Spotkanie w necie, a w realu - moj przypadek.

[Gość: Anka]

Co sadzicie o takiej znajomosci - od poczatku cos poczulam, on tez. Od
pierwszej rozmowy. Minal tydzien i powiedzielismy sobie niesmialo, ze sie
kochamy - bylo to w momencie, gdy widzielismy juz swoje zdjecia. Nie bylo
dnia bez rozmowy. Pozniej przez telefon - codziennie kilka godzin. Po
miesiacu ustalilismy termin spotkania, ale do dzis zwlekamy. Minely 3
miesiace, a my sie boimy. Tak bardzo nam na sobie zalezy, a boimy sie chyba
samych siebie. Czy mozliwe, ze sie nie uda?

[Gość: Zen]

Zalosne jest to, ze ktos po paru rozmowach na gg i zobaczeniu czyjegos zdjecia
wyznaje milosc. Nie rozumiem, jak mozna kochac kogos, kto nie wiadomo czy
naprawde istnieje.

[winogroneczka]

wydaje mi sie niektorzy naduzywaja slowa "kocham"

[Gość: Anka]

Dzieki za wnikliwe obserwacje - tez mysle, ze jestem zalosna.
Pa

[Gość: Hubert]

Kochac to mozna nawet jak nikogo nie ma.
Np. kwiat.
Wierz mi.

Pozdrawiam Hubert

[lutte]

Wszystko jest możliwe. Zapewne odkładacie spotkanie z obawy przed niekorzystną
weryfikacją wyobrażeń o sobie. Myślę, że gdyby to była miłość juz dawno
bylibyście po spotkaniu. To wygląda na zauroczenie, a w tej fazie znajomości
chęć wywarcia na kimś jak najlepszego wrażenia jest najsilniejsza.
Porozmawiajcie o swoich obawach i oczekiwaniach.

[Gość: nika]

hmm..spotkajcie sie jak najszybciej, tak moja rada.
moje netowe znajomosci(3) polegaly na spotkaniu sie niemal chwile po poznaniu
sie-wyobraznia jest potega, a rzeczywistosc jest jedna.

[lutte]

Szkoda, że moje "wnikliwe obserwacje" nie zostały przez Ciebie zauważone. Nie
jestes żałosna (przynajmniej jeśli chodzi o problem w poście), ale czas
realistycznie spojrzeć na tą znajomość.

[amelia1]

> Co sadzicie o takiej znajomosci - od poczatku cos poczulam, on tez. Od
> pierwszej rozmowy. Minal tydzien i powiedzielismy sobie niesmialo, ze sie
> kochamy


Tak z ciekawosci zapytam: ile wy macie lat?

[Gość: Anka]

zawsze racjonalnie podchodzilam do zycia. a tu? nie udaje sie.
nie wierzycie? wiem, ze to dziwne. nigdy nikomu nie powiedzialam kocham mimo,
ze troche w zyciu zwiazkow mialam.

[Gość: Anka]

Masz nick amelia, a nie wierzysz w magie. chyba pora zmienic nick.

Do Anki........................... ...

[Gość: Halina]

Ktos postawil pytanie: ile macie lat, bo ze zakochaliscie sie ze zdjec, a
teraz nie mozecie odwazyc sie na spotkanie?

[Gość: Anka]

juz nizej tlumacze, ze to nie kwestia odwagi. Po prostu nie wyobrazamy sobie
zycia bez siebie, a mieszkamy zupelnie w innych miejscach i kazde z nas ma
prace, ktora lubi i kocha.

[amelia1]

> juz nizej tlumacze, ze to nie kwestia odwagi. Po prostu nie wyobrazamy sobie
> zycia bez siebie,

Nawet sie nie widzieliscie, ale nie wyobrazacie sobie zycia bez siebie... Jakie
to slodkie...

On tez nie wyobraza sobie zycia bez ciebie? Jesli tak mowi po tygodniu, to
calkiem powaznie radze uwazac.

[Gość: Anka]

Nie wyobraza sobie zycia beze mnie po 3 miesiacach. Czy mam to napisaj jeszcze
raz capsem, zeby dotarlo? Boze, coz za wredna istota.

[camel_3d]

al ejak moze sobie nie worbazac zycia, skoro sie jeszcze nigdy nie spotkaliscie?

[amelia1]

Wiesz, wg mnie takie wielkie slowa po tygodniu internetowo-telefonicznej
znajomosci sa oznaka ogromnej niedojrzalosci emocjonalnej.

[Gość: Anka]

Dziekuje za wnikliwe obserwacje. Masz w 100% racje - jestem gowniara, ktora
obcemu facetowi powiedziala, ze go kocha i do tego brnie w to dalej. Gratuluje
zmyslu obserwacji i nadal proponuje zmienic nicka, bo jest nieadekwatny co
najmniej.

[Gość: elissa]

Ja przeżyłam coś podobnego, ale nie zwlekałam długo z zobaczeniem się w realu.
Radze i Tobie nie zwlekac, bo gdy będziecie czekac dlużej to albo zauroczenie
wam przejdzie i samo zgasnie albo jak się w koncu zobaczycie za długi czas to
będziecie załować bo się rozczarujecie. Ja nie zwlekalam, umówiliśmy termin i
poszlam, ale bałam się strasznie. Ale warto było, jesteśmy już ze sobą ponad 4
lata.
Odwagi!!!

