Chrzest dziecka.

[schabowy_z_ziemniakami]

Witam

Mam mały problem. Dowiedziałem się ostatnio od moich rodziców, że córka ich bliskich znajomych prawdopodobnie poprosi mnie o zostanie ojcem chrzestnym jej n ... z kolei dziecka. Dodam, że mam z tą osobą kontakt mniej niż marny, stąd zdziwiło mnie, że wpadła wraz z szanownym na taki pomysł.
Wiem, że dobre obyczaje nakazują przyjąć taki tytuł z godnością, a dziecku się nie odmawia... itd.
Mam jednak na to odmienny punkt widzenia. Sam nie mam dzieci, nie czuję się, żeby podołać takiej funkcji na chwilę obecną w swoim życiu, a co dopiero zgadzać się na jej pełnienie wobec obcego bobasa. Mam wrażenie, że lepiej być szczerym z rodzicami dziecka, a nie zgadzać się, "bo tak wypada".

Stąd moje pytania:
1. jak sami wybieraliście rodziców chrzestnych dla swoich dzieci? - wg mnie powinna być to dobrze przemyślana i umotywowana decyzja
2. czy ktoś może miał podobną sytuację? odmówił? i czy można to zrobić w taktowny sposób, tak żeby nikt nie poczuł się urażony (choć podejrzewam, że w przypadków rodziców dziecka będzie wielka "obraza majestatu")

dzięki za Wasze wypowiedzi

[Gość: byś]

może odwróć role i wyobraź sobie jak to by było gdyby to ciebie poproszono i
usłyszałbyś odmowę

na moje wyczucie możesz odmówić

a najlepiej skłamać że już jesteś chrzesnym

[Gość: Kingston]

Ja mam juz dwojke i nie wiem o jakich ty obowiazkach prawisz? Jedyne co mnie z tego tytulu dotychczas spotkalo to kilka juz dobrych popijaw i slodziutkie kartki na wszystkie swieta.

[piwi77]

schabowy_z_ziemniakami napisał:

> 2. czy ktoś może miał podobną sytuację? odmówił?

Tak, miałem tak. Proszono mnie na chrzestnego i odmówiłem.
Tłumaczyłem, że jestem niewierzący, a nawet antyklerykałem, ale im
to nie przeszkadzało. W końcu musiałem wyraźnie powiedzieć, że nie i
że wykluczone. Od tego czasu stosunki są chłodne.

[schabowy_z_ziemniakami]

podejrzewam, że w tym przypadku odbije się to na znajomości rodziców, ja
ostatnio tych ludzi widziałem dobre 5 lat temu - ich córkę jeszcze wcześniej i w
sumie na mnie ma to znikomy wpływ

[black-emissary]

Najważniejsza sprawa - jesteś wierzący i praktykujący?

[schabowy_z_ziemniakami]

black-emissary napisała:

> Najważniejsza sprawa - jesteś wierzący i praktykujący?

wierzący - tak
praktykujący - raczej od wielkiego dzwonu

i proszę, żeby ten post nie stał się przyczynkiem do komentarzy czy można być
wierzącym i nie chodzić co tydzień do kościoła

[black-emissary]

schabowy_z_ziemniakami napisał:

> black-emissary napisała:
>
> > Najważniejsza sprawa - jesteś wierzący i praktykujący?
>
> wierzący - tak
> praktykujący - raczej od wielkiego dzwonu
>
> i proszę, żeby ten post nie stał się przyczynkiem do komentarzy czy można być
> wierzącym i nie chodzić co tydzień do kościoła

Wierzącym - można. Katolikiem - nie.

Tak czy inaczej nieregularne praktykowanie jest wystarczającym powodem, by nie móc zostać chrzestnym.

Wierzące niemowle ?

[kolter_one]

black-emissary napisała:

> Tak czy inaczej nieregularne praktykowanie jest wystarczającym powodem, by nie
> móc zostać chrzestnym.

Dz 8 ,36-38
A gdy tak jechali drogą, przybyli nad jakąś wodę, a eunuch rzekł: Oto woda; cóż
stoi na przeszkodzie, abym został ochrzczony? (37) Filip zaś powiedział mu:
Jeśli wierzysz z całego serca, możesz. A odpowiadając, rzekł: Wierzę, że Jezus
Chrystus jest Synem Bożym. (38) I kazał zatrzymać wóz, zeszli obaj, Filip i
eunuch, do wody, i ochrzcił go.

[hypatia69]

Człowierk pyta o aspekt techniczny, nie moralny. Ja praktykującą
katoliczką nie jestem. W ogóle nie jestem katoliczką. Figuruję
jednakowoż w spisie ichnim i jestem chrzestną.
Idea chrzestnego jest taka, że jak rodziców walec przejedzie, to
chrzestny ich rolę powinien przejąć. A to, czy dyga co niedzielę do
kościółka nie ma żadnego znaczenia.

[black-emissary]

Aspekt techniczny jest taki, że - przynajmniej w niektórych parafiach - od
kandydatów na chrzestnych wymaga się zaświadczenia o "praktykowaniu wiary".

