smierc w tatrach

[kaskg1]

W związku z tragedią w Tatrach chciałam przypomnieć kolejną niepotrzebną
smierc mojej koleżanki ze szkoły sredniej, ktora 8lat temu została zabita
przez spadajacą lawinę. Gdy ostatni raz rozmiawialam z Kasia Ligenza była
naprawde szczesliwą mlodą studenką, ktora jak sama o sobie powiedziała: "nie
wyobraza sobie, ze mozna byc badziej szczesliwym". Skończyła I semestr
studiów na politechnice rewelacyjnie, pokochala wartosciowego czlowieka. a
kilka dni pozniej, dowiedziałam sie że nie żyje.
nie wiem czy o tym mozna kiedykolwiek zapomnić. ile razy jestem w tatrach
mysle o niej.
ale nigdy nie pomyslam: koniec z tatrami!

smierc w tatrach

[anie23]

a dlaczego mialabys powiedziec "koniec z Tatrami"??? To nie góry sa winne
czyjejkolwiek smierci. To czlowiek, wchodzac w gory, naraza sie na
niebezpieczenstwo. Kiedy odchodzi ktos bliski mamy prawo czuc sie zle, mamy
prawo zloscic sie i miec zal. Ale musimy pamietac o tym, ze z nielicznymi (mam
nadzieje) wyjatkami,ludzie, ktorzy wychodza w gory maja swiadomosc tego, co na
nich czeka. Wybieraja gory, bo je kochaja, bo..... tutaj mozna wpisac dowolne
powody, ktore ludzi w gory ciagna.
Trzeba pamietac, ze lawina nie ma swiadomosci, nie jest istota. Nie czuje, nie
mysli. W przeciwienstwie do czlowieka, ktory myslec powinien. Lawina nie wie,
ze na jej drodze jest czyjas corka, matka, siostra....
wiec nie obwiniajmy nikogo, tylko pochylmy glowy i uczcijmy chwila ciszy pamiec
tych, ktorzy w gorach od nas odeszli.

[Gość: Ks. Rydzyk]

no tak zrównajmy tatry z ziemią : kilka nalotów takich soczystych wystarczy w
końcu to niewielkie górki. bielskie bym zostawił jako pamiątkę ale
reszta ...zbombardować. wtedy z niskych tater byłoby widać POLSKĘ naszą
ojczyznę kochaną. także w ramach patriotycznych uczuć zrównajmy teren zaorajmy
doliny i ...alleluja i do przodu

X X X

[kaszkader]

X X X

Skała ucieka spod mych stóp!
Lecz nie wzywałem pomocy...
Alem tu dzisiaj przyszedł w nocy,
Gdzie leży mój skrwawiony trup.

Tyś świadkiem mym - nie płakałem,
Nie całowałem martwych warg,
Anim nie tulił swoich bark,
Krwi swej do ręki nie brałem.

Ale wszedł w zerwy twoich skał
I wydostałem się na szczyt.
Tam stałem długo szczęścia syt,
Wiatr mnie poranku w wieczność zwiał.

[WIESŁAW STANISŁAWSKI]