[Gość: Anka]

mysle, ze spotkanie jest nieuniknione i niedlugo nastapi. Problem stanowi
odleglosc i zgranie terminu. Ja pracuje dosc intensywnie, on zajety swoja
firma. i to chyba tego sie boimy - zgrania naszych szarych rzeczywistosci. Ja
nie wyobrazam sobie rezygnacji z pracy, on podobnie, a chyba nie na tym to
polega, ze bedziemy kilka dni razem, on wyjedzie, bo beda go gonily terminy w
pracy. Tu jest najwiekszy problem.

[Gość: adrienna]

a ja tak poznałam swojego męża i co? jesteśmy już razem 5 lat a małżeństwem 3 :-
) sposób jak sposób, może lepszy niż w dyskotece poznać podchmielonego
lovelasika który okazuje się skończonym.... idiota.
Powodzenia, co ma być to będzie - moze to przeznaczenie? Mój mąż mi po
pierwszym spotkaniu powiedziął że chce żebym była jego żoną, swoim rodzicom też
powiedział że żonę sobie znalazł.
Mam znajomego który też poznał swoją dziewczynę (Ania i Michał - pozdrawiam) na
gg przez zupwełny przypadek i są razem.
Więc cóż w tym niemożliwego?
Spotkajcie się, przecież co ma być to i tak będzie - myślę że się dogadacie :-)
A co do uczuć... to skoro widzieliście swoje zdjęcia to pewnie że można się
zakochać - tylko sama wiesz, że jak się spotkasz i poznasz gościa i znowu mu
powiesz ze go kochasz, to to drugie słowo kocham będzie znaczyo coś innego..
mocniejszego...prawdziwszego? pomimo że to to same słowo!
UMÓW SIĘ!!!!
ładnych buziek jest tysiące -ale znajdź tego jednego...wśród nich . POZDR.

[Gość: Anka]

wiesz. glupota z mojej strony i "niedojrzaloscia emocjonalna" bylo zakladanie
tego watku. mysle, ze tylko my sami wiemy co czujemy. pewnie tez tak mialas?
ktos kto nie byl w takiej sytuacji ma bledne wyobrazenie nas i sugeruje jakies
gowniarskie zagrywki. tak to juz z ludzmi jest.
przez moment mi po prostu zaswitalo w glowie, by sie zapytac, doradzic,
wymienic uwagi i spostrzezenia, bo moze ktos mial podobnie.
jestes pierwsza osoba, ktora chyba wie o czym tu pisze i to rozumie.
tylko co my zrobimy z naszymi poukladanymi swiatami. nie wyobrazam sobie, zeby
on przyjechal do mnie lub ja do niego, a po kilku dniach powrot. tragedia!

[pauli7]

droga Aniu, nie zlosc sie, ze ktos ci zarzuca niedojrzalosc emocjonalna...
obiektywnie patrzac nie da sie w tak krotkim czasie i przez dosc specyficzny
kontakt pokochac czlowieka... jesli swietnie sie dogadujecie to super, ale
pamietaj, ze spotkanie potrafi wiele zmienic:) wiem co mowie, bo mam za soba
niejedna netowa randke:) i nie chodzi o to, czy widzialas czyjes zdjecia i ci
sie spodobaly - milosc to jeszcze to cos, chemia, ktorej jesli nie ma, to nic
nie pomoze, a te chemie trzeba poczuc w realu, inaczej sie nie da i juz:)
ale trzymam kciuki:)

Pauli

[Gość: Camilla]

Spotkajcie sie jak najszybciej,poniewaz jak zaczniecie brnac w taka wirtualna
miłosc,to im dłuzej bedzie on trwała, tym bedzie ona trudniejsza.I bedziecie
nia coraz bardziej zmeczeni i wczesniej czy pózniej jedna strona sie wypali.A
moze nawet i wy dwoje.Ja to juz przeszłam i teraz sprzatam po takiej miłosci
moje życie.Poznalismy sie na czacie i od razu przegadalismy cała noc.Potem-
codzienne rozmowy,czat,GG,doszedł telefon.Po dwóch tygodniach wyznania.teraz
wiem,ze obydwoje potrzebowalismy kogos,w kim moglibysmy sie zakochac.
On chciał sie zobaczyc....ja zwlekałam.Wyjechałam poza granice kraju,ale nie
mielismy siły tego skończyc.Dalej trwało...codzienne,nawet kilka razy w ciagu
dnia telefony,czat,GG.I co tydzień,ze skonczymy,ze to nie ma sensu...Ale
brnelismy w nasza wirtualno-telefoniczna miłosc coraz bardziej.Obydwoje bylismy
jak w amoku.Nie moglismy normalnie funkcjonowac.Nie mówiac o majatku wydawanym
na codzienne telefony.Oczywiscie znalismy sie ze zdjec.Mimo,ze chciał do mnie
przyjechac ja nadal nie chciałam.Po prostu tak jak Ty,bałam sie,ze po jego
wyjeżdzie bedzie trudno,jeszcze trudniej.Pustka,poczucie samotnosci....I co
daej?Ja nie mogłam,moze nie chciałam zrezygnwac ze swoich planów,on tez nie
mógł /kwestia pracy,nauki,mieszkania/.Po 6 miesiacach skonczyłam to.Mimo,ze
nadal mysle o nim i tesknie.Ale ktos musiał to przerwac.Czuje sie teraz
wypalona...A on?Pisał,dzwonił....Wiem,ze go zawiodłam.Dlatego spotkajcie
sie,zeby sie dotknac....zobaczyc,popatrzec w swoj oczy.I wtedy to uczucie
bedzie do końca spełnione.Nam tego zabrakło...

