Szczęśliwy/a/ jestem, zawsze myślę pozytywnie ?

[polnaro]

[polnaro]

Przepraszam, ale tekst mi wyparował, może to znak jakiś.....

Proszę napiszcie szczerze co myślicie o modnym ostatnio trendzie bycia
szczęśliwym i zadowolonym zawsze i wszędzie, i o tym pozytywnym myśleniu, które
gwarantuje sukces.
Mówienie o problemach stało się passe do tego stopnia, że tylko anonimowo /bez
ujawnienia siebie/ można rozpatrzeć problem i omówić jego rozwiązanie.
Podejrzewam, że to jednak wina nie tylko mody lecz wyraz nieufności do ludzi, a
nawet rodziny.

[chochlik5]

Gdy ktoś jest radosny i z wszystkiego zadowolony, albo cierpi na
czarną depresję to przypomina mi sie jeszcze przedwojenny żart"
Pesymista zli się się koledze optymiście: dostałem na Mikolaja
konika. Ale nie ma się czego cieszyć. Koniuk drewniany. Ja urosnę,
a on nie. Zresztą napewno połamie się. A optymista po znalezieniu
przy łóżku korcję końskiego łajna, z błyskiem w oczach: dostałem
prawdziwego, żywego konika! on wyszedł, ale napewno wróci.

[lakrima1]

Chochlku a gdzie fura?

[polnaro]

Lakrimo, pytasz o "furaoptymizm"?
Tylko tak kojarzę twoje pytanie w tym wątku.

[zajbel]

Sama namawiam do optumizmu i pozytywnego myślenia. Nie lubie jak
ludzie naokoło tylko narzekają. W okolicach gdzie mieszkam to ten
kto sie nie użala jest podejrzany. Nieraz aż mi głupio jak tak
słucham tych biadoleń a wiem że jest inaczej a nie moge tego
powiedzieć wprost . Tym bardziej znajomym przerywam i mówie żeby tak
nie narzekali bo sie może spełnić. Uważam że ani ciągłe biadanie ani
lekceważenie problemu i udawanie że go nie ma jest złe. Nelęży
doceniać wagę problemów ale pesymizm nie pozwala ich racjonalnie
rozwiązać. Ja siadam i w każdej sytuacji szukam dobrych stron i
kierunku wyjścia i zawsze udaje sie coś znaleźć . A na to na co nie
mam wpływu staram sie reagować spokojnie. A pozytywne myślenie? u
mnie sprawdza sie zawsze. Jeżeli mówie sobie że sie uda to się
udaje, jak myśle że dam rade to sobie daję. A nie ma nic gorszego
niż siaść i narzekać a palcem nie kiwnąć aby coś zmienić. Ale mam
też taką psiapsiółke od serca której moge powiedzieć co mi na
wątrobie leży, ona też może mi sie wyżalić bo to też pomaga.

[polnaro]

Zajbel, to jak przedstawiłaś swój punkt widzenia jest racjonalnym traktowaniem problemu. W jednym punkcie u mnie jest inaczej, a mianowicie kiedy mam problem , to na to czy on rozwiązany zostanie sensownie, wpływ ma jego rozeznanie, obmyślenie mądrej strategii i konsekwentne działanie, a w żadnym stopniu fakt wmawiania sobie, że będzie cudownie, kolorowo i dostatnio.
A te polecane teraz dookoła afirmacje, w stylu: jestem mądra, piękna i zdrowa, no wybaczcie, ale nie wiem co gorsze narzekająca ciągle osoba, czy rozkojarzona hurysa, optymistka, która oprócz siebie nikogo nie dostrzega.

