Ech te nożyce:)) Witku

[ijaw]

Wycięły się i smakowitości:))

Podziękowania były tylko na chwilę:-) przejrzyściej gdy będą same linki, nei
wiem o jakimi powtórzeniu mówisz.

Tu jest Twój post:

Re: Witku dziękujemy za wspaniałe linki
Autor: witekjs
Data: 27.02.2005 22:21

Cieszę się, że smakują. ;)
Skoro już piszemy coś poza linkami, proszę Cię, jeśli to możliwe, usuń
powtórki, jeden połączony i jeden nieczerwony.
Dziękuję i przepraszam Szanowną DR Adminę za kłopot. :))

Pozdrawiam Was. Witek

PS. Jeszcze parę dni i już nie będę miał czym wśród Was błysnąć. :(

[witekjs]

Dziękuję, jest OK.
Te powtórzenia, w końcu nie przeszkadzają.
Niczego ważnego nie wycięłaś. :))
Zawsze mamy wszystko w moich ulubionych.
Pozdrawiam. Witek

[ijaw]

jeszcze raz bardzo, badzo dziękuję za wspaniałe linki,

pozdrawiam

Sakhartvelo }:-})=

[witekjs]

Cieszę się bardzo, że Cię zainteresowały.
Wielu z nich nigzie nie pokazywałem, bo w tych miejscach nie iteresowano się
np.Karaimami, Chazarami czy bardzo ciekawymi Żydami gruzińskimi.
Są to potomkowie Żydów, którzy trafili tam prosto z Jerozolimy, razem z
pierwszymi chrześcijanami.
Używają języka gruzińskiego, niewiele mają wspólnego z Aszkenazim lub Sefardim.
Gruzją interesuję się od bardzo wielu lat.
Piśmiennictwo i linki podałem w F.Polska - Ukraina.
Nie było tam jednak, zbyt wielu Gruzinofilów.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10382&w=19587464&a=19770265
Wydaje mi się, że u Ciebie znajdzie sie trochę ludzi o podobnych
zainteresowaniach różnymi, niezwykle ciekawymi narodami i kulturami.

Pozdrawiam. Witek

[ijaw]

Forum jest doskonałą okazją do poszerzenia wiedzy. Bez wielu wiadomości żyć się
da, o ile przyjemniej jest wiedzieć więcej.
Dla satysfakcji ludzi z zewnątrz, którzy z różnych powodów nie piszą i pisać nie
będą także to warto zrobić.
:)

[witekjs]

Przez lata "zdobywałem" książki, z których niekiedy mogłem być dumny i
szczęśliwy, że je mam.
Od kilku lat okazało się, że mogę znaleźć niezwykle wiele informacji w
internecie.
W niektórych tematach, chyba więcej mam niż, w zebranych książkach np.flagi.
Oczywiście nie zastąpi to ksiażek, choćby cygańskich czy gruzińskich.
Nie pożyczam książek, ale z dużą przyjemnościa dzielę się swoimi zbiorami
linków.
Dla początkujących, mogą być one niezłą zachętą do dalszych poszukiwań.

Pozdrawiam i dobranoc. Witek }:-})=

[ijaw]

Dobranoc

[czarek1]

Chociaz nie sposob "przekopac sie" przez wszystkie linki i odnosniki na temat
Gruzji, musze wykonac "chapeau bas" przed Twoja imponujaca wiedza na ten temat
niegdys jeszzce w dawnym ustroju, niezyjacy juz gen. Kuropieska wspomina o
gruzinskim oficerze w WP, ktory trafil w latach dwudziestych do Polski.
Oczywiscie, nie tlumaczyl (bo urzad na Mysiej nie pozwalal) SKAD ten Gruzin
nagle znalazl sie w Polsce.

[witekjs]

To wszystko zaczęło sie tak...
www.40plus.ca/TworczoscGuram.htm
a to wytłumaczy Wam jeszcze trochę, dlaczego sie w DR ztrzymałem: :)
www.40plus.ca/TworczoscMarcel.htm
Pozdrawiam Was. Witek }:-})=

[ijaw]

Pięknie piszesz Witku!
Wielce wzruszające historie. Dają świadectwo tego o czym nie pamiętamy, a i
często nie wiemy. Więc nam Polakom bardzo miło z tego powodu.
Opowieść o Marcelu poruszyła mnie bardzo. Potrafię wyobrazić sobie Twoje
zaskoczenie.