[Gość: danka]

Nie musisz przyjeżdżać do niego a on do ciebie. Może na początek spotkajcie się gdzieś "pośrodku". Nie wiem gdzie i jak daleko od siebie mieszkacie, ale może jest jakies miejsce w połowie drogi, abyście mogli sie spotkac, popatrzyć sobie w oczy, porozmawiac na żywo i zweryfikowac swoje wyobrażenia.

[Gość: Hubert]

>Czy mozliwe, ze sie nie uda?

Jak mawiaja jak sie nie spotkacie to sie nie dowiesz.

Pozdrawiam Hubert

[dorjana]

Spotkajcie sie koniecznie<ja tez cos tkaiego przezyłam..nie spotkalismy sie
nigdy,a pniewaz obsejsja stawaly sie rozmowy przez gg czy smy-przerwalam to.nie
chcial sie spotkac..pewnnie sie bał tylko czego?Nekla mnie jeszcze dlugo
smsami,a potem straszyl,dlatego spotkanie jest wazne i nie am co
zwlekac,powodzenia zycze

[Gość: Dooris]

Aniu nie gadaj głupot, że odległość, praca i terminy stoją na przeszkodzie
waszego spotkania się. Bzdura! Dla chcącego nie ma nic trudnego - PRAWDA STARA
JAK ŚWIAT!!!!

[pia.ed]

Przeciez w grudniu (Boze Narodzenie) mieliscie mozliwosc spotkania.
Czyzby on nie mogl, bo musial je spedzic z zona i dziecmi?

[adrienna]

no nie wiem jak to zorganizujecie- to całe spotkanie, ale oby bezpiecznie, może
gdzieś na mieście, bo w sumie wielu ładnych facetów siedzi w więzieniu za
morderstwa i gwałty - to tak ku rzestrodze... jednak uważam, że jest to szansa
na związek i naprawdę nie ma to znaczenia gdzie się poznaliście, po prostu się
poznaliście. ludzi epoznają się w agencjach matrymonialnych, autobusie ,
sklepie czy na siłowni. nigdy nie znasz od razu osoby któą widzisz pierwszy raz.
nie opowiadaj gdzie mieszkasz, jak zaufasz i uznasz że warto to może będzies
zmiała męża - ja trafiłam bardzo dobrze ;-) tylko gotowac nie umie.
a skoro poznawanie ludzi przez internet jest niedojrzałe to czym nazwać
radzenie komuś przez internet na forum? udawanie doświadczonych psychologów i
teoretyzowanie? ja mówię Ci na własnym przykłądzie.
Ale uwierz, ze spotkałam się wcześniej z 3 facetami i oby nigdy więcej ich w
życiu nie spotkac. Powodzenia.

[amelia1]

> a skoro poznawanie ludzi przez internet jest niedojrzałe to czym nazwać
> radzenie komuś przez internet na forum?

Poznawanie ludzi przez internet nie jest "niedojrzale". Miejsce tak samo dobre
jak kazde inne. Natomiast wyznawanie sobie milosci po tygodniu rozmow na gg
jest po prostu smieszne. Podobnie jak glebokie przekonanie, ze nie mozemy zyc
bez osoby, ktorej jeszcze nawet nie widzielismy na zywo.

[Gość: Ania]

Też miałam podobną przygodę. Codzienne rozmowy do późna w nocy (na czacie lub
na gg), po dwóch miesiącach wyznanie miłości przez niego. Ja wolałam być
ostrożniejsza i poczekać jednak z wyznaniem chociaz powoli też sie w nim
zakochiwałam. Zapewniał mnie, że nigdy nie zrozygnuje ze znajomości ze mną, ze
nigdy nie spotkał kogoś takiego. Po czterech miesiącach postanowiliśmy się
spotkać, nie dzieliła nas duża odległość (ok.40km). Bardzo się bałam i
jednocześnie bardzo tego chciałam. Było całkiem sympatycznie. Stwierdził, że
chciałby sie dalej spotykać. Ja tez chciałam. Zaczęliśmy się więc spotykać.
Trwało to jakieś dwa miesiące. Ale wyznania milości z jego strony były coraz to
rzadsze, smsy przychodzily jakby wymuszone przeze mnie, to ja musialam się
pytać kiedy nastepny raz przyjedzie. Tłumaczył się natłokiem pracy i że
wszystko jest jak dawniej. Ja jednak czyłam że tak nie jest. Po jakimś czasie
zerwał znajomość, nic nie powiedział, zrobił to "po cichaczu". Po jakimś czasie
miałam okazję z nim porozmawiać na gg. Powiedział mi, że stwierdził że to nie
ma sensu. Zapytałam go co z milościa, przecież tyle razy wyznawał mi miłość.
Stwierdził, że wtedy czuł, że to jest miłość ale to jednak było zauroczenie.
Ranił mnie strasznie tymi słowami i wszystkim co pisał. Chciałam jeszcze
ratować te znajomość, ale nie dałam rady. Teraz, chociaż minęło juz kilka
miesięcy od rozstania to ciągle jest mi żal i tego co bylo i siebie samej, że
uwierzyłam że cos więcej może być. Gdybym spotkała się z nim wcześniej
uniknęłabym tego wszystkiego. Pozdrawiam wszystkich i życzę "mądrego klikania".

