dracena

[slusarczyka]

jak ja pielegnować- w jakim swietle winna stac, czy lubi wilgoc , czym ja
odżywiać

[jerzy.wozniak]

Witam na forum Gazety!
Zamiast odpowiadać na pytania zamieszczam jeden z moich artykułów o dracenach –
trochę skrócony ze względu na wymogi tego forum.

Draceny obok juk należą obecnie do najpopularniejszych roślin doniczkowych.
Kupowane są nie tylko z powodu egzotycznego wyglądu, ale przede wszystkim
dlatego, że większość gatunków sprzedawanych w kwiaciarniach to tak
zwane „żelazne rośliny.” Rosną doskonale nie tylko przy minimalnej opiece z
naszej strony, ale tolerują nawet poważne uchybienia uprawowe. Z tego właśnie
powodu już bardzo dawno wprowadzono je do sprzedaży. Niestety, ich wygląd nie
pasował do wystroju ówczesnych ponurych mieszkań zagraconych ciężkimi meblami.
Draceny najlepiej wyglądają w widnych, przeszklonych pomieszczeniach z meblami
o nowoczesnych, prostych kształtach.

Smokowce czy draceny
Przed wojną rośliny te nazywano smokowcami, od draceny smoczej (Dracaena
draco), ogromnego drzewa rosnącego głównie na Wyspach Kanaryjskich. Z powodu
przypominającego krew czerwonego soku Guanczowie uważali je za roślinę świętą.
Największe opisane okazy miały aż 27 metrów obwodu! Ten gatunek draceny już na
pierwszy rzut oka zasadniczo różni się od pozostałych gatunków – jej
charakterystyczną cechą jest ogromny gruby pień zakończony gęstą czupryną
sztywnych, stalowozielonych liści, oraz tym, że nowe gałęzie tworzą się przez
podział głównego pnia. Bardzo stare rośliny (najstarsza, którą opisał Humbolt,
miała 5000 lat!) nie przypominają kilkudziesięcioletnich okazów.

W mieszkaniu
Draceny lubią światło rozproszone, ale te o zielonych liściach dobrze czują się
również na słonecznych parapetach. Ostre słońce może jednak wywołać poparzenia
na pasiastych liściach niektórych gatunków. Ponieważ są to rośliny ciepłolubne,
temperatura w pomieszczeniu, gdzie rosną, nie powinna spadać poniżej 15°C. Choć
dobrze znoszą suche powietrze, będą nam z pewnością wdzięczne za zraszanie w
okresie, gdy działa centralne ogrzewanie (wilgotniejszego powietrza potrzebują
głównie gatunki o liściach kolorowych). Dobrze jest także od czasu do czasu
przecierać liście z kurzu.
W dobrych warunkach draceny rosną bardzo szybko, co powinniśmy brać pod uwagę
przy doborze doniczek. Z gatunków sprzedawanych w kwiaciarniach największe
rozmiary osiąga dracena wonna, która już po kilku latach może dosięgnąć sufitu.
Inne, takie jak dracena obrzeżona czy sandera, są znacznie mniejsze. Rośliny te
często kwitną w mieszkaniu (szczególnie łatwo dracena wonna), a czasami nawet
zawiązują owoce. Kwiaty mają niewielkie, przeważnie białe, zebrane w duże
kwiatostany i przyjemnie pachnące. Po ścięciu wierzchołka z przekwitłym
kwiatostanem roślina się rozkrzewia. Kupując dracenę pamiętajmy, że podobnie
jak w wypadku juki gruby pień, nie rośnie. Rosną jedynie pędy ulistnione, ale
nigdy nie osiągną one takiej grubości jak pęd główny. Na dodatek u większości
gatunków dolne liście z czasem starzeją się i odpadają (jest to zjawisko
normalne). Jeśli więc chcemy mieć dekoracyjną, wysoką roślinę od razu musimy
kupić dużą. Ładnie też wyglądają rośliny różnej wysokości posadzone w jednym
pojemniku.

