Sarenkowy problem

[Gość: Tula]

Ucieszylam sie odpowiedzia forumowiczow z radami czym odwiedzajace mnie sarenki
dokarmiac. Ale "radosc trwala krotko"! gdyz moj maz swoim pytaniem zasial we
mnie pewna watpliwosc. Otoz zadal mi pytanie czy aby to bylo najlepsze
rozwiazanie dla saren przezwyczajanie ich do jedzenia w ogrodzie w osiedlu
domkow jednorodzinnych? Czy ich najbezpieczniejsze miejsce nie jest w lesie?

Nie ma tu duzego ruchu samochodowego, ani psow ale ..ludzie sa przeciez rozni.

No i siedze z problemem. Czy isc za sercem czy...moze on ma racje?

Prosze o pomoc w wybraniu tego wlasciwego rozwiazania.

pozdrowienia Tula

[Gość: Dana]

Witam „zwierzakomanów”.
Ponieważ mam pewne doświadczenie w dokarmianiu zwierząt leśnych, to najpierw
odpowiem Tuli.
Jeżeli sarenki podchodzą tak blisko osiedla, to odgarnij śnieg i wysyp tam
buraki, marchewkę, jabłka. Chleba nie dawaj (ja podkarmiam nim tylko sójki).
Jeżeli utrzyma się dodatnia temperatura i śnieg co nieco stopnieje, to nie
wykładaj nic, one sobie znajdą swoje dania. Natomiast, jeśli uparcie będą
podchodzić do miejsca, gdzie dawałaś im jedzenie, to po odrobince podawaj, ale
coraz dalej od osiedla. Zwierzęta na ogół same wiedzą, kiedy odejść.
Powodzenia! Danuta.

Do Katuli! Dzięki za informacji o lisie to dobrze, że zwierzak zdrowy a i
Twojemu psu nic nie grozi. Ja teraz jestem na etapie podglądania gronostai,
których mam dwa. Są piękne!

[Gość: Katula]

Witam
Doskonale rozumię Twoje dylematy, bo wiem jak to jest kiedy serce walczy z rozumem.
Mimo wszystko uważam,że jeżeli nie mieszkacie na uboczu tego osiedla to Twój mąż ma rację.
Fakt, że skoro podeszły tak blisko, to mogły potrzebować pomocy, a pisałaś, że w Twoich okolicach zima bywa sroga.
Zresztą gdybyście mieszkali na uboczu, sprawa była prostsza, bo łatwiej byłoby dostarczać pożywienie gdzieś z dala od oczu ludzkich, samochodów i psów. Sama zauważyłaś, że ludzie bywają różni, a to od tej ich różności zależy "zachowanie" samochodów i psów.
jeżeli to nie jest zbyt kłopotliwe a i wilk i owca mają zostać całe, to wykorzystaj doskonałe rady Danuty, tylko nie rób tego bezpośrednio przy domu.

Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie
Katula

[Gość: Dana]

Cześć Wam Wszystkim!!
Dzisiaj znalazłam miejsce „postoju” moich gronostai. Jest to część stodoły,
która kiedyś była stajnią. buszują między złożonymi tam deskami. Pewnie polują
tam na myszy. Ponieważ żadnych zmian w barwach ich futra nie zauważyłam, więc
nie będę wypatrywać wiosny, choć bardzo lubię tę porę roku.

Alarm!! Do Wszystkich miłośników zwierząt!
Wczoraj przeczytałam w Gazecie Wyborczej, że wojewoda podkarpacki wystosował
pismo do Ministra Ochrony Środowiska o zezwolenie na odstrzał 50 bieszczackich
wilków.
Wojewoda to zapalony myśliwy!!
O rany! W jakim to województwie przyszło mi zamieszkać?!!
Nagłośnijmy ten fakt gdzie się da! Pomóżmy wilkom!!!
Pozdrawiam! Zdruzgotana Danuta.

[jerzy.wozniak]

Drodzy forumowicze!
Mnie nie wypada, ale wy możecie wysłać pismo do GW i prosić o akcję "Ocalmy
wilki".
Odstrzał to kretyński pomysł, bo można w ostateczności zwierzęta przenieść w
inne miejsce, lub sprzedać za granicę. Sprzedajemy do Francji zające, to możemy
też wilki. Na pewno będą miały lepiej niż u nas.
Piszcie!
Jurek

Do Danusi

[Gość: Katula]

Z twojej wypowiedzi odnośnie sarenek wynika, że jednak jestem nieuważnym uczniem, bo coś poplątałam. Możnaby pomyśleć, że chciałam otruć sarenki chlebem (brzmi paradokslanie - wiem)
Ale przyznam Wam się, że pomimo zakazu Jerzego swoje ptaki dokarmiam chlebem i sądząc po tym , że w okresie tej ostrej zimy ilość ptasich gości nie malała, a wręcz przeciwnie to może na moim terenie jest dobry chleb?

Pamiętaj proszę, aby się podzielić wrażeniami z obserwacji gronostaji

Pozdrawiam i nisko się kłaniam
Katula

[jerzy.wozniak]

Wątpię czy w lesie (biorąc pod uwagę ilość bezpańskich psów) będą
bezpieczniejsze. Pewnie, że najlepiej wybudować paśnik w leśnej głuszy, ale
skoro go tam nie ma, to dokarmiać. Dzikich zwierząt nigdy za wiele!
Jurek

[tula]

Hei!