[pauli7]

Aniu, nie chodzi mi o bycie zawiedzonym po takim spotkaniu, tylko zwyczajnie
okazuje sie, ze w rzeczywistosci nie dziala to 'cos', chociaz na pismie tak:)

decyduj sie szybko na spotkanie... i napisz nam, czy sie udalo:))

Pauli

[Gość: adrianna]

i co z tego?!!!! przecież jak kogoś się pozna juz na duskotece dajmy na to,
można powiedzieć że się kocha po tygodniu można coś poczuć pospotykać się i co?
moze się rozpaść , kto mówi o związku na całe życie!?? to ż eja mam męża z
komputera to nie musi tak być w każdym przypadku i nie musi być taki dalszy
ciąg spotkań internetowy - ale może i przesta`ncie gadać że to nierozważne i
niemożliwe! możliwe!

[Gość: Dorota]

Anka boicie sie pewnie zeby czar nie prysl, albo te zdjecia to nie wasze? A
serio badz ostrozna . Jesli zdecydujesz sie na spotkanie w realu to zrob to w
srodku dnia w miejscu publicznym.

odpowiadam zbiorowo

[Gość: Anka]

paula7 --> ja mam za soba cztery internetowe spotkania i nigdy nie bylam
zawiedziona, ani nikt nie byl zawiedziony mna. do dzis utrzymuje kontakty z
trzema osobami. zawsze jednak jasno byly okreslone zasady i spotykalismy sie na
stopie przyjacielskiej - zeby pogadac. tym razem wpadlam jak sliwka w kompot i
nie zaluje, bo moje relacje z "moim wybranikiem" od poczatku byly magiczne.
poznalismy sie przez przypadek na gg. mam dosc nerwowa prace i po meczocym dniu
czulam potrzebe porozmawiania z kims obcym. chcialam porozmawiac o muzyce,
ksiazce itp., a nie spotykac sie z kims znajomym, kto ciagle by pytal: co sie
stalo? co u Ciebie? postapilam prosto - wlaczylam gg i wpisalam do wyszukiwarki
nazwisko mojego ulubionego kompozytora. ku mojemu zaskoczeniu byla tylko jedna
osoba z takim nickiem i do tego dostepna. napisalam wiec czy ma ochote na
rozmowe o muzyce. powiedzial, ze wykorzystuje gg do kontaktow ze znajomymi i
sluzbowo. dodal, ze juz dawno powinien zastrzec sobie numer tylko dla osob
znajomych i podziekowal mi. powiedzialam, ze rozumiem, ale zaintrygowalo mnie,
ze tylko jedna osoba ma nick mojego ulubionego kompozytora. zdziwil sie. kazal
chwile zaczekac i tak sie zaczelo. w ciagu pierwszego wieczoru rozmawialismy
wylacznie o muzyce i powiedzial, ze jestem jedyna kobieta, ktora czegos takiego
slucha. jest to dosc niespotykana tworczosc, wiec nie zdziwilam sie. sama nigdy
z kims o takim guscie muzycznym sie nie zetknelam. nastepnego dnia bylam w
pracy nieprzytomna, bo wlasciwie nie spalam. ciagnelo mnie jednak ku niemu. w
domu juz czekal na mnie mail z zalacznikiem w postaci mp3 i haslem: moze Ci sie
spodoba? utwor z zalacznika znalam bardzo dobrze - tydzien wczesniej sluchalam
tej plyty. na gg czekala tez wiadomosc, ze ma duzo pracy, ale chetnie znow
porozmawia, bo niesamowicie sie poczul po wczorajszych moich przemysleniach,
ktore sa rowniez jego przemysleniami. umowilismy sie mailowo na nastepny dzien.
i tak to sie potoczylo. okazalo sie, ze nie tylko gust muzyczny mamy podobny -
czytamy takie same ksiazki, podobnie patrzymy na zycie i rzeczywistosc.
podobnie tez podchodzimy do relacji z innymi ludzmi. pracujemy tez w podobnych
branzach. nasze przemyslenia i w tych dziedzinach pokrywaly sie od poczatku -
czulam sie jakby siedzial w mojej glowie i czytal, choc on pierwszy powiedzial,
ze to ja siedze w jego glowce :-) i do dzis tak to wyglada.
camilla (i dorjana)--> czuje, ze to wlasnie ON. dlatego nigdy nie zamierzam
rezygnowac. praca, ktora wykonuje, daje mi mnostwo satysfakcji, ale nie jest
najwazniejsza. musze jednak pewne sprawy uporzadkowac. jesli czulabys do tego
chlopaka cos niezwyklego to mysle, ze nigdy bys nie zrezygnowala.
danka --> w polowie drogi? mysle, ze to nie jest zly pomysl. jesli z niego
skrzystam to powiem Ci jak bylo :-)
hubert --> chce sie dowiedziec, ale... no wlasnie "ale" to glupie slowo. ale,
wracajac do ale - musze ogarnac swoje sprawy zawodowe.
dooris --> powiedz to moim pracownikom :-) nie chce ich zawiesc, bo to fajny i
zgrany zespol.
pia.ed --> w swieta to ja bylam zajeta. taka branza. mialam pilny wyjazd do
Waszyngtonu i wrocilam dopiero po Nowym Roku. dzieci i zony nie ma :-) w moj
tajemny sposob to zweryfikowalam, choc nie bylo takiej potrzeby. zrobilam tak
jednak za narada mojej przyjaciolki, ktora sie strasznie o mnie martwi :-)
adrienna --> mysle, ze niebezpieczenstwo mi nie grozi. osoba, o ktorej pisze ma
swoja strone tematyczna w internecie i to powazny czlowiek - z wlasnymi
pasjami, zainteresowaniami, ktore nie sa z pewnoscia zwiazane z seksem w sposob
bezposredni :-) a w posredni - moga byc :-)
amelia1 --> nie mam juz ochoty Ci odpowiadac. mnie samej to wydaje sie
niebywale, ale zycie czasami pisze rozne dziwne scenariusze. moj scenariusz jak
na razie jest bardzo intrygujacy i czekam na dalszy jego rozwoj :-)
Dorota --> wiem, ze to nie bylo na serio, ale zdjecia sa nasze. wczoraj tez
nagralismy i wyslalismy do siebie filmiki. takie malutkie - krecone na
aparatach cyfrowych. jestem ciekawa jego reakcji, bo moja jest jak najbardziej
pozytywna :-)