Co lubią smoki?
Jak wspomnieliśmy, draceny nie wymagają szczególnie troskliwej opieki, ale jak
wszystkie rośliny doniczkowe mają swoje minimalne wymagania. Najważniejsze to
stosunkowo suche podłoże; w przeciwnym wypadku szybko gniją im korzenie. Ziemia
na wierzchu powinna być tylko lekko wilgotna, zaś zimą - sucha (należy jednak
uważać, aby nie wyschła całkowicie). W lecie podlewamy draceny trochę obficiej,
nie dopuszczając jednak, by podłoże było mokre. Więdnące liście, pomimo
wilgotnej ziemi, są pierwszym objawem świadczącym o tym, że roślinie jest za
mokro. Należy wówczas przesadzić ją do nowej ziemi, niezależnie od pory roku.
Do uprawy używamy ciężkich pojemników, szczególnie w wypadku wyrośniętych
okazów, które mogą się przewracać, gdy ziemia w doniczce przeschnie i stanie
się za lekka. Doniczki powinny być wysokie, gdyż draceny mają dużo korzeni;
najlepsze są tak zwane doniczki palmowe. Na ich dnie należy ułożyć warstwę
drenażu z grubego perlitu. Podłoże musi być lekkie i przepuszczalne, to znaczy
łatwo chłonące wodę; po przeschnięciu nie może tworzyć twardej, zbitej bryły.
Najodpowiedniejsza jest ziemia liściowa lub kompostowa zmieszana z grubym
piaskiem, perlitem lub żwirem oraz torfem w proporcji 3:1:2. Możemy też nabyć
gotową mieszankę do palm i dracen. Pamiętajmy, że najlepiej rosną one w podłożu
lekko kwaśnym, a ponieważ woda wodociągowa zawiera związki o odczynie
zasadowym, po kilku latach pH podłoża zmienia się. Bledniecie liści oraz
zamieranie ich brzegów to oznaka zmiany jego właściwości lub wyczerpania się
niektórych mikroelementów w nim zawartych. Z tego powodu draceny powinniśmy
regularnie przesadzać, młode, nieduże okazy nawet co roku - zawsze na wiosnę, w
okresie od lutego do kwietnia.

Z jednej kilka
Draceny rozmnażamy głównie z sadzonek, najczęściej robimy to przy okazji
skracania zbyt wysokich roślin. Po odcięciu wierzchołka i usunięciu dolnych
liści zanurzamy go w ukorzeniaczu, a następnie umieszczamy w wilgotnym piasku.
Ponieważ draceny szybciej się ukorzeniają, gdy powietrze jest wilgotne, należy
włożyć pojemnik z sadzonkami do plastikowej torby, w której wycinamy kilka
otworów o średnicy 1 cm. W takich warunkach sadzonki po kilku tygodniach
wypuszczają korzenie. Po tym czasie należy je posadzić do doniczek wypełnionych
podłożem dla roślin dorosłych.
Innym sposobem rozmnażania dracen jest robienie odkładów powietrznych. W ten
dość wygodny sposób możemy skrócić nieestetyczny, pozbawiony liści pień.
Najpierw nacinamy dość głęboko korę i w miejsce to wkładamy zapałkę lub
wykałaczkę, tak aby rana nie mogła się zrosnąć. Następnie obkładamy ją kilkoma
garściami wilgotnego podłoża i szczelnie owijamy czarną folią. Po kilku
tygodniach folię zdejmujemy i sprawdzamy, czy wyrosły już grube czerwonawe
korzenie. Jeśli tak, to przecinamy pień poniżej miejsca cięcia i obie rany
smarujemy maścią ogrodniczą. Górną część sadzimy do doniczki, z dolnej zaś po
pewnym czasie roślina wypuści nowe pędy.

Co je gryzie
Draceny rzadko atakowane są przez choroby grzybowe. Czasami są porażane przez
antraknozę lub grzybową plamistość liści, która powoduje powstawanie na nich
(lub u ich podstawy) brązowych plam. Porażone liście zamierają. Chorą roślinę
można opryskać preparatem Topsin M lub Rovral 50EC, jednak obydwa środki są
toksyczne, a wynik leczenia, niestety, niepewny. Najlepiej więc dracenę
wyrzucić, aby choroba nie przeniosła się na inne uprawiane w domu rośliny.
Najczęściej żerującymi na dracenach szkodnikami są przędziorki. Objawem ich
występowania jest pajęczynka na spodniej stronie liści. Inne, wełnowce,
wyglądają jak małe kłaczki waty i zwykle usadawiają się w kątach liści.
Tarczniki przypominają z kolei niewielkie płaskie tarczki, które pojawiają się
na pędach i liściach. Szkodniki te zwalczamy środkami doglebowymi, takimi jak
np. Tarcznik.
Jerzy Woźniak