytań służę pomocą.

serdecznie dziekuje a DESERY

[byhanya]

prosze! prosze o pomysl!!!

[gosc.forum]

Większość ciast "przybyła" do nas z innych państw europejskich, ale rzecz jasna
mamy swoje specjały, głównie ciasta wielkanocne: mazurki i baby. Poza tym
piernik, sękacz, a także torty i strudel z jabłkiem. Torty "przyszły" do nas z
monarchii austro-węgierskiej w XVIII wieku, podobnie strudel, ale zadomowiły się
na stałe w naszym menu i śmiem twierdzić, że taki tort polski z orzechów jest
dowodem na to, że uczeń przerósł mistrza. Z kolei ciasto piernikowe było tak
cenne, że faska z dojrzewającym ciastem była jednym z elementów posagu. Nasze
baby drożdżowe dzięki koneksjom z dworem francuskim zawojowały Francję i
właściwie nawet słynna Babka Savarin ma gdzieś polski rodowód... Gorzej z
puddingami, kremami, galaretkami i lodami. Znalazły swoje miejsce na naszych
stołach, ale tu trudno mówić o naszych rodzimych wynalazkach.

Tort orzechowo – migdałowy

Ciasto orzechowe i migdałowe:
10 jaj
500 g cukru pudru
250 g zmielonych orzechów włoskich
250 g obranych i zmielonych migdałów
łyżka kakao
sok z pół cytryny
cukier waniliowy
3 łyżki mąki biszkoptowej
Do dekoracji:
Dżem morelowy, pomarańczowy lub malinowy
Lukier kawowy lub czekoladowy albo polewa czekoladowa

Według wszystkich dostępnych źródeł, a także osób, którym dane było
skosztować tego smakołyku, tort ten jest wyjątkowy w całej plejadzie ciast
polskich. Jest subtelny, pieczony praktycznie rzecz biorąc bez mąki, jest
wykwintny i bardzo oryginalny. Wykonujemy przed jego upieczeniem dwie masy:
orzechową i migdałową. Ucieramy żółtka na puszystą masę z dodatkiem cukru pudru
i cukru waniliowego. W trakcie ucierania dodajemy najpierw łyżkę kakao, a
następnie zmielone włoskie orzechy. Tortownicę smarujemy masłem i oprószamy mąką
ziemniaczaną. Nakładamy do niej masę orzechową. Ochłodzonych 10 białek ubijamy
na sztywna pianę, dosypujemy w trakcie ubijania cukier puder i cukier waniliowy,
następnie dolewamy sok z połowy cytryny i dosypujemy 3 łyżki przesianych,
zmielonych biszkoptów. Wszystkie składniki delikatnie mieszamy. Na koniec
dosypujemy obrane i zmielone migdały. Otrzymaną masę wykładamy do tortownicy na
masę orzechową, formując z niej kopiec, na wypadek gdyby ciasto zechciało
pośrodku trochę opaść. Pieczemy w temperaturze 180ºC przez około 55 minut.
Według zaleceń ten tort powinno się następnego dnia pokryć warstwą ciepłego
dżemu i polać lukrem lub polewą. Osobiście zdarzało mi się jeść ten tort prawie
natychmiast po upieczeniu, kiedy ciasto było jeszcze ciepłe i dżem sam się
podgrzał. Najlepszy jest dżem nie za słodki, nawet wręcz kwaskowaty i polewa
zrobiona z gorzkiej czekolady.

Powodzenia:)

stokrotne dzieki

[byhanya]

sadze ze ciasto urosnie do rangi tortu weselnego!!!!!
az nie moge sie doczekac.
Pozdrawiam.

[yxmena]

Witam p Macieju. Wiele razy korzystałam z pana przepisów na różnego rodzaju
potrawy, chciałabym pana prosić o przepis na babeczki kruche z nadzieniem
śmietankowo-budyniowym. Próbowałam co prawda poeksperymentować z kremem , ale
niestety nie jestem zadowolona z tych eksperymentów. Może Pan zna jakiś dobry
przepis na takowy krem. Będę wdzięczna za odpowiedz.Pozdrawiam ze stolicy
Wielkopolski.

[gosc.forum]

Niestety nie ma dobrej recepty na krem:( Wiem, że to dla Pani zła wiadomość.
Wiele gospodyń zdradzało mi recepty na krem podobny do takiego do napoleonek
albo tzw.: karpatki. Doradzały mi jakiej użyć margaryny, a ja jej poprostu nie
używam. Doradzały dodawanie spirytusu, ale to też nie jest ten prawdziwy dobry
krem (chociaż nie jestem pewien, czy ten sam mamy na myśli). Stało się tak, że
od Wadowic począwszy, każdy cukiernik ma aspiracje wyprodukowania kremówek
papieskich. Przeważnie są one zapchane ciężkim do niczego nie podobnym kremem.
Podaję Pani kilka przepisów, ale jako, że nie jestem miłośnikiem słodyczy sam
ciast w domu nie piekę, piecze je moja żona. Mam nadzieję, że się Pani uda:)

Kremówki

Ciasto:
300 g mąki (niepełne 2 szklanki)
300 g masła, 3 jaja, pół łyżeczki soli
Krem:
200 g cukru, cukier waniliowy
150 g mąki (ok. 1 szklanki)
300 g masła, 1 litr mleka, 3 żółtka