P.S. do wszystkich - przepraszam za ewentualne bledy i przejezyczenia. spiesze
sie na rozmowe z moim internauta, a do tego dopiero wrocilam z pracy - poczatek
miesiaca to koszmar!

[Gość: zz]

Aniu! W zyciu najgorsze sa rozczarowania.
Moze pkazac sie, ze osoba poslugujaca sie netem(tym co pisze)nic nie ma
wspolnego z osoba w realu.Wszystko moze nie pasowac.
Spotkanie rozwieje watpliwosci.
Powodzenia.
Pa:)

[renag]

Aniu, jak najszybciej sie spotkajcie.
My poznalismy sie tez przez net - i to 4 lata temu, i ktoś może się z tego
śmiać ale od pierwszych bardzo długich rozmów wiedzieliśmy że to jest TO.
Spotkaliśmy sie po miesiącu. Wcześniej nie przesyłaliśmy zdjęć. Ślub i
dzieciatko były szybciutko, teraz juz drugie maleństwo w drodze. Dodam, że
dzieliło nas 400 km, mieliśmy oboje bardzo dobre, prestiżowe stanowiska.
Jeszcze jedno mieliśmy wtedy oboje 33 lata, wcześniejsze przejścia, a do
momemtu poznania na czacie, bardzo sceptyczne podejście do mozliwości
znalezienia drugiej połówki. Prawdą jest że to mój drogi okazał sie tak odważny
że zostawił wszystko i przyfrunął do mnie.
Pozdrawiam R.

[Gość: gfgfg]

i już 4 lata jestesmy ze sobą

zupełny przypadek, bo nikogo nie szukalismy :)

i tez sie bałem spotkania pierwszego, ale jak sie jest normalnym :) kolesiem to
nie powinno byc żle.
Nie wiem czy poderwanie uchlanej laski na dysce musi być bardziej normalne, niz
jakiej dziewki przez net :)

[Gość: inna Ania]

Historia jak z filmu :). Napisz, jak sie dalej potoczy. Ustaliliscie juz date
spotkania? Napisz po spotkaniu, jak bylo. Powodzenia!

[Gość: Anka]

W pewnym sensie sie udalo juz :-)) Kupilismy bowiem kamerki internetowe i
rozmawiamy w cztery oczy i jest super fajnie :-)) A spotkanie to tylko
formalnosc - nastapi za jakies 2 tygodnie - teraz ostro zapieprzam w pracy i
ustalam wszystko na moje odejscie. Zycie jest piekne!

[Gość: inna Ania]

Przeprowadzasz sie do niego? Zostawiasz prace? Fajnie..Do odwaznych swiat
nalezy!!!

[Gość: Anka]

On ma zdecydowanie lepsze warunki "geograficzne" i mysle, ze u niego bede sie
lepiej czula. Pracy nie zostawiam - awansuje dwie osoby na rownorzedne
stanowiska, a sama bede przez jakies pol roku kontrolowac
wszystko "internetowo". Nie chce zatrzaskiwac wszystkich drzwi. Zdaje sobie
sprawe, ze obcowanie w necie, a bycie razem codziennie, to zupelnie inna
sprawa. Wtedy widac czyjes wady, pojawiaja sie rozne nawyki, choc juz
rozmawialismy o tym o okazuje sie, ze mamy tak samo :-) Wiem, ze to
irracjonalne. Wiem, ze sie jeszcze nie widzielismy, ale przy nim, jak nigdy
dotad, zaczelam odczuwac sile PRZEZNACZENIA.
I nie wierze w teorie, ze to przeciwienstwa sie przyciagaja. U mnie jest
inaczej. Cieszy mnie, ze spotkalam osobe, ktora jest taka jak ja, bo tylko on
moze mnie zrozumiec. Tylko on wie, co czuje czytajac dana ksiazke, ogladajac
konkretny film, sluchajac muzyki. Tak jakbysmy czytali sobie w myslach.
I dla wszystkich racjonalistow lyzka mojej nieroztropnosci: TAK, KOCHAM GO! I
tak - JESTEM TEGO PEWNA!

[anula001]

Jezus, jak mogliscie sobie powiedziec ze sie kochacie, po wymianie zdjec i
maili, choreeee

[Gość: Anka]

gdybys uwazniej czytala, wiedzialabys, ze nie chodzi o wymiane zdjec i maili.
Ave dla Twego lenistwa!