[izis52]

Zajbel mądrze i rzeczowo "prawisz". Hura optymizm generuje błędy
mniejsze czy większe. Pozytywne myślenie napewno pomaga, ale już
amerykański szeroki uśmiech i formalne oblicze szczęśliwca mimo np.
plajty biznesu lub nieuleczalnej choroby to w naszej kulturze
egzotyka i przedmiot kpin. Zastanawiając się skąd to obrzędowe
narzekanie, myślę, że przyczyna tkwi w dość powszechnej skazie
narodowej - zazdrości, a właściwie zawiści. Czemu ktoś odniósł
sukces szczęśliwie ułożył sobie życie, a ja ? Dopiec takiemu,
dołożyć mu, zniszczyć. Wbrew pozorom w katolickim kraju dość
powszechna zasada i reakcja obronna niektórych: opowiem raczej o
dużej łyżce dziegciu niż o beczce miodu. Zastanawiam się czy u
źródeł problemu nie leży wmawianie nam przez lata bezwzględnej
równości. Miało być każdemu wg. potrzeb, czy w szczęściu też ?
Młodzi raczej mniej narzekają, a nawet odwrotnie pokazują tylko
pozytywy. Wychodzą z racjonalnego założenia, że nikt poważnie nie
traktuje nieudacznika, a obarczanie otocznia problemami nie ma sensu.

[dede43]

A ja powiem tylko tyle - kiedy nie wiesz co zrobić - uśmiechnij się.
Oczywiście nie wymyśliłam tego sama, a podejrzałam, ale pasuje mi bardzo.
Mam stale teraz narzekającą przyjaciółkę, przyjaźnimy się prawie 50 lat, od
zamieszkania w 1960 w jednym pokoju w akademiku na pierwszym roku. I przyznam
się, teraz "uciekam" od bezpośrednich z nia spotkań - tylko telefon, bo wtedy
sie moga np przypalać kartofle.

[anoagata]

A ja myślę pozytywnie od kilku lat bo chyba nie mam innego wyjścia.W pracy
należało się z reformować i z tą reformą chyba przyszło pozytywne myślenie i tak
już pozostało,nie wiem czy to moda czy konieczność.Młodzi oczywiście są
większymi optymistami jak ludzie starsi.Mam zrzędzącą sąsiadkę ,to jak u Dede43
przypalają się ziemniaki to u mnie pali się patelnia.

[dede43]

???? (udajesz czy jesteś?)

[polnaro]

Na szczęście lakrimo, ja z optymistów, nie mylić z wiecznie promiennymi na
każdą okazję. Jednak czasem może się zmienić kierunek wiatru i ten twój gaz
łzawiący, no wiesz......
Polnaro od polna....., bądź dobra i nie odsyłaj mnie na zmarzlinę.

[chochlik5]

Zazwyczaj, gdy byłam w pełni sprawna mobilizowałam swoją świadomość
i energię na znalezienie skutecznego sposobu zaradzeniu złu, co
napawało optymizmem. Kilka razy załamałam się, gdy zdałam sobie
sprawę ze swojej bezsilności i bezradności. To, co się zaczyna musi
się skończyć. Takie są prawa natury. Uśmiechajcie się. Uśmiech
ułatwia życie.

[polnaro]

Mobilizuj, proszę, swój optymizm i pisz nam tu o nim. U Ciebie on wygląda tak
naturalnie i promienieje ciepłem.
To nic, że czasem bezradność go mąci, bo właśnie jest powód do sprawdzania siły
woli, a Ty masz jej całe pokłady.

[xy.5]

Zwykle pomaga w życiu,ale wiecznie nie trwa.Kiedy jest mi bardzo źle to chowam się przed wszystkimi płaczę w poduszkę i dopiero po wylaniu odpowiedniej ilości łez mówię o tym przyjaciółce(jeśli chce słuchać).
Nie trzepię o tym na lewo i prawo,przeciwnie mówię o tym jak najmniej.
Nie wyżywam się na innych tylko dlatego,że mi życie dołożyło.Za to od
zawsze cierpliwie słucham skarg innych.Sama nie wiem dlaczego?

[polnaro]

Pewnie jesteś wyrozumiałą, dobrą i mądrą osobą skoro potrafisz słuchać.

[czibo]

Cudowna cecha,umieć słuchać innych, nie wiele ludzi to potrafi.Większość ma
raczej do powiedzenia, chwaląc się lub narzekając.Osoba optymistycznie
nastawiona do życia cieszy się lepszym zdrowiem i jest piękniejsza,więcej może
załatwić w życiu codziennym i w ogóle lepiej się żyje. Wiem coś o tym...

[chochlik5]

Dziecko przyszło na świat jako pogrobowiec. Ojciec odchodząc
uchronił swego synka przed zakażeniem prątkującą, lekooporną
gruźlicą. To było dawno.