"Na przerwie podszedl do mnie wysoki, przystojny, ciemnoskóry trzydziestolatek i
przedstawil sie: jestem Marcel August z Haiti. Jestes pierwszym Polakiem,
którego poznaje. Nie wiem czy wiesz, ze Polacy walczyli o wolnosc Haiti?"

Usłyszeć coś takiego! Komu nie byłoby przyjemnie.
Cieszę się, że udostępniłeś ją nam. Tu, na forum przeciw rasizmowi ma szczególną
wymowę.
Czy walczącym o wolność innych, wypada być nietolerancyjnymi? Czy wypada ich
dyskryminować??? Czy bohater może sobie na to pozwolić?

ps. dziękuję za kolejny wyborny link

[czarek1]

Witku jotesie! Z prawdziwym zaciekawieniem przeczytalem te dwa opowiadania,
zarowno z Gruzji, jak i z Washington Square. Niestety, nigdy w Gruzji nei
bylem, choc Gruzinow lubie chociazby za to, ze wiem, ile walczyli o swoja
wlasna wolnosc. Szkoda tylko, ze niejaki Josif Wissarionowicz tez byl Gruzinem.

O polskich zolnierzach na Haiti slyszalem wiele i wiedzialem, z esa tam "czarni
Polacy". W kazdym razie, w tym biednym kraju czcza Polske. Co do tego nie ma
dwoch zdan. Znam tu pisarke, ktorej ksiazka "Konieczne klamstwa" akurat wyszla
w Polsce. Ona jest Polka, ale pisze po angielsku nazywa sie Ewa Stachniak. Otoz
wiem od neij, ze najnowsza jej ksiazka dotyczy jakiegos polskiego weterana
wojen napoleonskich na Haiti i Santo Domingo. W Republice Dominikanskiej bylem
w ubieglym roku, jako turysta. Kraj jest widac, ze biedny,ale ludzie sa
wyjatkowo przyjazni, goscinni, pomimo biedy usmiechnieci, wszyscy zwracaja sie
do Ciebie per "amigo".
Sprobuje sie zrewanzowac krociutkim opowiadaneim. Ci, ktorzy mnei znaja z forum
wiedza, ze w wieku meidzy 10 a 20 rokiem zycia wychowywalem sie w Johannesburgu
w niegdys Unii, obecnie Republice Pld. Afryki. Otoz kiedys ze swoja Matka
wsiadlem do autobusu i oczywiscie rozmawialismy po polsku. Odwrocil sie do nas
starszy czlowiek i wzruszonym glosem zaczal nam opowiadac,ze jest Zydem z
Polski i ze jego uratowala jego byla niania, mimo, iz byl on podczas wojny juz
dojrzalym mezczyzna. Ta niania wlasnie kilka miesiecy temu umarla, powiedzial.
On wiedzial, ze w Polsce (to byl jakis 1956 rok)religia byla bardzo na
cenzurowanym, weidzial tez, z ejego stara nainia byla biedna. Ale wiedzial,
tez, ze niania byla katoliczka i z pewnoscia zyczyla sobie, zeby byl pogrzeb z
ksiedzem. Wiec on wyslal pieniadze,zeby oplacic ksiedza na jej pogrzebie, ale
kazal tez zrobic zdjecie i przyslac sobie, jako dowod,ze na tym pogrzebie byl
ksiadz.Wyciagnal z portfela zdjecie i pokazal nam ksiedza kropiacego grob
kropidlem. Mysmy pomysleli, ze ten straszy czlowiek mial w sobie bardzo duzo
ludzkeij zyczliwosci. Nie poweidzial jednego zlego slowa na Polske, co czesto
sie slyszy dzis, cieszyl sie, ze slyszy jezyk ze starego kraju. Zegnal sie z
nami serdecznie, jak wysidalismy kilkanascie przystankow dalej. -
Homo sum et humani nihil a me alienum esse puto