[konrado80]

moim zdaniem nie mozna powiedziec ze sie kogos kocha nie spotkajac sie z ta
osoba w swiecie realnym, bo niby skad wiadomo czy ta osoba nie dodaje sobie
kilku cech ktorych tak naprawde nie ma. Powiedzialas ze go kochasz, a jak sie
spotkacie po tak dlugim czasie oczekiwania i powiesz ze "kto to jest" bo
calkiem innaczej go sobie wyobrazalas, nie chodzi mi tu o wyglad bo niby masz
zdjecie ale o np zaczowanie, styl bycia z dziewczyna i takie tam, tak samo i
wjego przypadku moze byc, ale nie musi. Powinniscie sie jak najszybciej spotkac
i rozwiac pewne niejasnosci i przestancie gadac ze sie boicie bo to jest jedna
wielka glupota, albo sie spotkacie i zaczniecie dalej myslec co z tym robic,
czy pasujecie do siebie i czy bedziecie sie dalej spotykac, albo po prostu
jestescie przyjaciolmi. Bo moim zdaniem nie ma czegos takiego jak milosc przez
internet, w necie mozna poznac a zakoczac sie mozna na spotkaniu w realu.
Pozdrawiam i zycze powodzenia

[Gość: Anka]

jestes kolejna osoba, ktora nie czyta moich wyjasniajacych postow w tym watku,
a ocenia mnie. przeczytaj prosze to, co do tej pory napisalam, a pozniej sie
wypowiadaj. chyba Moj Internauta ma racje twierdzac, ze nikt poza nami samymi
nie jest w stanie tego pojac i zrozumiec.
Nie wierzysz w milosc przez internet? Chyba zatem nie mamy o czym gadac. Ja
wczesniej tez nie wierzylam. Czasami jednak sie okazuje, ze warto medrcze
szkielko i oko zamienic na serce i czucie.

[konrado80]

nie jestem kolejna osoba, ktora potepia to w co wierzysz
po prostu napisalem co sadze na temat zakochania sie przez internet
zycze Tobie jak najlepiej zeby sie udale, ale na powaznie powinniscie sie jak
najszybciej spotkac i przestancie sie bac nie wiadomo czego, bo jezeli tak jak
mowisz ze jest to milosc to wszystko przezwyciezy nawet strach, ale musicie
sprobowac.
PS. za szybko oceniasz ludzi ktorzy chca Ci pomoc i od razu ich skreslasz.
Pozdrawiam

[Gość: tylko ja..]

..Aniu,zycze tobie jak najlepiej i wierze w to co chowasz w swoim serduchu..
..wspaniale,ze kochasz..czy moze byc cos wspanialszego..??!!
..jednak,chyba cos moze Tobie przemknac przez paluszki,mam wrazenie,ze chyba
jednak bardzo sie boisz..czego..??..moze tego,ze stracisz to co masz..kochasz
Swojego kompozytora..cudnie..ale czy nie kochasz bardziej Swojej pracy..
..badz roztropna,bo jak "TO" jest prawdziwe..to niech tylko "TO" sie liczy w
Twoim zyciu..pozostale rzeczy,jak i Praca niech beda tylko dodatkami Twojego
szczescia..!!
kochaj jego,prawdziwa miloscia..nie polowicznie..bo,cos tam jest teraz wazne..
..NIECH TYLKO ON BEDZIE NAJ.!!!!!

[Gość: między światami]

Kanrado i inni co niewierzą w miłość przez net - przeczytajcie sobie "Samotność
w sieci" Janusza L. Wiśniewskiego... Polecam... Miłość jest czymś bardzo
złożonym i może istnieć w bardzo różnych warunkach i w szkolnej ławce i w
kawiarni i na ławce w parku i w obozie koncentracyjnym i w internecie
(przepraszam za skrajne zestawienie). Internet jest specyficznym miejscem,
coprawda technika idzie do przodu i można zobaczyć drugą osobę odbierająć przez
Internet jej zdjęcie lub obraz z kamerki internetowej, usłyszeć głos poprzez
Skype, a podstawa to to, że można poznać myśli i poglądy drugiej osoby,
szczególnie, że przez Internet jakoś łatwiej je wyrażać, gdyż przynajmniej w
początkowej fazie każdy jest anonimowy. Nie można tylko drugiej osoby dotknąć i
poczuć jej zapach (choć co do zapachu to w "Samotności w sieci" Wiśniewski
przedstawia ciekawe rozwiązanie). Ja sam jestem skrajnym przypadkiem miłości
przez Internet. Nie widziałem tej drugiej osoby nawet na zdjęciu, nie słyszałem
jej głosu... no właśnie a mimo to jakimś cudem czuję, że kocham... Bardzo
dziwne, dla mnie przede wszystkim... niestety ja wiem, że prawdopodobieństwo
spotkania się niezależnie od naszych rozmów zupełnie przypadkiem (na co zdaje
się liczy ta druga połówka) jest niewielkie. Przebywamy coprawda w tym samym
mieście, ale miasto to jest całkiem duże... Niedługo walentynki, może tym razem
na walentynki zgodzi się ze mną spotkać...
Może któs mi poleci wizytę u psychiatry, no cóż nie przejmę się tym...

[Gość: kobieta]

Twoja znajoma nie chce sie z toba spotkac tak normalnie, tylko liczy na to, ze
spotkacie sie gdzies przypadkiem, nie wiedzac, ze to wy? Bardzo dziwne
podejscie.

Kochasz ja? A jesli jest brzydka, gruba, ma halasliwy smiech, brzydki glos i
niemily zapach z buzi?