Sarenki "zagoscily" u mnie na dobre. Sa codziennymi goscmi i moja wielka
radoscia.
Zauwazylam ze przychodza zawsze te same, 4 sztuki. Najczesciej zawituje lania z
dwoma troszke od siebie mniejszymi jelonkami. Ona ma jasniejsze futerko niz te
pozostale, i ....okraglejszy brzuszek (chyba?). "Chlopaki" maja malutkie,
krociutkie rozki. Odnosze wrazenie ze to jej dzieci z zeszlej wiosny
(?).Oczywiscie sa bardzo podobne do siebie, ale cos mi mowi ze to blizniaki.

Od pewnego czasu przychodzi z nimi troche starszy jelen. Ma znacznie wieksze
rozki.

I tak zaczelam zastanawiac sie :
- czy to moze byc para doroslych z zeszlorocznym miotem?
- czy moze to tylko poprostu matka+dzieci i jeden obcy?
- czy sarny-rodzice sa para "na zawsze", czy tylko w czasie godow?
- jak dlugo rodzice/matka opiekuja sie potomstwem? czy do przyjscia nastepnego
rodzenstwa?
- jezeli mama-sarna jest w ciazy (jezeli to sie tak nazywa?) to jak dlugo ta
ciaza trwa i kiedy rodza sie male?
- czy ciaza blizniacza to rzadkosc?

Moze ktos pomoze mi rozgryzc te "rodzinne relacje".

Pozdrawiam

Tula

[piasia]

Jak ja Ci zazdroszczę!!!!!

Z opisu wynika, że rodzinka się niedługo powiększy (zaokrąglony brzuszek mamy-
sarenki). Przyjdzie na świat małe, nakrapiane sareniątko :-)))))

I tu ostrzeżenie - mama sarenka zostawia swoje maleństwo ukryte w trawie, a
sama wyrusza na żer. Sareniątko przez te swoje jasne łatki na futerku jest
praktycznie nie do wypatrzenia przez drapieżniki. Największym zagrożeniem jest
wtedy człowiek, i to nawet ten o najlepszych chęciach.
Idzie taki miłośnik przyrody przez las - patrzy - leży mała sarenka, sierotka,
matki nie ma, coś pewnie matkę zeżarło.... Więc bierze malucha na ręce i wlecze
do weterynarza, albo do ogrodu zoologicznego. A mama potem szaleje z rozpaczy.

Więc jak znajdziesz takie nakrapiane cudo, nie ruszaj. Staraj się, żeby Cię
nawet nie dostrzegło, bo gotowe za Tobą iść (przyszło, duże - znaczy się mama)
i będziesz miała kłopot. A jak już potraktuje Cię jak mamę - wtedy w nogi!
Biegiem! Żeby straciło orientację i czekało na prawdziwą rodzicielkę.

To takie ostrzeżenia trochę na wyrost. Jak ja Ci zazdroszczę tej rodzinki.... :-
)

[danam]

Witam! Witam!
Fajnie mieć takie sarenkowate towarzystwo koło domu.
Tula! Zadałaś mnóstwo pytań odnośnie sarenek.
Otóż ruja u sarny występuje w miesiącach czerwiec, lipiec lub sierpień. Rodzą
natomiast w maju. Są ewenementem w przyrodzie, ponieważ mają ciążę tzw.
przedłużoną. Żyją w stadach i tylko na czas rozrodu matki znajdują sobie
odosobnione miejsca na poród. Po paru tygodniach od porodu wracają z małymi do
stada. Bliźniaki zdarzają się często. Obserwuj to stadko, kiedy mama sarna
zniknie Ci z pola widzenia, to nie martw się, wróci już z maleństwem. Sarny są
bardzo przywiązane do miejsca. Jeśli natkniesz się na kropkowanego malucha,
zrób jak radzi piasia.
Pozdrawiam. Danuta

[piasia]

A wiecie, jak się nazywają panie rogaczowe? To znaczy te wszystkie łanie i
klępy, których mężowie mają rogi, a one nie?
Ogólna nazwa - i dla sarny, i dla łani, i dla łosiowej, i dla muflonowej - to
SIUTKA.

Ładnie, prawda?

Zimowa sarenkowa przygoda

[tula]

Pragne tylko doniesc ze, z powodu niewatpliwie zblizajacej sie wiosny,
topniejacego sniegu i coraz bardziej dostepnego runa lesnego, "odstawiam moje
sarenki od piersi".

Mam tez plonna nadzieje ze przestana mnie odwiedzac zanim moje tulipany wzejda.
Ale gdyby im sie to nie udalo i moje tulipany zostana schrupane to i tak
wybaczam im absolutnie wszystko.

Pragne im tez podziekowac za szanse ktora mi daly, aby byc ta wybranka ktora
mogla je goscic wiele razy dziennie przez cala zime. Za to ze moglam je ogladac
z bliska nie tylko jedzace marchewki, jabka i chlebek ale takze ...spiace w
moim ogrodzie. Za ich zaufanie do mnie.


Ja je poprostu pokochalam i bedzie mi bardzo, BARDZO ciezko w czasie tego
rocznych lowow. Ja NIENAWIDZE ZABIJANIA:

Taka troche z lezka w oku
Tula

[ptasik]

Tula
Bądź dobrej myśli
Z całego serca życzę Tobie o Twoim sarenkom, aby
szczęśliwie doczekały przyszłej zimy
Jestem z Tobą i trzymam kciuki.
Wiem co czujesz
Bądź dobrej myśli
Pozdrawiam Cię serdecznie i bardzo ciepło
Katula

[tula]

Buzka dla ciebie tez Katulko

Tula