Z podanej dla ciasta mąki bierzemy 200 g i przesiewamy na stolnicę, dodajemy
jaja, sól i łyżkę wody i zagniatamy ciasto. Posypujemy stolnicę resztą mąki i
wałkujemy na niej ciasto w prostokąt, kładziemy na środku masło, zawijamy je w
ciasto i bijemy wałkiem. Ponownie wałkujemy w prostokąt. Składamy trzykrotnie i
znów wałkujemy. Czynność z wałkowaniem i składaniem powtarzamy cztery razy.
Ciasto przykrywamy i odstawiamy na 24 godziny do lodówki. Następnego dnia
dzielimy porcję ciasta na dwie części i wałkujemy na dwa równe prostokąty.
Pieczemy 20–25 minut w nagrzanym do 200ºC piekarniku. Krem robimy podgrzewając
750 ml mleka z cukrem i cukrem waniliowym, gdy się już zagotuje dodajemy mąkę
wymieszaną w 250 ml zimnego mleka. Po ostudzeniu otrzymany budyń miksujemy z
żółtkami i miękkim masłem. Smarujemy kremem jeden prostokąt ciasta i kładziemy
na wierzch drugi, posypujemy cukrem pudrem lub polewamy lukrem.

Babeczki kruche czekoladowe

Ciasto:
350 g mąki (ok. 2 szklanek)
100 g cukru pudru
2 żółtka, 200 g masła
Krem:
250 ml mleka, 2 żółtka
1 łyżka mąki ziemniaczanej
5 łyżek cukru pudru, cukier waniliowy
100 g gorzkiej czekolady

Na stolnicę przesiewamy mąkę, dosypujemy cukier i kakao, następnie dodajemy
żółtka i masło. Ciasto siekamy nożem, a potem szybko zagniatamy, wkładamy
przynajmniej na godzinę do lodówki. Robimy krem: gotujemy mleko z cukrem
waniliowym. Ucieramy w rondelku żółtka z cukrem pudrem i mąką ziemniaczaną.
Wstawiamy rondelek do garnka z gorącą wodą i wlewamy do żółtek mleko, cały czas
krem ubijamy, aż zgęstnieje. Ciasto rozwałkowujemy na dość cienki placek, którym
wylepiamy foremki. Pieczemy ciasto w foremkach 10 minut w temperaturze 200ºC,
nalewamy do nich krem i pieczemy jeszcze 10 min. W temperaturze 180ºC.
Przybieramy dowolnie orzechami, wiórkami migdałów, tartą czekoladą.

Co u Pana dziś na obiad? :D

[kohol]

[gosc.forum]

Pilaw barani z dużą ilością jarzyn. Taki miałem pomysł, ale nie mogę odejść od
komputera. Tak przy okazji, jeśli nawet nie odpowiem teraz na wszystkie pytania,
to z całą pewnością odpowiedzi ukażą się najdalej jutro do 8:00 rano. To uwaga
do tych z Państwa, którzy jeszcze się odpowiedzi nie doczekali. Poza tym jeśli
chodzi o moją stronę internetową, to jak już pisałem będzie ona uruchomiona za
około dwa tygodnie, narazie mamy tylko symulację stronki i informację o mojej
poprzedniej książce. Pozdrawiam wszystkich Forumowiczów i pędzę do kuchni
gotować pilaw, a przy okazji przepis...

Pilaw barani à la rodzina Kuroniów

1 kg baraniny z kością (mięso może być pośledniejszego gatunku)
350 g ryżu
750 g dojrzałych pomidorów
1 łyżka koncentratu pomidorowego
400 g kwaśnych, zielonych jabłek
2-3 cebule
250 g marchewki – 3 sztuki
4 ząbki czosnku
2 ostre papryczki czuszki, chilli, pół łyżeczki ostrej papryki w proszku
400 ml wywaru (może być z kostki)
2 liście laurowe
po 10 ziaren pieprzu i ziela angielskiego
2 łyżeczki cząbru
1 łyżeczka kminku
sól

Papryczki płuczemy i usuwamy gniazda nasienne. Kości wykrojone z mięsa i jego
gorsze kawałki zalewamy wywarem, wkładamy papryczki, liść laurowy, pieprz i
ziele angielskie oraz cząber, ew. chili i mieloną ostrą paprykę oraz kminek.
Przyprawiamy w razie potrzeby solą i gotujemy wywar. Mięso kroimy na kawałki o
boku 2 cm i na rozgrzanej patelni wytapiamy z niego tłuszcz. Cebulę obieramy i
kroimy w kostkę, czosnek obieramy i kroimy w plasterki. Czosnek i cebulę
dodajemy do obsmażonej na rumiano baraniny i dusimy 10 minut pod przykryciem.
Ryż zalewamy 3 szklankami wrzątku i odstawiamy na 20 minut. Pomidory wkładamy na
kilkanaście sekund do wrzątku, polewamy zimną wodą. Obieramy i kroimy w ósemki.
Jabłka myjemy, usuwamy gniazda nasienne i też kroimy w ósemki. Marchewkę
obieramy, myjemy i ścieramy na grubej tarce. Do naczynia żaroodpornego wkładamy
mięso obsmażone z cebulą i czosnkiem, a następnie pokrywamy je kolejno warstwą
marchewki, jabłek oraz pomidorów, lub smarujemy przecierem pomidorowym. Na
wierzch wykładamy ryż i całość zalewamy wywarem mięsnym. Pilaw wstawiamy na
30-45 minut do nagrzanego do 200ºC piekarnika. Potrawę możemy podać w naczyniu,
w którym się zapiekała, lub – bardziej elegancko - na podpieczonych w piekarniku
łódeczkach z wydrążonych cukini. Dla podniesienia walorów smakowych, podajemy do
pilawu wino.

Pozdrawiam wszystkich i życzę smacznego