[Gość: między światami]

Co do pierwszej części twojej wypowiedzi: ona wie jak wyglądam, bo widziała
kilka moich zdjęć... ale fakt jest, że to dziwne że chce żebyśmy spotkali się
przypadkiem i żebym to ja ją zaczepił, nie wiedząc jak wygląda... chociaż...
wiem jak wygląda według opisu który mi przedstawiła i ufam, że jest
prawdziwy... gdyby mnie okłamywała co do tego jak wygląda to pewnie
zweryfikowałbym swoje uczucia. Ona mi powiedziała jak wygląda i wcale nie jest
gruba, to ja kiedyś palnąłem, że to ile waży nie ma dla mnie znaczenia bo
kiedyś podobała mi się dziewczyna która miała trochę nadwag i wiele razy mi
potem wypominałą że przecież "nie lubię" szczupłych dziewczyn to pewnie nie
spodoba mi się - co jest absolutnie nie prawdą. Ogólnie ona boi się, że mi się
nie spodoba taka jaka jest, a odkąd opisała mi swój wygląd sam wyszukuje
wszędzie w otoczeniu dziewczyn, które najbardziej pasowałyby do podanego opisu.
Ten opis jest teraz dla mnie obrazem idealnej dziewczyny... Oczywiście barkuje
w nim paru szczegółów, takich jak np. rysy twarzy... Nie wiem ile mój ideał
pokrywa się z rzeczywistością, ale jestem pewien, że na pewno nie jest
tragicznie. Jak mi pisała wygląda normalnie, zwykła dziewczyna, a im bardziej
zwykła tym dla mnie będzie bardziej niezwykła...

[south-east]

Aniu, nie tak nerwowo:)
Życzliwie piszemy i w tym samym klimacie życzymy Ci szczęścia. Nie Ty pierwsza
i nie ostatnia odkrywasz smak przeznaczenia. Poznawanie ludzi przez net staje
się dość powszechnym, dlatego tak wielu z nas reaguje.
Myślę, że miałaś w sobie gotowość, oboje mieliście. Stąd tak łatwo przyszła Wam
wspólna akceptacja, uniesienie, piszesz nawet o miłości.
Rzeczywistość jest inna. Nie lepsza, czy gorsza, ale INNA. Uwierz mi, wiem o
czym mówię:)))))

Powodzenia i szczypty rozsądku w beczce miodu życzę. Przyda się w realu...

s-e (prawie rok znajomości w necie + kilka spotkań i ciągle zauroczona:)

Anno!

[Gość: adrienna]

wiesz dobrze że są różne rodzaje miłości i można powiedzieć że się w kimś
zakochało od pierwszego wejrzenia... ja ten jej przypadek właśnie tak
traktuję...
w różnym wieku innaczej czujesz miłość,zauroczenie czasami też nazywamy miłością
dajcie już dziewczynie spokój...
spotkałaś się z nim Ania czy żyjesz nadal w wirtualnym śiwecie fantazji?nie
trzeba się martwić , bo można znaleźć sobie "osobę na randki" przez i nternet i
ja nie widze w tym nic złego.
Ale czasami w realu faktycznie nie jest to ciekawa osoba- dlaczego?
ponieważ jeśli już nawet podoba Ci się fizycznie itd...
to wiele osób doskonale radzi sobie w komunikacji internetowej, czy pisząc
listy , a na żywo nie potrafi sklecić żadnego ciekawego zdania... i czar
pryska, bo ludzie się nudzą takimi osobmi.
jednak czasami spotakją się 2 osoby które nie potrafią nic powiedzieć i im to
odpowiada.... więc?
Na co Ty wogóle czekasz? ciągniesz ten temat już tydzień i żadnych konkretnych
działań w tym kierunku nie robisz.
Przecież nie ma na to złotego środka, nie czekaj aż Ci ktoś powie jak to będzie
w Twoim konkretnym przypadku, bo niek tego nie zrobi bo niby jak?
Mówię Ci poraz kolejny - spotkajcie się ale w takim miejscu gdzie jest dużo
ludzi i łatwo będzie Ci zwiać ;-)

ludzie!!! ratunku

[Gość: bez_nicka]

ona ma rację pisząc, że kto nie miał z tym do czynienia tak naprawdę nie będzie
potrafił odpowiedzieć na jej pytanie...bo wiele osób twierdzi że nie wyobraża
sobie jak można to czy tamto, ale skąd one to wiedzą skoro tego nie przeżyły,
no skąd...znamy siebie tylko na tyle na ile życie nas doświadczyło i nikt,
absolutnie nikt nie jest w stanie przewidzieć jak zachowałby sie w nowej dla
siebie sytuacji...myślę, że ona szukał potwierdzenie że nie jest to nic złego,
jeden z wielu możliwych sposobów na poznanie, forma, reszta należy juz do nich.
Dołożę więc swój mały komentarz, jestem właśnie po takiej pierwszej randce,
której wstęp był bardzo podobny jak u Anki (najpierw słowne zaczepki, potem
maile, zdjęcia, telefony, po których oboje wiedzieliśmy że trzeba to przełożyć
na życie i udało się...i zaczynam zmieniać swoje życie

[amfenix]