[horpyna4]

Skoro zadaniem rodziców chrzestnych jest zapewnienie dziecku
wychowania religijnego w przypadku, jak zabraknie rodziców, to masz
powód, żeby wytłumaczyć, że na chrzestnego się nie nadajesz.
Powiedz, żeby poszukali kogoś praktykującego i już. Nie widzę
problemu, możesz przecież tę odmowę uzasadnić poważnym traktowaniem
sakramentu, jakim jest chrzest.

[lernakow]

schabowy_z_ziemniakami napisał:

> Wiem, że dobre obyczaje nakazują przyjąć taki tytuł z godnością,
>
Nic mi o tym nie wiadomo. Nie ma obowiązku.
Jest to prośba o bardzo duże zobowiązanie (m.in. do utrzymywania dziecka w przypadku śmierci rodziców) i trudno oczekiwać, że praktycznie obca osoba z marszu się na to zgodzi.

> a dziecku się nie odmawia... itd.
>
To może niech dziecko Cię poprosi. Najlepiej jak będzie pełnoletnie.

> Mam jednak na to odmienny punkt widzenia. Sam nie mam dzieci,
> nie czuję się, żeby podołać takiej funkcji na chwilę obecną
> w swoim życiu,
>
To masz odpowiedź.

> 1. jak sami wybieraliście rodziców chrzestnych
> dla swoich dzieci? - wg mnie powinna być to dobrze
> przemyślana i umotywowana decyzja
>
Nie chrzciliśmy. O ile wiem w rodzinie są osoby, które liczą na to i są przygotowane. Gdybyśmy więc chrzcili byłoby to rodzicielstwo chrzestne ciągnione, a nie pchane (że się tak logistycznie wyrażę).

> 2. czy ktoś może miał podobną sytuację? odmówił?
> i czy można to zrobić w taktowny sposób,
> tak żeby nikt nie poczuł się urażony (choć podejrzewam,
> że w przypadków rodziców dziecka będzie wielka "obraza majestatu")
>
Nie miałem okazji, ale odmówiłbym bez problemu.
Może tak, jak w "Był sobie chłopiec" główny bohater odmawia siostrze (mówi, że się nie nadaje, bo ciągle zapominałby o jej - chrześnicy - urodzinach aż do osiemnastki, kiedy to próbowałby ją upić i przelecieć).

Mniej medialny sposób (zwłaszcza gdy nie masz reputacji, która potwierdzałaby nienadawanie się na ojca chrzestnego), to skorzystanie z kanału komunikacji, którym dotarła do Ciebie nieoficjalna wiadomość:

> Dowiedziałem się ostatnio od moich rodziców,
>
Poproś rodziców, by przekazali, że nie będziesz mógł podjąć się tego zadania. Nie dojdzie do oficjalnej prośby, oficjalnej odmowy i obrazy majestatu.

[hypatia69]

Nie odmówiłam. Mój mężczyzna odmówił. Zwyczajnym "nie, dziękuję, ale
nie wolę więc odmawiam". Nikt się nie obraził. Ty masz problem o
tyle z bani, że i tak z ludźmi się prawie nie kontaktujesz. Dobre
obyczaje nie mają nic do rzeczy.
Moje potomstwo jest również ochrzczone i chrzestnymi są moja siostra
i jej mąż. Z przyczyn, o których pisałam Emisary: jak nas walec
rozjedzie, to potomstwo "pójdzie w dobre ręce".

Nie widzę żadnego problemu

[Gość: antypapista]

Po prostu mówię nie i koniec,kropka.Ja tak zrobiłem mojej siostrze,którą
uprzedzałem,i nie tylko ją,ale całe moje rodzeństwo,
aby nigdy nie ważyli się zrobić ze mnie jakiegoś tam ojca chrzestnego,
bo odmówię.Powtarzałem to bardzo często.Siostra nie wierzyła i się przekonała,że
nie puszczałem słów na wiatr.

[Gość: hueehueh]

Jest Hypatia69!!Bo juz mialem ci doradzić zebyś sie jej zapytał Bo ona wszystko
wie i udzial porad na forum we wszystkich problemach!!Tak prawdziwa mocna Baba !!

[Gość: pale_opony]

> Jest Hypatia69!!

nie ciesz się tak energicznie, bo się spuścisz, nie, dlatego, że ci nikt nie
pomógł, lecz dlatego że zostałeś okradziony.

[schabowy_z_ziemniakami]

Gość portalu: pale_opony napisał(a):

> > Jest Hypatia69!!
>
> nie ciesz się tak energicznie, bo się spuścisz, nie, dlatego, że ci nikt nie
> pomógł, lecz dlatego że zostałeś okradziony.
>
>

dzięki za wyniesienie rozmowy na szczyty intelektualne

Panie Schaboszczaku

[pan_i_wladca_mx]

Panie Schaboszczaku, osobiscie odmowilam bycia chrzesta bo jestem osoba
niewierzaca, ktora od kk trzyma sie najdalej jak sie da, mimo to rodzice dziecka
nalegali, zadalam wiec im pytanie jaki to sens skoro chrzestny ma byc ostoja
wiary w dziecku? moge byc za to super-ciocia, spedzac mnostwo czasu z
dzieciakiem i jakos tam pomagac go wychowywac, ten argument zadzialal.

chcialabym takze ostrzec cie przed praktyka dobierania chestnych ze wzgledu na
zasobnosc portfela, spotkalam sie z tym wprawdzie 2 razy ale dyskusje w szerszym
gronie troche obnazyly ten proceder