Anno ja cię także nie pocieszę.Choć w pewnym sensie rozumiem co
przeżywasz.Założyłam sobie dwa lata temu net.Zamieściłam anons na jednym z
portali randkowych.Z racji trybu życia nie miałam innej możliwości nawiazania
nowych znajomości a stary wieloletni zwiazek legł w gruzach.POznałam
chłopaka.Dośc szybko.Piękne listy.Rozumiał mnei jak niekt na świecie.Myślałąm
Boże zakochałam się przez net to niemożliwe ale jednak.NIe mogliśmy się
spotkać.Mieszkał za granicą.POwstał związek telefoniczno netowy.Wymiana tysiecy
zdjęć tysięcy myśli.Godziny rozmów telefonicznych.Rachunki przekraczajaće
średnią krajowa wielokrotnie:).I wszyscy wokół którzy mówili dzewczyno
opamiętaj się.Nie patrzyłąm na nikogo.Odsunęłam się od rodziny,znajomych.Był
tylko on,czekanie na list,czekanie na telefon.Obsesyjnie.Rodzice wpadali w
panikę.Zaczęliśmy się ukrywać.Hehe netowi Romeo i Julia niezrozumiani przez
otoczenie.
I przyjechał.Po kilku miesiącach zwiazku netowotelefonicznego.Spotkaliśm y
się.Już po pięciu minutach wiedziałam że to chyba nie to.Piękny usmiech na
zdjęciach w realu wystudiowany grymas.Rzeczywisty wygląd zupełnie inny niż ten
na fotografiach.On zachwycony.Nie wiedziałam jak wybrnąć.Zaplanowany i opłacony
wspólny wyjazd w góry.I ten strach przed zrobieniem mu przykrości.I tyle marzeń
i planów które zaczeły się powoli rozpływać.POjechałam w te góry.Szukać mojego
ukochanego w człoweku który przyjechał.Nie mogłam znaleźć.Wychodziły kolejne
dziwactwa,natręctwa wcześniej ukrywane.Brnęłam dalej.Wyjechałam z nim za
granice (obejrzec go we własnym środowisku)I to był juz gwóźdź do
trumny.Koszmar zupełny.Despota,dewiant,brudas, swir,skrajny
egoista,skąpiec,narcyz,jednostk a aspołeczna,szantażysta,haker,cz łowiek
nastawiony wyłacznie na branie,wypaczony zupełnie,jakaś mutacja powstała w
niszy ekologicznej...
Pomyslicie,że jestem głupią naiwną gęsią,gó..arą nie znająca życia.
Tez tak bym pomyslała czytając powyższe wynuzenia.
Hehe.Jestem juz po trzydziestce.Za soba wieloletnie małżeństwo.Spory syn.Firma
która prowadzę z dużym powodzeniem.
I nabrałam się.Zaczarował mnie świat internetu.Internetowe złudzenie.
Wyplątać sie z tego było naprawdę trudno.Szantaże,groźby strach przed
ośmieszeniem przed znajomymi bo chłopczyk potrafił w perfidny sposób
wykorzystać wszystko co o mnie wiedział,potrafił włamywać się do mojego
komputera,potrafił dotrzeć do moich znajomych...
Ale było minęło.I bardzo dobrze,że dostało mi się na początku.Czar internetu i
znajomości netowych szybciutko prysł.
A ja cóż jestem bogatsza o nowe doświadczenie hehe.
Aniu spotkaj się z tym człowiekiem.Po prostu się spotkaj.Nie planuj
przyszłości,nie trać czasu.Jedź,dotknij go,poznaj jego rodzinę,znajomych...

Aniu...

[camel_3d]

Ty nie wyobrazasz sobie zycia bez niego, on bez ciebie..
ty nie chcesz zrezygnowac z pracy, on tez kocha swoja firme..Skoro mu ta firma
tak dobrze idzie, przeprowadz sie do niego. A moze to tylko szczegi na
straganie?

Jezu..serio, mam wrazenie, ze sami nie wiecie czego chcecie.
U mne bylo podobnie, spotkalismy sie w internecie, ktos musias sie rozstac ze
swoim zyciem i to bylem ja. Po tygodniu znajomosci przeprowadzilem sie do
Niemiec, a prace w Polsce mialem rewelacyjna... Albo woz, albo przewoz, my juz
jestesmy 6 rok razem

[mary_an]

Spotkaj sie z nim jak najszybciej sie da, to wszystko wyjasni. I nie ma co
zwlekac!! Bo z kazda chwila brniesz dalej, a wlasciwie nie wiesz w co tak
dzielnie brniesz.. No i im dluzej zwlekasz, tym konkretniejszy stwarzasz sobie
obraz (idealistyczne wyobrazenie) tej osoby, a musisz miec swiadomosc, ze ma
nie tylko same zalety i ten obraz bedzie musial ulec powaznej zmianie po waszym
spotkaniu.
Ja mysle, ze milosc z internetu to troche jak milosc nastolatki to plakatu
ukochanego aktora na scianie - widzisz same piekne rzeczy, reszte sama sobie
dopowiadzasz. Bujna wyobraznia potrafi dawac naprawde bardzo zludne efekty,
wiadomo, ze na pewno sobie Go idealizujesz. Trzeba jak najszybciej stawic czola
rzeczywistosci i albo bedzie super, albo nic z tego nie bedzie...

[Gość: MONIA_27]

ja poznałam już trzeciego faceta przez net,z wszystskimi od razu spotykałam się w realu...mniej wiecej po tygodniu romów na gg,mam
patent ze pytam o miejsce pracy,dane...a przy spotkaniu ogladałam dowód...3 raz poznałam też fajnego faceta,wbrew pozorom jest w
sieci duzo ciekawych ludzi,ale JAK JUZ TO NAJPIERW KOLEZĘŃSTWOW REALU,POTEM JAKIEŚ RANDKI!!!